کوتاه سروده ای از: قباد جلی زاده(شاعرمعاصرکرد)

 
ترجمه:خالدبایزیدی(دلیر)
 
هرگاه برگی
از درخت «آبیدر»
فرو
ا
ف
ت
ا
د
آن برگ
جوان شوخ سنندجی است
که لب به خنده
سرش را
روی چوبه ی دار
می نهد
..................

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

فهرست مطالب  در سایت پژواک ایران