شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است!
تقی روزبه

پوست خربزه ای که علی مطهری زیرپای سبزها انداخته است!

علی مطهری نماینده مجلس که یک پا در میان اصول گرایان دارد و یک پا در میان اعتدالیون و اصلاح طلبان، معجونی است که نوش و نیش را توأمان دارد. او همزمان حامل مطالبات متضادی است که مشکل بتوان آن را با هم جمع کرد، چنان که از یکسو خواهان اجرای حجاب اسلامی مدنظرحاکمیت و تعزیربی حجاب هاست و از مدافعان طرح آمران به معروف بوده است و از سوی دیگر خواهان باصطلاح رعایت حقوق شهروندی و آزادی های قانونی مصرح در قانون اساسی و مشخصن غیرقانونی بودن حبس خانگی سران سبز. مدتی است که پیگیرانه با نامه نگاری ها و سخنرانی ها در محافل دانشجوئی و استفاده از تریبون مجلس و مصاحبه با رسانه ها، مسأله حصرغیرقانونی موسوی و رهنورد و کروبی را به سرزبان ها انداخته است. البته دامنه بازتاب این نامه نگاری ها بر بستری از منازعه جناح ها حول نحوه برخورد با باصطلاح اصحاب فتنه و شعارهای دانشجویان حاضر در مراسم های رسمی 16 آذر مبنی بر آزادی آن ها از حبس خانگی و درخواست عمل به اجرای وعده روحانی پیرامون این مسأله صورت می گیرد.

ناگفته نماند که پیام اخیرموسوی علیه غیرقانونی بودن حبس خانگی و اعلام آمادگی اش برای افشاءفسادهای حاکمیت در یک دادگاه علنی، نیز به نوبه خود بر التهاب فضا و صف آرائی ها حول این مسأله افزوده است. در چنین بستری است که اظهارات و نامه پراکنی های مطهری، از انتقاد به انفعال و بی عملی روحانی و نیز سخنان و نامه اخیرش خطاب به قوه قضائیه بازتاب بیشتری پیداکرد، بطوری که نه فقط اژه ای سخن گوی قوه قضائیه را وادار به عکس العمل تندی نمود که در آن او را متهم به اشاعه کذب و تهدید به پیگیری قضائی کرد؛ بلکه قوه قضائیه را وادارساخت که در طی یک بیانیه مفصل به انتقادها و "ادعاهای کذب" او پاسخ بدهد و او را بطورضمنی متهم به حمایت از اصحاب فتنه و اشاعه اکاذیب نماید. 230 نفر از نمایندگان مجلس اسلامی هم دریک شوی تکراری بجای انجام وظایف تقنینی خویش، ردای قضاوت برتن کرده و طی صدوربیانیه ای حکم به قانونی بودن حبس خانگی دادند. موضع گیری های مطهری به خصوص آن جا که مخاطبش اصول گرایان هستند، آن هم در جوی که حاکمیت می خواهد هم چنان سکوت گورستانی بر صحنه سیاسی کشور حاکم باشد، حساسیت برانگیز بوده و موی دماغ رژیم شده است و از همین رو بعید است با نزدیک شدنش به برخی خطوط قرمز به این آسانی رژیم او را تحمل کند.

مطهری  در گفتگوها و نامه پراکنی های خود از یکسو دولت را بدلیل انفعالش در برابرجناح دیگر و کوتاهی نسبت به وعده هائی که داده است زیرفشار قرارمی دهد و از سوی دیگر اکثرهمکاران خود در مجلس را بله قربان گو و گوش به فرمان بیت رهبری و مرتبط با دستگاه های اطلاعاتی و ابزارجبهه پایداری و جریان های خاصی در بیرون از مجلس معرفی می کند. درعین حال می کوشد که با به میان کشیدن قانون، به مداخله بیت رهبری در امورمجلس و عرصه های خارج از حیطه اختیارات قانونی وی و انتقاد به سربفرمان بودن نمایندگانی که برای موضع گیری منتظر دانستن نظر"آقا" و یا رسیدن پیامی از سوی وی هستند، به نحوی کج دار و مریز انتقاد کند. حتی سپاه نیز نتوانسته است از لبه تیع انتقادهای او بدلیل دست اندازی هایش به عرصه سیاست و اقتصاد در امان بماند. در این میان تاکنون برخورداری وی از رانت نمایندگی مجلس و  فرزند مرتضی مطهری بودن و خویشاوندی نزدیکش با برادران لاریجانی به عنوان سران دوقوه از سه قوه  و البته سیاست به نعل و به میخ کوبیدنش، در برابر تعرض حاکمیت و باندهای آن باو مصونیت داده است.  بدیهی است که این مصونیت مطلق نبوده و درصورتی که او هم چنان موی دماغ رژیم گردد نمی تواند دائمی باشد و می دانیم که رژیم بارها موی دماغ شدن بزرگتر از او را از سرراه خود برداشته است.

حتی در موردخودوی هم یک بار در گذشته قوه قضائیه خیزبرداشته او را تهدید و احضارکرد و نزدیک هم بود که بازداشتش کند که بدلیل پا در میانی عوامل پشت پرده قراربراین شد که خودمجلس  آن را بررسی کند. هم چنین می دانیم که رفت و آمدها، تماس ها و دفتراو از دیرباز تحت کنترل و شنود نیروهای امنیتی رژیم بوده است. اکنون هم معلوم نیست که اگر او همچنان به انتقادها و افشاگری های خود ادامه دهد بازهم تحمل بشود و چه بسا رژیم اقداماتی را برای ساکت کردن و پائین کشیدن فتیله انتقادهای او صورت بدهد. به تجربه دیده ایم که وقتی رژیم احساس خطر کند و یا منافع اش اقتضا کند به هیچ کس رحم نمی کند و چاقو بارها دسته خود را بریده است و اساسا تصفیه های مکرر درونی یکی از راه های حفظ قدرتش محسوب می شود (به عنوان یک نمونه عزل منتظری و خانه نشین کردنش را بیاد داریم و یا رئیس جمهوری اسبق ایران –خاتمی- حق مصاحبه و یا مسافرت به خارج کشور را ندارد).

 با این همه نکته اصلی این نوشته نه این مسأله بلکه پوست خربزه ای است که مطهری به زیرپای سبزها انداخته است. قبل از هرچیز نباید نا گفته گذاشت که دغدغه اصلی او در انتقاد از حبس غیرقانونی موسوی و کروبی و رهنورد، نه آزادی زندانیان و مشخصا آن ها، بلکه همانطور که خود بارها گفته است نگرانی وی از مرگ آن ها در حبس خانگی و بدون وجه قانونی است که دارای عواقب و پی آمدهای ناگواری است که حاکمیت باید تاوانی سنگین برایش پرداخت کند. او خوب می داند در حالی که بیماری نزدیک بینی سیاسی و روزمرگی ها و معرکه جدال ها اجازه دوراندیشی به سران حکومت حول این مسأله را نمی دهد، او خواهان نگاه دوراندیشانه ترنطام نسبت به خطراین بمب انفجاری و بیرون کشیدن چاشنی آن است. او حتی در این راستا دولت روحانی را به ضعف و تعلل متهم کرده است. شعاراصلی او در این رابطه غیرقانونی بودن حبس و تشکیل دادگاه قانونی براساس قانون اساسی نظام است. گرچه او برحس تعارف می گوید اگر هنوزهم حاضر نیستید پس از سپری شدن چند سال حبس غیرقانونی او را آزاد کنید، او را به همراه احمدی نژاد که خود در ایجاد و دامن زدن به ماجراهای 88 دخیل بوده است برطبق قانون در دادگاهی محاکمه کنید که بزعم وی محاکمه قانونی  هم فصل الخطاب محسوب می شود وهم موجب کاهش فشار به رژیم می گردد. اما حتی خودوی هم بخوبی می داند که سخن گفتن از محاکمه همزمان احمدی نژاد ( که رئیس جمهوری برگزیده رهبری بود هاست) و سران سبز تعارفی بیش نیست و بیشتر برای مقبولیت و جوری جنس در مصاحبه ها گفته می شود.

بدیهی است آزادی سران سبز در شرایطی که دعوای واقعی برسرقدرت و تصاحب کرسی های مجلس شورای اسلامی و خبرگان آتی است و جناح حاکم نیز عزم خود را بر تداوم سیاست انقباضی و حفظ انحصاری قدرت جزم کرده است و تمامی تلاشش مصروف آن آنست که نه فقط دولت روحانی را تحت فشارروزافزون قرار بدهد، بلکه اجازه عرض اندام به رقیب خود یعنی اعتدالیون و اصلاح طلبان برای دست اندازی به قوه مقننه را ( مشابه آن چه که پس از دوم خرداد 76 اتفاق افتاد) ندهد. واقعیت هم آن است که در برابرکشمکشی داغی که حول تقسیم قدرت و تصاحب سهم بیشتری از آن در جریان است، دعوای کنونی حول آزادی موسوی و کروبی تابعی از آن نبردبزرگتر است و بیشتر به دعوا پیرامون لحاف ملا شباهت دارد که می تواند اصل دعوا را پنهان نماید. با این همه این واقعیت دارد که آزادی موسوی در این شرایط می تواند یک عقب نشینی بزرگ تلقی شده و موجب تقویت جبهه مخالفان شود. از همین رو رژیم به هیچ وجه قصد و آمادگی عقب نشینی ندارد و مثل همیشه در چنین مواردبحرانی تاکتیک بهترین دفاع تعرض است و به نوعی سیاست فرار به جلو را پیش گرفته و حتی در این جدال ها از مجازات اعدام آن ها سخن به میان می آورد. در چنین شرایطی شعارمحاکمه قانونی رهبران سبز نه حتی یک شمشیردو دم، بلکه شمشیریکدمی است که تنها می تواند طرف مقابل خود را سلاخی کند و بیش از آن که  پوست خربزه ای به زیرپای جناح حاکم باشد، انداختن پوست خربزه به زیرپای سبزها  است .

در خواست تشکیل دادگاه باصطلاح قانونی و علنی و عادلانه از حکومت اسلامی حتی براساس همان سخنانی که خودمطهری در نامه ها و سخنرانی های خود در موردمیزان مستقل بودن این دادگاه ها و قوه قضائیه مدعی آن ها شده است، بیشتر به یک شوخی و جوک می ماند تا یک سخنی جدی و راهگشا. این به معنی به رسمیت شناختن بیدادگاه های رژیم و دادن شمشیر ُبران (دراصل کمک به بیرون کشیدن این شمشیر از نیام رژیم) به دست شحنه های مست قدرت است که البته نتیجه محتومش از قبل روشن است. عادلانه بودن اش که محال است و سخنی پوچ و علنی بودنش نیز نسیه است و بدون یک فشارسنگین از بیرون و از قِبل یک جنبش توده ای قابل تصور نیست. بنابراین نتیجه عملی آن تشکیل دادگاهی  در بسته و فرمایشی و تبدیل حصرغیرقانونی به احکامی به مراتب سنگین تر"قانونی" و بستن دهان مخالفان داخلی و خارجی و حتی چه بسا فراهم کردن فضای مناسبی برای مانورخامنه ای که از کیسه فتوت خودمنت بگذارد و مثلا حکم اعدام و یا ابدآن ها را تعلیق کند وحبس خانگی را به حبس در زندان های طویل و باصطلاح قانونی تبدیل کند. و البته زبان منتقدین را نیز با این شمشیربران بیشتر به برد. توهم تبدیل چنین بیدادگاه سر بسته به یک تریبون و انتظارپخش آن از رسانه های سراسری نیز یک توهم پراکنی است و این را مقامات رسمی رژیم و قوه قضائیه نیز با وقاحت کامل ابراز داشته اند.

باین ترتیب خواسته و ناخواسته مطرح کردن شعارمحاکمه قانونی از نطام ولایت مطلقه که در آن اساسا قانون بی معناست، در حکم دادن گرا و فرصت به رژیم برای خروج از مخمصه ای است که اکنون  دچارآن شده است. گو این که در اصل برای رژیم سراپا دسخوش بحران و فساد هیچ گزینه ای بدون تشدیدبحران وجود ندارد، اما نباید هیچ گونه مشروعیتی برای او برای انتخاب هرگزینه ای فراهم ساخت. شعارواقعی و اصولی تنها می تواند آزادی بدون قیدوشرط همه زندانیان سیاسی و از جمله سران سبز باشد. به کمتر از آزادی زندانیان تن دادن عملا بازی در بساط رژیم خواهد بود. باید هم از جهت مشروعیت بخشیدن به چنین "دادگاهی" و هم بدلیل نتیجه مشخصی که از آن بیرون خواهد آمد، از طرح این شعارپرهیزکرد و در برابرآن آزادی بی قیدوشرط زندانیان را مطرح ساخت. گرچه همانطور که اشاره شد در لحظات کنونی تشدید این مشاجرات بیشتر لفظی و دعوا برسرلحاف ملا و بخشی از یک جنگ بزرگتراست، اما نباید از این امر غفلت ورزید که در صورتی که رژیم ناچارشود و یا شرایط را مناسب به بیند برای خروج از این بحران می تواند با اتکاء به این شعارها و فضای گفتمانی آن،  آن را بسودخود و تشکیل دادگاهی فرمایشی مصادره کند. بدیهی است که شرکت در چنین دادگاهی بدون طرح پیش شرط های لازم برای تأمین عادلانه و علنی بودن آن و دریافت تضمین های لازم، خطای سیاسی بزرگی خواهد بود.

 گو این که در اصل برای رژیم سراپا دسخوش بحران و فساد هیچ گزینه ای بدون تشدیدبحران وجود ندارد، اما نباید هیچ گونه مشروعیتی برای او برای انتخاب هر گزینه ای فراهم ساخت. شعارواقعی و اصولی تنها می تواند آزادی بدون قید و شرط همه زندانیان سیاسی و از جمله سران سبز باشد. به کمتر از آزادی زندانیان تن دادن عملا بازی در بساط رژیم خواهد بود. باید هم از جهت مشروعیت بخشیدن به چنین "دادگاهی" و هم بدلیل نتیجه مشخصی که از آن بیرون خواهد آمد، از آن پرهیزکرد و در برابرآن آزادی بی قید و شرط زندانیان را مطرح ساخت. گرچه همانطور که اشاره شد در لحظات کنونی تشدید این مشاجرات بیشتر لفظی و دعوا برسرلحاف ملا و بخشی از یک جنگ بزرگتراست، اما نباید از این امر غفلت ورزید که درصورتی که رژیم ناچارشود و یا شرایط را مناسب به بیند برای خروج از این بحران می تواند با اتکاء به این شعارها و فضای گفتمانی آن،  آن را بسودخود و تشکیل دادگاهی فرمایشی مصادره کند. بدیهی است که شرکت در چنین دادگاه هائی بدون طرح پیش شرط های لازم برای تأمین عادلانه و علنی بودن آن و دریافت تضمین های لازم، خطای سیاسی بزرگی خواهد بود.

2015-01-08 18-10-1393

www.taghi-roozbeh.blogspot.com

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟
*موسیقی به دار!‏
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند»
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها!
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟!
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق!
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن!
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق!
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو!
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت!
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر!
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی!
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟!
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند!
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط!
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن!
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی!
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها!
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟!
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم!
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد!
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟!
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی»
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها!
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای!
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم!
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن!
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم!
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها!
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون!
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی!
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد!
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟!
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط!
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی!
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی!
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد!
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"!
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟!
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟!
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید!
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟!
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟!
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم!
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک
*خودکامگی در اوجی تازه!
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟!
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر!
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است!
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟!
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده!
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم!
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی!
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست!
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم!
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی!
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی!
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی»
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها!
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی
*خاورمیانه و بحران زایمان!
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها!
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید!
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!
*جنبش لغواعدام و گام های تازه!
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان!
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!*
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم!
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه!
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟!
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول)
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه!
*پرده برداری از یک هیولای واقعی!
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی!
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ!
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی!
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»!
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی!
*آن چه که در صد روزاول روشن شد!
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن!
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید!
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل!
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد!
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها!
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد!
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی!
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای!
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها!
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»!
*یک پیروزی دیگر!
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی!
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67!
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک!
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن!
*بحران بازتولید و کابینه نجات!
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟!
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن!
*نقش شبح تحریم در"انتخابات"
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"!
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2)
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام!
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت!
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر!
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش!
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟
*در پاسخ به دو انتقاد
* سازها راباید دوباره کوک کرد!
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»!
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟!
*درددل حضرت آقا!
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی!
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها!
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند!
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول)
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟*
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد:
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط!
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود!
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی!
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1)
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا!
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی!
*منشورها و بازارمکاره سیاست!
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی!
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟
*طناب دار بر گلوی دموکراسی!
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ *
*یک استدلال و هزار اما و اگر
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود!
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده!
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری!
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا!
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها!
*چگونه سالی ؟!
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت!
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم!
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد!
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید»
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است!
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی!
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره!
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی!
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش!
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی!
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟!
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی
*میراث خمینی برای جانشینان خود
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان!
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان!
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"!
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی!
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟
*جنبش با کدام گفتمان ؟
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان
*یک نافرمانی باشکوه!
* آزمون جنبش زنان درمقابله با
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب!
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی!