میزگردبی بی سی و میزانسن طنزآمیزی که حضورفرخ نگهدار و مخمل باف بر دوضندلی مقابل هم بوجودآورد!
تقی روزبه

 

چندروز پیش در صفحه ۲ بی بی سی* مناظره ای حول فراخوان اخیررفراندوم برگزارشد. این جا بحث من نقد و یا ابرازنظر در موردکل این مناظره و یا خودرفراندوم نیست. بلکه تمرکز بر روی منطق و فلسفه ای است که فرخ نگهدار نظرات عجیب و غریب خود را که در قوطی هیچ عطاری یافت نمی شود بر روی آن بناکرده است و تلاشی که وی برای کاربرد«این شبه فلسفه سیاسی» در مواجهه با خیزش دیماه و طرح رفراندوم گذار از نظام بکارگرفته است. از ویٰژگی های هر جنبش بزرگ و مهم یکی هم این است که به موازات گشودن افق و طلیعه گفتمان و یا گفتمان های جدید، گفتمان های مدافع وضعیت موجود را به چالش می گیرد و چه بسا بر آن ها مهرابطال می زند. با این همه این پدیده به سادگی و بدون مقاومت و تلاش ولو مذبوحانه آن گفتمان ها برای توجیه وضعیت و حفظ خود، اتفاق نمی افتد. برخی از مقابل،‌ برخی از پهلو و برخی هم با سوارموج شدن و از طریق حقنه کردن گفتمانی چه بسا با لباس مبدل بفکر کنترل جنبش می افتند. خیزش دیماه هم یکی از آن موج های بزرگ بود که با صلابت و صراحت کامل وضع موجود و گفتمان های وابسته و مدافع آن را  سخت به چالش گرفت. در حقیقت مناظره موردبحث این نوشته نیز بارتاب دهنده گوشه ای از همین چالش های برانگیخته شده و نحوه مواجهه و مقابله با آن است. گیرم که برخی از روبرو و برخی از پهلو و برخی دیگر با موج سواری این کار را صورت دهند. در این نوشته از میان بازیگران این صحنه تمرکزاصلی بر روی دوبازیگراست:

 

 الف- فرخ نگهدار و دشواریمأموریت«گفتگوی ملی » در شرایط جدید!

 این مناظره یک باردیگر به وضوح مبانی نظری* را که او در طی سالیان دراز ساخته و پرداخته و با طناب آن وارداین چاه ویل شده است به نمایش گذاشت: «فلسفه سیاسی» او در اصل تقلیل (=انکار) تضادها و ستیزهای اجتماعی به تفاوت ها و همزیستی و همکاری همه اعم از رژیم و جناح هایش،‌ جامعه و «اپوزیسیون» برای تغییراوضاع در همین جوامع موجود با همه چالش های طبقاتی و مناسبات تخاصم آمیزاجتماعی و بطورمشخص در ایران است. پیام نهفته در این شبه فلسفه این است: ابتدا تن به قدرت بسپار و سپس با آن هم سخن شو تا از این طریق بتوانی تغییراتی در وضعیت ایجادکنی!. به این طریق ما با نوعی همذات پنداری با وضعیت از طریق تبدیل تضادها به تفاوت ها مواجهیم. پروژه سیاسی او در ایران، ایجادتغییر و بهبود در اوضاع از طریق تعامل و «گفتگوی ملی» و همکاری بین رژیم به شمول جناح هایش و مخالفان و «اپوزیسیون» است. این شبه فلسفه در تکوین خود ارزش ها و اخلاق سیاسی مختص به خود را دارد که جملگی در خدمت گشایش تعامل هستند. بر طبق مبادی این اخلاق سیاسی، هیچ کس نباید حرکتی بکند و واژه ای بکاربرد که در طرف مقابل (اصحاب قدرت) ایجادحساسیت کند و از آن بوی حذف به مشامشان برسد ( البته استشمام بوی حذف از این سو، توسط مخالفان، مهم نیست و نباید خللی در ایفای این وظیفه مهم آن ها ایجاد بکند). اگر می خواهید فضای ملی برای گفتگو و تعامل شکل بگیرد نباید از واژگانی مثل ارتجاع  یا ارتجاع پنهان و امثال آن ها بهره بگیرید. پر واضح است که بطریق اولی استفاده از واژگانی چون تضاد طبقاتی، دشمنان آزادی، انتساب جنایت و سرکوب مردم و مخالفان و وبسیاری از این دست که مغایراصل تعامل است باید به کنار گذاشته شوند. چنان که مشهوداست کاربرداین باصطلاح فلسفه نیازمندیک فرهنگ نامه و ادبیات سیاسی خاص خود و نیز خانه تکانی از هرنوع واژه ای است که از آن ها بوی مبارزه و مقاومت و ایستادگی می تراود. اگر سخنان او برای کسی قابل فهم نیست و یا با نبض زندگی و واقعیات جوامع خوانائی ندارد، دلیل آن را عدم آشنائی با فرهنگ و اخلاق سیاسی چنین رویکردی بدانید. اما چرا باید همه منازعات و تخاصم ها و ستیزهای واقعا موجود را دور زد و نادیده گرفت و آن ها  را به تفاوت های (طبیعی؟) افرادجامعه فروکاهید؟. حال بشنویم دلیل مشعشانه فرخ نگهدار را: چون تلقی طرف مقابل از رفتارخودش ( در اینجا رژیم به شمول همه جناح هایش)، همان درک و تلقی نیست که ما در باره او داریم و به وی منتسب می کنیم! او می خواهد خدمت کند و از نظرخودش فکر می کند که دارد خدمت کند، حتی آقای خامنه ای هم که در آن جا نشسته و صحبت می کند فکرمی کند که امنیت کشور در خطراست و داردخدمت می کند!.

 این همان چیزی است که قبلا از آن به عنوان همذات شدن با قدرت و دشمن نام بردیم. نگهدار راست می گوید، در حقیقت هیچ مستبدی در دنیا نمی توان پیداکرد که یک لحظه فکرکند که دارد خیانت و جنایت می کند. آن ها همواره ژن های جهش یافته و منجیان بزرگی بوده اند که برای نجات کشور و مردمانی مفلس و صغیر به پا خاسته اند و دارند مأموریت آسمانی یا تاریخی خود را اجراء می کنند. وقتی از «گفتگوی ملی» صحبت می شود طبعا از آن جا که سردمداران رژیم برخوردشان با اپوزیسیون جز سرکوب و اعدام و شکنجه و اعدام نبوده است، هیچگاه به کله اشان خطور هم نکرده که با آن ها و یا جامعه محذوف و مخالفان خود گفتگو کنند و نگهدارهم بخوبی براین واقعیت آگاه است و مبنای مشی خود را بر روی همین واقعیت می نهد. شاید او فکر می کند که اگر رژیم هم در موردمخالفان خود تصور و رفتاری نادرست دارد، دلیل آن را باید در رفتارهای نادرست خوداپوزیسیون جستجوکرد!. اما اگر چنین است پس چگونه قفل این «گفتگوی ملی» باید گشوده شود؟. پیشران و عاملیت گشودن این دریچه به عهده چه کسی است؟ معلوم است که باراصلی این وظیفه مهم به دوش «اپوزیسیونی » است که مدعی تغییروضع است و هم اوست که باید از طریق تغییررفتار و کردارخود بکوشد حاکمان را به گشودن باب گفتگوهای ملی ترغیب کند. اگر که هسته اصلی قدرت و یا جناح حاکم حتی حاضر به گفتگوی ملی با شرکاء کم مایه ترخود در قدرت هم نباشد، بازهم نباید گردی بر عارض «اپوزیسیون» و مخالفان، و این وظیفه مهم آن ها به نشیند. بهرحال و ظیفه گشودن این قفل بسته بیشتر به گردن آن هاست. پس تا اینجا چون خامنه ای هم فکر می کند که دارد خدمت می کند، همین کافی است که باب مراوده با هر قیمتی با او گشوده شود. نامهربانی هم بکند و پاسخ محبت را با دشنه هم بدهد باکی نیست. درس فرودقطره های آبی  که با سماجت خود در طی هزاران سال توانسته اند بر دل صخره سنگدل و بیرحم نفوذکی بکنند را بخاطر بسپار!. مگر نه این است که «پری رو تاب مستی ندارد،‌ چو در بندی ز روزن سر برآرد!». فکر نکنید که فرخ نگهدار منکرجنایت ها و سرکوب های رژیم است و یا از نارضایتی و خشم گسترده نهفته در جامعه علیه سیستم بی خبراست و یا خود را به بی خبری می زند و جنایت ها را فراموش می کند، ابدا!. برعکس او صراحتا به نارضایتی ۷۰٪ جامعه بر طبق گزارش های خود نظام اشاره می کند، او هم چنین به صدای صدای پرطنین «نه» به حاکمیت در متن جامعه اذغان دارد. او همه این ها را می داند و حتی وقتی از آشتی سه جریان اصول گرایان واصلاح طلبان و آن ها که به نظام رأی ندادند صحبت می کند، از حامیان اصول گرایان به کسانی که به قاتلین سال ۶۷ رأی دادند نام می برد... با این همه معتقد است است که هم چنان این وظیفه مهم «اپوزیسیون» است که به «همزیستی و همزیست پذیرکردن» این سه مؤلفه به پردازد. بله! باید هم چون سیزیف بود و بارسنگین همزیست پذیرکردن سیستم و خامنه ای و امثال وی را به عنوان یک وظیفه شاق بر دوش کشید و بالا به برد و مراقب هم بود که جوری رفتارنکرد که کوچک ترین احساس خطری از شائبه وجودنیت حذف و توهین و کم لطفی به اصحاب قدرت دست بدهد. بهمین دلیل هم، فرخ نگهدار سخت از این شعار«اصول گرا، اصلاح طلب، تمام شد ماجرا» برآشفته شده و آن را خطری بزرگ برای پروژه سیاسی و مهرابطال خوردن بر آن می بیند و تمام قد در مقابلش می ایستد.

 

 در این جا این سؤال مطرح است که چرا او با وجوداین همه تجربه و نتایج که ابطال کننده نظریات وی و امثال وی هستند،‌ بجای آن که مجالی ولواندک به عقلانیت برآمده از تجربه بدهد و با تمکین به منطق برهان خلف با حرکت از نتیجه به مقدمات و مرور و نقد و بررسی به بازبینی صحت پیشفرض های خود براساس داده های امروزی بپردارد، چرا همچنان اصرار دارد که مرغ یک پا دارد؟ و چرا یک فرد به این جا می رسد که هم چنان بر پیشفرض هائی که نادرستی اش در عمل اثبات می شود و برای همه و اکثریت بزرگی از جامعه هم آشکار می شود، اصرار و ابرام می ورزد؟. و هم چنان پشت آن پیشفرض های ابطال شده و شکست خورده در آزمایشگاه بزرگ جامعه و در طی یک زمان کافی، سنگر می گیرد؟. بی تردید پاسخ چنین سؤالی آسان نیست. اما دو پاسخ که مکمل یکدیگرند متصوراست: اگر فرض کلی نفع مادی آدمی را در این بحث مشخص کنار بگذاریم، نخست آن که باوراو بیش از آن که یک باورسیاسی و مبتنی بر شیوه علمی آزمون و خطا باشد، یک شبه ایمان و یک باورشبه فلسفی است که که توسط هزاران عوامل دخیل در زندگی فردی ساخته و پرداخته می شود و بر خردمتعارف آدمیان چیره می گردد. «فلسفه» تغییر و اصلاح جهان از طریق تبدیل تضادها و ستیزهای اجتماعی به تفاوت ها تنها با انکار واقعیت های عینی می تواند وجودذهنی داشته باشد. و البته دادن شکل افراطی به این نوع تصورها، بی آن که به این بیاندیشد که یک جانبگی و افراط در هر نظریه آن را به یک مهمل تمام عیار و یک فانتزی غیرمرتبط با جهان واقعی تبدیل می کند. در این میان اگر کسی از وی سؤال کند که آیا رژیم اسلامی اساسا اصلاح پذیرهست یا نه و تجربه چه می گوید؟ از منظر این «فلسفه سیاسی» چنین پرسشی بلاموضوع و نشانه پرت بودن است. چرا که پرسش این نیست که کسی فی نفسه اصلاح پذیراست یا نه؟ بلکه مسأله اساسی ایجادپتانسیل اصلاحی در فضاست که همانطور که گفته شد، باراصلی آن بر دوش «اپوزیسیون»و مخالفینی است که خواهان تغییر و اصلاح امورند. این که چگونه باید این فشار را اعمال کرد بدون آن که طرف مقابل احساس فشار بکند، خود یک معما و پارادوکس غریبی است. اما دلیل دوم که در عین حال نقش سس برای طعم دادن به «فلسفه سیاسی» را دارد، دغدغه فروپاشی کشوراست، بخصوص با توجه به فشارهائی که ترامپ وارد می کند. گو این که نقش خودرژیم هم در دامن زدن به این نوع تهدیدات کم نباشد و صرفا به دوره ترامپ هم محدود نباشد. قاعدتا چاره واقعی دفع چنین خطری در وهله نخست باید مبارزه با بحران آفرینی های رژیم و مبارزه برای تغییرسیاست های آن توسط جامعه و اپوزیسیون باشد تا ترامپ ها دستاویزکمتری داسته  برای امیال خود داشته باشند؛ اما چنان که دیدیم در این دستگاه نظری جائی برای چنین گزاره هائی وجود ندارد و در هرحال راه دفع خطر از طریق تعامل با خودکامگان و تشویق آن ها به اتخاذسیاست های مثبت تراست. یعنی همان فرمول پیش گفته: در جائی به ایست که اصحاب قدرت هیچ گونه واهمه و نگرانی از تو به ذهنشان خطورنکند،‌ آن گاه شروع کن به تاثیرگذاری مثبت!

 

 مأموریت شاقی که نگهدار دراین پیچ خطرناک برای خود تعریف کرده است

گرچه سیرتحول نارضایتی جامعه و تداوم سیاست های ضدمردمی و بحران آفرین رژیم، به خصوص خیزش بزرگ اخیر، یک باردیگر شکست سیاست های مدعیان اصلاح نظام را عیان ساخت و جائی برای «انشاء اله گربه است» باقی نگذاشت، اما درست در چنین لحظاتی گویا فرصتی تازه و ظرفیتی تازه برای شنیدن صدای ضرورت اصلاحات در صفوف حاکمیت فراهم شده است که فرخ نگهدار را به این فکر انداخته است که با زدن پلی می توان از آن برای زنده کردن پروژه «آشتی ملی» که در میان صفوف رژیم هم حول آن ( از نوع گفتاردرمانی اش) صحبت می شود، و معنای واقعی اش نیز جز نزدیکی بیشتراصلاح طلبان به سیستم و اصول گرایان نیست،‌ گوش شنوائی می توان پیداکرد. باین ترتیب او تصدیق می کند که اکثریت جامعه ناراضی است، و برخلاف ملیحه محمدی که علیرغم زمین لرزه بزرگ دیماه، انگار که نه خانی آمده نه خانی رفته، اومی پذیرد که بخش بزرگی از جامعه به نظام «نه» گفته اند و اعتراضات اخیر را نیز دلیلی بر آن می داند. او صراحتا تصدیق می کند که فضای داخلی و خارجی دست به دست هم داده و گستره بزرگتر «نه» به جمهوری اسلامی را فراهم کرده است؛ با این همه آستین هایش را بالازده است تا به سهم خود از دل طوفانی که وزیدن گرفته است دژامنی برای رژیم فراهم سازد. و از دل تهدید ها فرصتی برای نجات «فلسفه سیاسی»اش، آفرید. از فشاراعتراضی جامعه به سیستم هم چون اهرمی برای شکل دادن به گفتمان ملی و اصلاح امور سودگرفت و تنورسرد«گفتمان ملی» را گرم کرد!.

 

نگهدار و لولوی«لویاتان»؟!

 بدیهی است که رفراندوم در معنای گذار از رژیم، با اصل تعامل و گفتگوی موردنظرنگهدار با رژیم برای بهبوداوضاع در تضاد قراردارد. اما در میان احتجاجات او علیه رفراندوم یکی از آن ها با مضمونی خاص قابل درنگ است: از آن جا که او می داند رفراندوم گذار از رژیم قاعدتا باید در شرایطی برگزارشود که قدرت حاکم متزلزل شده باشد و کنترلش بر جامعه را از دست داده باشد؛ فراهم شدن چنین موقعیتی را به معنی خلأقدرت و شرایط خطرناکی می داند که می تواند موجب فروپاشی کشور بشود که باید از آن اجتناب کرد. او با فوکوس کردن به روی چنین لحظه «دراماتیک»- و به معنای موقعیتی که در آن پائینی ها نخواهند و بالائی ها نتوانند- به عنوان یک نقطه خطرخیز، سعی کرد که مدافعان رفراندوم گذار را، از خطرانقلاب بترساند. در حقیقت با مکث حول این لحظه «دراماتیک»، دانسته یا ندانسته او براین نظریه معروف توماس هابز صحه می گذارد که در توجیه مشروعیت دولت ( و خودکامگی) مدعی بود که وضعیت طبیعی بشر «جنگ همه با همه-دریدن همدیگر- است » و جامعه برای بقاءخود همواره نیازمندخلق هیولائی (لویاتان) است که بر آن ها حکم براند و امنیت و همزیستی را تحمیل کند. آیا نظریه همزیست پذیرکردن جامعه با یک قدرت ارتجاعی  و ضدمردمی نیازمند یک لویاتان ( چندان فرقی نمی کند از جنس ولایت فقیه باشد یا نوع دیگرش) نیست؟!

 

ب- نقش آفرینی مخملباف این بار بر روی پرده سیاست!

طنزجاری بر صحنه مناظره!

در این نوشته، نمی توان به طنزبزرگی که در صحنه مناظره جریان داشت و توسط مخملباف سینماگر به روی صحنه سیاست آمده بود، اشاره نکرد. برای تغییرطعم سخن و رفع خستگی هم باشد مفیداست! در حالی که وی در صندلی مقابل فرخ نشسته بود و با حرارت از رفراندوم برای گذارسخن می گفت، می شد دید که همزمان با آوردن نام محمدخاتمی وگواهی دادن به اصالت انسانی و قلب پاک و بزرگ او و یارانش،‌ حالش چنان منقلب می شد که نزدیک بود قطرات اشک در چشمانش حلقه بزنند؛ مدعی بود که خاتمی و بسیاری از اصلاح طلبان اگر نه در جلوت که در خلوت از نظام ایدئولوژیک ( نظام) عبورکرده اند و آن را به بن بست رسیده می دانند؛ اما جرأت آشکارکردنش را ندارند. ولی طنزاصلی آن بود که در این میزانسن برای همه معلوم شد که در ورای هیاهوی مناظره حول دو رویکردظاهرا متضاد، مخملباف چه کسانی را مخاطب خود قرارداده و دارد به نحودرخشانی همان کاری را انجام می دهد که حول آن با فرخ نگهدار بحث و مجادله می کند!. یعنی آن چه را که فرخ نگهدار در پیچ و خم چرخ دنده های دستگاه ایدئولوژیکی اش مشغول صیقل دادن است، و حرفش را را می زند، راه اندازی گفتگوی ملی را، این سینماگر و استادمیزانسن و صحنه آرائی، از مدت ها قبل، به گفته خودش در همین گفتگو، شروع کرده است و با «عزیزانی» امثال تاج زاده ها و عزیزتر از آن ها مشغول بده وبستان فکری و سیاسی و دل دادن و قلوه گرفتن است و حتی از همین ترییون هم دارد با آن «عزیزان» گفتگو می کند و پیغام می فرستد!. البته انجام «گفتگوی ملی» توسط او بر کسی پوشیده نبود و خیلی ها آن را خوانده یا شنیده بودند، اما قرارگرفتن آن در کنتراستی با نشستن بر دوصندلی جدال مخالف و موافق، جنبه کمیک و جذابیت صحنه را دو چندان ساخته بود!. باین ترتیب بنظر می رسد در پیشبردپروژه آشتی ملی محسن مخملباف لااقل تاکنون دست پرتری از فرخ نگهدار داشته باشد!: چرا، که از یک سو بر کرسی رفراندوم خواهان نشسته و از سوی دیگر آن چه را که دیگران حرفش را می زنند دارد در عمل پیش می برد. باب «گفتگوی ملی» را گشوده است و قادراست از حربه رفراندوم به عنوان مترسکی بر سر«خرمن»، برای جلب مخاطبانی که خود جرئت ندارند گذارشان از نظام و دولت مذهبی را به زبان بیاورند استفاده کند. برای همین او جورهمه آن «عزیزان» را می کشد و با پرده برداری از سیمای آن ها، به نظریه «همزیستی و همزیست پذیرکردن» فرخ نگهدار جان می دهد. بدین سان چه بسا «یک دریا ماست فراهم» و «اسب تروائی» برای نفوذ به قلعه «دشمن» زین شد و زمنیه رام کردن اسب وحشی قدرت و امکان تاخت زدن بین رفراندوم موردنظرروحانی و اصلاح طلبان با «رفراندوم» موردنظرمخلباف وشرکاء فراهم شد!. برای آن که همه بدانند کارخیلی جدی است و حساب دستشان باشد، این هشدار هم لازم بود که همه بدانند تفاوتی بین محسن فیلمساز و «محسن چریک» که گویا واژه ای است که هم چنان در نزدبخشی از حاکمان اسم رمزمعتبری بشمار می رود، وجود نداشته و هرکس بخواهد مزاحم شود، باید بداند سروکارش با «محسن چریک » خواهدبود‍!. ظهورپرسناژ«محسن چریک» در این صحنه البته تصادفی نیست و بخشی از مناسک پیوندپرده سینما با «پرده سیاست» است.!. تنها نکته ای که در این میزانس اندکی نامهفوم بنظر می رسید،‌ علت برافروختگی و نگرانی فرخ نگهدار بود نسبت به «نظرمقابل». آیا او صحنه واقعی و بزرگ جامعه را می دید و نگران برآمدموج های بعدی این دریای طوفانی بود؟....

 واقعیت آن است که التهاب سیاسی جامعه و نگرانی از خیزش موج های بزرگ اعتراضی، خیلی ها را نگران کرده و به فراست و تب و تاب ضرورت کنترل جنبش و قراردادن دست و پای آن در پوست گردو( از جمله صدورفراخوان و پلاتفرم از بالا) انداخته است. این که آقای مخملباف و همراهانش چقدر خواهند توانست این «حباب سیاسی» را قبل از این که موعدترکیدنش فرابرسد جلو ببرند، دیر یا زود دارد‌، اما سوخت و سوز ندارد!                                                                                                                 ۱۹.۰۲.۲۰۱۸  تقی روزبه

بی بی سی:

*- https://www.youtube.com/watch?v=paz8cG8smJY&t=1228s

 

*- مناظره حسن شریعتمداری و تقی روزبه پیرامون رفراندوم

http://radiohambastegi.se/sounds/h.shariatmadari.t.rozbeh_refrandom180217.mp3

 

*- دو کلمه در موردنوشته فرخ نگهدار

http://taghi-roozbeh.blogspot.de/2013/11/blog-post_22.html

 

*- کرمشترک

http://asre-nou.net/1383/day/21/m-rouzbeh.html

 

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

*درآستانه دیدارترامپ و اون: ‏ دیدارتاریخی یا ضدتاریخی؟  [2018 Jun] 
*نمایشنامه ظهورمجددمومیائی ها!‏ مسعودرجوی دوباره زنده شد و پیام داد! [2018 Jun] 
*مطرح شدن خطرانقلاب سیاسی و اجتماعی در خبرگزاری جمهوری اسلامی!‏  [2018 Jun] 
*وقتی سرمایه داری غرق در بحران با ستایش ازیک اقتصاددان«مارکسیست» به آسیب شناسی خود می پردازد! [2018 Jun] 
*معنای‎ ‎عروج مقتداصدر!‏ ‏  [2018 May] 
*نگاهی به پی آمدهای خروج آمریکا از برجام، بن بست رژیم حاکم بر ‏ایران و حساسیت اوضاع!‏  [2018 May] 
*به جنبش ها خیره شویم و از آن ها بیاموزیم!‏  [2018 May] 
* چرخش بزرگ اروپا و پی آمدهای آن! آیا ما با پیمان سایکس-پیکوی جدیدی مواجه هستیم؟! [2018 Apr] 
*دو عنصراصلی کنشگری خلاق در شرایط حساس کنونی! [2018 Apr] 
*سفسطه یا یک گزاره علمی؟!‏ [2018 Apr] 
*برند«چپ» و نشست کلن‎!‎ [2018 Apr] 
*آیا در ایران انقلاب رخ نخواهد داد؟ و رابطه «راهی دیگر» با چپ سنتی! [2018 Mar] 
*کیش شخصیت و معنای« سوسیالیسم با طعم چینی»! [2018 Mar] 
*جنبش زنان در مصافی بزرگ با آزار و خشونت جنسی، و با ترامپیسم هم چون نمادی از ادغام مردسالاری و قدرت! [2018 Mar] 
*احمدی نژاد در نقش چوپان دروغگو، که یک بار راست گفت و کسی باورنکرد؟! [2018 Mar] 
*میزگردبی بی سی و میزانسن طنزآمیزی که حضورفرخ نگهدار و مخمل باف بر دوضندلی مقابل هم بوجودآورد!  [2018 Feb] 
*چهلمین سالگرد۲۲بهمن در سه پرده!  [2018 Feb] 
*عقب نشینی های مهندسی شده؟ [2018 Feb] 
*نگاهی به چهار رویکرد و چند نکته!‏ [2018 Jan] 
*بحران های سرمایه داری و مجمع جهانی سرمایه داران (داووس)‏  [2018 Jan] 
*سند تصویری انتخاب خامنه ای به رهبری و مضحکه تاریخ!‏  [2018 Jan] 
* نگاهی به مختصات، چالش ها و شرایط حاکم بر جنبش اعتراضی، بیم ‏ها و امیدها!-بخش اول [2018 Jan] 
*بین سرخوردگی از صندوق رأی تا اعتراضات خیابانی، فاصله چندانی ‏نیست!‏  [2017 Dec] 
*چرا ترامپ، اکنون، بیت المقدس را پایتخت اسرائیل اعلام کرد؟ [2017 Dec] 
*‎ پایان یک خودفریبی بزرگ‎!‎‏ لحظه مواجهه با حقیقت تلخ‎!‎ [2017 Dec] 
*به استقبال شانزده آذر-روزدانشجو- برویم! [2017 Dec] 
*رویکردهای تازه و خطرناک حکومت اسلامی!‏ ‏  [2017 Dec] 
*حق تعیین سرنوشت از منظررویکرد سوم [2017 Nov] 
* انقلاب اکتبر و ادعای کودتا! [2017 Nov] 
* آغازدوره پسابرجام؟ آرامش قبل ازطوفان؟  [2017 Oct] 
* گزارش گزارشگرویژه: یک گام مهم و به جلو در مطرح شدن جهانی کشتارتابستان ۶۷ [2017 Sep] 
*جهان به کدام سو می رود-2* [2017 Sep] 
*انقلاب اسلامی و محلل هایش! [2017 Aug] 
*جهان به کدام سومی رود؟ نگاهی به چالش ها و صورت بندی آن ها [2017 Aug] 
*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]