بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ
تقی روزبه

 
پیرامون انتخابات آمریکا در صفوف چپ گرایش های مختلفی هست. از حمایت  تا تحریم انتخابات و تقویت قطب سوم در برابرآن. نوشته حاضر که شامل یک دیالوگ فیسبوکی هم است  نگاهی  است با رویکردانتقادی به این گرایش ها.
 
استدلال چالش برانگیز جودیت باتلر
سؤال: این موضوع که تا چه حد می‌توان با مخالفان خود ائتلاف تشکیل داد، در ماه‌های گذشته در ایالات متحده آمریکا نیز پرسشی مهم بود. بسیاری از طرفداران چپگرای برنی سندرز به‌سختی می‌پذیرفتند که از هیلاری کلینتون در جایگاه نامزد دموکرات ریاست جمهوری حمایت کنند. از دید آن‌ها کلینتون بیش از حد به بانک‌ها و مراکز مالی نزدیک و هوادارسیاست خارجی مداخله‌جویانه است. بسیاری از خود می‌پرسیدند: تا چه حد می‌توانم تنها بر مبنای عمل‌گرایی علیه ترامپ از آرمان‌های خود فاصله بگیرم؟
 
پاسخ: این پرسشی مطلقاً موجه است. من بر این باورم که ما چپ‌ها در وضع کنونی بیش از هر چیز باید یک سؤال را از خود بپرسیم: آیا بیشتر ترجیح می‌دهیم در برابر هیلاری کلینتون به خیابان برویم یا دونالد ترامپ؟ برای من روشن است که ترجیح می‌دهم علیه هیلاری [کلینتون] اعتراض کنم. باید به راه یافتن او به کاخ سفید کمک کنیم تا کسی رئیس جمهوری باشد که اصولاً بتوانیم در برابرش جناح مخالفی تشکیل بدهیم. چون جناح مخالف دولت در برابر کلینتون بخت بیشتری برای موفقیت دارد تا در برابر ترامپ.*
 
این استدلال که صورت مسأله و معادله را به شکل انتخاب بین کلینتون و ترامپ طرح کنیم، در حقیقت چپ و جنبش ضدوال استریت را پیشاپیش خلع سلاح می کند. چرا که اولا چنین آرایشی که ما را در مقابل گزین بد و بدتر قرار به دهد همواره در سیستم وجود داشته و خواهد داشت و اساسا امروزه سیستم های حاکم براساس همین دوگانه سازی های نهادی شده خود قادرند نفس بکشند و مردم را به صحنه انتخابات بکشند،چه در امریکا و چه دیگرکشورهای غربی (مثل فرانسه و. ..). این دوگانه سازی راهی است که برای جذب جنبش ها به درون سیستم خیلی خوب کارمی کند (سترون ساختن سندرز و بهم ریختن صف میلیونی و پرجنب و جوش جوانان پرشورآمریکا به سودوال استریت از آخرین و البته تیپیک ترین نمونه این نوع جذب به سیستم است. پیشتر تجربه یونان و موارددیگری را هم داشته ایم). ثانیا نتیجه چنین روندی جز استهلاک نیروهای رهائی بخش و تضعیف فرایندشکل گیری یک قطب مستقل و ضدسیستمی که بتواند برای تحمیل و دست یابی به مطالبات مشخص و ترقی خواهانه به سیستم فشارمؤثروارد کند نخواهد بود. ثالثا به گمانم انسجام این منطق که برای راه یافتن به کاخ سفید به کسی رأی بدهیم تا بتوانیم در برابرش جناح مخالفی تشکیل بدهیم قدری می لنگد. نه فقط به این دلیل که رأی دادن به مخالف بنیادی خود یعنی به یک کارگزاروال استریت، روح مقاومت رأی دهنده را از درون می شکند بلکه هم چنین، همان دلیل و منطقی که او را وادار به رأی دادن کرده است قاعدتا او را وادار می کند که در برابرکارشکنی و مخالفان محافظه کاروال استریت به حمایت از آن ادامه بدهد. پایان انتخابات پایان دعواها و کارشکنی ها و یکدست شدن فضای سیاسی نیست بلکه به تعبیری آغازمنازعات واقعی درحوزه عمل و برنامه است. پایان بحران نیست بلکه شروع آن است. اساسا بدون یک چشم انداز و بدون درک روشنی از ماهیت این منازعات و بحران فراگیرسرمایه داری و مشخصا آمریکا به عنوان دژاصلی و تأمین کننده ثبات و امنیت نظام جهانی سرمایه داری؛ و ضرورتا گزین آن گونه استراتژی و تاکتیک توسط نیروهای مترقی و جنبش های اجتماعی و طبقاتی که به آن ها فرصت بدهد هم چون یک قطب مستقل برآمد کنند، امکان گزینش رویکردی سنجیده  و معطوف به رهائی در طوفان انتخاباتی آمریکا وجود ندارد.
جالب است که ژیژک درست بهمان دلیل جودت باتلر، اما درجهت معکوس می گوید اگر آمریکائی بودم به ترامپ رأی می دادم و باهدف بهم ریختن نظم موجود و تقویت جنبش ضدسرمایه داری. گرچه ارزیابی ژیژک از خطرعمده که سیطره سرمایه مالی و وال استریت برجهان و نماینده اش کلینتون درست است اما این که بخواهیم برای مبارزه با آن به یک جریان شبه فاشیست رأی بدهیم، نیز به گمانم خود خطای بزرگی است. چرا چپ نباید بجای تقویت قطب مستقل و نیروهای اجتماعی واقعا موجود علیه این هردوشر، واردبازی آن ها بشود؟ مثلا اگر اکثرمردم آمریکا توصیه ژیژک را بپذیرند چه کسی تضمین می دهد که او با پشتتوانه و حمایت گسترده توده ای به قدرت خطرناکی تبدیل نشود؟. باید بجای مداخله مستقیم در منازعات دو قطب اصلی، بطورغیرمستقیم و از بیرون تأثیرگذاشت*.
.*
 گفتگوئی حول یادداشت فوق در فیسیوک:
 
اصغرایزدی:
در پاسخ باتلر به پرسش مصاحبه کننده نکته بسیار ظریفی است؛ باتلر خود را اسیر نحوه پرسش مصاحبه کننده که همانا منطق انتخاب میان بد وبدتر است نمی کند، بلکه با تغییر زاویه پرسش، آن را به این صورت طرح می کند: " آیا بیشتر ترجیح می‌دهیم در برابر هیلاری کلینتون به خیابان برویم یا دونالد ترامپ؟ " در پاسخ به این پرسش است که باتلر شرکت در انتخابات و رأی به هیلاری کلینتون را درست می داند. باتلر همچنان به خیابان وفادار می ماند.
 
تقی روزبه:
 بنظرم کسی قدرتی را که می خواهد براندازد بالابکشد، دچارتناقض است و فرقی نمی کند با هرنیتی نتیجه عملی هردو منطق یکسان است. گیرم خودوی هم از فردای پیروزی کلینتون به خیابان بیاید، آیا آن اکثریت بزرگی که رأی می دهند نیز چنین خواهند کرد؟ نقدا پرچم مخالفت با وال استریت را به دست امثال ترامپ ها سپرده اند. ملاک اصلی آن است که بجای افتادن به دام گزین از بساط سیستم، خود و مخالفان سیستم و هردوکاندیدا را که کم هم نیستند، از همین امروز برای خیابان آماده کنیم. ضمن آن که باید اضافه کنم که منطق حمایت از کلینتون با توجه به تداوم و حتی تشدیدمنازعات هم چنان پا برجا خواهد ماند.
اصغرایزدی:
 به گمان من در نوع نگاه ضد سیستمی که تو به آن باور داری، جائی برای تاکتیک سیاسی وجود ندارد و به این خاطر است که نگاه تاکتیکی باتلر را با نظرات ضد سیستم او در تناقض می بینی. من نمی دانم اگر سندرز- کسی که به قول خودتو "نارضایتی در چهارچوب سیستم "را نمایندگی می کرد- در رقابت انتخاباتی باقی می ماند، آنگاه نسبت به شرکت در انتخابات و رأی دادن به او چه نظری ارائه می کردی؟ احتمالا هم چون موردرفراندم و انتخابات یونان بر این نظر می بودی که به عنوان ضد سیستم نباید در انتخابات شرکت کرد حتی به قیمت پیروزی ترامپ؟
تقی روزبه:
دوگانه های ترامپ و کلینتون هم چون هزارو یک شب داستان بی پایانی است که همه جا وجود دارد و می توانند برای همیشه تولید"تاکتیک سیاسی" کنند. در موردیونان برای من مفهوم نیست، که چگونه می توان به برنامه ریاضت اقتصادی دیکته شده ترویکا رأی داد و در عین حال نسبت به مطالبات ضدسیستمی خود وفادارماند. در آمریکا هم فقط دوقطب وجود ندارد قطب سومی هم هست که به کنش دیگری غیراز کنشکری در چهارچوب دوگانه های برساخته سیستم می اندیشد و عمل می کند. بالأخره ورای حجاب واژه ها لازم است برای خودمان روشن کنیم که از ترس ترامپ ها می خواهیم به کارگزاروال استریت که از قضا ترامپ ها محصول عملکردآنند پناه بریم، یا آن که برآنیم قطب سوم و ضدسیستم را تقویت کنیم. در موردسندرز تا زمانی که به شعارهای خود وفادار می ماند-شعارهائی که البته از جنس ریاضت اقتصادی یا کارگزاری وال استریت نبودکه البته مستلزم کشاکش و نبردسنگینی با سیستم بود؛ یعنی هم پوشانی هائی وجود داشت می شد تاکتیک حمایت مشروط به آن خواست ها را در پیش گرفت. اما چنان سناریوئی با آن چه که کلینتون و یا یونان درپیش گرفتند کاملا متفاوت بود. چرا که، اگر نه ضدسیستم اما علیه سیستم و خلاف جهت آن بود. نهایتا مسأله برمی گردد به این که از "تاکتیک سیاسی" چه درکی داشته باشیم.

 

اصغرایزدی:

برای من قابل فهم است که فردباورمند به ضد سیستم، شرکت در هر نوع انتخابات و رأی دادن را درهر شرایطی و با هر انگیزه‌ای، که در چهارچوب سیستم صورت می گیرد، کاملا نفی کند؛ برای من اما، قابل فهم نیست " تاکیک حمایت مشروط" که تو از آن سخن می‌گوئی. شرکت در انتخابات و رأی دادن نه مقاله تحلیلی است و نه یک قرارداد ائتلافی که فرد بخواهد شروط خود را در آن بگنجاند. زمانی که تو از "تاکتیک حمایت مشروط" سخن می گوئی، من را به یادشرکت حزب توده ایران در رأی " به جمهوری اسلامی آری یا نه؟" می اندازد، که در خیال خود برای آن محتوی مورد نظر خود را قائل بود و رأی خود را به خیال واهی خود مشروط می‌کرد. " تاکتیک حمایت مشروط" به هنگام رأی دادن صرفا می تواند در ذهن رأی دهنده باشد و گرنه بطورعینی هیچ تفاوتی با رأی موافق یا مخالف ندارد. شعارهای سندرز، حتی اگر رادیکالتر هم می بود، بازهم وارد شدن در بازی انتخاباتی سیستم بود. بنابراین، تو می بایست یا کلا قیدهرنوع تاکتیک انتحاباتی را در چارچوب سیستم بزنی و یا بپذیری که تحت شرایط معین می توان تا آنجا که به راهبردسیاسی یاری رساند، وارد این بازی شد (و البته این هیچ ربطی به آن ندارد که کاندیدای پیروز به وعده‌های انتخاباتی خود عمل خواهد کرد یانه). بنظر می‌رسد آن چنان درک تاکتیک انتخاباتی صرفا از زاویه انتخاب بین"بد و بدتر؛ شر و شرکمتر" در ذهن ما ماسیده است، که قادر نیستیم از منظردیگری به تاکتیک انتخاباتی و شرکت در آن بنگریم. هم باتلر که خواهان شرکت در انتخابات بنفع کلینتون است و هم ژیژاک که خواهان شرکت در انتخابات و بنفع ترامپ است؛ نه از منظر"شرکمتر و بیشتر" بلکه کاملا از منظردیگری به شرکت در انتخابات نگریسته‌اند. ژیژاک، اگر چه ترامپ را وحشتناک می داند اما فکر می کند که رأی به ترامپ باعث می شود: " پیروزی او سرآغازیک بیداری بزرگ (بوده) و حرکت‌های سیاسی جدیدی شکل خواهد گرفت"؛ و خانم باتلر براین باور است که با پیروزی کلینتون: " کسی رئیس جمهور باشد که اصولاً بتوانیم در برابرش جناح مخالفی تشکیل بدهیم.". متاسفانه تو به جای خیره شدن بر زاویه نگرش آن ها نسبت به تاکتیک انتخاباتی، هم‌چنان می پنداری که این همان تاکتیک مرسوم" بد و بد‌ تر" است.

 

حمیدپوراصل:

انتخاب ترامپ یک فاجعه برای جامعه امریکا خواهد بود که تمامی دستاوردهای دمکرات ها و بخصوص جناح میانی و چپ دمکرات را به باد خواهد داد. سیاست تبلیغ برای عدم شرکت در انتخابات هر چه پشتش تحلیل باشد کمکی برای ترامپ و راست افراطی در امریکا است. متأسفانه چپ ایران هیچ شناخت واقعی از جامعه امریکا ندارد و دیدش یا از زاویه نگاه اردوگاهی و روسی- پوتینی است یا از دیدرقابت آمیزکشورها و قدرت های اروپایی. در این جا طیف های فراوان سیاسی وجود دارند و در جناح چپ حزب دمکرات نیروهای سیاسی چپی وجود دارند که به جرأت می توان گفت به دلیل تجربه عملی بسیار چپ تر از بخش عظیم چپ ایران مطلع و تأثیرگذارند. امریکا یک کشور کوچک اروپایی نیست یک قاره است که از این ایالت تا ایالت دیگر دنیایی از اختلاف است. اگر چه هیلری کلینتن یک دمکرات بسیار راست است اما پیروزی او می تواند بیمه عمومی جدیدا باما، طرح حمایت و راه تابعیت 11 میلیون مهاجرامریکای لاتینی و ادامه تلاش برای دانشگاه مجانی که توسط بسیاری از دمکراتها دنبال می شود و از همه مهمتر حمایت دولت فدرال برای افزایش دستمزد، شرکت امریکا و پذیرفتن تعهدات در محیط زیست جهانی و تعمیق دفاع از دگر باشان جنسی و تثبیت نیروهای پیشرو در شورای عالی قضایی را تأمین کند. سیاستی که آنقدر کله شق باشد که در روز مبادا نتواند سازش کند و نیروی خود را برای تغییرواقعیت بکار اندازد هر قدر هم که چپ و مترقی بنماید یک دیدانحرافی و ارتجاعی است که در عمل آب به کاسه راست و استبداد میریزد و بیشتر به دردمعابد و ستایشگاهها می خورد که همیشه درست می گویند و از آرمان اسمانی و ذهنی خود قدمی به عقب نمی نشینند. سیاست علم استفاده از امکانات است و قدیسیت و پافشاری بر دگم ها بیشتر بکار آنانی می خورد که نیک می دانند نمی توانند جهان را تغییر دهند. رأی به کلینتن قبول جناح راست دمکرات و سیاست های آن نیست بلکه رأی نه به ترامپ است. رأی نه به راسیسم و نه به جمهوری خواهان هارجنگ طلب و رأی نه به دشمنان رفرم های اجتماعی و اقتصادی است که در این 8 سال انجام شده اند. آمریکا بسیار تغییر کرده است و هر تغییر و رفرم نیرو و خواست برای رفرم دیگر را میزاید. جهانی که در ان ترامپ ها و خامنه ای ها و پوتین ها و اردغان ها و امثال رهبرفلیپین و رهبرکره شمالی بدنبال آن هستند جهانی است دهشتناک. مخالفت با این جماعت دفاع از مدنیت و تمدن است.

 

تقی روزبه:

حمایت مشروط یعنی حمایت از یک برنامه مثبت و ترقی خواهانه یک نیرو و جریان دیگر که طبعا در راستای برنامه های رادیکال چپ و یا جنبش رادیکال قرار داشته باشد و تا مادامی و باندازه ای که وجود داشته باشد و اجراشود موردحمایت است. دوگانه یا سفیدسفید یا سیاه سیاه، یا حمایت مطلق یا عدم حمایت مطلق ربطی به جریان تحولات زندگی و جهان سیاست با گرایش ها و تنوعات بی پایانش ندارد و همه و هرکس و هر نیرو، ناچاراست که بدرجاتی البته با پای بندی به اهداف راهبردی خود در منطقه خاکستری قدم بزند و با نیروهای همگراتر به همکاری و تعامل و حمایت متقابل مبادرت ورزد؛ اگر که نخواهد به یک فرقه و یک پدیده منزوی و صرفا ایدلوژیک تبدیل شود. بنابراین حمایت مشروط می تواند برهم پوشانی های واقعی استوارباشد و صرفا در ذهن نیست. هم صراحتا اعلام می شود و هم در عینیت و مبارزات اجتماعی واقعیت دارد. بنابراین رویکرد حمایت و انتقاد، با ارزیابی مثبت از یک واقعیت عینی و با محتوای برنامه و حرکت مثبت وترقی خواهانه یک جریان ارتباط دارد. بهمین دلیل مقایسه آن با حمایت مشروط حزب توده از جمهوری اسلامی بلاموضوع بوده و یک مقایسه شکلی بدون در نظرگرفتن محتواست. حزب توده مشکل اصلی اش آن بود که آن چه را مترقی عنوان می کرد در اصل ترقی خواهانه نبود و ارتجاعی بود (مثل مبارزه ضداستکباری خمینی وذبح آزادی و دموکراسی در پای آن...... و برای توجیه آن با مفاهیم مسخ شده بازی می کرد) و به همین دلیل حمایتش مشروط به مطالبات رهائی بخش نبود. از این رو مثال خوبی انتخاب نکرده ای چرا که همانطور که در زیراشاره خواهم کرد اگر قرار به استفاده از چنین تمثیلی باشد که البته من معمولا بدلیل تحت الشعاع قراردادن مضمون و استدلال ها و دیالوگ ها از کاربرآن ها اکراه دارم، مصداق آن دقیقا جای دیگری خواهدبود: آیا برنامه سندرز و مطالباتی که مطرح می کرد حتی اگر هم کاملا رادیکال نبود که نبود، بطورنسی یک برنامه ترقی خواهانه بود یا نه؟. و دقیقا باعتبارهمین ماهیت بود که حمایت مشروط و عدم حمایت معنا پیدامی کرد. و اگربفرض روشن شود که ترقی خواهانه نبوده است من البته از آن هم حمایتی نمی کنم و نمی کردم. باین دلیل است که من از هم پوشانی مطالبات سخن گفته ام. حالا می توان پرسید آیا برنامه ریاضتی سی ریزا و یا برنامه کلینتون و یا ترامپ هم ترقی خواهانه است یا ارتجاعی؟.. با چنین منطقی وقتی سی ریزا برنامه اش را عوض کرد-برنامه نسبتا ترقی خواهانه اش را- و تسلیم برنامه ترویکاشد آن هنگام نقدمن هم نسبت به آن واردفازجدیدی شد و گرنه تا آن زمان ضمن نقدپی آمدهای پروژه تصرف ماشین دولتی برای یک جنبش رهائی بخش، تا زمانی که به همان برنامه اش وفادار بود حمایت مشروط را مجاز می دانستم. عین این رویکرد را درموردسندرز هم داشته ام و وقتی که به سازش رسید و از کلیتنون حمایت کرد، حتی حمایت مشروط هم به گمان من بلاموضوع شد. در موردبرخی کشورهای مترقی در آمریکای لاتین هم چنین بود که قابل حمایت مشروط بودند، آن هم نه فقط در ذهن من و امثال من بلکه توسط یک جنبش بیدار و حاضر در صحنه. هرچقدر یک جنبش آگاه تر و سازمان یافته ترباشد از قضا این حمایت مشروط بهمان درجه واقعیت عینی پیدامی کند.
مهم همان رابطه راهبرد با تاکتیک سیاسی و مشخص است. در حزب توده دره و گسست عظیمی بین این دو وجود داشت و حال می توان پرسید آیا چنین گسستی بین مدعای چپ با برنامه کلیننون و یا ترامپ ها برقرار نیست؟

 

اصغرایزدی:

بحث بر سر شرکت در انتخابات و رای دادن با "حمایت مشروط" بود؛ در کامنت قبلی تو و کل بحث من و تو همین گره زدن "حمایت مشروط" با شرکت درانتخابات ورای دادن در چارچوب سیستم بود! حالا تو "حمایت مشروط" را از انتخابات و رای دادن قطع می کنی و از آن بهعنوان: " حمایت مشروط یعنی حمایت از یک برنامه مثبت و ترقی خواهانه یک نیرو و جریان دیگر که طبعا در راستای برنامه های رادیکال چپ و یا جنبش رادیکال قرار داشته باشد و تا مادامی و باندازه ای که وجود داشته باشد و اجراشود موردحمایت است"، طرح کرده و به توضیحاتی پیرامون آن می پردازی که اساسا به زاویه بحث ما ربطی ندارد. می توانم اما، پرسش خود را این گونه طرح کنم: آیا تو موافق شرکت در انتخابات و دادن رای به کاندیدا ئی هستی که " یک برنامه مثبت و ترقی خواهانه و در راستای برنامه های رادیکال چپ و یا جنبش رادیکال قرار داشته باشد"؟ از این پرسش گریزی نیست!

 

تقی روزبه (در پاسخ به یادداشت حمیدپرسان)

1-این ادعا که چپ اطلاع ندارد ولابد باید ساکت باشد، نمی تواند جای استدلال ودیالوگ سازنده را بگیرد. خوب شما اگر اطلاعات ویژه ای دارید بهتراست است آن را بگویئد و گرنه صرف ادعا در جهان عصراطلاعات که حتی کوچکترین رفتارسالهای گدشته آدم ها و کاندیداها هم رسانه های می شوند؛ چیزی را حل نمی کند. مسأله هم اصلا کمبود اطلاعات نیست بلکه برعکس، رویکردها و اهداف چپ است. آن چه هم گفته ای مثلا در موردگرایش های درونی حزب دموکرات و از این ایالت به آن ایالت و غیره از بدیهیات است و چیزی نیست که  کسی نداند و هرروز رسانه ها جزبه جزء آن را رله می کنند. مگرهمین سندرز و تمامی مسائل انتخاباتی مربوط به وی در چهارچوب حزب دمکرات روی صحنه جهانی نرفت؟ مگر همین اکنون در موردفلوریدا و نقش آن و تمرکزکاندیدها و جزئیات دایما رله نمی شوند؟. گویا شما هنوز باورندارید که جهان به یک دهکده تبدیل شده است و آن چه در عصراطلاعات وجودندارد، رانت اطلاعاتی است که متعلق به گذشته است. معضل، ارزیابی و تحلیل بهمن اطلاعاتی است که هرلحظه فرومی ریزد .... 
2-سابقه استفاده از برچسب ها و ادعاهائی چون ارتجاعی و روسیه و غیره را که من سخت از بکاربردنشان اکراه دارم می دانیم که چه بلائی برسردیالوگ و استدلال ها و نقد و روزآمدکردن چپ واردساخته و از قضا این نوع دیالوگ کردن کپیه آن است. بنابراین بکارگیری آن ها نیز مشکلی را حل نمی کند و بهتراست به استدلال و ارزیابی پرداخته شود.
3- من با تعریف تو ازسیاست که هنرممکنات است و سازش، سخت مسأله دارم و فکرمی کنم که همین درک از سیاست است که بخش مهمی از چپ را در ایران و جهان زمین گیر کرده است. 

4- درموردوضعیت آمریکا مسأله اصلی ریشه های بحران و فراتر رفتن از پدیده های ظاهری است. یعنی آن چه در پشت این هیاهوها فرافکنی شده و پنهان می شوند. در اصل ترامپ ها و لوپن ها و یا برگزیت انگلیس همه و همه "شورشی"هستند علیه جهانی شدن تبعیض آمیر و ناعادلانه سرمایه که کلینتون هم نماینده تییپک آن است. چامعه آمریکا خواهان تغییراست و کلیتنون نماینده دفاع از وضعیت موجود و موردحمایت دهک بالای جامعه و ثروتمندین تروتمندان وبانکداران .. . راه امثال سندرزها را هم بسته اند و ترامپ ها و شبه فاشیست ها شده اند نماینده "تغییر" شما می گویید در این وضعیت چپ بهتراست بدامن همان شراصلی، به ماغاشیه و سرمایه جهان خوار، پناه برد.
ضمنا شما که اطلاع واثق دارید، لابد می دانید جامعه آمریکا هم منحصر به صحنه رسمی و دوقطبی آن نیست بلکه قطب سومی هم که به این نوع سیاست ورزی و بازی در بساط هیچ کدام از کاندیداها نظرخوشی ندارد و برخلاف ادعای شما مرتجع هم نیستند، کم نیستند که از قضا کاندیداها با شل کردن سرکیسه میلیون ها و میلیاردها دلارابناشته تبلیغاتی خود سعی می کنند که در این روزهای وانفسا به مددمدیاها آن ها را هیپنوتیزه کرده و بسمت خود بکشند!

 

تقی روزبه  (در پاسخ به اصغرایزدی):

اصغرگرامی همانطور که بارها نگاشته ام من مخالف مشارکت چپ و نیروهای مدافع رهائی در ماشین قدرت هستم. که برمی گردد به نقد قدرت هم چون وجهی مهم از مشخصات سرمایه و مناسبات مبتنی برسلطه. و برهمین اساس طبیعی است که کسی را ترغیب به دادن رأی به نظام سرمایه داری نکنم و تمرکزاصلی خود را به تلاش برای تقویت نیروهای همگرا و ضدسیستم قرار دهم و عمدتا از این طریق و فشارآن بر فرایندها و تغییرجهان تأثیربگذارم. اما در بیرون از این گرایش مشخص جامعه حامل گرایش ها و رویکردهای دیگری هم هست که چه بسا علیرغم طرح شماری از مطالبات مهم و ترقی خواهانه و لی نه الزاما ضدسیستم ممکن است به سیستم رأی هم بدهند. مساله چگونگی رابطه و تعامل با این نوع رویکرد است و این که من و امثال من در برابرموانع و دشمنان مشترک در جهت تغییرجهان چگونه تعاملی با آن ها داشته باشیم و چگونه می توانیم بدون همذات شدن با آنها از آن ها حمایت مشروط کنیم؛ بدون آن که هویت برنامه ای واهداف خود را به بهانه سیاست تاکتیکی از دست بدهیم. بحث رابطه تعامل هویت ها و اهداف است بطوری که منتجه آن تغییرجهان باشد و نه انحلال هویت خود. البته این یک راهبردعمومی است و نه یک کلیشه و مطلق ازلی و ابدی. در این جهان هیج چیز مطلقی وجود ندارد و همه چیز باید با تحلیل مشخص و تعمیق و تدقیق مداوم اهداف کلان پیش برده شود. آن چه که مهم و بنیادی است آن است که همواره نشان داده شود که در تحلیل و رویکردمشخص رابطه بین مبارزه علیه سیستم و علیه قدرت با تاکتیک گزین شده سنخیت ذاتی و این همانی داشته باشد و نه گسسته و بیگانه از آن . اما سؤال من از توهم آن بود که بالأخره چه قرابتی بین برنامه ریاضتی و برنامه وال استریت خانم کلینتون با اهداف و برنامه خود می بینی و با چه منطقی از رأی دادن به آن ها دفاع می کنی.

 

اصغرایزدی:

درست به این خاطر که می دانم تو "مخالف مشارکت چپ و نیروهای مدافع رهائی در ماشین قدرت" هستی، پرسش من این بود که چرا مدافع"تاکتیک حمایت مشروط " هستی؟ اگر این تاکتیک ناظر بر شرکت و رای دادن درانتخابات و رفراندوم نیست، بحث موضوعیت خود را از دست می دهد. و اما پاسخ به پرسش تو: من از رأی دادن به خانم کلیتتون دفاع نکرده ام . نه فقط به خاطر آن که کل برنامه او را در مغایرت با اهداف سیاسی و گرایش فکری ضد سیستمی خود می دانم، بلکه به این خاطر که برخلاف سندرز برنامه او فاقدهر گونه عنصر ترقی خواهی و به عقب راندن جنبشی اجتماعی است که با پدیده سندرز باردیگر امکان خودنمائی پیدا کرده بود. فراموش نکن که زاویه حمایت خانم باتلر از رأی به خانم کلیتون نه از منظرهمسوئی وهمپوشانی با اهداف و برنامه سیاسی او، بلکه از منظر: " آیا بیشتر ترجیح می‌دهیم در برابر هیلاری کلینتون به خیابان برویم یا دونالد ترامپ؟ "است و همین نگاه به پدیده تاکتیک انتخاباتی بود که برای من تازگی داشت و آن را قابل تامل و تعمق دانسته ام، و این زاویه نگاه همان تاکتیک انتخاب میان "بد و بدتر"، که بد جوری دز ذهن ما ماسیده است، نیست.

 

تقی روزبه:

البته سوای دلیل و نیت خانم باتلر، در عمل فرقی نمی کند. یین دوگانه ای که سیستم در برابرمردم قرارمی دهد به کسی که فکرمی کند بهردلیل بهتراست رآی می دهد. و اگرمردم هم توصیه او را به پذیرند نیروی مهیبی سربرمی کشد که مشروعیتش را از مردم می گیرد و خون تازه ای به کالبدسیستم دستخوش بحران تزریق می شود. می دانیم که روندمشروعیت زدائی ممکن است برای شخص باتلردشوارنباشد اما برای عموم مردم پروسه بسیارپیچیده و درناکی خواهد بود....

 

حمید پوراصل:

منظورمن از اطلاع در باره امربکا مواضع این دو کاندید که هیچ کدام مترقی نیستند نیست. بله در باره آن ها می توان در هر کوی و برزن شنید. اما آن چه من نوشتم در رابطه با آن چه است که در بطن جامعه و در میان نیروهای سیاسی چپ و عمدتا پیرامون جنیش چپ در حزب دمکرات و بیرون ان می گذرد. متاسفانه چپ ایران سیاست در امریکا و امریکا را در سیاست خارجی و نقش خارجی اقتصاد جهانی دیده و خلاصه می کند و جنبش عظیم طبقاتی در امریکا را بی تامل از کنارش می گذرد وگرنه این گونه بی تفاوت شعارتحریم و پاسیویسم سیاسی را تبلیغ نمی کرد تا چه ررسد به رأی دادن به ارتجاع و جمهوری خواهان را. نه اتفاقا دیدروسی به امریکا موضوع تمام شده ای نیست این هنوز بخشی از دستگاه دولتی روسیه است اما این بار به سرگردگی پوتین. ساده کردن صورت مسئله سیاست و سفید وسیاه دیدن بسیار خطرناک است

5 نوامبر 2016

 
*- نازسازه دموکراسی؛ گفتگو با جودیت باتلر
https://www.radiozamaneh.com/305257
 
*- ژیژک: اگر آمریکائی بودم به ترامپ رأی می دادم!
http://www.bbc.com/persian/world-37861571?SThisFB
 
 

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

*چرا ترامپ، اکنون، بیت المقدس را پایتخت اسرائیل اعلام کرد؟ [2017 Dec] 
*‎ پایان یک خودفریبی بزرگ‎!‎‏ لحظه مواجهه با حقیقت تلخ‎!‎ [2017 Dec] 
*به استقبال شانزده آذر-روزدانشجو- برویم! [2017 Dec] 
*رویکردهای تازه و خطرناک حکومت اسلامی!‏ ‏  [2017 Dec] 
*حق تعیین سرنوشت از منظررویکرد سوم [2017 Nov] 
* انقلاب اکتبر و ادعای کودتا! [2017 Nov] 
* آغازدوره پسابرجام؟ آرامش قبل ازطوفان؟  [2017 Oct] 
* گزارش گزارشگرویژه: یک گام مهم و به جلو در مطرح شدن جهانی کشتارتابستان ۶۷ [2017 Sep] 
*جهان به کدام سو می رود-2* [2017 Sep] 
*انقلاب اسلامی و محلل هایش! [2017 Aug] 
*جهان به کدام سومی رود؟ نگاهی به چالش ها و صورت بندی آن ها [2017 Aug] 
*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]