اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم
تقی روزبه

 

نگاهی به شماری از بیانیه های تشکل ها و فعالان کارگری مستقل در مجموع، حاکی از طرح مطالبات عمده کارگری و آگاهی آن ها نسبت به اوضاع  و احوال حاکم برجنبش کارگری است. آن ها از مفاهیم تنگ و کلیشه شده از طبقه، که هنوزهم گریبان گیربرخی نحله ها و فعالین چپ است، عبورکرده اند. گرچه نفس این رویکردچندان تازگی ندارد، اما نشان دهنده فراگیرشدن درکی از مفهوم نیروی کار در چرخه تولید و بازتولیدگسترده نظام سرمایه، تأکید تئوریک و عملی به واقعیت وجودی اکثریت عظیم مزدوحقوق بگیران هم چون یک طبقه گسترده و جنبش طبقاتی آنان در مبارزه علیه سرمایه و رزم مشترک است. باین ترتیب آنها پایشان را نه بر روی ماسه های سست و لغزان یک اقلیت و هژمونی طلبی آن، بلکه بر صخره محکم اکثریت تحت اسثتمارجامعه سرمایه داری نهاده و افق های جدیدی را پیشاروی خود می گشایند.

 

نکات کلیدی عبارتند از:                                                                                                                            

الف- تأکیدبجا و درست آن ها براهمیت و ضرورت پیوندبخش های مختلف نیروی کار و زحمت اعم از کارگران صنعتی و خدماتی، یدی و فکری، رسمی و غیررسمی، موقت و غیرموقت و با مزدو بی مزد، ارتش بیکاران، ...  که وجه مشترک آن ها گذران زندگی از طریق فروش نیروی کارخود و تحت استثمارسرمایه قرارداشتن است. همانطور که اشاره شد لازمه چنین نگاهی به طبقه و همه لایه ها و طیف های متنوع مزدوحقوق بگیران، به لحاظ تئوریک مستلزم در نظرگرفتن چرخه سیستم تولید و بازتولیدسرمایه داری در کلیت خوداست و نه صرفا نگاه محددونگرانه به حوزه های معینی از این چرخه. طیف های کارگران و معلمان و پرستاران از مهمترین عناصرتشکیل دهنده طبقه و جنبش مزدوحقوق بگیران هستند که  قادرند به طبقه و جنبش آن مفصل بندی واقعی و نیرومندی بدهند. تأکیدبراین مسأله بویژه هنگامی که این گردان های مختلف در صحنه عمل بطورهمزمان فعال هستند، اهمیتی بیش از صرف بیان تئوریک دارد. در حقیقت نه فقط یافته تئوریک بلکه تقارن و همزمانی اعتراضات، و نیز اشتراک در مطالبات بنیادی در کناربرخی تمایزات طبیعی، مهمترین ویژگی لحظه های کنونی مبارزه طبقاتی را شکل داده و زمینه مناسبی را برای پیوندعملی آنها هم چون تولدیک رخدادمهم جنبش طبقاتی فراهم می سازد. رخدادی که انکشاف مبارزه طبقاتی و سایش رسوبات بازدارنده  آن را هم چون یک وظیفه مهم و عاجل پیشاروی کارگران آگاه و فعالان کارگری قرارمی دهد و نقش و فعالیت آنان را هدفمندساخته و به آن برد و دامنه جدیدی می دهد. تنها رهائی از دایره تنگ محدودنگری های سنتی مربوط به نیروی کار و معنای تک بعدی از طبقه و استثمارسرمایه است که می تواند به واقعیت سترگ اکثریت عظیم تحت استثمار در جوامع سرمایه داری، گوشت و پوست واقعی بدهد. خنثی کردن سیاست تفرقه افکنانه بورژوازی و حاکمان، بقایای توهم برخورداری از هویت ها و منافع جداگانه و امکان دست یابی به آن ها بدون این که ن آنیروی همبستگی واردمیدان بشود، دورشدن از خودبینی های فرقه ای و جادوی کلیشه ها، بخش مهمی از رسوباتی هستند که باید دور ریخته شوند. بی تردید تحقق چنین رؤیائی جهش بزرگی خواهد بود در تغییرتوازن قوای طبقاتی که اکنون زمینه های مناسبی برای آن فراهم آمده است. در تکوین چنین روندی نقش کارگران و معلمان و پرستاران آگاه و همه کنشگرانی که منافع مشترک و عمومی طبقه را بر هر منفعت دیگری رجحان بدهند نقش مهمی دارند. در این راستا تثبیت چنین نگرشی در میان صفوف کارگران آگاه و فعالین کارگری که بنظر می رسد در داخل حول آن اجماع نسبی صورت گرفته باشد، خود یکی از پیش شرط ها و حلقه های لازم در شکل گیری همبستگی طبقاتی و ذوب شدن هویت های کاذب و تفرقه افکنانه در صفوف کارگران و زحمتکشان بشمار می رود. در مباحثات مربوط به مفهوم نیروی کار و طبقه کارگرهم ، فرم و واژگان در قیاس با محتوای مقولات دارای اهمیت ثانوی هستند و نمی توان به شیوه مصنوعی فرم و یا واژگان را بر جنبش تحمیل کرد. بنابراین باید بدور از وسوسه تحمیل مصنوعی واژه ها عمل کرد. ممکن است معلمانی باشند که با وجودآن که از طریق نیروی کار و دسترنج خود و با حقوقی زیرخط فقرزندگی می کنند و دیگر از "منزلت"دورانی که کارمند و یقه سفیدخوانده می شدند چیزی در آنها باقی نمانده باشد و علیرغم داشتن خواست های کمابیش مشابه با کارگران، هنوزهم تمایل نداشته باشند که خود را کارگر بنامند و چه بسا در فرهنگ متعارف آن ها عنوان کارگر به قشری خاص با ویژگی های خاصی اتلاق شود، اما این نوع باصطلاح پدیده های عرضی چیزی از اهمیت اصل موقعیت مشترک آن ها در برابرسرمایه و قدرت آن نمی کاهد. مهم مبارزه مشترک آن ها علیه ستم سرمایه و قدرت حاکم است تا عناوین و واژه گان. واژه ها و فرم ها همواره تابعی از مبارزه واقعی بوده و در طول زمان صیقل می یابند و معنای دقیق تری پیدا می کنند. بهرصورت این مفهوم از طبقه در عموم بیانیه ها بویژه در بیانیه شورای برگزاری مراسم روزجهانی کارگر، با صراحت و شفافیت بیشتری موردتأکید قرارگرفته است. چنانکه در فرازی از آن چنین می خوانیم: "کارگران ایران اعم از کارگران کارخانه ها، معادن،کشاورزی، ساختمانی وعمرانی، کارگران خدماتی، کارگران رسته های بهداشت و درمان (مانند پرستاران وبهیاران)،کارگران عرصهی آموزش(همچون معلمان)و کارگران حمل و نقل،نانواییها، کوره پز خانه ها،زنان خانه دار،کارگران عرصه های فروش و توزیع،کارگراندر درجات مختلف همچون فنی و ماهر، کارگران شاغل در تولید و خدمات،کارگرانی که در امور هنری و یا فنی به فروش نیروی کارشان دست میزنند،بازنشستگان و نیز کارگران بیکارو کارگران فصلی و پروژه ای، همه و همه درمناسبات طبقاتی سرمایه داری در حال استثمارند؛ اینان همگی چاره ای جزمبارزه ی هماهنگ و متحد و سازمان یافته علیه سرمایه داری چه در شکل خصوصی وچه در شکل دولتی و نیز مبارزه ای مستقل از تمام جناح های مختلف سرمایهداری اعم از اصولگرا و اصلاح طلب نداشته و ندارند...."

 ب- دراین بیانیه ها هم چنین به حقوق برابربخش های مختلف نیروی کار هم چون دستمزدبرابرزنان و مردان و یا الغاء کارکودکان و نوجوانان (و آموزش رایگان آن ها)، نفی هرگونه تبعیض جنسی و ملی و نژادی و مذهبی، حق برخورداری بیکاران و یا کارگران زیرده نفر و موقت و پیمانی و ... یا بازنشستگان و یا کارگران مهاجر و افعانی از حقوق برابر و بیمه ها، و نیز تأکیدبر آموزش و بهداشت و بیمه رایگان و حق داشتن تشکل مستقل و بالأخره همبستگی با کارگران سایرنقاط جهان در مبارزه علیه سرمایه جهانی، پرداخته شده است؛ که بازتاب دهنده وجه دیگری از نگاه فراگیرآن ها نسبت به کلیت طبقه اعم از شاغلین و بیکاران و محذوفین، بهمراه نگاهی جهانی به طبقه کارگر و همبستگی آن است.

ج- بیانیه ها هم چنین بدرستی بر پیوندمطالبات صنفی با مطالبات سیاسی انگشت تأکید نهاده و از مطالبات مهمی چون آزادی همه زندانیان سیاسی و کارگران و معلمان زندانی، لغواعدام، آزادی بیان و اندیشه و مطبوعات و تشکل  از جمله احزاب ... و نیز مقابله با سیاست های کلان دولت در دفاع از سرمایه داری، دفاع قاطع به عمل آورده است. چنان که یکی از بیانیه ها تأکید می کند تا موقعی که این طبقه واردمبارزه سیاسی مستقل خودنشود، امیدی به تغییر و تحول واقعی نیست و بیانیه ای دیگر از مصاف بزرگ سیاسی که در پیش است سخن می گوید. در این بیانیه ها هم چنین به بحران هسته ای و رویکردکارگران نسبت به آن و به جنگ های منطقه ای و غیرمنطقه ای و فراخوان علیه جنگ که توسط قدرت های بزرگ و قدرت های منطقه ای برافروخته می شوند، تأکید می شود. اهمیت این رویکردها از آن جا است که هنوز هم هستند آوازه گرانی که با ُمثله و تجزیه کردن مبارزه طبقاتی به عناصرجداگانه مبارزات صنفی-اقتصای و سیاسی، عملا مبارزه اتحادیه ها و سازمان های کارگری را به خواست های صرفا صنفی تقلیل می دهند. آن ها به لطائف الحیل مبارزه طبقاتی را از گوهروجودی خویش یعنی اخگرسوزان ضدسرمایه داری تهی و آن را سترون می سازند (هم چون اوراق کردن یک اتومیبل به موتور و چرخ ها و بدنه و سایرقطعات). خوشبختانه رویکرداکثرتشکل ها و فعالان کارگری و کارگران پیشروداخل کشور، علیرغم تأکیدبجا بر مطالبات معیشتی و عدم غفلت از آنها، همچون بسترپیشروی کارگران، به وضوح از آن نوع رویکردها فاصله می گیرند. البته وجودپیوندناگسستنی بین این حوزه ها، از همان بدوپیدایش جنبش سوسیالیستی و تدوین تئوری آن توسط مارکس و همفکران او امری بدیهی انگاشته می شده است که مبارزه علیه سرمایه داری و برای سوسیالیسم بدون آن بی معنا بوده است؛ اما به موازات سترون سازی این مبارزه توسط بورژوازی و رفرمیست ها، تصور و توهم جدائی سطوح مبارزه مبارزه در میان کارگران و حتی نیروهای مدعی چپ هم ریشه دواند. و این درحالی است که مارکس، در رابطه با تشکل های کارگری و اتحادیه ها ضمن تأکید بر اهمیت مطالبات فوری و جاری کارگران برای بهبودزندگی اشان، بر مبارزه کارگران علیه نظام سرمایه داری به عنوان وجه مهمتری از مبارزه آنان نیز انگشت تأکید می نهاد. روشن است این مبارزه را کسی ابداع نمی کند، اما انکار چرا!.

 

کاستی های بیانیه ها!

همانطور که اشاره شد بیانیه ها در مجموعه خود، تاحدی تصویرگویائی از وظایف جنبش کارگری ارائه می دهند. با این همه برخی کمبودها و نارسائی های مهم و چه بسا از قلم افتاده وجود دارند که اشاراتی به آنها بی فایده نیست:

نکته اول- تأکیدلازم براهمیت مبارزه با محیط زیست هم به عنوان هم یک معضل کشوری و هم جهانی جدی که اگر روندتخریب کنونی که مستلزم تغییرات مهمی در مناسبات و بهره کشی انسان توسط انسان و طبیعت توسط انسان و عمدتا به وساطت سرمایه است، متوقف نشود بزودی و در همین قرن حاضر، شمارش معکوس ویرانی سیاره زمین و طبیعت آن شروع شده و به نقطه بازگشت ناپذیر و غیرقابل جبران خود می رسد. باین ترتیب خانه مشترکمان، زمین این ِملک مشاءبشر، از هم اکنون با تهدیدبزرگی مواجه شده است که براساس یافته ها معلوم شده، نقش خودبشر در این ویرانی تعیین کننده است. ابعاداین بحران در ایران تحت حاکمیت فقهاء که در آن، حاکمان به کسی حساب پس نمی دهند، بسیاروخیم تراست. ایران به عنوان کشوری که صنعتی محسوب نمی شود، تنها کشورغیرصنعتی در میان ده کشوری است که مسبب بیشترین آلایندگی و تخریب محیط زیست در رتبه بندی جهانی می باشند!. از هم اکنون پی آمدهای مخرب محیط زیست و کمبودآب به یکی از مهمترین دغدغه های مردم ایران تبدیل شده است که بقول عیسی کلانتری وزیراسبق و مشاورفعلی و کارشناس آب و کشاورزی، دامنه شتاب این ویرانی چنان است که اگر به سرعت اقدامات فراگیر و پایدار که خود بسیارهزینه بر و درازمدت هستند وعزم ملی می طلبند، صورت نگیرد بزعم وی50 میلیون نفر از مردم ایران مجبور به کوچ خواهند بود و این درحالی است که حضرت آقا سودای یک جمعیت 150 میلیون نفری ( آن هم از نوع خالص شیعی ی) را در سردارند. عیسی کلانتری محترمانه و با رعایت همه ملاحظاتی که گربه شاخش نزند، این خطر را به حضرت آقا گوشزدکرده است تا بلکه ایشان قاچ زین را گرفته و اسب سواری را پیش کش کنند!. انتشارسموم و آلودگی هوای تنفسی و ریزگردها که هم اکنون هم کشتاری خاموش و غیرمسئولانه براه انداخته اند،  تبدیل شدن دریاها و رودخانه های موجود به زباله دانی کارخانه ها و کشت کشاورزی با استفاده از آب های الوده و تصفیه نشده فاضل آب ها، مصارف انواع موادشیمیائی و یا نابودی حریصانه جنگل ها و موجودات کمیاب، همه و همه بخشی از ویرانی و مرگ و میرسیستماتیک محیط زیست کشور بشمارمی روند که عواقب آن بیش و پیش از همه دامنگیراکثریت جامعه یعنی کارگران و تهیدستان می شود. همانطور که اشاره شد مهمترین عامل تخریب محیط زیست خودانسان است و نه حوادث طبیعی و غیرقابل کنترل، و اعتراف به این واقعیت توسط نهادهای سرمایه داری و از جمله نهادهای کارشناسی سازمان ملل پس از سالیان دراز واجداهمیت است؛ چرا که با تأکید بر کنترل پذیربودن تعرض به طبیعت و کاستن از پی آمدهای آن، راه فراافکنی های سرمایه داران و دولت ها را تا حدی مسدود می کند و بر فشارجنبش ها می افزاید. وقتی از نقش تعیین
کننده بشر در تغییرات جوی و پی آمدهای ناگوارآن سخن می گویئم در اصل از نظام مسلطی صحبت می کنیم که شیوه تولید و زیست بشرامروز را تشکیل می دهد و این نقش در عصرجهانی شدن سرمایه و ولع سیری ناپذیر وجهان خوارانه اش و با جنون مصرف و سودجوئی پایان ناپذیرش، و خلاصه کلام با کالائی کردن همه امورزندگی، مهم ترین عامل تهدیدکننده محیط زیست و زیست انسان بشمار می رود. امروزه در مبارزه طبقاتی علیه سرمایه وجه اجتماعی استثمار با وجه اکولوژیکی استثمارسخت گره خورده و با کالائی شدن طبیعت و تخریب زیستگاه بشر و میلیون ها گونه موجودات زنده، هردوی آنها به نحومشترک و یکسانی موردتهدیدسرمایه فرارگرفته اند. چنین پیوندتنگاتنگی در کلیت خود، مفهومی عمیق تر و همه جانبه تری از وجوه گوناگون مبارزه علیه سیطره سرمایه را بوجود آورده اند، بطوری که مبارزه علیه تخریب و نابودی محیط زیست بخش لاینفکی از مبارزه علیه سرمایه و سودخواری آن محسوب می شود. به موازات نفی بهره کشی انسان از انسان، برقراری رابطه بدور از بهره کشی طیبعت  برقراری تعامل متوازن و دو جانبه بین انسان و طبیعت، بدون دادن امکان نفس کشیدن به طبیعت برای ترمیم و بازیافت توان خود، گوئی بشر (هم چون گروگان سرمایه) به سرعت به سوی پرتگاهی بنام پایان تاریخ خود، می تازد؟!. بدیهی است در این رابطه کارگران و فعالان کارگری قاعدتا باید بیش از فعالان هر طبقه و لایه اجتماعی دیگردر مبارزه علیه تخریب محیط زیست و مراقبت از آن را که مستلزم تغییررادیکال مناسبات کنونی است به معنی واقعی پیشرو بوده و مطالبات معطوف به آن را به عنوان بخش مهمی از مطالبات و فراخوان های خود بداند و در جنبش های ضدتخزیب طبیعت فعالانه حضورداشته باشد. بدیهی است تلقی از آن به عنوان موضوعی خارج از حیطه مبارزه طبقاتی و مطالبات کارگری، خطائی است که با انکشاف مبارزه طبقاتی و رهائی بخش در زمانه ما خوانائی ندارد.

نکته دوم: در شرابطی که بحران مهاجرت به عنوان یکی از جلوه های تحرک عنان گسیخته نیروی کار، به یکی از بحران های جهانی تبدیل شده و با رسیدن به حالت انفجاری به فاجعه مرگ هزاران پناهنده گریزان از فقر و جنگ انجامیده و مقامات رسمی هشدارداده اند که اگر اقدام مقتضی صورت نگیرد چه بسا بزودی ممکن است آمارتلفات به دههاهزارتن برسد؛ نمی توان سکوت کرد. در چنین شرایطی پرده برداری از سیاست سکوت و مماشت گرانه قدرت های مدعی تمدن و حقوق بشر و دموکراسی، و مشارکت ضمنی آن ها در این کشتار، و نشان دادن ریشه های مهاجرت واجد اهمیت است. از همین رو جاداشت و دارد که در بیانیه نیروهای ضدسرمایه داری و آنان که مدافع جهانی دیگر هستند، این فاجعه و عاملین بوجودآورنده آن را محکوم ساخته و از حقوق مهاجران و پناهندگان بخت برگشته ای که اکثریت آن را جوانان جویانی کار و زنان و کودکان فراری از فقر و جنگ و کشتار و تجاوز تشکیل می دهند، دفاع شایسته ای به عمل آورند.

نکته سوم: پیرامون درک از مقوله استقلال تشکل های کارگری و بسط معنا و فرمولاسیون های آن است. در بیانیه ها بدرستی بر تنوع اشکال سازمانی از اتحادیه تا شوراها و... تأکید شده است که البته این تنوع با در نظرگرفتن طیف بندی ها و تنوع گرایشات درونی طبقه اجتناب ناپذیربوده و با اتحادطبقاتی لازم و ملزوم یکدیگرند. هم چنین بدرستی بر استقلال این تشکل ها از کارفرمایان و دولت ها و احزاب و نهادهای مذهبی تأکید شده است. اما نباید فراموش کرد که بسته به رویکردهای مختلف نسبت به جنبش کارگری و تشکل یابی آنها، آن رویکردی که نخواهد صرفا به مسائل صنفی و مطالبات فوری معیشتی بسنده کند و پای بندبه مطالبات کلان سیاسی و ضدسرمایه داری هم باشد، استقلال واقعی بدون مبارزه برای گسستن چرخه معیوب بازتولیدکار- سرمایه و نظام کارمزدی که سرمایه داری بندناف شکوفائی و شرط وجودی خویش را مدیون آن است، ممکن نیست. سرمایه در اصل یک رابطه اجتماعی است که سعی در پنهان کردن و رازآمیزکردن خود دارد. با این همه شالوده سیستم بر دو مقوله بنیادی نیروی کار، یعنی کسی بطورمستقیم و غیرمستقیم در خدمت چرخه تولیدارزش اضافی قرار دارد؛ و سرمایه که انباشت ارزش اضافی تصاحب شده است، ازهم جداناپذیرند و به یکدیگر تعین و معنا می بخشند. از این رو طبیعی است تا مادامی که این رابطه، یعنی نیروی کار همچون شرط وجودی سرمایه، از طریق مبارزه ضدسرمایه داری به چالش گرفته نشوند، نمی توان از استقلال واقعی (و فراینداستقلال واقعی) تشکل های کارگری از سرمایه و سرمایه داران سخن گفت. استقلال فرایندی است که از وضعیت انقیادآورامروز تا رهائی نیروی کار از سیطره سرمایه جریان دارد و عجین با اخگرسوزان مبارزه ضدسرمایه داری است. بنابراین در استفاده از واژه و مفهوم استقلال در چهارچوب مناسبات سرمایه داری باید همواره محدودیت های آن نیز درنظرگرفته شود تا این توهم گه گویا در چهارچوب سرمایه داری کارگران می توانند استقلال واقعی و کامل بدست بیاورند، و ایضأ از تمکین به دوگانه کارگر و سرمایه هم چون جفت جدانشدنی از هم، اجتناب شود. بی شک بحث پیرامون این چالش و چگونگی فرموله کردن را باید بازگذاشت، اما در نگارش ها هم باید هوشیار بود که به تعاریف مطلوب بورژوازی چک سفید نداد و کل منطق تشکل ها با جهت گیری ضدسرمایه داری را دچارتناقض ذاتی نساخت. نباید فراموش کرد که در اینجا دو پیش فرض مسلم، مبنای این بحث ها و استنتاجات را تشکیل می دهند: نخست آن که مبارزه طبقاتی علیه سیطره سرمایه و قدرت آن در همه اشکال و در همه بافت ها و حوزه های جوامع سرمایه داری جاری بوده و از آن جداناپذیراست.دوم آن که حضور در این مبارزه و تقویت و جهت دادن به آن مبنای وجودی فعالیت کمونیست ها و نیروهای ضدسرمایه داری را همچون بخشی از جنبش هم اکنون موجود، بدور از فرقه سازی های متداول و گسیخته از این روندعمومی، تشکیل می دهد. براین اساس مبارزه برای سازمان یابی و مبارزه علیه سرمایه داری و مبارزه همچون یک کنشگرضدسرمایه داری و کمونیست از هم جدائی ناپذیرند. با این همه می دانیم که در نزدشماری از جریان های چپ و یا مدعی چپ، لااقل در قلمرونظری مثله کردن جنبش طبقاتی و تجزبه آن به مبارزات جداگانه صنفی و سیاسی، راه را برای سازمان یابی سرمایه دارانه طبقه کارگر و در چهارچوب سیستم هموارمی کند. در این رویکرد بین مبارزات جاری و سمت گیری ضدسرمایه داری و سوسیالیستی همواره دره ای پرنشدنی وجود دارد که سازماندهی صنفی و فاقدجهت گیری های ضدسرمایه داری بر این  اساس مطرح و مورددفاع قرارمی گیرند. بدیهی است در اصل منشأ این چالش ها و نزاع ها بین بورژوازی و جهت دهی آن به تشکل های نیروی کاربرای همسازکردن آنها با سیستم و سترون سازی مبارزه ضدسرمایه داری آن است، که موجب این گونه آشفتگی ها در صفوف طبقه کارگر و فعالان و مدافعان آن می گردد.

و بالاخره نکته چهارم و آخر، در بحث مربوط به کاستی های بیانیه ها، لازم است به یک ایراد و دستکم طرح یک سؤال مهم که ناظربه شیوه فعالیت است، نیز پرداخته شود: اگرتعدادامضاء های تشکل ها در بیانیه های اول ماه مهر را چون یکی از شاخص های  پیشرفت همکاری و اتحادصفوف کارگران و فعالان در نظربگیریم، متأسفانه شاهدیم که در طی سالهای اخیر- دراین حوزه- پیشرفت چندان محسوسی صورت نگرفته است. در این جا این سؤال مطرح می گردد که باتوجه به وجودگرایش ها و تشکل های دیگری که یا جداگانه به انتشاربیانیه پرداخته اند و یا اصلا بیانیه ای نداده اند، و نیز در شرایطی که در سال گذشته شاهدحرکت های مهمی چون اعتراضات کارگران ایران خودرو و اعتصاب غذای آنان و اعتراض برخی واحدهای صنعتی دیگر، کارگران معادن و پتروشیمی و...  یا انتشارطومارهای بزرگی در طی یکی دوسال اخیر بوده ایم، سوای معلمان و پرستاران و... چرا دامنه امضاء کنندگان باید تا این حد محدود باشد؟. آیا تلاش های لازم و بسنده ای که درخوراین هدف مهم باشد، برای مشارکت و جلب نظرآنان به عمل آمده است؟ یا وجودبرخی اختلافات حول برخی مطالبات و یا مضامین بیانیه ها، مانع آن شده است؟ آیا شیوه های مناسب و اصولی در جلب آن ها بکارگرفته شده است و یا احیانا کاربردبرخی شیوه های نادرستی که بجای جلب مشارکت دیگران، آن ها را دعوت به  پیوستن و ملحق شدن به یک رویکرد وجریان معینی می کند، مانع از گسترش این نوع مشارکت جوئی ها شده است؟. در حال حاضر نمی توان پاسخ قطعی برای این سؤال ها بدست آورد، اما بنظرمی رسد در کنارمشاهده نقاط قوت ها، انگشت گذاشتن بر این نوع نارسائی ها، ضرورت داشته باشد تا بتوان از طریق گشودن نقدسازنده  پیرامون تجربه ها، همبستگی طبقاتی و تکوین جنبش کارگری را بیش از پیش تقویت کرد. بخش سوم این نوشته راجع به چالش های های سال گذشته  پیرامون تشکل کارگری و برخی موضوعات مرتبط با آن خواهد بود.

2015-05-12- 22-02-1394

Taghi.roozbeh@googlemail.com

 

 

*- اعلامیه شش جریان کارگری ایران به مناسبت ماهه مه

http://www.akhbar-rooz.com/news.jsp?essayId=66684

*- قطعنامه تشکلها و نهادهای مستقل کارگری به مناسبت اول ماه مه ٢٠١۵ – ١١ اردیبهشت 1394         http://www.azadi-b.com/J/2015/04/post_155.html

*- بیانیه شورای برگزاری مراسم روزجهانی کارگر-ایران سال 94

http://www.azadi-b.com/J/2015/04/post_169.html

 

 

 

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

*حق تعیین سرنوشت از منظررویکرد سوم [2017 Nov] 
* انقلاب اکتبر و ادعای کودتا! [2017 Nov] 
* آغازدوره پسابرجام؟ آرامش قبل ازطوفان؟  [2017 Oct] 
* گزارش گزارشگرویژه: یک گام مهم و به جلو در مطرح شدن جهانی کشتارتابستان ۶۷ [2017 Sep] 
*جهان به کدام سو می رود-2* [2017 Sep] 
*انقلاب اسلامی و محلل هایش! [2017 Aug] 
*جهان به کدام سومی رود؟ نگاهی به چالش ها و صورت بندی آن ها [2017 Aug] 
*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]