نقض حقوق بشر و محاكمه جنايتكاران جمهوري اسلامي
مهناز قزلو

مجمع عمومي سازمان ملل متحد، بتاريخ۳۰اکتبر۲۰۰۸ (۹/۸/۱۳۸۷)، کشور ايران را به دليل «نقض حقوق بشر» محکوم کرد. آنچه در اين قطعنامه به صراحت بر آن تاكيد شده است: شكنجه، شلاق، سنگسار، قطع اعضاء بدن، آمار بالاي مجازاتهاي اعدام به طور اخص اعدام كودكان و اشخاصي است که در زمان ارتکاب جرم زير۱۸ سال سن داشته اند كه اساسا مغاير با تعهدات ماده۳۷ پيمان نامه بين المللي حقوق کودکان (سازمان ملل، سري معاهدات، جلد۱۵۷۷، شماره۲۷۵۳۱) و ماده۶ پيمان نامه بين المللي حقوق سياسي و مدني (قطعنامه۲۲۰۰ A XXI) مي باشد؛ بازداشت و محكوميت فعالين حقوق زن، استفاده سازمان يافته و خودسرانه از اعمال طولاني مدت حبس انفرادي، محدوديتهاي شديد براي آزادي مذاهب و اعتقادات شامل مفاد مندرج در پيش نويس پيشنهادي قانون مجازات کيفري که براي ارتداد حکم مرگ واجب قائل است، اعدام،اذيت و آزار و پيگرد مخالفان سياسي و مدافعان حقوق بشر و يا زنداني بر اساس عقايد سياسي. 

***

ژنرال آگوستو پينوشه که در کودتای۱۹۷۳دولت دموكراتيك سالوادور آلنده را سرنگون کرد و به مدت۱۷ سال رياست جمهوری شيلي را تا سال۱۹۹۰به عهده داشت، به عنوان ديكتاتوري بی رحم معروف بود که در زمان حکومتش ده‌ها بار حقوق بشر را نقض کرد. به دنبال کودتای او در سال۱۹۷۳عليه دولت دموکراتيک سالوادور آلنده، هزاران نفر در شيلی به زندان افتادند، شكنجه شدند و به قتل رسيدند. در نوامبر۲۰۰۶ پينوشه مسؤوليت آن چه که در دوران او انجام شده را پذيرفت گرچه هرگز به دليل اين کار محاکمه نشد. وی سرانجام در دسامبر۲۰۰۶به سن۹۱ سالگی در سانتياگو در خانه اش درگذشت.

*** 

پرسيدم: چرا پس از فروپاشي حكومت پينوشه تاكنون به شيلي نرفته اي؟

در حاليكه دستش را روي قلبش گذاشت توضيح داد كه بر اثر شكنجه و شوك هاي الكتريكي يك قلب مصنوعي در سينه دارد و اضافه كرد: هرگز پايم را به سرزميني كه جنايتكاري همچون پينوشه در آن محاكمه نشد نخواهم گذاشت. او هزاران نفر را به زندان انداخت، شكنجه كرد و به قتل رساند، اما هرگز محاكمه نشد.

آلفردو موسلا معاون فرهنگي دولت سالوادور آلنده در زمان پينوشه، زنداني سياسي و تحت شكنجه قرار گرفته است. بر اثر شوك هاي الكتريكي كه بر او وارد شده، امروز يك قلب مصنوعي در سينه دارد. قلبي كه همچنان بخاطر محاكمه نشدن ديكتاتور شيلي غمگين است.

هنگامي كه خانه موسلا را ترك مي كردم بشدت باران مي باريد. بياد آوردم وقتي لاجوردي را كه سمبل مرگ و نفرت است به سزاي اعمال ننگينش رساندند، كسي نبود كه از اين خبر خوشحال نباشد. اما اين گونه مردن براي امثال او يعني محاكمه نشدن. او بايد در برابر اين مردم ستمديده، مادران داغديده و شكنجه شدگان زانو مي زد و پاسخ گوي تمام اعمال پليدش مي شد. او و تمامي جنايتكاراني كه دست در خون زيباترين فرزندان آفتاب داشته و دارند بايد پرده از رازهاي سهمگيني بردارند.

هر چند هدف از محاكمه ي اين جنايتكاران نشات گرفته از انتقام نيست، بلكه يك دادخواهي به مفهوم اعم آن در برابر هر نوع جنايت عليه بشريت است. محاكمه و دادگاهي كه البته هرگز حكم اعدام در آن صادر نخواهد شد با وجود هيئت منصفه كه عدالت قضايي را مستقر سازد. متهم حق دارد وكيل اختيار كند و حتي به راي دادگاه اعتراض كرده و استيناف خواهي نمايد. حقوق انساني ي كه هيچگاه يك زنداني سياسي در جمهوري اسلامي از آن برخوردار نبوده است.

در بيدادگاههاي رژيم جمهوري اسلامي تنها با تشكيل جلسات از پيش اعلام نشده موسوم به دادگاه غالبا ظرف شايد سه تا هفت دقيقه و با حضور يك فرد كاملا بي صلاحيت كه نقش هاي قاضي، دادستان، هيئت منصفه و ... را همزمان برعهده داشت، يك زنداني با چشم بند، شاهد ناعادلانه ترين شكل از محكوم شدن و نه محاكمه بود.

ايزابل آلنده در يك كنفرانس مطبوعاتي در مادريد به مناسبت مرگ آگوستو پينوشه ديكتاتور سابق شيلي گفت"مرگ پينوشه در روز جشن بين المللی حقوق بشر نشان می دهد که سرنوشت، بازيهای خاص خود را دارد." 

مهناز قزلو

Mahnaz_ghezelloo@hotmail.com  

منبع:پژواک ایران

اگر عضو یکی از شبکه‌های زیر هستید می‌توانید این مطلب را به شبکه‌ی خود ارسال کنید:

facebook Yahoo Google Twitter Delicious دنباله بالاترین

   نسخه‌ی چاپی  

مهناز قزلو

فهرست مطالب مهناز قزلو در سایت پژواک ایران 

*کاربرد نظریه میان برشی در جنبش کوئیر
*تجاوز به کودکان و ضرورت واکاوی زیرساخت ها
*به بهانه ی انتشار تصویر «محمد مقیسه‌ای» بازجوی جنایتکار من در اوین
*سهم زنان از قدرت در ایران ‏ ‏‎
*جایگاه جامعه ی انسانی کوییر در روز جهانی زن
*وضعیت زنان ایران در سال 2016‏
*روز جهانی کودکان دختر
*هیچکدام از ما نمی مانیم...
*مسعود رجوی، این نخل ناخلف تبر شده!
*چراغهای قرمز سرد
*زخم های جناس ناقص
*آتشفشان مچاله ي درد
*یک اتفاق خوب
*رنج تَرَك خورده
*هیاهوی زوال
*ماهیت معطوف
*تشویش تلخ
*شوکای ناآرام
*اي كاش
*مرباي آلبالو در اوين (خاطرات زندان)
*ایکس های تفکر انتقادی
*جنسیت ایکس و ۱۴۳۷ لایک فیس بوکی
*لي لي
*عقربه هاي شكسته
*روايتي متفاوت!
*دامن مادربزرگ
*اهل زمين
*«سرِ راهِ خودت نایست»
*دلم آتش مي گيرد
*آتش فریاد
*در آغوش روياهايم
*سکوت شکسته
*گوگوش و ترانه ی بهشت - همجنسگرایی در هنر
*باران
*«انکار»
*عاشقانه
*«كانزرواتيو ديسكاشن» conservative discussion
*فرانرم گرايان - قوانين حكومتي و تابوهاي فرهنگي جامعه
*حوالی فردا
*در پاسخ به سخنان چندش آور ابراهیم نبوی
*زمزمه‌های ابر
*«نفرت» در هنرِ! تنزل يافته ي مجاهدين خلق
*کلاغ های قبرستان
*زر می اندوزی با نام یارانم
*بگذارید حرف بزند
*پفيوزها!
*پرسه های رویایی
*يك گزارش و يك استمداد بشردوستانه
*«یوگیاکارتا» و «فرانرم گرایی»
*هراس
*آقای رجوی! شما مسوول مرگ خاموش اعتصابيون در ليبرتي هستید
*مجال نگراني
*خشونت و قدرت – صحنه ی اعدام در کتاب های کودکان
*قانونگذاری مبتنی بر قوانین شریعت بر ضد کودکان در حکومت اسلامی ایران
*آبی گرمترین رنگ هاست (برنده جایزه ی نخل طلای فستیوال کن در سال ۲۰۱۳)
*آقای رجوی.... متوقف نشده اید، سقوط کرده اید!
*نامه به کودکانی که متولد شدند!
*تا جهان بیدار شود
*آقای رجوی، منصور قدرخواه «مزدور» است، نه من
*آقای رجوی شما با جهل خود بیعت کرده اید
*رهبر عقیدتی مجاهدین و مسئله ی غامض دموکراسی
*فیس بوک و فرهنگ
*منتقد، توهمِ توطئه و تئوریِ پرتاب
*رهبران و مقوله ی نقد
*"شريعت" و شكنجه در زندانهاي جمهوري اسلامي
*خاطرات زندان (قسمت ششم)
*صداي من نبودي... صداي من نيستي...
*ستیزه
*"انتخابات"!، مرده متحرك و اپوزيسيون
*حلقه هاي يك زنجير، قطره هاي يك دريا
*روايتي از زندانهاي جمهوري اسلامي ايران خاطرات زندان (٥)
*شريعت و حقوق بشر
*زنان در گذرگاه مبارزه
*ني لبك هايي كه انسان را سرودند - قسمت چهارم
*شب دلواپس نيلوفراني است كه تا ماه قد مي كشند
*نقض حقوق بشر و محاكمه جنايتكاران جمهوري اسلامي
*من يك زنم، يك انسان
*ني لبك هايي كه انسان را سرودند