نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد!
تقی روزبه

 

در پانویس مقاله"بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150سال پیش، به چه معناست؟"* دوستانی انتقاد و سؤالاتی را مطرح کرده اند، که لازم بود پاسخ داده شود:

در موردانتقادمن به ایسم گرائی و ایدئوژیک کردن نظریه ها و از جمله مارکسیسم، دوستی این پرسش را مطرح کرده است که کدام فلسفه را باور دارم؟:

مذهبی ها در برابرانتقاد و ایرادبه مذهب مدعی می شوند که "اسلام به ذات خودنداردعیبی هرعیب که هست در مسلمانی ماست!". این نوع واکنش درموردمدافعان ایسم های دیگر نیز به درجاتی مطرح است. بقول شاعر جنگ هفتاد و دوملت همه را هیچ بنه، چون نیافتند حقیقت ره افسانه زدند. از این بلیه عمومی کفر و ایمان که امکان اندیشیدن را از انسان می گیرد و فقط به دنبال امت و پیرو و مولدنابهنگامی است بگذریم، ظاهرا کسی به نکته و نقداساسی مقاله و پرسش بزرگی که در برابرمان ما قرارگرفته است، یعنی نقدقدرت کاری ندارد و صرفا به حواشی پرداخته می شود. پرسش این است که چرا در تجربه پسامارکس، دولت که قرار بود پژمرده شود به غول بی شاخ و دمی تبدیل شد که کل جامعه را در خود بلعید و رؤیای تغیرجهان را به باد داد؟ چنین پرسشی است که مارا به سوی نقدقدرت می برد. نقدقدرت چیزی نیست که مارکس روی آن متمرکزشده باشد و البته قرارهم نبوده و نیست که همه چیز را یک فیلسوف و نظریه پرداز جواب بدهد. وقتی نقدقدرت درکنارنقدسرمایه مطرح می شود، معلوم می شود که قدرت هم چون سرمایه یک رابطه اجتماعی است که در سطوح خرد و کلان همه با آن دست بگریبانیم و آن را تولید و بازتولیدمی کنیم، که دولت شاخص کلان آنست. درست مثل سرمایه و دیگروجوه نظام طبقاتی که بازتولید می کنیم. نتیجه آن که، مبارزه علیه نظام طبقاتی و مشخصا سرمایه داری بدون مبارزه همزمان و مشترک علیه آن نوع مناسبات و علیه انباشب سرمایه و انباشت قدرت (از جمله دولت که در جامعه طبقاتی تبلورآن است) ممکن نیست و مبارزه یک جانبه و یک بعدی علیه  سرمایه ره به جائی نمی برد، چنان که نبرده است. اهمیت نقدقدرت در عرصه جامعه انسانی هم چون به زیرسؤال بردن مرکزیت زمین است در انقلاب کپرنیک! چرا که کل ساختارجامعه طبقاتی را به زیرسؤال می برد و می تواند درخدمت پایان دادن دوران خوش نشینی در سرمایه داری باشد. بنابراین در راستای تعمیق و تقویت مبارزه علیه سیستم است بجای نوک زدن به آن!.

 

ضمنا اگر دقت شود در این مقاله از پست مدرنیته در برابرمدرنیته و یا مارکس دفاع نشده بلکه گفته شده که دست آوردهای دوران مارکس و پس از مارکس را الزاما و تماما در برابر هم قرار ندهیم. وگرنه بجای اندیشیدن و شکوفائی خطرجمود و مکتب پرستی رونق پیدا می کند.

در پاسخ مجدد به  تکرارهمین سؤال (به چه فلسفه ای باوردارم): چنان که این نوشته و نوشته های دیگرم نشان می دهند من می کوشم که خود را زندانی هیچ ایسم و فلسفه ای نکنم. تا راه اندیشیدن و نقدخود بر جهان طبقاتی-هرمی را برخود نبندم. اگر کسی فقط به همین نوشته دقت کند، مشاهده می کند که من از پراکسیس و وحدت تئوری و پراتیک اجتماعی مارکش دفاع کرده ام و البته از بسیاری از نقطه نظرات دیگرمارکس و درست بر همان اساس به نقدبرخی نظرات خودمارکس چون دولت گذار و البته بیش از آن به مدافعان ایسم زده آن پرداخته ام. ضمن آن که خود را از درنگ و آموختن از هیچ فلسفه ای بی نیاز نمی دانم و چک سفیدهم به هیچ ایسمی که به ناگزیر زندانی محدودیت ها و زمان و مکان خوداست نمی دهم. برآنم که پلورالیسم و تکثرگرائی در اندیشه، نعمت بزرگی برای بشر جهت مبارزه علیه جمود و تعصب گرائی است.

بحث هم بر سرکمونیسم در برابرکاپیتالیسم یا ماتریالیسم در برابرایده الیسم نیست. بلکه معادل و هم ارز قراردادن هرکدام از این رویکردها (الزاما) با یک تفسیر و نظرمعین از آن ها و در تقابل با نظرات دیگراست. که این با شیوه علمی و روندتکوین آگاهی بشر در تضاداست. این نوع رویکردها برای شیوه علمی و رشد و شکوفائی و بهنگامشدن بشر همچون سم است و موجب جمود و درجازدن و نابهنگامی آدم ها. برخی ظاهرا مذهب را کنارگذاشته اند، اما چیزدیگری جایش گذاشته اند و با نظرات اندیشمندان هم چون ایسم و مذهب برخورد می کنند که با تعصب آغشته اند و کاسه داغ تر از آتش می شوند… از چنین رویکردی در مقاله به نقل از مارکس به عنوان ابتذال تئوری نام برده شده است. برهمین پایه است که حتی مارکس هم در زمان خود از مارکسیست بودن خود ابرازبرائت کرده است!

 

سؤال: شما در تحلیل های تک بعدی-سیاسی تان قدرت زمینی را نفی می کنید، در جهان بینی فلسفی تان چطور؟ درتغییرات واقعی جهان که نمی توانید آن را انکارکنید چه قدرت یا سازوکاری دخالت دارد، «آن تغییردهنده» ازنظرگاه شما چیست؟

 

بهتراست که پاسخ را با این سؤال مشخص و کلیدی شروع کنیم: کدام نوع قدرت؟  آن قدرتی که من نقد و نفی می کنم انباشت قدرت یا قدرت جداشده از کارگران و زحمتکشان و بیگانه شده و مشرف بر آن است که ذاتا سرکوبگراست. همان قدرتی که مدافعان سوسیالیسم دولتی با توسل به آن پروژه خود را متحقق ساختند. اما همانطور که سرمایه یک رابطه اجتماعی است و کاروابسته به سرمابه مورد نقد و نفی قرار می گیرد و نفی چنین انقیادی به معنی انکاراهمیت نیروی کار هم چون منبع حیاتی و شریان زندگی بشر نیست، بلکه هدف نقدنیروی کاردر انقیادسرمایه و فربه کردن آن و نقدآن نوع مناسبات اجتماعی است که نیروی کار را استثمارمی کند، در حوزه قدرت هم همین واقعیت جاری است. منبع قدرت هم چون سرمایه نیروی خودمردم و کارگران و زحمتکشان است که در جوامع طبقاتی در کنارجداشدن محصول کار، قدرت نیز از آن ها جدا و مسلط برآن ها می شود. و این آن روی سکه سلطه سرمایه است. از همین منظر است که قدرت و انباشت قدرت هم چون انباشت سرمایه موردنقدمخالفان نظام طبقاتی است. بدون مبارزه توأم و همزمان با آن دو نمی توان به سوسیالیسم رهائی بخش، در تمایزکیفی با آن چیزی که بنام سوسیالیسم دولتی و اقتدارگرا  تجربه شد نائل آمد. سوسیالیسم یعنی نه فقط اجتماعی کردن وسائل تولیدثروت و سرمایه است بلکه هم چنین به معنای سوسیالیزه کردن قدرت، قدرت انباشته شده و ارتجاعی هم هست. البته قدرت بیگانه شده برای چپ اقتدارگرا ابزارتغییرجهان بشمارمی رود. چرا که درک آن از سوسیالیسم یک سوسیالیسم اقتدارگراست که ماهیتا نمی تواند چیزی جز سوسیالیسم بورژوائی شده باشد و بهمین دلیل هروقت و هرزمان و هرجا مجالی برای عرض اندام پیداکرده، با عملکردخود نظام سرمایه داری را بازتولیدکرده است. در اصل عامل تغییر جز قدرت جمعی کارگران و زحمتکشان نبوده و نیست و این گزاره که  ساختن سوسیالیسم تنها بدست کارگران و زحمتکشان هم چون کنشگران و سوژه های آن ممکن است  و نه توسط نخبگان، بازتاب دهنده آن است. انقلاب هم بیان همین قدرت جمعی است. البته در انقلاب گرایشات و نیروهای دیگری یافت می شوند که همیشه در تلاشند که رهبری و باصطلاح سکان انقلاب را بدست گیرند و آن را به سمت موردنظرخود، یعنی نجات سیستم از زیرضرب انقلاب، هدایت کنند. اگر برهمان گزاره کوتاهی که می گوید قدرت نیز رابطه اجتماعی است خیره شویم، همواره با این سؤال مواجه می شویم که بدنبال کدام نوع رابطه و قدرت باشیم که نخواهد تحت لوای "سوسیالیسم" به بازتولیدمجددقدرت بیگانه شده منجر شود؟. چرا که رابطه برابر و واقعاسوسیالیستی نمی تواند مولدقدرت بیگانه و مشرف بر کارگران باشد. برعکس آن، سرمایه داری بدون تکیه بر چنین قدرتی قادر به حیات خودنیست.

حالا بهتر می توان دید که واقعا کدام تحلیل تک بعدی است: آن نگاهی که در نقدنظام سرمایه داری بطورتؤامان بر ُبعدقدرت و بعدسرمایه تأکید می ورزد یا آن نگاهی که فقط از یک بعد یعنی سرمایه به نقدنظام سرمایه داری می پردازد؟ نگاه اخیر در میان صفوف چپ نگاه مسلطی بوده که اجراشده و نتایج آن را شاهد بوده ایم و حالا زمان نقدآن است تا بتوانیم گامی به جلو برداریم.

 

بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟!

http://www.roshangari.net/?p=48756#comment-16678

 

پرسش های یک دوست گرامی:

در مقاله سه نکته مطرح می شود که می توان آن ها را عصاره مقاله ارزیابی نمود:

۱- از «متد رئالیسم انتقادی» تعریف و یا توصیفی برای عملکرد آن در مقاله ارایه نمی شود. آیا باید آن را «متد» جایگزین برای اسلوب ماتریالیسم دیالکتیکی مارکس که ”مضمون”پدیده را آشکار و قابل شناخت و از این طریق درک پدیده را ممکن می سازد، دانست؟

 

2- مرگ تدریجی دولت طبقاتی مورد نظر مارکس که در مقاله «نه دولت» نامیده می شود، باید «در سوسیالیسم رهایی بخش با مداخله مستقیم خود کارگران و زحمتکشان و کنشگران» عملی گردد. شکل عملکرد «مداخله مستقیم» چگونه است؟ آیا دوران گذاری میان بود«دولت» و بود«مداخله مستقیم» وجود دارد؟

۳- آیا «موقعیت های نوین اجتماعی» جایگزینی برای حزب طبقه کارگرند؟ اگر خیر، وظیفه حزب طبقه کارگر در این مرحله چیست؟*

رئالیسم انتقادی به گمان من جز تشریح و تدقیق متدمارکس نیست و در برابرهم قرار ندارند. چنان که در خودمقاله رویکرد و نظریه پراکسیس در نقدرجعت به گذشته بطورمبسوطی موردتأکید و آستناد قرارگرفته است. 

آیا دوران گذاری میان بوددولت و بودمداخله مستقیم وجود دارد؟ دوره گذار اگر به معنی تأسیس دولت یعنی قدرتی جداشده از کارگران و زحمتکشان و بر فراز آن ها باشد پاسخ منفی است. چرا که قدرت جداشده خود مشرف بر کارگران و زندگی آنان  و دارای منافع ویژه ای خواهد بود که اجازه نشو و نما به عامل ضدخود  یعنی به کارگران و زحمتکشان خلع قدرت شده را نخواهد داد. چنین چیزی همان بازتولیدنظم طبقاتی و نجات سیستم آسیب دیده خواهد بود. اما اگر مراد از دوره گذار بلوغ اشکال مجامع خودگردان به شکل یک روند باشد، بی تردید چنین چیزی یک شبه رخ نخواهد داد و حالت روند خواهد داشت و از قضا در این نوشته به اشاره و در نوشته ای دیگر مبسوط تر به آن پرداخته ام  که این روند باید از هم اکنون در دل نظم کنونی هم چون خرده بدیل هائی در برابرنظم مسلط  ساخته و پرداخته شود. البته اشکال سازمان یابی آینده را هم خیلی هم نمی توان پیشگوئی کرد.

آیا "موقعیت  های نوین اجتماعی" جایگزینی برای حزب طبقه کارگراند؟ آگر خیر وظیفه حزب طبقه کارگر در این مرحله چیست؟

حزب طبقه هیچ گاه معنای واقعی یعنی حزب تمام کارگران وجودخارجی نداشته و نمی تواند هم داشته باشد. در بهترین حالت نماینده بخشی از کارگران است  و در عمل ما با احزاب و جریان های مختلف کارگری مواجه بوده ایم که جول نمایندگی آن منازعه و رقابت داشته و دارند و سهم آن ها تابعی از قدرت و توانشان بوده است.  ولی مساله فراتر از این ها است. پیشفرض این مقاله پارادایم جدیدی  است که جنبش های جدید بالقوه حامل آنند. مختصات این پارادایم در 9 بندخلاصه شده است و اساسا با مقولات و مفاهیم متعلق به پارادایم سپری شده نمی توان به تحلیل وضعیت نوین پرداخت. بندچهارم آن ناظر بهمین سوال است، به شرح زیر:

برقراری دموکراسی مستقیم ومشارکتی مردم، پایه ای ترین بسترحرکتی این جنبش هاست. درمرکزپارادیم جدید و اندیشه دموکراسی مستقیم...، باوربه نقش آفرینی کارگران وزحمتکشان وهمه استثمارشوندگان وطردشدگان، و یا بعبارتی دیگر مردم سوژه گی قرار دارد که مبین سپری شدن مرحله تاریخی حزب سوژه گی، رهبرسوژه گی وسایرمیانجی هائی است  که مستمرا جایگزین نقش آفرینی خود طبقه بزرگ مزدوحقوق بگیر وطردشدگان ازنظام گشته وآنها را به سیاهی لشکرِفرمان بر تبدیل می کند. دراین راستا وظیفه تمامی گروها وعناصرآگاه تر جز بارورساختن عمل و اندیشه  خودحکومتی و کنشگری خلاق نیست.....

همانطور که مشهوداست نقش و اهمیت احزاب و عناصرآگاه تر هم چنان وجود دارد اما در قیاس با گذشته ماهیت آن تغییرکیفی کرده  و از یا جایگزینی طبقه به بارور ساختن عمل و اندیشه خودحکومتی و کنشگری خلاق تبدیل می شود. آن ها دیگرنهادهائی نیستند که کارگران را بتوانند چون سوژه و نه ابژه زیرچترخود گردآورده و یا به حرکت در آورند. اساسا معنای طبقه در پارادایم جدید دیگر به شکل گذشته صلب و یکدست و بسیط نیست که حزبی بخواهد یا بتواند آن را نمایندگی کند و کارگران و زحمتکشان هم دیگر زیر چنین اتوریته های نمی روند.

 

البته هرکس آزاداست و  می تواند از منظرنگاه خود برداشت هائی از این مقاله داشته باشد. اما به گمانم نکات گرهی و اصلی مقاله را می توانیم در دو محورزیرخلاصه کنیم: نخست نقدقدرت که گرچه دولت تبلورآن در جامعه طبقاتی است اما فقط دولت معادل آن نیست، بلکه همه مناسبات اجتماعی و سطوح و یاخته های گوناگون آن را در برمی گیرد. با نقدقدرت به مثابه یک رابطه اجتماعی و البته دولت در رأس آن به  یکی از مهم ترین مختصات مغفول مانده جوامع طبقاتی-هرمی-بورژوائی می رسیم که بر طبق آن مبارزه علیه انباشت سرمایه از مبارزه علیه انباشت قدرت، هم چون سرشت مشترک رابطه اجتماعی در نظام های طبقاتی جداشدنی نیست. و این یعنی آن که نمی توان با توسل به یکی-قدرت و یا سرمایه که هرکدام بیان وجهی از رابطه اجتماعی هستند- علیه آن دیگری برخاست. یا علیه هردو به طورهم زمان مبارزه می کنیم یا آن که مبارزه امان در چهارچوب سیستم و معطوف به مرمت و رفع و رجوع ایرادهای آن است.

نکته دوم آن که منشأ بحران چپ را بدلیل نگاه  معطوف به گذشته و نابهنگامی اش نسبت به تحولات شگرفی می داند که از مدت ها پیش در حال رخ دادن است (دریک دوره انتقالی دردناک). به جای آن که این چپ در پیشاپیش طلوع این  پارادایم جدید و زایمان دردناک شکل گیری جوامع نوین قرار داشته باشد، ناظر و تماشاچی و چه بسا بعضا دانسته و ندانسته در برابرآن قرار دارد.

 

*- http://www.akhbar-rooz.com/news.jsp?essayId=71017

 

*- بازگشت به گذشته، به 150 سال پیش، به چه معناست؟

http://taghi-roozbeh.blogspot.de/2015/12/150.html#more

 

*-  جنبش های جدیدحامل چه پارادایمی هستند؟:

http://taghi-roozbeh.blogspot.de/2012/05/80.html

 

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل!
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات»
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن!
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم!
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟
*موسیقی به دار!‏
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند»
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها!
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟!
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق!
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن!
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق!
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو!
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت!
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر!
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی!
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟!
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند!
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط!
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن!
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی!
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها!
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟!
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم!
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد!
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟!
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی»
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها!
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای!
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم!
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن!
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم!
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها!
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون!
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی!
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد!
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟!
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط!
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی!
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی!
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد!
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"!
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟!
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟!
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید!
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟!
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟!
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم!
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک
*خودکامگی در اوجی تازه!
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟!
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر!
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است!
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟!
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده!
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم!
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی!
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست!
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم!
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی!
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی!
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی»
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها!
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی
*خاورمیانه و بحران زایمان!
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها!
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید!
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!
*جنبش لغواعدام و گام های تازه!
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان!
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!*
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم!
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه!
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟!
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول)
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه!
*پرده برداری از یک هیولای واقعی!
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی!
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ!
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی!
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»!
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی!
*آن چه که در صد روزاول روشن شد!
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن!
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید!
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل!
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد!
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها!
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد!
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی!
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای!
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها!
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»!
*یک پیروزی دیگر!
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی!
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67!
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک!
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن!
*بحران بازتولید و کابینه نجات!
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟!
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن!
*نقش شبح تحریم در"انتخابات"
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"!
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2)
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام!
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت!
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر!
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش!
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟
*در پاسخ به دو انتقاد
* سازها راباید دوباره کوک کرد!
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»!
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟!
*درددل حضرت آقا!
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی!
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها!
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند!
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول)
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟*
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد:
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط!
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود!
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی!
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1)
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا!
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی!
*منشورها و بازارمکاره سیاست!
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی!
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟
*طناب دار بر گلوی دموکراسی!
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ *
*یک استدلال و هزار اما و اگر
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود!
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده!
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری!
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا!
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها!
*چگونه سالی ؟!
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت!
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم!
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد!
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید»
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است!
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی!
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره!
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی!
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش!
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی!
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟!
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی
*میراث خمینی برای جانشینان خود
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان!
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان!
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"!
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی!
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟
*جنبش با کدام گفتمان ؟
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان
*یک نافرمانی باشکوه!
* آزمون جنبش زنان درمقابله با
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب!
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی!