نامه هایی برای فصل های نیامده نامه هفدهم ‏۱‏
محمود طوقی

۱
مقالات همنشین بهار را خواندم؛دولتمردان عصر رضا شاه.
این روزها که آب در خوابگه مورچگان ریخته شده است و هرکس می خواهد بگوید مرده شور های قبلی آن قدرها هم که می گفتند بد نبودند.
در نامه سیزدهم در مورد داور و تقی زاده چیزهایی نوشتم درمورد تیمور تاش و نصرت الدوله  و فروغی هم حرف هایی دارم . اما باید چند نکته را پیشاپیش روشن کنیم :
۱- اینان دولت مرد نبودند عمله های برپایی یک نظام بناپارتی بودند.  عمله های مظلمه بودند. آتش بیاران معرکه بودند . در همان آتشی سوختند که خود بر پا کرده بودند. عدالت در مورد اینان به تمامی اجرا شد .
۲- از این احمقانه تر نمی شود که بیک مستبد بخاطر ساختن چند جاده و پل کردیت بدهیم .اگر جز این باشد پس مشروعیت دیکتاتوری به چیست . این مشروعیت لااقل در بخش هایی از جامعه چگونه ایجاد می شود .
 ساخت راه آهن و دانشگاه از ارث پدری  پسر داداش بیگ سواد کوهی نبود. برپایی ادارات جدید مثل ثبت احوال و اسناد از نبوغ داور نبود . خیلی پیشتر کشورهای دیگر از این مسائل جزئی گذشته بودند و کشف جدیدی نبود . ضرورت بود . ضروت یک دولت مدرن همین بود . اما بعلت آمرانه بودنش ابتر بود . دست وپا شکسته بود مثل هر کار و طرح یک نظام توتالیتر .
چند کس
چند کس در بر آمدن رضا شاه نقش داشتند و رضا شاه امکان نداشت بدون اینان به قدرت فائقه تبدیل شود:
-تیمور تاش
-داور
-نصرت الدوله
-سرداراسعد
- فروغی
-تقی زاده
تیمور تاش که بود
 در سال ۱۲۶۲ در یکی از روستا های شاهرود بدنیا آمد . پدرش از زمین داران بزرگ خراسان بود.
در ۱۳ سالگی به عشق آباد برای تحصیل رفت و از آنجا به سن پطرزبورگ به مدرسه نظامی رفت و زبان روسی را فرگرفت.
در ۲۴ سالگی به ایران بازگشت و مترجم وزارت امور خارجه شد در حالی که به زبان های فرانسه ،روسی و انگلیس و ترکی مسلط بود.
۸ دوره نماینده مجلس بود .؛از دوره دوم تا دوره نهم.
بعد از کودتای ۱۲۹۹ مدتی زندانی شد بخاطر مخالفت هایی که با سید ضیاء داشت .وبعد به قم تبعید شد .
در سال ۱۳۰۰ در کابینه مشیرالدوله وزیر عدلیه بود .ودر سال ۱۳۰۱ حاکم کرمان شد .در کابینه رضاخان وزیر فواید عامه شد . مدتی هم حاکم گیلان شد و اعدام دکتر حشمت نفر دوم جنبش گیلان در همین زمان صورت گرفت.
در این دوران پوست از گرده مردم کند . به دار آویختن  ۵ کارگر حمل ذغال در حال مستی یکی از کار های اوست .
گفته می شود در خلع سلاح مجاهدین و جنگ با خیابانی رجل آزادیخواه تبریز دستی داشت.
گفته می شود در جدال مشروطه در کنار مجلش شورا جز گارد حراست بود.
گفته می شود مجلس مشروطه را به بقول یحیی دولت آبادی بیک اداره زیر نظر دربار تبدیل کرد
گفته می شود مخالفان را از مجلس ششم ببعد همه را از مجلس راند
گفته می شود همو بود که فرخی رافریفت تا به ایران بیاید او را سر به نیست کند
گفته می شود دغدغه استقلال و حفظ منافع ایران را داشت
گفته می شود برای برگرداندن بحرین تلاش هایی کرد
گفته می شود نزدیکی صوری او به روسیه برای گرفتن امتیاز از انگلیسی ها در قضیه نفت بود
گفته می شود برای ایجاد نیروی دریایی تلاش هایی کرد
در سفرش به انگلستان با سرجان کدمن مدیر عامل شکت نفت ایران وانگلیس ملاقات و مذاکره کرد و در باز گشت با ژنرال وروشیلوف وزیر جنگ روسیه ملاقات کرد که توسط انگلیسی ها به گوش آیرم رئیس نظمیه و از آن جا به گوش رضا شاه رسید.
 کمی بعد شایعه شد کیف پرونده مذاکراتش با انگلیسی ها گم شده است. که کار انگلیسی ها بود  .و به گوش رضا شاه رساندند.
درباز گشت به ایران در  دی ۱۳۱۱ از کار برکنار شد .
جرم او اختلاس و گرفتن رشوه بود. که رویه کار بود .
گفته می شود رضا شاه از القابی که روزنامه های انگلیس به تیمور تاش داده بودند ترسید
گفته می شود در کودتای سرهنگ پولادین فرمانده گارد رضا شاه دست داشته است
گفته می شود ولخرجی ها و زن بازی ها و عرق خوری های او را رضا شاه نمی توانست تحمل کند
گفته می شود تفرعنش او را به کشتن داد
گفته می شود تندروی هایش و به هیچ گرفتن وزارت خارجه و فواید عامه او را به کشتن  داد
گفته می شود رضا شاه نگران و لیعهد سیزده ساله اش بعد از مرگ خود بود
شکی نیست که همه این ها در این واریته جنون قدرت نقش داشته است . اما نباید از یک نکته مهم غافل شد که شرارت در همان چاهی افتاد که خود به سال ها برای دیگران کنده بود . با همان خنجری به قتل رسید که خود آبدیده کرده بود به سالیان و در دست زنگی مست نهاده بود.
پیشه وری لیدر حزب کمونیست ایران که بخاطر قانون سیاه دست پخت داور و تیمور تاش  درهمین سال ها در زندان بود روایتی پند آموز دارد از ضعف و زبونی تیمور تاش در زندان. فرعونی که در روزگار اسارت چون مار مولکی حقیر گریه می کرد و از جان خود می ترسید .و می دانست میر غضبانی که تا دیروز به فرمان او مخالفان را در زندان آمپول هوا می زدند بزودی به سراغ او می آیند .به او سم تزریق می کنند و چون مردنش به درازا می کشد بالش بروی صورتش می گذارند و پزشک احمدی معروف که از دارو فروشی به پزشکی آدم کش در دستگاه تیمور تاش و رضا شاه ارتقاء یافته بود روی صورتش می نشیند تا هرچه زودتر راهی جهنم شود پیش از آن که کاراخان فرستاده استالین خودش را به ایران برساند و برای نجات جان او پا در میانی کند .
داستان تیمور تاش حکایت فرو مایگانی از این دست در تاریخ ماست که با حماقت و جاه طلبی هایشان از یک قزاق فرومایه پادشاهی جهان مطاع می سازند. او را بر جان و مال یک کشور حاکم می کنند  در زیر سایه او اینان نیز خدایی کنند .ما از این دست موجودات در تاریخ خود بسیار داریم و بسیار خواهیم داشت .
 
نصرت الدوله که بود
فیروز میرزا در سال ۱۲۶۴ در تهران بدنیا آمد فرزند عبدالحسین میرزابوداز شاهزادگان قاجار و مادرش عزت الدوله دختر مظفرالدین شاه بود .
در سال ۱۲۸۵ به ملک پدریش در کرمان رفت و حاکم کرمان شد و ظلم بسیار کرد دوسال بعد به بیروت و پاریس رفت و حقوق و علوم سیاسی خواند.
در سال ۱۲۹۳ به ایران بازگشت و در عدلیه پست گرفت در سال ۱۲۸۵. وزیر عدلیه شدو بعد وزیر خارجه شد
وزیر خارجه کابینه وثوق الدوله و یکی از سه نفری بود که قرار داد اسارت بار ۱۹۱۹ را با انگلیس امضا کرد .که قرار بود ادارات ایران زیر نظر مستشاران انگلیسی اداره شود.
سه دوره نماینده مجلس بود .در انگلستان بود که فهمید انگلیسی ها بدنبال کودتایند .می خواست در کودتا نقشی داشته باشد .دیر رسید و این نقش به سید ضیاء داده شد.
 زندانی شد .با سقوط سید ضیاء و بر آمدن رضا خان در مجلس چهارم به تیم او پیوست.
رضا خان او را بوزارت خارجه گماشت تا در تغییر سلطنت از حمایت خانواده او بر خوردار باشد.وشد.
تا سال ۱۳۰۸وزیر مالیه بود و دست راست  تیمور تاش به حساب می آمد.
در سال ۱۳۰۸با پاپوشی که رئیس نظمیه یاور محمد درگاهی برای او دوخته بود دستگیر شد .
با وساطت مستوفی الممالک آزاد شد و در خانه اش تحت نظر بود تا باردیگر به جرم گرفتن رشوه از انگلیس در قرار داد۱۹۱۹ و حاجی امین الضرب دستگیر و به سمنان تبعید شد .در سمنان میر غضیان رضا شاه به سراغ او رفتند و چون تیمور تاش نخست به او سم خورانیدند و سپس خفه اش کردند .
گفته می شد در مقاله هایی که درفرانسه درمورد غصب اموال مردم توسط  رضا شاه نوشته شده بود  دست داشته است .
گفته می شود کینه رضا شاه نسبت به او به زمانی بر می گشت که رضا شاه بعنوان یک قزاق جزء نگهبانان پدر او بود واو جواب سلام رضا خان را نمی داد.
همه این ها هست و همه این ها نیست . او در باشگاهی توپ می زد که دیگر به بازی او نیازی نبود . برای دیکتاتور اینان پله های یک نردبانی بودند که او را به پشت بام ملت  می رسانید. او فراز رفته بود و فکر آمدن به پائین را نداشت . پس نردبان بی مصرف بود باید دور انداخته می شد و شد .
 
 
محمد علی فروغی؛ذکاء الملک
از معماران بنای پر ادبار استبداد یکی هم محمد علی فروغی است . که حالا عده ای به صرافت افتاده اند که چنین بود و چنان بود . نگاه کنیم :
گفته می شوددر آسمان مه آلود زمانه خویش چون فروغی درخشید .
یک پرسش ؛درخشش فروغی چه بود؟
بر کندن استبداد نه چندان خونریز قاجار بر آوردن استبداد خونریز پهلوی هم پدر و هم پسر .
گفته می شودفروغی از فعالان و مبارزان مشروطه بود
گفته می شود با درایت و هوشمندی برای باز آفرینی ایران مدرن تلاش کرد
فروغی که بود
پدرش محمد حسن بود که به ذکا الملک معروف بود و لقب فروغی پیش کشی ناصرالدین شاه بود .روزنامه تربیت در زمان ناصرالدین شاه کار او بود .
در سال ۱۲۵۴ بدنیا آمد .نزد پدر فارسی و عربی خواند و در دارالفنون پزشکی و دارو سازی و در مدرسه صدر و مروی فلسفه خواند . نزد کمال الملک نقاشی را هم فرا گرفت .
مدتی معلم بود. بعد در وزارت انطباعات مترجم شد و در مدرسه علوم سیاسی مدرس بود.
 برای نخستین بار تاریخ را وارد مواد درسی کرد و خود عهده دار تالیف کتاب و آموزش آن شد .
گفته می شود تالیف و ترجمه سه کتاب:
-آداب مشروطیت دول
-اصول علم ثروت ملل
-تاریخ ملل مشرق زمین
نقطه عطفی در در طرح اندیشه های مدرن سیاسی و اقتصادی در ایران بود.
۳۲ ساله بود که به ریاست مدرسه علوم سیاسی رسید.
گفته می شود معلم خصوصی احمد شاه بوده است .
گفته می شود او حلقه اتصال بین فراماسون های قدیم وجدید بوده است
نام پهلوی را او به رضا شاه پیشنهاد کرد
در برچینش دودمان قاجار نقش کلیدی داشت
در ۲۸ آذر ۱۳۰۴نخست وزیر شد و در اردیبهشت ۱۳۰۵ در مراسم تاج گذاری رضا شاه خطبه این مراسم را او خواند.
دو ماه بعد مجبور به استعفا شد . چرا که دیگر نیازی به او نبود .
در سال ۱۳۱۲ بار دیگر نخست وزیر شد.باز هم نیاز به کاردانی او برای جمع و جور کردن کارهای دیکتاتور بود .در همین زمان تیمور تاش و جعفر قلی خان بختیاری به کام مرگ رفتند.
گفته می شود او قتل های سیاسی رضا شاه را سرپوش می گذاشت.
در ماجرای مشهد گوهر شاد ودستگیری محمد ولی اسدی پدر دامادش مغضوب شد .
وتا شهریور ۲۰ از کار ها برکنار بود تا با ورود متفقین نیاز به محللی بود تا کار ها را به نفع انگلیسی ها و خاندان پهلوی تسهیل کند .
ماموریت مذاکره با متفقین و استعفای رضا شاه و بدر بردن دودمان پهلوی را  بر عهده او گذاشته بودند و او در این کار موفق بود .
متن دروغین استعفا ی رضا شاه که« پیر شده ام و خسته ام و کار ها باید به پسر جوانم سپرده شود » هم توسط او نوشته شد . هنر او در دروغگویی و دلالی بود دلالی مظلمه .
درمجلس شورای ملی هنگام اعلام استعفا رضا شاه باز  هم دروغ گفت و از قول شاه گفت :
«اگر در گذشته تعدی به کسی شده است تعدیات را جبران می کنم ». اگری بکار نبود می خواست جا برای فرار بگذارد درآنجا هم به مردم خیانت کرد .باید به صراحت می گفت به حقوق مردم دست درازی شده است و باید جبران شود . اما مگر رضا شاه یک نفر بود .کنار دست دیکتاتور دیکتاتور های کوچک نشسته بودند از داور بگیر تا تیمور تاش و همین جناب فروغی که امروزه انسان فرهیخته لقب گرفته است .
گفته می شود او نجیب و دانشور بود. نجابت چه معنایی دارد.و دانشوری او به چه کار مردم آمد .
گفته می شود او میهنش را دوست می داشت کدام میهن ؟. همه دیکتاتور ها و نو کرانش پیراهن برای مام میهن پاره می کنند . میهنی که به تمامی متعلق به آن هاباشد .مگر شاه و قوام در قضیه اذربایجان پیراهن برای مام میهن پاره نمی کردند. پس چه شد که ارتش در تسخیر تبریز پا شل کرد تا تفنگچی های خان های فراری به زن وبچه مردم بجرم هواداری از فرقه تجاوز کنند . این میهن براستی کجاست .؟ 
گفته می شود تحقیق هدایت در مورد خیام  را دزدید .همین امر باعث مرگ هدایت شد.
گفته می شود عامل سیاست انگلیس بود .
گفته می شود ترویج باستان گرایی او بر می گشت به یهودی بودن او ودینی که به کوروش داشت
گفته می شود ۷ میلیون تومان به احمد شاه داد تا اورا واداربه استعفا کند
گفته می شود داستان املاک غصبی زیر سر او بود. ۴۴ هزار سند منگوله دار رضا شاه از کجا آمده بود . ؟
گفته می شود بر پا کردن مجلس های قلابی کار او بود
گفته می شود قانون اصول محاکمات حقوقی کار اوست
گفته می شود در مجلس ۵ و۶ دکتر مصدق او را متهم به تجاهر در خیانت کرد
گفته می شود او معتقد به دولت مرکزی مقتدر برای پیشبرد اصلاحات بود
در آذر ۱۳۲۱در گذشت .در وصیت نامه اش نوشت  :«فقط تاسفی که از مردن دارم از بابت همین است که دلم می خواهد بدانم کار انسان به کجا می رسد .»
باید گفت چه بهتر که مرد و آنقدر عمر نکرد تا ببیند پسر دیکتاتور چگونه جا پای پدرش می گذارد .
آدم متعجب می شود که  آدمی با این حد دانش و معرفت نمی داند که یک حکومت استبدادی کارش به کجا می رسد . پنداری در مدت بیست سالی که بر او گذشته بود و درجلو چشمان او معماران  و بر پا کنندگان دیکتاتور ی یک بیک سر به نیست شده بودند او در عالم هور و قلیا سیر می کرده است . حماقت هم نعمتی است .
 
۲
« از خلخال به طرف اسالم می روم . با شیب تند روبه پایین رفتن حرکت  شتابی مضاعف می گیرد.
در طی راه به میرزا کوچک خان فکر می کنم . نزدیک به صد سال قبل در چنین روزی ؛ جمعه ۱۱ آذر ۱۳۰۰  ؛میرزا ازطالش برای رسیدن به خلخال و پناه بردن  به عظمت خانم فولادلو  حاکم خلخال در زمستانی سرد در این مسیر یخ زده وپیچاپیچ و لغزان و در مسیر رو به بالا در چه حالی بوده است و آن بیگانه آلمانی؛گائوک ؛که حالا به رسم همراهی با میرزا  نام خودش را هوشنگ گذاشته بود و در تمامی این سال ها رفیق همراه میرزا بود  به چه می اندیشید.
آن هم بعد از آن خودزنی ها و برادرکشی ها  و نا مهربانی ها  تا در نهایت ،سرما در خواب آن هارا از رنج کرده ها و نا کرده هایشان رهایی بخشد.
 در کوه ودر هنگام سرما می گویند نخوابید که خواب معادل مرگ است مرگی آرام که می آید و ترا با خود به نا کجای جهان می برد .
تاریخ در این جا هربار به نحوی تکرار می شود. از پس هر جنبشی اندک شماری بر سر آرمان سر می دهند مثل حیدر خان  و میرزا .
برخی می مانند و خانه را خالی نمی گذارند ؛ مثل پیشه وری و اردشیر آوانسیان و سلیمان میرزا اسکندری
برخی رنج تبعید را به جان می خرند مثل آویتس سلطان زاده و احسان الله خان .
وبرخی جبهه عوض می کنند مثل خالوقربان که سر بریده میرزا را تقدیم رضاخان میر پنج می کند.
 این طیف رنگارنگ از واکنش ها ی آدمی تنها به رنگ ولعاب آن چه می اندیشیم بستگی ندارد وبرآمده از کل  شخصیت و تجربه زیسته آدمی است که ما از همه جوانب آن آگاه نیستیم .
از همین مسیر که برویم به آذربایجان می رسیم که پیشه وری را داریم .وکمی آنسوی تر کردستان است که قاضی محمد را داریم .و این گردنه های پر پیچ وخم تاریخ که برف و بوران آنی رهایمان نمی کندتا دمی بیاسائیم . و بر کرده ها و نا کرده های خود اندیشه کنیم . 
رئيس!در سرما نباید خوابید ، باید تندتر قدم بر داشت حتی اگر مقصدی در کار نباشد.»
 
۳
«در خاکی که طبق سنت تاریخی دیرپای همه تصمیمات در بالا ودر دربارها گرفته شده است وآراء مردم ابزار بالا آمدن این وآن است آگاهی به روندهای کلی لازم است ولی درگیری ذهنی مدام  با  مسائلی که تلاش ما تاثیری درآن ندارد مایه فرسایش روحی است.
 با سعی در زیست شرافتمندانه ودرست و حرکت در منتهی الیه مرزهای قانونی  در جهت روشن نمودن اطراف خود وحفظ خصائل شخصیتی مثبت خود وارتقاء آن ها و تسلیم پلشتی  ها نشدن بهتر از غرق شدن دراخبار منفی است.
 این شیوه به منزله حفظ بذرهای مفید در پوسته مناسب در بستر اجتماع است تا موقع مقتضی برای رویش آن ها فرا برسد.  چنان نماند وچنین هم نخواهد ماند.
  باید دنبال هژمونی فکری بود .  هژمونی فکری مهم تر از هژمونی سخت است وتاریخ نشان داده که در نهایت  آن افکار غالب در همه افراد اجتماع بالاخره مُهر خودرا بر تحولات تاریخی می کوبند.
 خواسته های انقلاب های مغلوب از دستور کار خارج نمی شوند تا رسیدن به زمان تحقق روی میز تاریخند. طنز تاریخ آن جاست  که برخی از وظایف انقلاب مغلوب توسط ضد انقلاب حاکم متحقق می شود  .تاریخ بخشی از آماج های انقلاب مشروطه را روی میز رضا شاه گذاشت .
این دیالکتیک تاریخ است ، نظامی که بیشترین سعی را در غلبه سنت دارد بیشترین دافعه از سنت را در جامعه ایجاد می کند.وکمکی که به بریدن جامعه از سنت می کند یک رژیم مدرن قادر به آن نیست .
این گسست ها  بالاخره نتایج خودرا از عرصه ذهن به عمل نشان خواهد داد.»
 
۴
«وقایع اخیر  این پرسش را مطرح می سازد  که آن کس که اختیار میل جنسی خودرا ندارد آیا شایستگی آن  را دارد  که در مقامی حساس  بر مقدرات دیگران حاکم شود.؟ 
آنچه در سنت اخلاقی ما تهذیب نفس وکنترل نفس اماره خوانده می شود و در زمان  جوانی نسل ما تحت عنوان خودسازی نامیده می شد؛واز سوی راحت طلبان با انگ زندگی مرتاضی مذمت می شدرو بسوی این مقصود داشت .تهذیب نفس  همیشه مقدم است بر دعوی برای اصلاح امور دیگران.
 رابطه خودسازی و تلاش برای اصلاح امور دیگران رابطه ای دوسویه و دیالکتیکی است  و بدین معنا که تلاش برای ساختن خود  بدون تلاش برای اصلاح امور دیگران به سرانجام مطلوب خود نمی رسد. و بدون خود سازی نیز تلاش برای اصلاح امور دیگران سرانجامی جز تلخی ندارد وهمگامی این تلاش درونی وبیرونی  در همه زندگی  است که شخصیت مطلوب آدمی را شکل می دهد . شخصیتی که در بلوغ خود اسیر رنگ ولعاب های فریبنده نمی شود ودر هرامری از ظاهر می گذرد وبه عمق می نگرد.
اسیر شخصیت های نابالغ و مختل شده ایم آن ها که ضعف های خود و منفعت طلبی های شخصی خودرا پس پرده تظاهر پنهان می کنند  و سیاست پیشگان ماکیاولیست در مبارزه برای قدرت با استفاده  از ضعف های آن ها پله برای موفقیت خود می سازند. 
واز آن فاجعه بارتر استفاده از شخصیت های روان رنجور و روان پریش در حذف دیگران است.
تیپ های شخصیتی هیپومانیک با انرژی بالا و شیفته پیمودن پله های قدرت در کمترین زمان.
هیولایی می شود این موجود دو پا اگر با قانون و تهذیب نفس مهار نشود. و پوست از گرده برادران خود می کند . چنین که تا کنون در سراسر جهان و تاریخ کرده است .»
۵
 
می گویی «کتاب پیوند با آزادی  از اولاف پالمه نخست وزیر سوسیال دمکرات سوئدرا خواند م،و نکات جالبی درآن یافتم. چراکه اولاف پالمه  توانسته است به عنوان یک مدعی سوسیالسیم دمکراتیک عملًا آن را در سوئد اجرا کند.
از یاد نباید برد که در سوئد دهه هاست هیچ اعتصابی صورت نگرفته است.
اولاف پالمه بر این نظر است که :
کسانی که  به  ضرورت وجبری بودن انقلاب معتقد هستند باید بدانند که فردای انقلاب  در قامت یک اصلاح گر باید ظاهر شوند.»
رئیس !
این هم ته ذهنمان باشد که سرنوشت  او هم بسیار عبرت آموزبود  . هنگام بیرون آمدن از سینما ترور شد و تا ساعت ها کسی نمی دانست نخست وزیر ترور شده است .
اولاف پالمه که بود
سون اولاف یواخیم پالمه در سال ۱۹۲۷ بدنیا آمد از سال ۱۹۶۹رهبر حزب کارگران سوسیال دموکرات سوئد و بعد ها نخست وزیر سوئد بود.
پالمه از طرف داران فلسطین ،انقلابیون ویتنام و مخالف رژیم آپارتاید افریقای جنوبی بود.
گفته می شود ترور او در سال ۱۹۸۶ به دستور پلیس امنیتی افریقای جنوبی بوده است.
 
یک نکته
در این امر شکی نیست که مدل اسکاندیناوی ؛سرمایه داری معقول ؛سگش شرف دارد به بورژازی هار امپریالیستی از نوع آمریکایی و ارو پایی اش و نا گفته پیداست که با بورژازی رانتی و بورژازی تیولداری از نوع فئودالی اش اصلاً قابل مقایسه نیست و اگر قرار باشدروزی روزگاری بین این مدل ها یکی را انتخاب کنیم بدون لحظه ای تردید می گوئیم زنده باد بورژازی با مدل اسکاندیناوی .
اما پرسشی که ذهن آدمی را می گیرد این است که چرا  رویای چپ رفرمسیت ما امروز مدل سوئدی یا الگوی اسکاندیناوی  سوسیال دموکراسی است . ؟
در این رویکرد چند امر مغفول می ماند:
-این مدل بر بستر شرایط ویژه ای شکل گرفته است که قابل انطباق با شرایط ما نیست .
-نظام حاکم در این کشور ها یک نظام کاملاً کاپیتالیستی است .سرمایه محترم است .حتی اگر سرمایه ۳ نفر برابر ۴ میلیون نفر مردم سوئد باشد .
در این مدل سود حاصله در افزایش تولید سریز می شود بین تمامی لایه های جامعه.
و طبقه متوسط بعنوان اکثریت جامعه گسترش می یابد.
چپ رفرمیست کار بدی نمی کند تنهادر چند مقوله دست به جابجایی می زند:
-رفرم را جای انقلاب می گذارد
-طبقه متوسط را جای پرولتاریامی گذارد
-و تضاد های فرعی را ؛تضاد خلق و امپریالیسم و تضاد های ملی ،قومی و مذهبی جای تضاد کار و سرمایه را می گیرد
-و موتور محرکه تاریخ را نه مبارزه طبقاتی که جدال ایده ها و ارزش ها و آرمان ها می داند.
 
۶
«روزهای زیادی است که  با چشمان بسته در گوشه ای نشسته ام . صداها و فریاد ها  واستغاثه ها  که از در و دیوار سرریز گوش ها و پا هاو مغز ها و روح های له شده می شود ،آنی رهایم نمی کند. 
تمامی اتفاقات روز به وضوح تمام در ذهنم شب ها رژه می روند.
تاریخ را در ذهنم مرور می کنم می بینم که این داستان همیشه جزئی از تاریخ ما بوده است.برخورد حاکمان با محکومان که ما باشیم. اما در میان  محکومان  هم برای حفظ خود مواردی از حذف فیزیکی اعضاء مسئله دار وجود داشته است واین نتیجه منطقی که وقتی این محکومان در هنگام مبارزه  با توجیهاتی به این حذف فیزیکی  با خشونت رضایت داده اند در صورت رسیدن به قدرت باز آن را با توجیهاتی دیگر تکرار خواهندکرد.  و این نتیجه گیری که اگر مبارزه سیاسی وپرداختن به سیاست  در این خاک مستلزم تایید وپذیرش حذف مخالفان است چه  بهتر که از این نوع سیاست دامن بر کشید.»
از این بحث پر دست انداز می گذرم که چرا از مشروطه ببعد ما راه به راه درست نبرده ایم و خشونت مدام تکرار و باز تولید شده است .که نا گفته پیداست چرا.و ریشه آن را باید در تحولاتی دید که هر انقلاب در آخر به فرجامی رسیده است که تحولات درون طبقاتی بوده است و توده وطبقه موفق نشده است مهر طبقاتی خودرا بر کشمکش ها بزند و تا قیام قیامت هم همین خواهد بود تا نجات دهنده بیاید و در حزب خود و مرام خود و در زیر پرچم خود و با شعار و شعور خود تمامی نظام سلطه را بروبد و به نا کجای تاریخ ببرد .
اما بحث کنکرت ما روی حذف فیزیکی در گروه های سیاسی است که به کرات بازگو می شود ولازم است پژوهش کنیم و ببینیم حقیقت ماجرا چیست.
انواع ترور
۱- ترور امنيتى
۲-ترور شخصيتى
۳- ترور عقيدتى.
در تاريخچه ترور درون گروهى در ايران ما با ۱۵-۱۴ ترور در مجموع روبه‏ روييم از انجمن‏ هاى غيبى تا امروز از ۱۲۸۵ انقلاب مشروطه تا ۱۳۹۸ مى‏ شود۱۱۵ سال، حدودا هر ده سال يك ترور.
از اين مجموعه حدود يازده ترور امنيتى بوده است. دو تاى آن عقيدتى و يكى اخلاقى بوده است.
۱- يوسف خزدوز ـ انجمن غيبى ـ افشاء اسرار
۲- كريم دواتگر ـ كميته مجازات ـ افشاء اسرار
۳- حسام لنگرانى ـ حزب توده ـ افشاء اسرار
۴- پرويز نوايى ـ حزب توده ـ افشاء اسرار
۵-محسن صالحى ـ حزب توده ـ افشاء اسرار
۶- داريوش غفارى ـ حزب توده ـ افشاء اسرار
۷-آقابرار خاطرى ـ حزب توده ـ افشاء اسرار
۸- نوشيروان‏پور ـ سازمان چريك‏هاى فدايى ـ افشاء اسرار
۹- بى ‏نام
۱۰- بى ‏نام
۱۱-بى‏ نام
۱۲-بى‏ نام
۱۳-عليرضا پنجه ‏شاهى ـ چريك‏هاى فدايى خلق ـ مشكل اخلاقى
۱۴- صمديه لباف ـ مجاهدين ـ اختلاف مرامى
۱۵- شريف واقفى ـ مجاهدين ـ اختلاف مرامى
 
فعلاً وارد اين بحث نمى ‏شويم كه از اين دوازده ترور امنيتى تا چه حد مقرون به‌حقيقت بوده است. لااقل از نظر عاملين ترور شواهد و دلايل كافى بوده است.
مى ‏ماند دو ترور مرامى كه در تغيير ايدئولوژى مجاهدين در سال ۵۴ اتفاق افتاد. بيش از هشتاد درصد سازمان مجاهدين ماركسيست شدند. بيست درصد نپذيرفتند بر سر نام و امكانات اختلاف پيش آمد و كار به درگيرى و تصفيه كشيد و دو نفر كشته شدند. اين ترورها بعدا از سوى بخش منشعب سازمان مجاهدين كه در سازمان پيكار جمع شدند به‏ عنوان چپ ‏روى محكوم شد. و عامل اصلى آن تقى شهرام از سازمان اخراج شد.و بعد ها از سوی نظام اسلامی اعدام شد .
مى‏ ماند ترور عليرضا پنجه ‏شاهى كه با هم ‏تيمى خود ادنا ثابت رابطه عاشقانه برقرار مى‏ كند. نبايد فراموش كرد كه در آن روزگار مبارزه چريكى كار شوخى نبود نمى‏ شد با حيثيت يك سازمان كه روزى يكى دو نفر از آن‏ها در درگيرى‏ هاى خيابانى به شهادت مى ‏رسند، بازى كرد. براى سازمان چريك‏ ها ممكن نبود در هر پايگاه يك مأمور بگمارند تا كسى دست از پا خطا نكند.
زندگى چريكى، نيازمند سفيدسازى بود براى گمراه كردن ساواك و مشكوك نشدن بنگاه و صاحب‏خانه حضور يك زن براى اجاره خانه لازم بود. پس براى رهبران فدايى مسئله رابطه جنسى چيزى نبود كه بتوانند به ‏سادگى از آن بگذرند. مى ‏توانست اين مسئله تكرار شود و لو رفتن اين مسئله باعث برباد رفتن آبرو و حيثيت سازمان مى‏ شد. از دريچه امروز كه به مسئله نگاه مى‏ كنيم دوست مى  ‏داريم كه براى حل اين معضل راه حل بهترى مى ‏يافتند كارى به سوسيال دمكرات‏هاى اروپانشين ايران نداريم كه امروزه معتقدند بايد ابتدا كار فرهنگى كرد به مردم ياد داد مسواك بزنند. انجمن ضددخانيات باز كرد و رفته رفته مردم را آموزش سياسى داد اما بايد ديد در بحبوحه جنگ مرگ و زندگى چريك و ساواك شايد نمى‏ شد بهتر از اين انديشيد. بايد اين مسئله را در نطفه خفه مى‏ كردند و كردند. همين اتفاق در سال ۱۳۵۸ افتاد. در يكى از خانه‏ هايى كه اعلاميه ‏هاى سازمان تكثير مى‏ شد يكى از هواداران پسر با يكى از هواداران دختر رابطه‏ اى عاشقانه برقرار كرده بود. خبر به رفيق اسكندر مى ‏رسد اسكندر به ‏همراه رفيقى ديگر مى ‏روند آن مركز را تعطيل مى‏ كنند. بيرون از اين خانه رابطه اين‏دو به ‏عنوان يك رابطه شخصى ارتباطى با سازمان نداشت.
در يك حزب آزاد و علنى، در يك جامعه آزاد و دمكراتيك مسائل عاطفى و عاشقانه آدم‏ ها امرى است خصوصى و هيچ ربطى به حزب و كار حزبى ندارد. مگر آن‏كه جامعه با اين رابطه به ‏عنوان يك امر غيراخلاقى برخورد كند.
سومين نوع ترور، ترور شخصيتى است. مهم‏ترين بخش ترور در ايران از اين سنخ بوده است. در فرقه اجتماعيون ـ عاميون كه هم‏زمان با شروع انقلاب مشروطه است. با توجه به اسناد موجود نمونه ‏اى از ترور شخصيتى سراغ نداريم. اختلاف و بحث راجع به ماهيت انقلاب، رهبرى آن و چگونگى شركت كمونيست‏ ها در آن بوده است. اما انشعاب و درگيرى‏ هاى غيراصولى نداريم در فرقه عدالت از ۱۹۲۰-۱۹۱۶ نمونه ‏اى نداريم تا مى ‏رسيم به حزب كمونيست ايران از ۱۲۹۹ به بعد در حزب كمونيست ما اختلاف بزرگ حيدرخان و سلطان‏زاده را داريم كه كار به انشعاب و كمينترن مى‏ كشد و درآخر با پيروزى حيدرخان قضيه تمام مى‏ شود. اما كار به ترور شخصيتى نمى ‏رسد.

شروع ترورهاى شخصيتى
شايد بتوان گفت شروع ترور شخصيتى با دكتر ارانى آغاز مى‏ شود. گروه ۵۲نفرلو مى‏ روند و كامبخش به خاطر ترس از اتهام جاسوسى با پليس همكارى مى‏ كند. و با نوشتن كتابچه ‏اى پنجاه و دو نفر دستگير شده را وابسته به تشكيلاتى كمونيستى مى‏ كند. و وقتى مورد اعتراض ديگران قرار مى ‏گيرد. نوك پيكان اتهام را متوجه ارانى مى‏ كند و مى‏ گويد: من بعد از دكتر ارانى دستگير شده ‏ام و اگر تشكيلات لو رفته است كار دكتر ارانى است. ارانى مورد بايكوت قرار مى‏ گيرد و از جانب عده ‏اى نيز به او توهين مى‏ شود تا روز پرونده ‏خوانى كه روشن مى‏ شود خائن كامبخش است نه ارانى.
قربانى دوم پيشه‏ ورى است. از رهبران حزب كمونيست ايران كه در سال ۱۳۰۹ دستگير مى‏ شود پيشه‏ ورى در بازجويى ‏هايش منكر عضويت خود در حزب كمونيست مى‏ شود. به‏ همين خاطر در اعتراضات زندان شركت نمى ‏كند. اين امر سبب مى‏ شود كه او در زندان توسط اردشير آوانسيان و ديگر اعضاى كمونيست بايكوت شود و او را سازشكار بدانند. بعد از سقوط رضاشاه و تشكيل حزب توده، مقاله ‏اى را در كنگره اول حزب بهانه كردند و پيشه‏ ورى را از حزب اخراج كردند. پيشه ‏ورى در روزنامه آژير كه به سردبيرى خود او بود به مناسبت آوردن جنازه رضاشاه به ايران مقاله ‏اى نوشت و اين مقاله بهانه آن اخراج بود.
نفر سوم يوسف افتخارى بود. كه مخالفت او با تصفيه ‏هاى استالين، باعث شد او را تروتسكيست بنامند و او را بايكوت كنند.
چهارمين نفر ملكى بود وقتى علم مخالفت با دنباله ‏روى حزب از سياست‏ هاى شوروى را بلند كرد و در سال ۱۳۲۶ به‏ همراه عده‏ اى از حزب انشعاب كرد. سفر او به ‏همراه عده ‏اى ديگر از روزنامه ‏نگاران ايرانى به انگليس بهانه ‏اى شد براى جاسوس دانستن او.
پنجمين نفر شعاعيان بود. نقد او بر لنينيسم و وجوه اشتراك نظرى او در انقلاب مداوم با تروتسكى باعث شد كه او با انگ تروتسكيسم بايكوت شود.
ششمين نفر منوچهر هليل ‏رودى است در انشعاب پيروان بيانيه۱۶ آذر، كه در واقع مخالفين انحلال اكثريت و رفتن به درون حزب توده بودند. جناح فرخ نگهدار براى لجن ‏مال كردن حرف درست انشعاب، به انشعاب مارك كشتگر ـ هليل  ‏رودى را زد. و درتشكيلات گفته شد كه هليل‏ رودى در امريكا درس خوانده است و فرد مشكوكى است[1]. و كاسه و كوزه انشعاب بر سر او شكسته شد. اين شيوه مذموم و غيرماركسيستى كه بيشتر مرده ريگ استالينيسم در جنبش كمونيستى جهانى و حزب توده در جنبش چپ ايران است[2]. شيوه ‏اى غيراخلاقى، غيرانقلابى و غيركارگرى بود…
می بینی حضرت !آش اینقدر هم که می گویند شور نبوده است . و در یک پژوهش علمی روشن می شود که حقیقت ماجرا چیست و چراتمامی جنبش بیک چوب رانده می شوند تا نیک طبعان روزگار با قلاب دیگران ماهی خودرا بگیرند .
۱-مسعود نقره کار،عدو شود سبب خیر،مجله نیمروز۱۳۸۱/۱۲/۲۷
۲-مسعود نقره کار،مصاحبه با اخبار روز ۱۳۸۰/۱۰/۵
 
۷
رئیس !
چیز زیادی در مورد اسلام کاظمیه نمی دانم جز این مختصر؛
در سال ۱۳۰۹بدنیا آمدو در سال ۱۳۷۶ خودکشی کرد .
از پایه گذاران کانون نویسندگان ایران بود بهمراه آل احمد و دیگران.
در دهه پنجاه فقط می دانستم که اسلام کاظمیه سه کتاب قصه دارد که درآن روزگار این کتاب ها زیاد مطرح نبود .
-قصه های کوچه  دلبخواه ۸ داستان بود که تهران زمان رضا شاه را تصویر می کرد
-جای پای اسکندر
-قصه های شهر خوشبختی؛مجموعه ای با شش داستان.
و تعدادی مقاله در نشریات مختلف و پراکنده.
اما خودش از کتاب هایش جلوتر بود بخاطرآنکه دستی در سیاست داشت .
تنها یک بار در خدمت و خیانت جلال ذیل انشعاب از حزب زحمت کشان بقایی نامی از او دیدم که شب قبل از سی تیر بقایی را می بیند که بدیدن قوام رفته است. پس با این حساب باید جزء  طرف داران ملکی باشد.
بار دیگر در سال ۵۸ بود که سید علی صالحی شعری در مورد همکاری عده ای از نویسندگان با ارشاد نوشته بود :
امداد
امداد
الف. بامداد را خبرکنید
که علی موسوی گرما رودی برای خود کسی شده است
آه . بیچاره فردوسی طوسی
که اسلام کاظمیه رگ از رگ دنیا بریده است
این که اسلام کاظمیه و گرما رودی تا چه حد با ارشاد همکاری می کردند یا می خواستند بکنندبدرستی معلوم نیست .
اما دیری نمی گذرد که بهمراه علی اصغر آسید جوادی نشریه جنبش را در نقد رژیم نوپا راه می اندازد که تحمل نمی شد و مجبور به رفتن می شود . در فرانسه با نزدیکی هایی که از قدیم با دکتر امینی نخست وزیر رفرم ارضی سال ۴۱  داشت جبهه نجات را تشکیل می دهد . و با مرگ امینی تنها تر می شود و در سال ۱۳۷۶ در سن ۶۷ سالگی با خوردن سم خودکشی می کند.
پرسش اصلی و نخستین این است :چرا اسلام کاظمیه خودش را می کشد .
در نامه ای که قبل از مرگش نوشته است و در واقع وصیت نامه او هم هست چنین می نویسد:«
در این یک سال گذشته علاوه بر بیماری و سایر گرفتاری ها….سخت رنج می بردم…دیگر می خوابم و راحت می شوم .
هر چه توانسته ام کرده ام».
تهیدستی ،بیماری ،گرفتاری و رنج و این که دیگر نمی تواند کاری بکند .
شاهرخ مسکوب در خاطراتش «روز ها درراه»نیز دلایلی برا ی خودکشی او بر می شمارد نگاه کنیم :«امینی مُرد و اسلام کاظمیه شاگرد یک مغازه فتوکپی شد .چند سالی هم به شاگردی گذشت و به پیسی و نداری و آبرو داری ….در همه کار وهمه  چیزش در مانده بود. دو سکته قلبی و بیماری ،تنهایی ،نداری و عزت نفس و گرفتاری مالی و اجرائیه و بدتر از همه این ها برای آدمی دردمند سیاست نومیدی ، وبیگانگی تمام با هر چه اینجاست وآخر سر خودکشی و خلاص.
مسکوب ۴ علت بر می شمارد:
-بیماری
-تنهایی
-فقر
-ونومیدی
 
تبیین این حادثه
برای اسلام کاظمیه شدن بعنوان یک مرجع سیاسی -اجتماعی باید از گردنه های بسیاری گذشت . کار همیشه با نوشتن آغاز می شود و رفته رفته بر همگان معلوم می شود که این آدم جز غم نان غم مردم خودرا هم دارد.پس می نویسد و دخالت می کند درامری که هزینه هایی دارد؛مالی ،خانودگی و روحی و جسمی .
تا بعداز سال ها این آدم می شود اسلام کاظمیه و کسی که اگر حرفی بزند عده ای به حرف های او گوش می دهند .
خودکشی این آدم با خودکشی ده ها آدم از جنس دیگر متفاوت است . بهمین خاطر ما نمی توانیم از این خودکشی عبور کنیم هم چنان که بعد از سال هاست که نتوانسته ایم از خودکشی صادق هدایت عبور کنیم. و چون بغضی در گلو، گه گاه روح ما را آزار می دهد.
دلایل خودکشی
برای خودکشی دلایلی چند بر شمرده اند:
-بیماری های جسمی و روحی
-اعتیاد:که خود بر بستر ویژه گی ها و اختلالات شخصیتی و عوامل اجتماعی و اقتصادی بوجود می آید
-عوامل اجتماعی ،اقتصادی،سیاسی و فرهنگی
هنرمندان بواسطه بالا بودن حساسیت های حسی و عاطفی شان بیشتر از دیگران در معرض آسیب اند
بعضی دیگر خودکشی  برخی از هنرمندان را ناشی ازنوعی  جنون می دانند که می خواهند به مرگ خود عینیتی هنری بدهند و با کشتن خود واقعه ای حیرت انگیز و پایدار خلق کنند.
-عده ای دیگر خودکشی هنرمندان را پایانی برتمامی رنج هایی می دانند که دیگر نمی توانند آن ها را تحمل کنند .این رنج می تواند جسمی ،روانی و اقتصادی و سیاسی باشد
برخی علل دیگر:
-بیکاری و فقر
-بحران های خانوادگی
-احساس پوچی
-بحران های عاطفی
 
هنر مندان وجنون
گفته می شود بعضی از هنرمندان دچار بیماری مانیک-دپرسیوند . بیماری دو قطبی که در یک قطب آن شیدایی با انرژی زیاد است و در قطب دیگر آن افسرده گی است .
در فازافسرده گی عمیق است که فکر خودکشی به سراغ هنرمند می آید.علت این بیماری بدرستی روشن نیست ؛عوامل ارثی و‌آسیب های مغزی و عوامل اجتماعی درآن دخیلند.
اما این حرف بدین معنا نیست که هر دیوانه ای نبوغی دارد و یا هر نابغه ای دیوانگی راهم با خود دارد .
ابسوردیسم
از هدایت بگیر تا حسن هنرمندی ،غزاله علیزاده،منصور خاکسار تا اسلام کاظمیه بار اصلی خودکشی بر ابسوردیسم بوده است .
فقر ،بیماری ،بحران های خانوادگی در جوامعی مثل ما وبرای  آدم هایی از جنس مردم این حوالی چیز غریبی نیست . تنهایی و یاس فلسفی است که نقطه پایانی بر تمای خواستن ها می شود .
چیزی که مهم است  نگاه هنرمند به زندگی است.هنرمند باید بداند حزب نیست . نجات دهنده هم نیست . قرار نیست شق القمر کند .این امور ربطی به هنر او و کار اوورسالت او ندارد.هنرمند باید بداند جای درست او در جهان کجاست .جامعه ،تاریخ و هستی از او چه می خواهد. و او قرار است از کدام پنجره به جهان نگاه کند و به ضرورت های هستی پاسخ بدهد.
هنرمند باید بداند به قول شهید دلاور خسرو گلسرخی ثقل زمین کجاست و او در کجای جهان ایستاده است و چرا . و پاسخ او به ضرورت های هستی در این لحظه مشخص چیست و تا چه حد در سیر امور تاثیر دارد .
این هم  حرف درستی است که انسان موجودی است اجتماعی و اگر حس کند فریاد رسی هست تن به خودکشی نمی دهد.
باید دید که ما کجای کاریم که در یک قدمی مان انسانی دارد به مرحله آخر می رسد و ما از آن بیخبریم . در نامه قبل راجع به شهرنوش پارسی پور گفتم که ما اگر ملت آواره ای هستیم برای این است که خودمان خودمان را حمایت نمی کنیم .در تمامی این سده ها گفتیم امور دیگران بما چه، باید کلاه خودمان را بگیریم تا باد نبرد و غافل بودیم که باد که بیاید کلاه همه را باد با خود خواهد برد. .
 
 
نویسندگانمشهوریکهخودکشیکردند
آخرین نوشته ها و گفته های کسانی که خودکشی کرده اند می تواند دریچه ای بگشاید به علت این خودکشی ها نگاه کنیم:
هرابال نویسنده شهیر چک در آخرین لحظات زندگی خود چنین می‌گوید :می‌خواهد برود به کبوتر‌ها دانه بدهد و سپس خود را از پنجره طبقه پنجم بیمارستان پرتاب می‌کند،
- امپدوکلس فیلسوف پیشاسقراطی یونان برای جاودانه ماندن، خود را در حرکتی طنزآمیز به درون آتشفشان پرتاب می‌کند.
-ارنست همینگوی سی وهفت ساله بود که مادرش برای هدیه کریسمس، برای او پاکتی پست می‌کند حاوی یک تپانچه عتیقه که پدر همینگوی سال‌ها پیش خود را با آن کشته بود. احتمالاً این نخستین جرقه‌ای بود که منجر به خودکشی ناموفق همینگوی در میان‌سالگی و خودکشی موفق و بی‌علت او در شصت سالگی می‌شود. همسر او در ژوییه ۱۹۶۱ درساعت دونیم صبح با صدای گلوله از خواب می‌پرد و با جسد خون‌آلود همینگوی مواجه می‌شود،
-ویر جینیا ولف
می‌گویند جسد وولف سه هفته بعد از غرق شدن است که پیدا می‌شود. او در نامه خودکشی‌اش که خطاب به همسرش لئونارد نوشته شده علت خودکشی خود را این گونه بیان می‌کند: «عزیزم، به یقین دوباره دارم دیوانه می‌شوم. به نظرم نمی‌توانیم باز هم با یکی از آن دوره‌های وحشتناک روبرو شویم و این بار دیگر خوب نخواهم شد. در گوشم صدا‌هایی می‌شنوم و نمی‌توانم فکرم را متمرکز کنم؛ بنابراین کاری را انجام می‌دهم که به نظرم درست‌تر از همه می‌رسد...»
- ریونوسکه آکتاگاوا (۱۹۲۷-۱۸۹۲)
آکتاگاوا در بامداد بیست‌وچهارم ژوییه به شهادت همسرش با کتابی مقدس به بستر می‌رود و دور از چشم او با خوردن مقادیر زیادی قرص سیانور به کار خود پایان می‌دهد. آکتاگاوا در نامه‌ای که از او به جای مانده دلیل خودکشی خود را نگرانی و رنج سربسته و مبهم از آینده ذکر می‌کند.
- رومن گاری (۱۹۸۰-۱۹۱۴)
این نویسنده‌ی فرانسوی  بعد از خودکشی همسرش جین‌سیبرگ، هنرمند و بازیگر معروف فیلم از نفس افتاده، و در بیستم دسامبر با شلیک گلوله‌ای به زندگی خود پایان می‌دهد. او در یادداشت خودکشی‌اش زندگینامه‌نویسان را در پی چرایی مرگش به کتاب خودنوشت‌اش یعنی "شب آرام خواهد بود" ارجاع می‌دهد و در آن کتاب چنین می‌نویسد: «دلیل خودکشی‌ام همسرم نبود، دیگر کاری نداشتم». نویسنده کتاب خداحافظ گاری کوپر در یادداشت خودکشی‌ای که از او به جا مانده نیز جمله عجیبی دارد که می‌گوید: کلی تفریح کردم. متشکرم و خداحافظ.
- ولادیمیر مایاکوفسکی (۱۹۳۰-۱۸۹۴)
هر چند که ولادیمیرمایاکوفسکی بعد از خودکشی سرگئی ییسنین شاعر که سرحلقه این خودکشی‌ها محسوب می‌شود بسیار آزرده خاطر و حتی عصبانی بود، اما عاقبت سرانجام سرحلقه شاعران فوتوریست روسیه هم چیزی نبود جز این‌که در آوریل ۱۹۳۰ و در سی وشش سالگی، پس از سرگذارندن یک دوره افسردگی و در پی عشقی بی‌سرانجام، در شبی افسرده و تنها در دفتر کار خود، سروده‌ی آخرش را در نامه‌ای سرگشاده بازنویسی کند و سپس با شلیک گلوله‌ای در شقیقه‌اش به کار خود پایان دهد. او در آخرین سروده‌اش خطاب به معشوقه‌اش این گونه نوشت: «امیدوارانه بر این باورم که هرگز مایه شرم خلایق نشوم. شتابی ندارم. ساعت از یک گذشته است و باید در خوابی عمیق باشی، نیازی نیست که با فرستادن تلگرام‌های مکرر تو را از خواب بیدار و آشفته سازم. می‌گویند ماجرا به پایان رسید و همه چیز تمام می‌شود.»
 -صادق هدایت
نخستین بار در سال ۱۳۰۷ بود طی یک خودکشی ناموفق در رودخانه مارن پاریس غرق کرد، اما نجات یافت. یعنی نجاتش دادند! همان سال‌ها بود که او در داستان زنده بگور نگاهش نسبت به خودکشی را این‌گونه بیان کرد: «کسی تصمیم به خودکشی نمی‌گیرد، خودکشی با بعضی‌ها هست، در سرنوشت آن‌هاست، نمی‌توانند از آن بگریزند». پس از آن در ۲۹ فروردین ۱۳۳۰ بود که در آپارتمان کوچکش در پاریس، بعد از این‌که درز‌های خانه را با پنبه می‌پوشاند شیر گاز را باز می‌گذارد و به گفته خود تن به مرگ سرخوشانه و خلسه‌وار حاصل از خودکشی با گاز می‌دهد. هدایت وقت مردن بهترین لباس‌هایش را پوشید و پول کفن‌ودفن و خرید قبری در گورستان پرلاشز را هم در پاکتی بالای سرش گذاشت. او با یک سیگار پال مال نصفه کشیده در میان انگشتانش که انگار فرصت تمام کردنش را نداشت، با خیال راحت کف آشپزخانه دراز کشید و در خلسه‌ای طولانی ادبیات ایران را از ادامه حیات یک نابغه محروم کرد.
- سیلویا پلات (۱۹۶۳-۱۹۳۲)
در اکتبر ۱۹۶۲ بود که سیلویاپلات از خیانت همسرش تدهیوز شاعر و ملک الشعرای بریتانیا نسبت به خود آگاه می‌شود و از آن‌جا که تاب این خیانت را نمی‌آورد چند ماه بعد از جدایی از تدهیوز و در سن سی‌ودو سالگی خود را به وسیله گاز به سمت مرگ هدایت می‌کند. او در یادداشتی که از نخستین خودکشی‌اش به جامانده این‌گونه می‌نویسد: «رفته‌ام برای یک پیاده‌روی طولانی. فردا بر می‌گردم»
-آن سکستون، شاعر آمریکایی و دوست و هم‌یار سیلویاپلات در شکل‌دهی مکتب اعترافی در ادبیات، هم در زندگی شعری و هم در مرگ خود بسیار متاثر از سیلویاپلات بود. آن چنان که زندگی او نیز همچون پلات سرشار از ناملایمتی‌های بسیار بود و بعد از خودکشی موفق پلات در ۱۹۶۴ والبته متاثر از او، او نیز بار‌ها دست به خودکشی می‌زند. همین‌گونه بود که برنده پولیتزر ۱۹۶۷ بعد از این‌که همسرش او را به طور ناگهانی ترک می‌کند مدتی را در بیمارستان سپری می‌کند و در این فاصله کتاب یادداشت‌های مرگ که به نوعی یادداشت‌های خودکشی او محسوب می‌شوند را منتشر می‌کند. درست چند ماه بعد از ترک همسر است که شاعر در سوم اکتبر ۱۹۷۴ بعد از ایراد آخرین جلسه شعر خوانی‌اش در دانشگاه مریلند ناهار را با دوست شاعرش ماکسین کومین می‌خورد، سپس به خانه‌اش می‌رود و در گاراژ اتومبیل را روشن می‌کند و با گاز مونوکسید کربن خود را می‌کشد.
- ریچارد براتیگان (۱۹۸۴-۱۹۳۵)
یک خودکشی آمریکایی دیگر به سبک همینگوی و این بار با یک اسلحه قرضی! در سپتامبر ۱۹۸۴ بود که ریچاردبراتیگان -شاعر، داستان‌نویس و چهره محبوب و جنون‌زده نسل اعتراضی بیت‌های دهه شصت آمریکا و این روز‌های ایران- که به تازگی از همسرش جدا شده بود و زندگی را در مزرعه شخصی‌اش به تنهایی می‌گذراند، در طی تماسی تلفنی با معشوقه سابقش مارسیا صحبت می‌کند و در طی این مکالمه از مارسیا می‌خواهد تا فرصتی به او بدهد که شعر تازه‌اش را برای او بخواند. اما مارسیا در یک اشتباه تاریخی تلفن را قطع می‌کند و بعد از آن است که هرچه تماس می‌گیرد کسی جوابی نمی‌دهد. بنابر گزارش پزشکی قانونی براتیگان پشت پنجره ایستاده روبه دریا به شقیقه‌اش شلیک کرد. در کنار جسد او جعبه‌ای یافتند حاوی دست نوشته‌های او که به خون آغشته شده بود..
- آرتور‌کستلر انگلیسی نویسنده کتاب‌های محبوبی، چون گلادیاتور‌ها و ظلمت در نیمروز علاوه بر این که زبان‌شناس محقق و داستان‌نویسی برجسته بود، نایب رییس جامعه اتانازی (مرگ خودخواسته) در بریتانیا نیز بود. از همین رو بود که کستلر هفتادوهشت ساله بعد از ابتلا به بیماری‌های پارکینسون و سرطان خون به همراه همسر سومش سینتیا به طور داوطلبانه خودکشی می‌کند.
 
 
۸
نمی دانم چه اصراری هست که برای آدمی مثل نادر ابراهیمی زندگی نامه بنویسند و  در نوشتن زندگینامه او  از سال ۱۳۵۴بپرند به سال ۱۳۷۹به روزگاری که سرطان گرفته است و دیگر نمی تواند حرف بزند یا بنویسد.
خب این آدم در این سال ها؛حدوداً۲۲ سال خوب یا بد کار هایی داشته است که جزء کارنامه اوست  .
نگاه کنیم:
-از پایه گذاران مدرسه سینمایی سپاه و مدرس آن بوده است . ابراهیم حاتمی کیا و کمال تبریزی از
شا گردان اویند
- تدریس فیلمنامه نویسی و کارگردانی و تحلیل فیلم در دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم
-ایضاً در دفتر فیلمسازی سپاه پاسداران
-ایضاً در دانشگاه هنر
-نویسندگی و مشاورت کارگردانی د رمجموعه تلویزیونی هفته دولت
-ایضاً مجموعه ۱۳ قسمتی جمعه خونین مکه
-نویسنگی و کار گردانی فیلم شرکت نفت در سخت ترین سالها
-ایضاًمجموعه تلویزیونی اسناد کهنه ،تاریخ نو
-نویسندگی و کارگردانی روزی که هوا ایستاد
-نویسندگی فیلم نامه دست شیطان
-سه دیدار با مردی که از فراسوی باور ما آمد، زندگینامه امام خمینی
 
نادر ابراهیمی نویسنده ای بود میان مایه و  پر کار با بیش از ۱۰۰ کتاب که در ضمن از روشنفکر ها هم بدش می آمد.
بعضی از نوشته هایش خواندنی است و بدل می نشیند .اشکالش در این بود که تکلیفش با خودش روشن نبود نه در نوشتن و نه در سمت گیری های سیاسی اش.حسن عابدینی در مورد او می گوید :بسیار می نوشت برای پول و شهرت .
دوست شاعرم می گفت در سال ۶۷نادر ابراهیمی را در یک میهمانی دیدم. حرف هایی می زد که به حماقت بیشتر شباهت داشت تا دانایی. حرف هایی که در گوشی هم نبود با صدای بلند می گفت اینطرف و آنطرف به مذاق رسانه مسلط. به او گفتم روزگاری فکر می کردم تو باید رومن گاری ایران باشی اما امروز می بینم از آن رومن گاری تنها گاری اش برای تو مانده است و لیوان مشروب روی میزش را پاشیدم توی صورتش .
 
رومن گاری که بود
نویسنده معروف فرانسوی که دو جایزه کنگور و یک جایزه منتقدین را از آن خود کرده بود و در سال ۱۹۸۰ بدنبال خودکشی همسرش خودکشی کرد .
رومن گاری در سال ۱۹۱۴ در لیتوانی بدنیا آمد ودر ۱۴ سالگی همراه مادرش به فرانسه رفت. در فرانسه حقوق خواند و خلبانی آموخت.ودر اشغال فرانسه توسط نازی ها به انگلستان رفت چون یهودی بود و به ارتش آزاد فرانسه پیوست .د رسال ۱۹۴۵ رمان تربیت اروپایی را نوشت که جایزه منتقدین را برد.
و بعد از جنگ سخنگوی فرانسه در سازمان ملل شد .د رسال ۱۹۵۶ رمان ریشه های بهشتی را نوشت که جایزه گنکور را برد .رمان بعدیش زندگی در پیش رو بود که با نام مستعار امیل آژار بود و بار دیگر جایزه گنکور رااز آن خود کرد .در سال ۱۹۶۳ با جین سیبرگ هنرپیشه از دواج کرد .همسرش در سال ۱۹۷۹ در گذشت و گاری در ۲ دسامبر ۱۹۸۰ با شلیک گلوله ای به زندگی خود خاتمه داد.


 

 

منبع:پژواک ایران


فهرست مطالب محمود طوقی در سایت پژواک ایران 

*نامه هایی برای فصل های نیامده نامه بیست و دوم  [2019 Sep] 
*نامه هایی برای فصل های نیامده نامه بیست و یکم  [2019 Aug] 
*زندگی مجال کوتاهی ست [2019 Aug] 
*نامه هایی برای فصل های نیامده نامه بیستم  [2019 Aug] 
*زیر باران آبان ماه ‏ [2019 Aug] 
*نامه هایی برای فصل های نیامده نامه نوزدهم ‏ [2019 Jul] 
*خاموشی شاعر  [2019 Jul] 
*نامه هایی برای فصل های نیامده  [2019 Jul] 
*نامه هایی برای فصل های نیامده نامه هفدهم ‏۱‏  [2019 Jul] 
* مصطفی شعاعیان ‏/ فصل هشتم قسمت پایانی  [2019 Jun] 
* مصطفی شعاعیان ‏/ فصل هشتم؛ ضمائم قسمت نخست  [2019 Jun] 
*مصطفی شعاعیان / فصل هفتم قسمت دوم  [2019 Jun] 
*مصطفی شعاعیان/ فصل هفتم قسمت اول  [2019 Jun] 
* مصطفی شعاعیان / فصل ششم؛ قسمت پنجم نامه‌ها  [2019 Jun] 
* مصطفی شعاعیان محمود طوقی فصل ششم؛قسمت چهارم نامه‌ها ‏ هدف انقلاب ارضى چه بود گروه در ابتدا بايد به اين سؤال پاسخ مى ‏داد كه هدف انقلاب [2019 Jun] 
*مصطفی شعاعیان/ فصل ششم؛ قسمت سوم نامه‌ها  [2019 Jun] 
*مصطفی شعاعیان/ فصل ششم؛ قسمت دوم [2019 May] 
*مصطفی شعاعیان / فصل ششم؛قسمت اول نامه‌ها  [2019 May] 
*مصطفی شعاعیان/ فصل پنجم قسمت چهارم جدال اندیشه ها  [2019 May] 
*مصطفی شعاعیان/ فصل پنجم قسمت سوم جدال اندیشه ها  [2019 May] 
*مصطفی شعاعیان/ فصل پنجم بخش اول  [2019 May] 
*مصطفی شعاعیان فصل چهارم بخش دوم  [2019 May] 
*مصطفی شعاعیان / فصل چهارم بخش اول [2019 Apr] 
*مصطفی شعاعیان / فصل سوم ؛ بخش چهارم [2019 Apr] 
*مصطفی شعاعیان / فصل سوم ؛بخش سوم دفتر دوم: خرده‏ گيرى ‏ها [2019 Apr] 
* مصطفی شعاعیان / فصل سوم بخش دوم  [2019 Apr] 
*شعاعیان، فصل سوم / بخش اول [2019 Apr] 
*مصطفی شعاعیان/ فصل دوم؛بخش سوم كودتاى جنگل: حادثه ملاسرا [2019 Apr] 
*مصطفی شعاعیان / فصل دوم؛بخش دوم  [2019 Mar] 
* باز خوانی تاریخ معاصر: مصطفی شعاعیان  [2019 Mar] 
*باز خوانی تاریخ معاصر ایران  [2019 Mar] 
*باز خوانی تاریخ معاصرایران مصطفی شعاعیان [2019 Mar] 
*پرنده خیس  [2019 Mar] 
*نامه هایی برای فصل های نیامده ‏ نامه نهم ‏۱‏  [2019 Mar] 
*سامورایی ها؛حمید مومنی و مصطفی شعاعیان (قسمت دوم ) [2019 Mar] 
*سامورایی ها؛ حمید مومنی ، مصطفی شعاعیان (قسمت اول ) [2019 Feb] 
*پرنده و باد [2019 Feb] 
*نامه هایی برای فصل های نیامده  [2019 Feb] 
*رویای خوش کودکی  [2019 Feb] 
*یاد داشت هایی از یک تقویم قدیمی [2019 Feb] 
*جدال سنت و مدرنیسم قسمت هشتم  [2019 Jan] 
*جدال سنت و مدرنیسم؛ قسمت هفتم [2019 Jan] 
*جدال سنت و مدرنیسم ؛ قسمت ششم  [2019 Jan] 
*جدال سنت و مدرنیسم ؛ قسمت پنجم [2019 Jan] 
*جدال سنت و مدرنیسم؛قسمت چهارم  [2019 Jan] 
*جدال سنت و مدرنیسم؛ قسمت سوم  [2019 Jan] 
*جدال سنت و مدرنیسم:قسمت دوم اسلام و ایران  [2018 Dec] 
*جدال سنت ومدرنیسم باز خوانی غرب‎زدگی نوشته جلال آل احمد [2018 Dec] 
*جدال سنت ومدرنیسم باز خوانی غرب‎زدگی نوشته جلال آل احمد [2018 Dec] 
*شرحی بر«حدیث بر دار کردن حسنک وزیر»۱‏  [2018 Dec] 
*فرقه دموکرات دفتر دوم بخش سوم  [2018 Dec] 
*روشنفکران در آراء و اندیشه های جلال آل احمد بخش پنجم [2018 Dec] 
*فراز و فرود یک نهضت؛فرقه دموکرات آذربایجان/ دفتر دوم / بخش اول [2018 Nov] 
*قوام السلطنه و حمید شوکت در ترازوی داوری بخش سوم  [2018 Nov] 
*قوام السلطنه و حمید شوکت ؛در ترازوی داوری قسمت دوم نهضت دمکراتیک آذربایجان [2018 Nov] 
*قوام السلطنه و حمید شوکت در ترازوی داوری  [2018 Nov] 
*علی و محمد تربیت؛مجاهدان صدر مشروطه  [2018 Oct] 
*نامه‌هایی برای فصل‌های نیامده قسمت چهارم [2018 Oct] 
*نامه هایی برای فصل های نیامده قسمت سوم  [2018 Oct] 
* محمود اعتماد زاده؛به آذین ووصیت نامه اش  [2018 Sep] 
* فرقه دمكرات آذربايجان  [2018 Sep] 
*پرنس موناکو؛ پرنس احمد آباد؛پرنس سرخ [2018 Sep] 
*مروری کوتاه به خاطرات مهدی خانبابا تهرانی  [2018 Sep] 
*آذربايجان‎ ‎در‎ ‎آستانۀ‎ ‎تشكيل‎ ‎فرقه [2018 Sep] 
* نگاهی به زندگی مهدی خانبابا تهرانی [2018 Sep] 
*فرقه دموکرات فراز و فرود یک نهضت ‏ بخش نخست  [2018 Sep] 
*نامه هایی برای فصل های نیامده [2018 Aug] 
*دو اعلامیه و دو شاه [2018 Aug] 
*کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی (اتحادیه ملی) [2018 Aug] 
*مزدک بامدادان [2018 Aug] 
*یازده تز فوئر باخ و موش های جونده تاریخ [2018 Aug] 
*کودتای ۲۸ مرداد؛ جبهه ملی و حزب توده روز شمار کودتا [2018 Jul] 
* نگاهی به آرا و اندیشه های پوپر [2018 Jul] 
*چند مشکل تاریخی ‏ [2018 Jul] 
*چند مشکل تاریخی ‏ [2018 Jul] 
*آواز میهنی؛باز خوانی یک شعر  [2018 Jul] 
*شمه‌ای در مورد تاریخ انسان [2018 Jul] 
*راز ماندگاری [2018 Jul] 
*شعر کودتا [2018 Jul] 
*تنقیح متن؛ عارف‏نامه ایرج میرزا  [2018 Jun] 
*نفثه المصدور [2018 Jun] 
*نامه های نیما به لادبُن؛برادرش [2018 Jun] 
*داستان یک شعر؛جهانگیرخان صوراسرافیل [2018 Jun] 
*تمامی داروندار یک چریک؛ حمید مومنی [2018 Jun] 
*بیژن جزنی ومهدی اخوان ثالث در خوان هشتم  [2018 Apr] 
*تاریخ را درست بخوانیم ودرست هم بنویسیم [2018 Mar] 
*پدیده ای بنام امیر حسین فطانت [2018 Mar]