نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی»
تقی روزبه

 

 نتیجه: توافقی که نه سیخ به سوزد و نه کباب!

به هرکس سهمی داده شد تا همه راضی شوند، به همه فرصت مانور داده شد تا هیچ کس تعهد لازم و مشخص و زمان بندی شده را به عهده نگیرد. سهم طبیعت از این توافق، یک تعهد کلی حول گرمایش زمین زیردو درجه و الزام به کاهش گازهای گلخانه ای بود. سهم کشورهائی چون چین و هند و استرالیا و یا کشورهای دارای منابع کلان سوخت فسیلی و کمپانی ها آن بود که از  یک تعهدمشخص و زمان بندی شده برای کاهش سوخت فسیلی معاف شدند. سهم کشورهای پیشرفته صنعتی، توصیه ای خطاب به آن ها بود که  تلاش کنند حتی الامکان در اسرع وقت از انتشارگازهای گلخانه ای خود بکاهند. سهم کشورهای فقیر تر و کم ترتؤسعه یافته هم که بیشترین آسیب را از بحران تغییرات اقلیمی و حذف سوخت های ارزان  متحمل می شوند، وعده کشورهای ثروتمند مبنی بر ایجاد صندوقی زیرنظر سازمان ملل ( برای پرداخت 100 میلیاردلار  کمک سالانه از 2020) برای جبران فشارها و توان انتقال به سوخت پاکیزه بود.  تلاش شد که نگرانی کشورهای جزیره ای و ساحلی هم که از اولین قربانیان بالاآمدن آب دریاها بشمار می روند، و بیش از همه اصرار بر پذیرش افزایش گرمایش تا سرحد یک و نیم درجه داشتند، با قول نگهداشتن گرما در زیر دودرجه راضی بر طرف شود. تنها باین ترتیب بود که دست اندرکاران کنفرانسی که اوبامدعی است، آمریکا رهبری آن را به عهده داشته است، علیرغم بلوک بندی های سه گانه درونی و داشتن منافع متفاوت هرکدام، توانستند به یک توافق عمومی بین تقرییا 200 کشور برسند. البته این توافق، به بهای بسنده کردن به تصمیم کلی معطوف به کاهش گازهای گلخانه ای از یکسو  و  عدم پافشاری بر روی تعهدات و اقدامات مشخص و متقابل، واگذارکردن آن ها به نشست های بعدی و از جمله به نشست  5 سال دیگر بدست آمد. طبق نظرکارشناسانی که سند را بطوردقیق مطالعه کرده اند،متن بیانیه جوری تنظیم شده است که قابل تفسیرباشد و بتواند از سدمخالفت های درونی- و از جمله جناح مخالفت در آمریکا و شماری دیگر از کشورهای پراهمیت - بگذرد، بخشی اختیاری است و بخشی الزامی بدون آن که حوزه های هرکدام از آن ها روشن شده باشد. یک تریلیون دلار سوبسیدسالانه توسط  دولت ها به تولیدکنندگان و شرکت های تولیداستخراج و نیز به مصرف کنندگان سوخت های فسیلی داده می شود، که اشاره مشخصی به آن و حل این معضل نشده است. یکی از کارشناسان در گفتگوئی با یکی از رسانه ها ابزاز داشته است که در این سند حتی از بردن نام نفت و گاز و ذغال سنگ هم اجتناب شده است. هدف کلی بدون هدف های گذاری های ملی رهاشده است. در خودمتن هم آمده که خطرتغییرات اقلیمی بسیار بیشتز از آن چیزی است که پذیرفته شده است.

باین ترتیب آن ها با توافق روی اهداف کلی و  شناورکردن تعهدات و اقدامات مشخص و زمان بندی شده و فرمول های قابل تفسیر، گرچه به قولی از فاجعه شکست جلوگیری کرده اند، اما به قیمت مبهم ماندن مواد آن. گرچه سران دولت های بزرگ به مقتضای نیازخود این توافق را با لفاظی هائی چون  یک گام تاریخی و نقطه عطف بزرگ ستودند،اما بیشتر برای رهائی از فشارسنگین افکارعمومی و خشم جبنش های اعتراضی نسبت به بی عملی دولت ها و کاستن از دامنه بی اعتمادی عمومی نسبت به قابلیت هایشان  در حل معضلات و بحرانی که مستقیما از عملکردسیستم و آن ها ناشی شده است. بهمین دلیل با افتادن از آب ها از آسیاب انتظار می رود که نقصان ها و اشکالات اساسی آن رفته رفته خود را نمایان سازد. اما از آن جا که سران دولت ها خود به چالش های موجود و حل نشده این توافق در صحنه عمل و نه بر روی کاغذ وقوف دارند، و می دانند که با کارشکنی ها و مقاومت های بخش مهی از شرکت های بزرگ و فراملیتی در حوزه های سوختی و  کشاورزی و  دام و تجارت و مالی و صننعتی و لابی گری های آن ها مواجه خواهند شد، بلافاصله در  ادامه لفاظی هائی اولیه خود که بیشتر مصرف تبلیغاتی دارد، برای کاستن از  حجم انتظارات عمومی، در عین حال تأکید کردند که این توافق تنها گام کوچکی در جهت حل بحران است و  همه مشکلات را حل نمی کند. چنان که اوباما در پی حصول توافق طی سخنانی ابراز داشت که اگر همه اهداف اعلامیه هم محقق شود، فقط بخشی از مسیرکاهش کربن در اتمسفر طی شده است. این تنها یک گام نخست برای توقف تغییرات اقلیمی است. صرفنظر از کارشناسانی که بر کلی بودن تصمیم ها و طفره رفتن از تعهدات مشخص اشاره کرده اند، واکنش های اولیه فعالان محیط زیست، از جمله در فرانسه که پس از پایان نشست اجازه راه پیمائی به آن ها داده شد، ابرازناخرسندی به نیم بندبودن تصمیمات و طفره رفتن از تعهدات لازم بوده است. هر قضاوتی نسبت به این کنفرانس داشته باشیم، اما آن چه که محرز است، بزعم فعالان محیط زیست پاسخی درخور و بسنده در تناسب با ابعادبحران نبوده است. و همین واقعیت سبب شده که برخی از فعالان محیط زیست بگویند که کارجنبش علیه تغییرات اقلیمی تازه شروع شده است. بسیاری از آن ها پیشاپیش اعلام داشته بودند که گردهم آمدگان کنفرانس پاریس خود بخشی از مشکل اند و نه راه حل! بهمین دلیل پس از فرونشستن گردوخاک لفاظی ها و دستاوردبزرگ و تاریخی نامیدن ها، احتمالا زمان به میدان آمدن جنبش های محیط زیست در مقیاسی جدید تر و فراگیرتر فراهم شده است. نه فقط برای آن که همین توافقات نیم بند روی کاغذ نماند بلکه با طرح مطالبات رادیکال تر و مشخص تری که حل بحران می طلبد.

فراخوانی که در آستانه برگزاری نشست پاریس توسط تنی چند از نظریه پردازان سرشناس چپ چون مایکل هارت، میشل لووی، نوآم چامسکی، نائومی کالین و ....انتشاریافت، ناظر برهمین ضرورت است. نگاهی به روئوس این فراخوان خالی از فایده نیست:

 

مانیفست کنش برای توقف جنایات اقلیمی*

- تأکیدبر حق زندگی نسل های کنونی، و بویژه آیندگان که باتهدیدهای بزرگ تغییرات اقلیمی مواجه است.

 

- در خط مقدم این تهدیدها و عواقب مخرب برآمده از آن بومیان و جوامع روستایی و مردمان فقیر شمال و جنوب جهان قرار دارند.

 

- نباید توهمی نسبت به دولت ها و شرکت های فراملتی که تنها 90 شرکت مسؤل دوسوم گازهای گلخانه ای هستند، داشت. علیرغم هشداردانشمندان، آن ها در اساس هم چنان در برابر تغییرات اقلیمی بی اعتنا بوده و مشغول کارشکنی هستند. سرمایه داران، شرکت های چندملیتی تجاری مالی و سوختی و حکومت ها و کشاورزی صنعتی مبتنی برسوخت های فسیلی قصد و تمایلی برای چشم پوشیدن از  از 80% منابع سوخت فسیلی استخراج نشده در اعماق زمین ندارند.

 

-وضعیت کنونی بطورمستقیم برآمده از چنددهه سوگندوفاداری به ساختار و ابدئولوژی بازآزاد، آزادسازی مبادلات اقتصادی و سرمایه گذاری ها... (از جمله در حوزه های سوخت فسیلی) و کاهش ظرفیت دولت ها در مواجه با تهدیدها و آلایندگی طبیعت بوده است.

 

-ما در یک بزنگاه و  نقطه عطفی تاریخی قرار داریم. تغییرات آب و هوائی مشابه جنایاتی از قبیل بردهداری، توتالیتاریسم، استعمار و نظام آپارتاید است. ما میدانیم این به معنای یک تغییر جهت تاریخی بزرگ است. ما منتظر نمی مانیم تا دولت ها این اتفاق را میسر کنند. برده داری و آپارتاید نیز با خواست دولت ها ازمیان نرفت.

 

-تهدیدهای بزرگ در عین حال آفریننده فرصت های بزرگی هستند:

وضعیت کنونی مخاطره آمیز است. با این حال فرصتی بی همتا برای تقویت دموکراسی، از ریشه برکندن قدرت سیاسی شرکت ها و تغییراساسی شیوه تولید و مصرف را نیز در اختیارمان میگذارد. پایان بخشیدن به عصر سوخت های فسیلی، یکی از گامهای اساسی به سوی جامعه عادلانه و پایداری است که سخت به آن نیازمندیم. ما این فرصت تاریخی را چه در پاریس و یا هرجای دیگر، چه امروز و یا فردا هدر نخواهیم داد.

 

- ما می توانیم!. برای توقف جنایات اقلیمی ما به ظرفیت هایمان متکی هستیم. همانطور که در گذشته زنان و مردان با مقاومت خود موفق شدند بر جنایاتی از قبیل برده داری، توتالیتاریسم، استعمار و نظام آپارتاید چیره شوند و برای برابری و همبستگی مبارزه کنند، ما نیز اکنون به دنبال پر و بال دادن به این قیام و خیزش هستیم. ما می کوشیم تا همه چیز را تغییر دهیم  و راهی به آینده های قابل زیست تر به گشاییم. و کنش فعلی ما بسیار قویتر از آن چیزی است که فکر می کنیم.

-دو پایه اصلی کنشگری

الف- دور تا دور جهان، گروه ها و جمعیت هایی از ما در حال مبارزه با عوامل اصلی جنایات اقلیمی و آب وهوایی هستند. ما با محافظت از نواحی خود، کاهش نشرگازهای گلخانه ای، ایجادانعطاف پذیری بیشتر، دستیابی به خودکفایی و استقلال غذایی از طریق مزارع کوچک اکولوژیکی و اقداماتی از این دست مبارزه می کنیم.

ب- بسیج عمومی علیه دولت ها و حول مطالبات وخواست های مشخصی و انضمامی باهدف پیشروی به جلو : در آستانه نشست تغییرات آب و هوایی سازمان ملل در پاریس، ما نیز عزم خود برای باقی گذاشتن سوخت های فسیلی در زمین را اعلام می کنیم. این تنها راه پیشروی ماست. به طور مشخص، دولت ها باید حمایت مالی خود از صنایع وابسته و مبتنی بر سوخت های فسیلی را خاتمه دهند و قید استخراج 80% درصد از ذخایر باقیمانده از سوخت های فسیلی در زمین را بزنند(محورهای فوق از متن فراخوان استخراج و دسته بندی شده اند).

******

پیرامون دوبازوی راهبردی معطوف به بدیل، و هم چنین فرصت مهمی که برای سوسیالیسم، رهائی، تغییرشیوه زندگی و تولید و مصرف فراهم آمده است، نکات زیر از مقاله «جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها!» برگرفته شده است:

 

بهم پیوستگی دو وجه اجتماعی  و اکولوژیک مبارزه طبقاتی!

اگر زمانی مناسبات انسان با انسان و مناسبات انسان با طبیعت به خاطر آن که این روابط و تأثیرات متقابل آن ها بر یکدیگر هنوز محسوس و ملموس نبودند، و تئوری های اقتصادسیاسی معطوف به نقدنظام سرمایه داری عملا یک جانبه مطرح می شدند، اما اکنون وجودپیوندهای این دو چنان تنگاتنگ و ملموس شده است که آشکارا بر خوردغارتگرانه با طبیعت و مناسبات تولیدی- اجتماعی مبتنی بر استثمار و سود و جنون مصرف پشت و روی یک سکه را تشکیل می دهند. به همین دلیل مفهوم مبارزه طبقاتی هم، انکشاف یافته و  مبارزه علیه مناسبات سرمایه داری و قدرت، با مبارزه علیه ویرانی محیط زیست سخت بهم گره خورده اند و بخشی از یک کلیت واحد و یک مبارزه طبقاتی فراگیر با خصلت اجتماعی و زیست بوم را تشکیل می دهند که بطورموازی و در پیوندباهم پیشبرده می شوند. دیگر آن ها را نمی توان به طورمکانیکی از هم جداکرد و یکی را اولویت بخشید و دیگری را فرعی ساخت. چرا که در هردوی آن ها این سرمایه است که حرف اول را می زند. و باز هم به همین دلیل بدون تنظیم آن چنان مناسباتی که بنیادآن نه بر سودخواری و غارت طبیعت، بلکه بر تعامل متقابل و دو جانبه بین انسان و طبیعت استوار باشد و بر پایه تولید برای تأمین نیازهای انسان، در هم آهنگی با طبیعت و توان بازیافت آن مبتنی باشد، برون رفت از بحران ناممکن است. نگرش تک بعدی به مبارزه طبقاتی هیچ گاه قادر نخواهد بود رابطه بین این دو را به نحومناسبی تنظیم کند. اگر مبارزه علیه سرمایه بطورهم زمان شامل هردوحوزه است، کارگران و زحمتکشان و نیروها وجریان های چپ و مدافع رهائی در مبارزه و طرح مطالبات خود علیه نظم طبقاتی ناگزیرند که مبارزه علیه استثمار و علیه ویرانی طبیعت را  درهم آمیزند.

معنای دیگر چنین رویکردی آن است که اولا هیچگاه در جوامع بشری، تضادانسان با انسان (شکاف طبقاتی) و انسان با طبیعت (تهاجم سرمایه به طبیعت)، بطورهم زمان تا این درجه فعال و انفجاری نبوده است. و ثانیا به معنی آن است که گره خوردگی این دوعرصه با یکدیگر به مبارزه طبقاتی ابعاد و گستره تازه ای می دهد و بیانگرآن است که با افزایش پی آمدهای مناسبات سرمایه داری، شرایط و فرصت های تازه ای برای به چالش طلبیدن سرمایه و به عقب راندن و نهایتا امحاء آن در حال بوجودآمدن است. با این تفاوت که اگر بتوان جامعه را برای مدتی با سرکوب و وعده و رفرم فریفت و ساکت و آرام کرد، اما طبیعت را مشکل بتوان رام کرد و درعین حال از پی آمدهایش مصون ماند. با چنان زبانی نمی توان با طبیعت سخن گفت. طبیعت وقتی که عصیان کند، تر و خشک را با هم می سوزاند و چه بسا برگشت ناپذیر باشد، و به همین دلیل اخطارهای آن به خصوص در شرایطی که پی آمدها و تهدیدات اقلیمی مرز و جغرافیا نمی شناسد، چنان که جنگل های آمازون ریه زمین محسوب می شود و گازهای گلخانه ای آثارمخرب خود را بر همه جا می گستراند، گرچه نه یکسان برای همه و برای جوامع فقیر و تؤسعه نیافته و کشورهای جزیره ای که بیش از دیگران در معرض تهدیدقرار دارند، و از آن جا که "زمین خانه مشترک همه است" و حالا حالاها بدیلی برای آن در افق دیده نمی شود، لاجرم بی اعتنائی به اخطارهای آن بدون تاوان سنگین نیست. از همین رو می توان گفت که پیوند آن دو، به گفتمان رهائی نه فقط معنای تازه ای می دهد بلکه هم چنین به آن توش و توان تازه ای می بخشد. وقتی رهائی انسان از سیطره سرمایه با رهائی طبیعت از سلطه سرمایه گره می خورد، پیونداین دودر برابرسرمایهروح تازه ای بهکالبدمبارزات ضدسیستمی می دمد!.. دست نامرئی بازارآزادآدام اسمیت نه فقط با مقاومت جوامع انسانی بلکه با عصیان طبیعت موردتهاجم نیز مواجه شده است.

 

دو راهبردمعطوف به بدیل  

الف- رفرم های تحمیل شده به سیستم باید معطوف به ریشه ها و رادیکالیزه کردن مطالبات باشد. ابعادبحران چنان پردامنه است که دلخوش کردن به تغییرات اندک، قادر به رفع چشم اندازفاجعه که به ویژه نسل های آتی را هدف می گیرد نیست. کارچرخانان سرمایه وقتی هم تن به تغییراتی بدهند، هیچ گاه از مسخ کردن و  کم نفس کردن آن ها، غفلت نمی ورزند.

 

ب- برپاکردن شبکه های خودبنیاد

سوای هم پوشانی های مقطعی در این یا آن مورد، زودودن هرنوع همذات پنداری بین منافع درازمدت و بنیادی جنبش ها با قدرت ها و سلطه یک اقلیت ممتازاقتصادی و سیاسی و گفتمان آن ها بر مقدرات جهان، مستلزم برپاکردن شبکه هائی از خرده بدیل های رو به گسترش از مناسبات نوین اجتماعی و زیست محیطی در دل نظم حاکم است. اگر زندگی مبتنی بر تعاون و همبستگی و برقراری تعامل دو جانبه و متوازن با طبیعت، بر پایه جدائی ولو نسبی و نه هنوزکامل تولید و مصرف از چرخه جهنمی بازار و سود ممکن باشد که هست، باید از هم اکنون و در دل همین نظم کنونی، بویژه زمانی که بحران اوج می گیرد، شالوده ها و پایه های اولیه اش بتواند جوانه زده و تجربه شود. گسترش چنین جوامع خودگردان وخودبنیادی در تولید و مصرف و داشتن تعامل متوازن با طبیعت،با وقوع بحران های اجتناب ناپذیرسرمایه داری و مبارزه مشترک جوامع بشری علیه سیستم حاکم می توانند حقانیت و توان خویش را هم چون هسته های جوامع بدیل به منصه ظهوربرسانند. بطورکلی، روندشکل گیری و گسترش حضوراین نوع مجامع خودبنیاد با افزایش گندیدگی نظم حاکم و تهدیدها علیه بشریت و کره زمین، اجتناب ناپذیراست. اگر مبارزه برای تشکیل کمون ها و مجامع خودبنیاد و خودگردان از دیرباز و درازنای تاریخ همواره وجودداشته و بخشی از مبارزه علیه ستم طبقاتی و قدرت های حاکم را تشکیل می داده است، چرا اکنون با توجه به گندیدگی و ابعادبحرن و بن بست سیستم حاکم از یکسو و  دست آوردهای بشرامروزی نتواند هم چون هسته های بدیل گسترش یاید؟! 

 

یک تناقض بزرگ و ضرورت برون رفت از آن!

مبارزه در چهارچوب سیستم به تنهائی کارسازنیست. چرا که هرکس از ما و مطلقا هرکس اعم از کارگران و معلمان و روشنفکران و انقلابیون و سازمان های مدعی سوسیالیسم و ... به نحوی، همه و همه در عین حال که با سیستم مسأله داریم و خشمگین هستیم و علیه اش مبارزه هم می کنیم، اما در همان حال به انواع و اشکال گوناگون و در حوزه های گوناگون مشغول بازتولیدآن هستیم. ادعای داشتن داغ ترین و رادیکال ترین شعارها نیز تغییری در این حقیقت تلخ بوجود نمی آورد. رازماندگاری سرمایه و سیستم حاکم وابسته کردن و به کارگرفتن همه افرادجامعه در تاروپودمناسبات خود یعنی به آن نوع شیوه ای از زندگی و زیست است که چه بطورمستقیم و چه غیرمستقیم، از طریق کار (اعم از یدی و فکری و با دستمزد وبی دستمزد...) و هم چنین مصرف، و کنش های سیاسی معطوف به سیستم (بازتولیدسیاسی مثل رأی و...) منشأ اصلی فربه شدن سرمایه و قوام سلطه سیستم های طبقاتی  هستند. اعتراضات ما در چنین وضعیتی یعنی قرار داشتن در درون سیستم، مثل کسی است علیه جاذبه زمین شعار بدهد در حالی که  بر اساس همان قانون جاذبه در جای خود ایستاده و علیرغم شعارهایش تابعی از آن است. اساسا مبارزه علیه سیستم در حالی که کسی مشغول بازتولیدآن است- و  تکرار می کنم که همه و همه به نحوی از طریق کار، مصرف و بطور کلی شیوه زندگی امان مشغول بازتولید آن چیزی هستیم که علیه اش اعتراض می کنیم، یک تناقض (پارادوکس) کامل است. بدیهی است که چنین رویکردی صرفا یک اعتراض واکنشی بوده و در چهارچوب سیستم قرار دارد. سرمایه و بطورکلی یک سیستم طبقاتی- اجتماعی، بدون مشارکت عمومی در فرایندبازتولیدآن، قادر به ادامه حیات خویش نخواهد بود. بدون چنین مشارکتی سیستم در هم خواهد پاشید. بدیهی است که مبارزات برون سیستمی، تفاوت کیفی با مبارزات درون سیستی داشته و شامل سمت گیری به شیوه زندگی به گونه ای دیگر هم هست. در حالی که اعتراضات درون سیستمی رایج حتی اگر به شکل انقلاب و شورش و سرنگون کردن شکل معینی از یک سیستم هم انجامیده باشد، به بازتولیدهمان سیستم در شکل نوین دیگری منجرشده است و جز این هم نمی توانست باشد. هیچ سیستمی تا زمانی که بدیلی، نه فقط درحوزه ذهنی و گفتمانی و یا سیاسی، بلکه هم چنین در حوزه اقتصادسیاسی نداشته باشد، جای خود را به سیستم دیگری نمی دهد. مردم هم تا بدیلی و  چشم انداز روشنی پیش روی خودنداشته باشند، قادر به عبور از یک سیستم مسلط نخواهند بود، حتی اگر غلیان خشم و نفرتشان به و ویرانی شکل معینی از یک سیستم بیانجامد. در غیاب نوع دیگری از مناسبات و شیوه زندگی و آزمون واقعی و پاسخ گو بودن آن، سیستم موجود مثل گربه مرتضی علی حتی وقتی به هواهم پرتاب شود، مجدا روی  پاهای خود فرودخواهد آمد (مثل تجربه بلوک شرق). در بهترین حالت مبارزات درون سیستمی، تنها می تواند ریخت و ظاهریک سیستم را عوض کند و آن را تحمل پذیرتر کند، و گرنه سیستم سرنگون شده، مجددا بازتولید شده و سر برخواهدآورد. سترونی مبارزات گذشته نیز ریشه در همین تناقض داشته است. بنابراین بدون سمت گیری به سوی شیوه دیگری از زندگی و زیست، و تشکیل و تقویت جوامع خودبنیادی که بتواند لااقل بطورنسبی بندناف خود را از افسون و انقیادکار و بازار و مصرف سرمایه دارانه و فربه کردن مستمر آن و قدرت های بیگانه شده، رها سازد، حرکت به فراسوی سیستم حاکم ممکن نخواهد بود. البته همواره تلاش هائی برای تشکیل این نوع جوامع تعاونی استوار بر تولید و رفع نیاز و رهائی از نظام حاکم صورت گرفته است اما این کوشش ها به دلیل عدم وجودشرایط لازم عینی و ذهنی برای بلوغ و تؤسعه و تکثیرخود، یا در انزوا مانده اند و  یا تحت فشارهای سیستم پژمرده شده اند. اما امروزه به دلیل ابعادبحران های ساختاری و  گندیدگی نظم مستقر و تهدیدات بزرگی که سرمایه و قانون بازار آزاد متوجه زندگی بشر و طبیعت کرده است، هم چنین به برکت گسترش و سایل ارتباطات کنش جمعی و اشاعه آگاهی، بسترها و زمینه های عینی و مناسبی برای جوانه زدن و بالندگی آن ها فراهم آمده است. این به معنی برآمدتدریجی پارادایمی است مارا و زحمتکشان و بشریت را تشویق و ترغیب می کند که به دوران خوش نشینی خود در نظام سرمایه داری پایان به دهیم. بدیهی است که این یک روند و پارادایم انتقالی است و نه ضربتی. از همین منظر است که از طریق ترکیب مبارزه در دوعرصه تحمیل مطالبات فراگیر و بسیج کننده به سیستم از یکسو ، و تغییر مناسبات اجتماعی و شیوه زندگی از طریق شکل دادن به  مجامع خودگردان، در بیرون از چهارچوب سیستم، از سوی دیگراست. البته پیوندبین این دو سطح از مبارزه و اعتراض کاری آسان و بدون چالش نخواهد بود، اما همانطور که گفته شرایط نوینی برای تؤسعه آن ها هم چون خرده بدیل های جوامع طبقاتی حاکم فراهم شده است. خرده بدیل هائی که بتواند با پیوستن به همدیگر شبکه های هرچه گسترده تری را فراهم کند و در همان حال آن را با بسیج عمومی حول مطالبات مشخص و فراگیر علیه سرمایه و سیستم پیوند بزند. مهم آن است که بپذیریم بدون پیدایش جوانه ها و  یاخته های جامعه بدیل و خودگردان در دل همین نظم مستقر و گندیده، امکان رفتن به فراسوی نظم حاکم وجود ندارد. این تصور که ابتدا نظم موجود را سرنگون کنیم بعد جامعه بدیلی که در ذهن خود پرورانده ایم جایش می گذاریم، تجربه ای شکست خورده است. بدون فرارفتن از تناقض و دوگانگی فوق و تلاش برای شکل دادن به یاخته های جوامع بدیل قادر به سرنگونی سیستم و عبور از آن نخواهیم بود. تجربه نوین در ترکیب این دو است.

 

2015-12-15 24-09-1394

 

*- مانیفست کنش برای توقف جنایات اقلیمی

http://www.radiozamaneh.com/249859

 

*- جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها!

http://taghi-roozbeh.blogspot.de/2015/12/blog-post_9.html#more

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

* آغازدوره پسابرجام؟ آرامش قبل ازطوفان؟  [2017 Oct] 
* گزارش گزارشگرویژه: یک گام مهم و به جلو در مطرح شدن جهانی کشتارتابستان ۶۷ [2017 Sep] 
*جهان به کدام سو می رود-2* [2017 Sep] 
*انقلاب اسلامی و محلل هایش! [2017 Aug] 
*جهان به کدام سومی رود؟ نگاهی به چالش ها و صورت بندی آن ها [2017 Aug] 
*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]