سقوط دیکتاتور سودان و درس هایی برای ایرانیان
عبدالستار دوشوکی

در پی خیزش مردمی و اعتراضات گسترده توده های مردم در طی چند ماه گذشته, لحضاتی پیش ارتش سودان در بیانیه ای پایان استبداد سی ساله عمر البشیر را اعلام نمود. شباهت های فراوانی بین قیام مردمی در سودان و خیزش عمومی دی ماه ١٣٩٦ در بیش از ١٦٠ شهر ایران وجود دارد.

اگرچه قیام مردمی در ایران بسیار وسیع تر از قیام ملت سودان بر علیه دیکتاتوری عمر البشیر بود. خیزش موفقیت آمیز مردم سودان نیز همانند انقلاب های تونس و الجزایر بدون وجود رهبر و یا شورای رهبری به سر منزل مقصود رسید. در زمان "بهار عربی" عمر البشیر ادعا می کرد که برخلاف بقیه کشورهای عربی مردم سودان همگی عاشق و طرفدار نظام خود هستند. دقیقا شبیه ادعایی که جمهوری اسلامی دارد. اگرچه این آغاز پیروزی انقلاب سودان است و نه ختم آن. زیرا اگرچه دیکتاتور سقوط کرد, اما پروسه دوساله با ارتش و مخالفت با نقش سیاسی مکرر آن مشخص نیست که چه سرانجامی خواهد داشت. اما می توان گفت دیکتاتور سقوط کرد, اما تا دمکراسی هنوز راه نپیموده وجود دارد.

 

بعقیده نگارنده عمر البشیر یکی از قسی القلب ترین دیکتاتورهای جهان اسلام بود که حتی توسط دیوان کیفری بین المللی لاهه به اتهام ‌جنایات علیه بشریت و جنایات جنگی تحت تعقیب بود. ده سال پیش دادستان دیوان کیفری بین المللی در بیانیه ای اعلام کرد در زندان ها و اردوگاه ها نیروهای البشیر مردان را می کشند و به زنان تجاوز می کنند.

امروز روز پایان این دیکتاتور وحشتناک است که با سران بسیاری از کشورهای استبدادزده از جمله روسیه رابطه بسیار خوبی داشت. هفته گذشته نیز عبدالعزیز بوتفلیقه، رئیس جمهور الجزایر، در پی هفته ها تظاهرات گسترده ضددولتی کناره گیری خود از قدرت را اعلام کرد. و پیش از آن نیز دیکتاتورهای فراوانی با خیزش های مردمی سقوط کردند. اکثریت قاطع قیام های موفق و مردمی کشورهای مختلف منطقه نه "رهبر" داشتند و نه "شورای رهبری" و نه دهها رادیو تلویزیون ماهواره ای اپوزیسیون که سودای رهبری انقلاب در سر بپرورانند.

سوال بسیار بدیهی این است که آیا برای پیروزی اعتراضات و قیام مردمی, وجود یک فرد یا شورای رهبری, آنگونه که برخی از هموطنان ادعا می‌کنند, ضروری است؟ یا بر اساس مستندات عینی و شواهد میدانی, وجود یک رهبری خودخوانده یا خودگمارده برای هدایت و مدیریت قیام مردمی ضروری الزامی نیست؟ براستی چه تشابهات یا اختلافاتی قیام ناکام مردم ایران بر علیه استبداد جمهوری اسلامی را در مقایسه با قیام‌های موفقیت آمیز دیگر ملل متمایز می کند؟ در درجه اول در سودان و دردیگر کشورها جناحی بنام اصلاح طلب وجود نداشت که مردم را تحت بهانه‌هایی نظیر انتخاب بین بد و بدتر سرگرم کنند و به استمرار نظام کمک کنند. ثانیا در بین تبعیدیان سودانی و دیگر کشورها, اصلاح طلبان بظاهر مخالف وجود نداشتند تا در طی هر چهار سال بین انتخابات ریاست جمهوری با ابراز مخالفت و مقاله نویسی و مصاحبه و غیره کسب اعتبار کنند؛ اما در زمان انتخابات با هزینه کردن آن مردم را تشویق بکنند برای جلوگیری از خطر "بدتر" به بد رای بدهند و به پای صندوق ها بکشانند. یا بعبارتی با هدفمندی خاص و با در اختیار گرفتن میکروفون رسانه های مختلف و بظاهر مخالف یا "بیطرف" و "حرفه ای" مردم را از ترس عقرب جراره به آغوش مار کذایی غاشیه سوق دهند.

نکته مهم دیگر اینکه در سودان, مخالفان معترض نه رهبر خاص و یا مدعی رهبری بخصوصی داشتند و نه دعوایی برای رهبری بود. لهذا آنها فارغ از دعواهای درونی برای رهبری, متحدانه در مقابل دیکتاتور ایستادند و یکسره فریاد برآوردند که دیکتاتور باید برود؛ که رفت! نکته ظریف دیگر اینکه دولت سودان موفق نشده بود که حول پروژه های عوامفریبانه و دروغین نظیر "گفتمان سودانگرایی" از بخشی ار حاکمیت یا نیروهای امنیتی سودان برای حفظ تمامیت ارضی کشور حمایت کنند, و آدرس اشتباهی به مردم بدهند. کمااینکه طرفداران جمهوری اسلامی در لباس مخالف, پروژه های سپاه و سازمان های امنیتی را تحت عنوان "ایرانگرایی" و حمایت از سپاه برای جلوگیری از فروپاشی کشور در رادیو تلویزیون های بظاهر مخالف تبلیغ می کنند. کارء زار ما ایرانیان بدانجا کشیده است که مثلا رئیس یک تلویزیون فارسی زبان مخالف, با برایان هوک دیدار می کند و خواهان تروریست خواندن سپاه می شود, اما همزمان تلویزیون خود را در اختیار حامیان سپاه تحت عناوین فریبنده و جذاب نظیر " گفتمان ایرانگرایی" مورد تائید نظام جمهوری اسلامی قرار می دهد.

تا زمانی که ما این سردرگمی راهبردی نسبت به اصطلاح ضرورت وجود "رهبری" و این ابهام و دوپهلویی هدفمند را مورد کالبدشکافی و آسیب شناسی علمی قرار ندهیم و خط مشی روشن و مشخصی را اتخاذ نکنیم, نفوذ جمهوری اسلامی در دورن اپوزیسیون و رسانه ها مانع اتحاد ضروری ملت ایران بر علیه جمهوری اسلامی خواهد شد. سوال اینجاست چطور شد اکثریت ملت ها بدون رهبری مشخص, اما با خیزش مردمی مستمر, موفق شدند دیکتاتورها را به زیر بکشند, اما به ما اینگونه القاء می کنند که بدون ایجاد "رهبری" امکان سرنگونی جمهوری اسلامی وجود ندارد؟
در نتیجه بقول رودکی که می گفت "هر که ناموزد ز چرخ روزگار هیچ ناموزد ز هیچ آموزگار" باید از چرخ روزگار در کشورهای دیگر و از تجارب ملل همسایه و دور بیاموزیم که با شترسواری دولا دولا ره بجایی نمی بریم. اتلاف وقت با اصلاح طلبان, دور باطل ایجاد شوراهای رهبری, اجازه حضور و نفوذ به طرفداران رژیم تحت عناوین فریبنده "ایرانگرایی سپاه" و میدان دادن به تبلیغات مکارانه اصلاح طلبان در رسانه های برونمرزی, و زیاده خواهی جناحی و جنگ های سیاسی غوغاسالارانه حیدری نعمتی و مطلق اندیشی گروهی , عواملی هستند که ما را از بقیه ملل موفق متمایز می کند. زمان آن فرارسیده تا با تواضع و فروتنی بپذیریم که با این کارنامه ناکام نباید با غروری کاذب مدعی شویم: "هنر نزد ایرانیان است و بس". کمی از هنر سودانی‌ها, الجزایری‌ها, تونسی‌ها, مصری‌ها و دیگران هم یاد بگیریم.

به تاریخ روزی یک دیکتاتور دیگر نیز سقوط کرد, و ما ایرانیان هنوز اندرخم یک کوچه ایم

زنی سفیدپوش، سمبل حامیان انقلاب

به دنبال انتشار تصویری از یک زن سودانی معترض در شبکه‌های اجتماعی، یک فعال سودانی حقوق زنان تاکید می‌کند زندگی زنان کشورش در دهه‌های اخیر به صورت بنیادین تغییر کرده است و آن‌ها حالا فریاد انقلاب سر می‌دهند.

به گزارش ایسنا، به نوشته روزنامه واشنگتن پست، جمعیتی از معترضان سودانی که اکثرشان زنان هستند، گردن کشیده‌اند و تلفن‌های‌شان را بالا گرفته‌اند تا لحظه‌ای که یک زن روی سقف خودرویی ایستاده و برای دیگران سخنرانی می‌کند، ثبت کنند. پیراهن سفیدش با آسمان خارطوم در آن وقت عصر تضاد دارد. او دست راستش را بلند کرده و جمعیت را در سر دادن شعار رهبری می‌کند.

واشنگتن پست قادر به تایید هویت این زن نیست اما الکریب می‌گوید پوشش این زن حامل پیامی است. پایگاه بازفید و تعدادی از وبسایت‌های خبری عرب‌زبان او را "علاء صلاح"، دانشجوی ۲۲ ساله رشته مهندسی و معماری معرفی کردند.

به گفته الکریب، پیراهن سفید نخی او پوشش زنان سودان در محل کار است. او می‌گوید: این سمبل یک زن شاغل است؛ یک زن سودانی که قادر به انجام هر کاری است اما همچنان به فرهنگ خودش احترام می‌گذارد. گوشواره‌های او هم جزو زیورآلات سنتی سودان است که مادربزرگ من هم دارد و تمام زنان سودانی از آن دارند و آنها را به دخترانشان می‌دهند. بر روی گونه راست او هم خط‌های سیاه رنگ به چشم می‌خورد. این احتمالا شبیه‌سازی زخم‌های صورت قهرمانان برجسته از گذشته سودان است.

اعتراضات سودانی‌ها در ماه‌های اخیر با شکایت از افزایش هزینه‌های زندگی و مواد غذایی آغاز شده و به سرعت به درخواست برای استعفای عمر البشیر، رئیس‌جمهوری سودان تبدیل شد. البشیر از ۱۹۸۹ (حدود ۳۰ سال) قدرت را به دست دارد و سال‌هاست دادگاه بین‌المللی کیفری به اتهام ارتکاب جرایم علیه بشریت و نسل‌کشی در صدد بازداشت اوست. معترضان از ارتش می‌خواهند تا حمایت از البشیر را متوقف کند و هدف اکثر شعارهای آنان سربازان هستند. معترضان شعار می‌دهند: "سودان به پا خاست، ارتش به پا می‌خیزد."
زنان در خط مقدم اعتراضات سودان هستند. هلا الکریب، فعال سودانی حقوق زنان معتقد است: زنان سودانی در حالی که با قوانین محدودکننده‌ای مواجه هستند که نوع پوشش‌ و اینکه کجا می‌توانند بروند را به آنها دیکته می‌کند، اما زندگی‌شان به صورت بنیادین در دهه‌های اخیر تغییر کرده است. آنها برای اینکه خودشان هستند، تحت پیگرد قرار می‌گیرند. از آنها بابت پوشیدن شلوار انتقاد می‌شود. جان آنها تهدید می‌شود.

زنی که این تصویر را گرفته است، به سی‌ان‌ان گفت بانویی که روی سقف آن خودرو ایستاده است نماد تمام زنان و دختران سودانی است و او تمام زنان و دختران تحصن‌کننده را ترغیب می‌کرد. او گفت: آن زن قصه زنان سودانی را می‌گوید. او بی‌نظیر است.

منبع:پژواک ایران


عبدالستار دوشوکی

فهرست مطالب عبدالستار دوشوکی در سایت پژواک ایران 

*نژادپرستی مامورین سپاه بر علیه کودکان بلوچ [2019 May] 
*سقوط دیکتاتور سودان و درس هایی برای ایرانیان [2019 May] 
*بازی ماهرانه عمران خان در زمین جمهوری اسلامی [2019 Apr] 
*سقوط دیکتاتور سودان و درس‌هایی برای ایرانیان [2019 Apr] 
*استاندار بلوچستان, گرگی در لباس میش برای دریدن استان  [2019 Mar] 
*شارلاتانیسم حشمت رئیسی و بی پرنسیبی تلویزیون کانال یک [2019 Mar] 
*نقدی بر بیانیه رضا پهلوی در چهل‌سالگی حصر.. [2019 Feb] 
*نامه سرگشاده اپوزیسیون به وزیر خارجه آمریکا در مورد کنفرانس لهستان [2019 Jan] 
*آیا کوه اتحاد چپ ء جمهوریخواه موش زائید؟  [2019 Jan] 
* دفاع صادق زیباکلام از شکنجه در ایران [2019 Jan] 
* نقشه فقر استانهای کشور [2018 Dec] 
* نقش تلویزیونهای تکفیری در بمبگزاری چابهار  [2018 Dec] 
*کالبدشکافی معضل اعتیاد در سیستان و بلوچستان  [2018 Dec] 
*سخنی صادقانه با هنرمندان دلواپس بر علیه تحریم ها [2018 Nov] 
*گروگانگیری جیش العدل و دروغپردازی خبرگزاری جمهوری اسلامی  [2018 Oct] 
*سیاست “نسل کشی فرهنگی” عامدانه جمهوری اسلامی در بلوچستان [2018 Oct] 
*کشتار اهواز و عکس العمل سردرگم سازمانهای اتنیکی ایران [2018 Sep] 
* بندر چابهار تا یک ماه آینده به هند واگذار می‌شود [2018 Sep] 
*نامه سرگشاده به مولوی عبدالحمید در مورد ضرورت اجرای شریعت اسلام [2018 Aug] 
*حضور «استقلال طلبان» و «فدرالیست ها» در کنگره ملی ایرانیان در ساختمان کنگره آمریکا | [2018 Jun] 
*نقدی بر نوشته دکتر علیرضا نوری‌زاده و کنفرانس واشنگتن، عبدالستار دوشوکی [2018 Jun] 
*دلیل دشمنی و اتهام زنی اصلاح طلبان برعلیه اپوزیسیون چیست؟  [2018 Jun] 
*موضوع: توهین یک استاد دانشگاه به بلوچها و تظاهرات اعتراضی مردم  [2018 May] 
* سیاست دوگانه دولت در قبال بی آبی در سیستان و بلوچستان  [2018 May] 
*مطلبی در مورد ادعای اولیه و سپس تکذیب صادق زیبا کلام  [2018 May] 
* ارتش آزاد سوریه یا سربازان پیاده نظام ترکیه؟ [2018 Jan] 
*نباید شعارهای ملت را به نفع سلطنت مصادره یا تحریف کرد [2018 Jan] 
* حمایت صریح و تمام قد مولوی عبدالحمید (رهبر اهل سنت ایران) از تجمعات اعتراضی مردم [2018 Jan] 
* توهین نادرست اصلاح‌طلبان به مردم عاصی و معترض ایران [2017 Dec] 
* مهستان یا کودکستان بزرگسالان «خبرگان رهبری سکولارها»  [2017 Dec] 
*ایران: ملتی پریشان و سرگردان بین پاسارگاد و کربلای معلی [2017 Nov] 
* آی ملت، به داد ما برسید [2017 Sep] 
*نامه مولوی عبدالحمید و جواب آیت‌الله خامنه‌ای [2017 Sep] 
*چرا از سخنان حسن روحانی باید حمایت کرد [2017 Jul] 
*طرح توسعه سواحل مکران یا نابودی بلوچستان؟ [2017 Jul] 
*شکست مفتضحانه اپوزیسیون در انتخابات  [2017 May] 
*چرا اهل سنت و اقوام نباید به روحانی رای بدهند [2017 May] 
*چرا در ایران روز جهانی زبان مادری جشن گرفته نمی شود؟  [2017 Feb] 
*بلوچها بعنوان اجنبی از حق اجاره منزل در بیدخون عسلویه محروم شدند [2016 Dec] 
*دلیل مخالفت با فراکسیون اقوام در مجلس چیست؟ [2016 Nov] 
*چرا بلوچها با امکانات و شرایط ۱۰۰ سال قبل زندگی می‌کنند؟ [2016 Oct] 
*رفراندوم بریتانیا و رای خروج از اتحادیه اروپا  [2016 Jun] 
*نظر زیگموند فروید در مورد حسام‌الدین آشنا مشاور روحانی [2016 Apr] 
*سفر بی ثمر رئیس جمهور به پاکستان  [2016 Mar] 
*مهندسی گسترده در انتخابات زاهدان [2016 Feb] 
*سخنی کوتاه با معاون رئیس جمهور در مورد اعدام مردان یک روستا [2016 Feb] 
*پایان دوران حسینعلی شهریاری در زاهدان و بهارستان [2016 Feb] 
*چرا باید انتخابات را تحریم و حامیان آن را نفی کرد؟ [2016 Feb] 
*چرا هموطنان در مقابل «رنج بلوچستان» بی تفاوت هستند؟ [2015 Dec] 
*رانتخواری بیسابقه وزیر صنعت در پروژه های منطقه آزاد چابهار [2015 Sep] 
*چرا توافق هسته ای به سود منافع استراتژیک ملت ایران است؟ [2015 Jul] 
*جام زهر هسته ای با نرمشی واقع بینانه [2015 Apr] 
*روز جهانی زبان مادری: فارسی را پاس بداریم بقیه زبانها را زاپاس [2015 Feb] 
*ترسیم فقر مطلق مردم بلوچستان در آغاز «دهه زجر» [2015 Jan] 
*بی‌اطلاعی يا تبليغات سوء بر عليه بلوچ‌ها؟ [2014 Dec] 
*هویت ایرانی به روایت دکتر عطاالله مهاجرانی [2014 Dec] 
*فتوای جدید جبهه ملی: تشیع از ارکان مهم ملیت ایرانی است [2014 Nov] 
* روشنفکر ایرانی به روایت مسعود بهنود؟  [2014 Nov] 
*نقدی بر عملکرد صدا و سیما، آیا بلوچ ایرانی نیست؟ [2014 Sep] 
*بلوچ ها و روز جهانی قربانیان ناپدید شدن های اجباری [2014 Aug] 
*احتمال تجزیه عراق، سوریه، پاکستان و افغانستان و عواقب آن برای ایران [2014 Jun] 
*نقدی بر عملکرد و اهداف درازمدت بخش فارسی بی بی سی و صدای آمریکا [2012 Dec] 
*نقدی بر فرهنگ بهتان و بدعت گذاری [2011 Oct] 
*سکولاریسم نو ! نواختن شیپور از سر گشاد آن [2011 Sep] 
*به یاد مـاشـاءالله بــامـری موسقی‌دان بلوچ که امروز به خاک سپرده شد [2011 Jul] 
*پروژه الماس فریب، درس آموزنده ای برای اپوزیسیون [2011 Jun] 
*در ذهـن بمبگذار انتحاری بلوچ چه میگذرد؟ [2011 May] 
*آمدند، نشستند و گفتند و رفتند ! [2011 Apr] 
*اعدام ۱۱ بلوچ و انتقامجویی جمهوری اسلامی از بمبگزاری چابهار [2010 Dec] 
*کشتار چابهار توسط جندالله وعکس‌العمل بلوچ‌ها [2010 Dec] 
*حقایق زندگی عبدالمالک ریگی از صعود تا سقوط  [2010 Jun] 
*نقدی برمنشور جنبش سبز و موضع اپـوزیـسـیـون سـکولار برونمرزی [2010 Jun] 
*فتواي تكان دهنده شيخ در مورد صدها ميليون مسلمان سنی مذهب [2009 Feb]