پیام تسلیت خامنه‌ای؛ خودپرستی مفرط یک دیکتاتور

 

آیت الله خامنه‌ای رهبر ایران پس از درگذشت هاشمی رفسنجانی پیام تسلیتی صادر کرد که خالی از حواشی نبود. خطاب کردن عنوان حجت الاسلام به هاشمی در ابتدای پیام در حالی که خامنه ای جایگاه رهبری و عنوان مرجعیت نداشته اش را مدیون هاشمی بود نشان میدهد که خامنه‌ای حتی پس از مرگ این به قول خودش “رفیق” دیرینه اش نمیتواند از کینه های این سالها فارغ شود. “اجتهاد های متفاوت” و اختلاف نظرهایی که خامنه ای به آن اشاره دارد به زمانی برمیگردد که خامنه ای به گواه همین پیام، رفیق و مبارز ۵۹ ساله اش را به احمدی نژاد گمنام فروخت تا در معامله قدرت سهم بیشتری را بدست آورد.

طنزترین بخش این پیام اشاره خامنه‌ای به دوست داشته شدن خودش از سوی هاشمی است. تصور کنید کسی در وصف درگذشته ای بگوید “بعله از ویژگی های مرحوم این بود که من را خیلی دوست میداشت”. نیاز خامنه ای به دوست داشته شدن و مورد قبول بودن دیگر از افراط هم گذشته است و این بیماری تمام ساختار سیاسی ایران تحت شعاع قرار داده است و روزی نیست که منصوبین او در مدح خامنه ای از هم سبقت نگیرند

هیچکس به اندازه خامنه ای از مرگ هاشمی خشنود نیست. واقعیت آنست که خامنه ای هرگز نتوانست از زیر سایه هاشمی بطور کامل بیرون بیاید و هرچند هاشمی را ضعیف و زبون کرد اما هاشمی زیر و بم ساختار معیوبی که خودش خشت اش را گذاشته بود بهتر از خامنه ای میدانست و نهایتا لشکر شکست خورده اصلاح طلبان را پشت حسن روحانی متحد کرد. حالا خامنه ای میتواند با فارغ بال دست به بازسازی نمایش خیمه شب بازی احزاب و گروه های حاکمیت بزند و با تسویه الباقی صداهای مزاحم، بد و بدتری جدید تعریف کند و ایرانیان را بیشتر از قبل اسیر طمع کاری ها و جاه طلبی های شخصی اش کند.

باید دید خامنه ای که حالا نطقش به درخواست عفو الهی برای هاشمی باز شده است قصد دارد سازمان دهی دوران پسا هاشمی را از چه زمانی آغاز کند و آیا حضور روحانی در پاستور را برای چهارسال دیگر تحمل خواهد کرد یا اعتدال گرایان شروع نکرده به پایان خط خواهند رسید.

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی