طرح های برای هایکو
خالد بایزیدی

 
1-
چراغ قوه را
که روشن کردم
شب گفت:
آی ازاینهمه زخمم؟!؟!
2-
بهارکه آمد
پائیزدرزیرآواربرگهای زرد
مدفون گردید؟!؟!
3-
ماهی که به خشکی رسید
چه ملتمسانه
دعای باران رامی خواند؟!؟!
4-
هرشب ستاره ای!
برسقف آسمان می سوزد
ازاین روست...
شب مدام سیه پوش است؟!؟!
5-
کاش زنبورعسلی می بودم
تاکه تشنگی ام را
بابوسه ای ازروی گلفام شبنم
رفع می کردم؟!؟!
6-
وقتی که اززندگی عصبانی می شوم
چون مستی...
به زندگی تنه می زنم؟!؟!
7-
همیشه به پائیزمی اندیشم
که ازچه رو...
همه گلهای بهاری ام را
زیربرگهای زرداش
مدفون کرده؟!؟!
8-
کودکی ام را
درآئینه پنهان کردم
جوانی ام رادردلم
وپیری ام رادراشکهایم؟!؟!
9-
آی مردم!
روزی چندبار
تابوتم بردستهایتان
تاگورستان
آهسته وآرام بدون هیچ شتابی
تشییع می شود؟!؟!
10-
گاه که شاعران می میرند
شب ازشادی
تمام سقف آسمان اش را
ستاره باران می کند؟!؟!
11-
شب!
چه بی خیال است
باگذشت قرنها قرن
هنوزتارموی ازسرش
سپیدنگشته؟!؟!
12-
سیگارم را
غربت روشن کرد
وبی گمان غربت نیز
خاموش خواهدکرد؟!؟!
13-
وقتی که تورابوسیدم
زنبورعسلی نیز...
روی لبانم نشست؟!؟!
14-
من اززندگی
فرزندی دارم
بنام مرگ؟!؟!
15-
من ومرگ
اینقدروابسته ایم
که حتی لحظه ای
ازهم غافل نیستیم؟!؟!
16-
درروزتولدم
مرگ چه دسته گلی
به حجم تمام زیبایی اش
برایم به هدیه آورده بود؟!؟!
17-
زندگی ام کزکرده بود
گفتم:ازچه کزکرده ای
گفت :امروزمرگ
هیچ سراغی ازمن نگرفته؟!؟!
18-
وقتی که مرگ می آید
من ماسک می زنم
وقتی که مرگ می رود
من ماسک ام رابرمی دارم؟!؟!
19-
کاش باران بودم
باسقوط ازآسمان
عمرم نیز
تمام می شد؟!؟!
20-
صدای پای رفتن ات
درگوشم
نوای مرغ سحررامی خواند
21-
تصویرات را
درآئینه گم کردم
ازاین روست...
هرروزائینه رانگاه می کنم
22-
زنبورعسلی
روی پیرهن گدارت نشست

 

 
 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی