آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی!
دودسفید، سیاه و یا خاکستری؟! کدامیک؟ 
تقی روزبه

 

 ماراتن نفس گیرمذاکرات هسته ای دارد به پایان خود می رسد. طرفین اعلام کرده اند، پس از چهاربارتمدید، لااقل برای این دور از مذاکرات دیگر تمدیدی در کارنخواهد بود. آخرین دقایق به سرعت رو به پایان می روند  و نفس های بسیاری در سینه خیل خبرنگاران و نیز کسانی که این توافق تاریخی محتمل در سرنوشت اشان مؤثراست حبس شده است. و این  در حالی است که کسی از آن چه در پشت درهای بسته می گذرد خبردرست و حسابی ندارد و تنها از ایماء و اشاره و تک پرانی ها و کلی گوئی های چه بسا بی معنای این یا آن دیپلمات کارکشته ای، که هنرشان پنهان کردن مافی الضمیرخود است، به کشف و مکاشفه می پردازند. علیرغم آن که بر فضای انتظار در بیرون از اتاق مذکرات دم به دم افزوده می شود، در این لحظه های پایانی هم چنان سکوت سنگینی بر فضای درونی اتاق سایه  افکنده و هیچ دودی، چه سفید و چه سیاه از آن برنمی خیزد.

روشن است که هیج طرفی نمی خواهد زود تر از دیگری  رضایت خود را نشان بدهد و  انگ عقب نشینی را برچهره اش ماندگار کند. جنبه های روانی و رسانه ای و فضا سازی در این گونه مذاکرات مملو از بی اعتمادی و مناقشه و دشمنی، بخشی از مانور و هنردیپلماسی محسوب می شود. تهدید به ترک مذاکرات توسط اوباما و کری که حاکی از وانمودکردن نارضایتی نسبت به توافق ها و زیاده خواهی حریف بود و با هدف چرب کردن معامله و دادو ستد، چشمه ای از همین نوع کرشمه ها و اغواگری های دیپلماتیک محسوب می شود.

دراین سوی قضیه- در ایران- بازارمعاملات و طلا هم چون قندیل آویزان در هوای یخ بندان از  حرکت باز ایستاده و منتظرلحظه های آخرهست. تجارت و سود، همواره نوعی قمار بوده است و  طبیعی است که انداختن بی مهابای تاس در لحظات خطیر و نامطئمن و بدون چشم اندار، خارج از آداب احتیاط محسوب می شود. به تجربه دیده ایم که  در این نوع بزنگاه های مهم،  جیب این نوع قماربازان از میلیاردها میلیارد پر یا تهی می شود. روحانی از دوران پساهسته ای نام می برد و خداوند را شاکر است که توانسته  وعده خود به مردم در انتخابات ریاست جمهوری را اداکرده  و روسفید شود!. جالب است که سهم شکست  و پیروزی در این شکرگزاری بالسویه است. هم از توبره و هم از آخور!.  صحبت از حالت آماده باش و جشن خودجوش هسته ای توسط ملت و آمادگی پلیس و وزارت کشور برای آن است. حواسمان جمع باشد که در صورت  خروج دودسفید این هم از آن جشن ها خواهد بود! همه، هرکس باندازه وسع گلیم خود، و همه به نوعی در انتطار بهبودفضای کسب و کار رونق و یافتن شغل و و بهره گیری از صادرات نفت و فواید آزادشدن دلارهای توقیف شده ایران، شکم خود را  صابون زده اند. این که در این میان از این همه سونامی انتظار که از هرسو می جوشد، از زمین تا بام از آن چه کسی  و از بام تا ثریا سهم چه کسی بشود،  امردیگری  بوده  و تمایل کمی  به صحبت در باره آن است. جالب است در واپسین لحظات ظریف با پراندن یک جمله بی سرو ته، ناگهان از یک خائن به یک قهرمان تبدیل شده است!. ستایش نمایندگان مجلس و بیلبوردهای مراسم قدس از سنگربانان مذاکرات هسته ای که رنج هفته ها بی خوابی را برخود هموارکرده اند حاکی از این دگردیسی خائن و قهرمان به یکدیگر است.  شاید ظریف هیچ گاه فکر نمی کرد که پراندن جمله ای در اوج فشار و استیصال و خشم به خانم رئیس  ایتالیائی، هیچ گاه یک ایرانی را تهدید نکنید! چگونه به یک  جمله حماسی و  سپربلای او تبدیل شده است!. گوئی  همه آنها در روان و وجدان معذب خود به چنین جمله بی سروتهی، در اوج چانه زنی برای انعقاد یک قرارداداد تاریخی با درونمایه ای از خلع سلاح محترمانه، نیازمبرمی داشته اند. تا همه استکبارستیزان و  دلواپسان از آن چتری برای پنهان نگهداشتن عورت عیان شده ضداستکباری اشان بسازند. حتی حسین شریعتمداری هم که تا همین روزها از شکست مذاکرات در لحظه های آخر سخن می گفت و  بخصوص پس از تهدید به ترک مذاکرات توسط اوباما آن  را خوراک ادعای خود کرده بود، غلاف کرده است. با انگشت نماشدن هم سوئی سخت به ذوق زننده او و ناتانیاهو در این روزها، در آخرین یادداشتش ترجیح داد که قدری عمامه خود را کج کرده و بجای اعلام شکست مذاکرات، از خطرپذیرش توافقنامه لوزان و تبدیل شدن تأسیسات هسته ای به یک دکور سخن بگوید.

خامنه ای هم به شیوه خود به استقبال توافق احتمالی رفته است. او که همیشه می گفت بدبین است، در واپسین لحظات از یک سو ترجیح داده است که  نسبت به آن سکوت کرده و  خود را بی اعتنا نشان دهد و از سوی دیگر برای حرکت دقیق سفینه  به سوی هدف، آشکارا در صفحه شطرنج خود مهره های قوه قضائیه و دانشجویان بسیجی را  برای  حفظ موقعیت شاه و هرگونه خطرمات شدن، علیه دولت و علیه لیبرالها و البته علیه دانشجویان و مردمانی که به تماشای "شاهکاررهبری" در عبور از گردنه خطر نشسته اند، کیش بدهد و درعین حال با حمله به آمریکا، به حامیان سینه چاک خود پیام دهد که مبادا فکرکنند که رهبرشان نیز به آن سوی سراپرده غش کرده است. در این بازارمکاره و قمر در عقرب که هر که بفکرخویش است و کوسه به فکرریش، خامنه ای هم تمام هم و غم اش را جمع کرده تا بلکه در بزنگاه سازش تاریخی با استکبار و پذیرش پیمانی که درنمایه اش صرفنظر از این یا آن بند، تن سپردن داوطلبانه به خلع سلاح هسته ای است، کلاه خود را جوری نگهدارد که باد نبرد و و بتواند تاکتیک فراربه جلو را هم چنان ادامه بدهد. مضحک تر از همه، سخنان محسس رضائی در صدا و سیماست که با فرصت طلبی  و سبقت گرفتن از دیگران، خود را تاحدیک دلقک تمام عیار تنزل داده و وعده داده است که در صورت حمله نظامی آمریکا، در همان هفته اول ایران هزار اسیرگرفته و  در ازاء چندمیلیارد برای هرکدام به درآمدهای نجومی دست و پا خواهد کرد (یک دریا ماست) که احتمالا کفه اش از معامله هسته ای شکست خورده سنگین ترخواهد بود!. در سفاهت وی همین بس که وی  در طی فرماندهی اش بر سپاه در دوره جنگ ایران و عراق و ناکامی اش در جنگ، در نامه ای به خمینی خواهان اختصاص همه امکانات دولت و پشت جبهه و ساختن بمب هسته ای به عنوان شرایط پیروزی بر صدام شده بود؛ که خمینی البته با معیت رفسنجانی، با مشاهده این همه سفاهت،  فورا دریافته بود که پیروزی در جنگ پیشکش، باید تا دیرنشده  برای حفظ نظام به جنبد و شخصا جام زهر را سربکشد. حالا که باردیگر باید نظام جام زهرتازه به نوشد، و این بار توسط خامنه ای نزار، بازهم خوش خدمتی و رقص شتری او گل کرده است!.

 

اما در آنسوی سراپرده نیز معرکه داغی جریان دارد. در حالی که رویترو آسوشیدپرس و سی ان ان و روزنامه نیوریوک تایمز همه و همه  از شانس توافق سخن می گویند، کاخ سفید  پس از توسل به تاکتیک ترک مذاکرات و تشدیدفشار و چانه زنی، اعلام داشت که طرفین  به یک سری توافقات واقعی دست یافته اند  که بزعم سخن گوی کاخ سفید هیچگاه طرفین تا این اندازه به توافق نزدیک نبوده اند.  از توافق  97 درصدی و توافق و 3 درصدباقی مانده سخن می رود ،  گفته می شود چندمتر به فتح قله نمانده است. حتی متن  توافق حاصل شده و قبل از اعلام رسمی  به  پایتخت ها ارسال شده است. کوهنوردان می دانند که چندمترسنگ نوردی آخرکار، آن هم رو به اوج قله  تا چه حد دشوار و خطیر و نفس گیراست. اما مهم تر از همه داغ بودن معرکه رقابت در بین رقبا در این سو، حتی حادتر از آن سو است. چرا که اگر در اینجا فصل الخطابی وجود دارد،  در آنسو از فصل الخطاب خبری نیست. مخالفان اوباما را شیفته دست یابی به یک قرارداد توافق به هرقیمت برای پوشاندن ضعف سیاسست خارجی و ماندگاری و ثبت خود به عنوان رئیس جمهورمدافع صلح و ضدجنگ است بدون آن که منافع ایالات متحده را پاس دارد. کاندیداهای حزب جمهوری برای تصرف کاخ سفید، بیش از 15-16کاندید، همگی به نحوعجیب و حتی احمقانه ای دسته جمعی ُکرمخالفت هسیتریک با توافق احتمالی را که به ادعای آن ها در اصل صورت گرفته است سرداده  و گوی سبقت را در مخالفت خوانی از همدیگر می ربایند. یکی از آن ها وعده داده است که اگر به ریاست جمهوری برسد این توافق  را لغو کرده و دستورحمله نظامی به تأسیسات هسته ای ایران را صادر خواهد کرد. رئیس کنگره تلویحا از نرفتن گنگره به زیرباراین قرارداد، که حالا دوماه مهلت برای بررسی آن را یافته است، سخن می گوید. حتی نگرانی به  صفوف دموکرات ها از خانم کلینتون تا مشاوران قبلی اوباما سرایت کرده است.

و این در حالی است که طرفین مذاکره و کری به همراه چوب زیر بغل هایش با شکستن رکوردمذاکرات دیپلماتیک- یک نفس نزدیک بیست شبانه روز- که طولانی ترین مذاکرات چندین دهه گذشته و  بزرگترین معاهده قرن خوانده می شود، مشغول هستند. هرچه که باشد، سوای اهداف دیگرشان،  هم او و هم  ظریف دلشان برای دست یابی به جایزه مشترک صلح نوبل، لک زده است!

با این همه در موردمذاکراتی پیچیده و آکنده از بی اعتمادی و تحت شرایط فشارهای سنگین مخالفان، همه چیز حتی گنجاندن یک کلمه و واژه می تواند در آخرین لحظات برای سندی که بقول کری نه برای چندین دهه واجداهمیت است اتفاق بیافتد و دردسترساز باشد. ولی یک چیز در قیاس با مذاکرات سال 202 و 203 که در آخرین لحظه ها شکست خورد، متفاوت است است. این بار دوطرف اصلی چانی زنی مستقیما دولت ایران و آمریکا هستند. بقیه دولت ها فی الواقع ول معطلند. چنان که نمایندگان آن ها یک  پایشان در مأموریت ها و در کابینه های خود هست و یک پایشان در وین و در جلسه! همه می دانند که ارباب بزرگ، باید حرف آخر را بزند و پیمان را تصدیق کند. این درسی بود که اروپائی ها از تجربه مذاکرات گذشته که بدون حضورمستقیم آمریکا صورت گرفته بود- البته نه بدون تأییدضمنی آن- بدست آورده اند. بقیه در این مورد تاحدی سرکاری هستند و باصطلاح خودمان نخودی. آن ها به این نقش خود در مذاکرات تن داده اند. حتی فابیوس که قبل از بستن قراردادهای کلان چند ده میلیاردی با عربستان و امارات، دائما علیه توافق ضعیف ُکرکری می خواند و شرط و شروط می گذاشت، ظاهرا پس از امضاء این قراردادها، آرام گرفته و از امید به توافق سازنده  سخن می گوید!

 

بالأخره دود سفید را شاهد خواهیم بود یا دودسیاه را؟ یا شاید هم دودخاکستری را؟! این دودخاکستری دیگر چه صیغه ای است؟!. واقعیت آن است که طرفین بویژه طرف غربی ها اجازه نخواهند داد که دست اوردهای توافق موقت و لوزان به این سادگی ها شکست بخورد و همه چیز به نقطه صفر برگردد. این دودخاکستری از امکان یک نوع توافق موقت تازه، در صورت نرسیدن به توافق جامع هسته ای، سخن می گوید. هم آری و هم نه، هم می توان ادعای موفقیت و پیروزی را داشت  و لی نه پیروزی کامل را،  و هم می توان از خوردن انگ شکست، لااقل شکست کامل، حذرکرد. سندی بدون امضاء که باید بازهم در فرصت های بعدی رویش کاربشود و جلوی شکست کامل  را بگیرد وبتواند  دست آوردها را حفظ می کند. در عین حال از تبدیل شدن آن به سند تاریخی ماندگار بکاهد  که می تواند از نگرانی مخالفان نیرومندآن در داخل آمریکا و متحدین آن بکاهد.

در نوشته قبلی خود درکنار9 دلیل عمده ای که برای وجودشانس بیشتر برای دست یابی به یک توافق اقامه کردم، تأکید شده بود که اما این دلایل به معنای قطعیت توافق نمی نیست، بلکه حکایت از شانس بیشتر آن دارد. چون در مذاکره ما با یک معادله ساده دومجهولی و دو طرفه مواجه نیستیم بلکه یک قطب سوم مخالف فعال و نیرومندی وجود دارد که پای اصلی اش هم در خودآمریکاست. چرا که بحران هسته ای به شدت  با رقابت ها و جناح بندی های درونی آمریکا گره خورده است و تا اینجا آن ها  توانسته اند حق نظردهی و مهلت دوماهه را برای خود دست و پا کنند. واقعیت دیگرآن است که در موردمسأله ای  به عنوان یکی از مهمترین مسائل قرن، رئیس جمهورآمریکا بخصوص در نیمه دوم سال آخرریاستش برای امضاء و اجرای یک توافقنامه تاریخی، بخصوص که این توافق بتواند بر زمینه موفقیت حزب دموکرات بر رقیب سرسختنش را تقویت کند، سخت با مخالفت خوانی رقیب و سایررقبای منطقه ای و آن هائی که  از دوقطبی شدن و دو قطبی ماندن اوضاع منطقه بین ایران و سایررقبا ذینع اند، مواجه است. در چنین شرایطی دولت اوباما  نیاز به حمایت لااقل ضمنی طبقه سیاسی آمریکا برای انجام یک توافق تاریخی خواهد داشت و معلوم نیست که مانورها و نرمش های تاکیتکی او بتواند آن ها را راضی کند. چنان که دیدیم در آستانه توافق چندروزگذشته و در حالی که رقبا فضا را با خطریک معامله قریب الوقوع ضعیف برای اوباما تنک کردند که او ناگزیر شد  طی یک مانور از طریق برگزاری کنفرانس ویدئوئی  با هئیت آمریکائی، با کنارگذاشتن پیش نویسی که برای توافق روی میز گذاشته بود، بر آن شد که با افزایش فشاربر ایران و تهدید ترک میزمذاکره و مخالفت با یک توافق بد، که طرف ایرانی آن را دبه درآوردن و تغییراسب در مسیرحرکت نامید، که فضای منفی را قدری تعدیل کرده و از تعرض مخالفان بکاهد. یی تردید آن یک تعرض استراتژیک به توافقنامه نبود، چنان که پس از آن کری از پیشرفت های واقعی سخن به میان آورد و کاخ سفید از این که طرفین هیچ گاه تا این حد به توافق نزدیک نبوده اند. بهرحال نفس تشدیدمنازعات درونی آمریکا حول این مسأله می تواند خود چالشی برای این توافقنامه حتی پس از حصول آن  باشد. و در این راستاست که  گذرزمان در صورت به تعویق افتادن توافق به ضرر آن است.  گو این که حتی اگر توسط دولت هم تصویب شود، تا تصویب کنگره  و سنا با توجه به تشدیدفشارها نمی توان  چالش های پیشاروی آن را نادیده گرفت.

درخاتمه و در شرایطی که همه به نحوی  از دوران پساتوافق هسته ای و یا امید به آن  سخن می رانند، نکته مهمی که در برابرمردم و کارگران وزحمتکشان ایران و دیگرجنبش های اجتماعی قرار دارد، ارزیابی واقعی از فرصت ها و تهدیدهائی است که در صورت دست یابی به توافق با آن مواجه خواهند شد. در فرصت بعدی نگاهی خواهیم داشت به این فرصت ها و تهدیدها.

   

2015-07-13  22-04-1394  

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل!
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات»
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن!
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم!
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟
*موسیقی به دار!‏
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند»
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها!
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟!
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق!
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن!
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق!
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو!
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت!
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر!
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی!
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟!
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند!
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط!
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن!
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی!
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها!
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟!
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم!
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد!
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟!
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی»
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها!
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای!
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم!
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن!
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم!
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها!
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون!
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی!
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد!
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟!
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط!
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی!
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی!
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد!
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"!
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟!
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟!
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید!
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟!
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟!
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم!
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک
*خودکامگی در اوجی تازه!
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟!
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر!
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است!
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟!
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده!
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم!
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی!
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست!
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم!
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی!
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی!
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی»
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها!
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی
*خاورمیانه و بحران زایمان!
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها!
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید!
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!
*جنبش لغواعدام و گام های تازه!
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان!
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!*
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم!
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه!
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟!
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول)
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه!
*پرده برداری از یک هیولای واقعی!
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی!
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ!
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی!
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»!
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی!
*آن چه که در صد روزاول روشن شد!
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن!
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید!
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل!
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد!
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها!
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد!
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی!
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای!
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها!
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»!
*یک پیروزی دیگر!
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی!
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67!
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک!
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن!
*بحران بازتولید و کابینه نجات!
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟!
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن!
*نقش شبح تحریم در"انتخابات"
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"!
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2)
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام!
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت!
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر!
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش!
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟
*در پاسخ به دو انتقاد
* سازها راباید دوباره کوک کرد!
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»!
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟!
*درددل حضرت آقا!
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی!
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها!
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند!
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول)
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟*
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد:
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط!
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود!
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی!
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1)
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا!
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی!
*منشورها و بازارمکاره سیاست!
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی!
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟
*طناب دار بر گلوی دموکراسی!
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ *
*یک استدلال و هزار اما و اگر
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود!
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده!
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری!
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا!
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها!
*چگونه سالی ؟!
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت!
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم!
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد!
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید»
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است!
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی!
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره!
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی!
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش!
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی!
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟!
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی
*میراث خمینی برای جانشینان خود
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان!
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان!
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"!
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی!
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟
*جنبش با کدام گفتمان ؟
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان
*یک نافرمانی باشکوه!
* آزمون جنبش زنان درمقابله با
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب!
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی!