چندهایکواز قبادجلی زاده(شاعرمعاصرکرد)

 
ترجمه:خالدبایزیدی(دلیر)
1-
باد چه سنگین پرمی زند
باران!
پروبال اش را
خیس کرده
2-
باران!
درختهارا می شست
بانفس باد
زلفهایشان را
خشک می کنند
3-
گنجشکان چترنداشتند
آخرباران
به آنان نگفته بود
که چه ساعتی
باران می بارد
4-
باد!
با آب باران
دست یخ زده اش را
خیس می کند
وسروصورت جنگل را
باآن خشک می کند
5-
باران!
برای دیدن گل 
آنقدرآه سرد
سرکشید
تاکه تگرگ شد
.........................................
1-
باقورس هه لده فریت
باران
په روبالی ته رکردووه
2-
باران دره خته کانی شوشت
به هه ناسه ی با
قژیان وشک ده که نه وه
3-
چوله که کان چه تریان پی نه بوو
ئاخرباران پیی نه گوتن
سعات چه ندداده کات
4-
با! به ئاوی باران
ده سته سره که ی ته رده کات و
ده موچاوی دارستانی پی ده سریت
5-
بو دیده نی گول
ئه وه نده هه ناسه ی ساردی هه لکیشا
باران
تابوو به ته رزه
.............................................

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

فهرست مطالب  در سایت پژواک ایران