سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی
تقی روزبه

خواب خامنه ای برای سال جدید:
رهبرمادام العمرحکومت اسلامی، هرسال با عناوین پرطمقراقی در حضورکارگزاران نظام از معجون شفابخشی برای درمان دردهای کشور پرده برداری می کند و سال پیشارو را به مقتضای آن نامگزاری می کند. دراین فراافکنی های سالانه گوئی که منشأ و مسئول اصلی تمامی دردها و مصائب موجود نه نظامی که وی رهبری آن را به عهده دارد، بلکه دشمن و اجراءبد هستند. البته اگر در طی این سالها شاهد بوده ایم که "سرکنجبین های" تجویزشده از قضا موجب افزونی صفرا و وخامت احوال بیمارشده است، وهرسال  با خودمی گوئیم دریغ از سال پیش که قدرش را ندانستیم!، این دیگرربطی به نسخه های شفابخش ایشان ندارد بلکه از کژدیسی و عدم بصیرت مسئولین اجرائی نسبت به منویات و راهبردهای داهیانه نایب امام و دشمن را جدی نگرفتن ناشی می شود.
حتی وقتی ایشان 8 سال پیش شال همت به کمربستند و تصمیم گرفتند که شخصا فردی بصیر و مورداعتماد را به ریاست قوه مجریه برگمارند، دیدیم که چنان چموشی از آب درآمد که رفت جلوی مجمسه کورش کبیرزانوزد و چفیه به گردنش انداخت و چه ارزان حرمت چفیه آقا را به باد داد!. کاری که هیچ کارگزاردیگری جرأت انجامش را به خود نداده بود! بهرحال بقول معروف گاوحضرت آقا زائیده بود و آخرسرهم آش آنقدرشورشد که این اواخرهمگی از خود خان تا نوکرها فریادکی بود کی بود من نبودم سر دادند. بدیهی است هرچه که حضرت آقا بیشتر مداخله کنند گاوهای بیشتری زائیده خواهند شد. با این همه در مورددوره احمدی نژاد برای آن که گندقضیه بیش از آن درنیاید، ولی فقیه برغم بی تابی بسیاری از اصول گرایان، هم چون مولایش استخوان در گلو ناچار به سکوت و تحمل وی تاپایان ریاست جمهوری اش شد ( باید تصدیق کرد وقتی آبروی رهبری نظام درمیان باشد، فشاری که از ِقبل حیف و میل خزانه کشور و مدیریت جهادی برُگرده خلق اله وارد می شود، در قیاس با آبروی رهبر امری کوچک و ثانوی محسوب می گردد).
القصه! رهبرخود را از تک و تا نینداخت و برآن شد که با نظارت و مداخله بیشتر در سیاست و امورات کشور، دادن تذکر و رهنمودهای شفاف تر اجازه ندهد که بیش از این  خدشه ای  برقداست ولایت ایشان واردشود!. برای به منصه ظهوررساندن قوه اعجازنهفته درمعجون تجویزشده که اگر متحقق شود می تواند اوضاع کشو را گل و بلبل کرده و از مدارمنحوس و باطلِ قمردرعقربی که سالهاست گرفتارش شده ایم  بیرون بکشد، تنها لازم بود محورهائی را  برای تبدیل کردن سال جدید به حماسه اقتصادی (البته از نوع مقاومش در برابراستکبار) باختصارقلمی فرمایند و با جمع کردن قاطبه کارگزاران والامقامِ بخش های گوناگون کشور دربارگاه ولایت و شیرفهم کردن اشان، حجت را برهمگان تمام کنند.
اگرسخنان خامنه ای را شنیده ویا خوانده باشید در معجون دست پخت امسال او تؤسعه اقتصادی درون زا و جاری ساختن مدیریت جهادی و فرهنگ مقاومت دو رکن اصلی را تشکیل می دهند. البته ایشان در لابلای سخنانش جرزده و از میان این دو، وجه فرهنگی و مدیریت جهادی را حتی مهم تر از حماسه اقتصادی عنوان کرده است!.
 
براستی هشدار خامنه ای از رخنه بسیارخطرناک فرهنگی دشمنان، گویای کدام نگرانی است؟:
 رژیم که برای نجات از تنگناهای خفه کننده اقتصادی ناچاربه گشایش مناسبات سیاسی و اقتصادی با دولتهای غربی گشته است، درهمان حال بشدت نگران تسری آن به سایرحوزه ها است. گره زدن دو رویکردِهمزمان و متضادِقبض و بسط یعنی سیاست انبساطی درحوزه خارجی و سیاست انقباضی درحوزه داخلی، در جهانی که مرزهای رسمی در برابرروندجهان شمول اقتصادسرمایه داری و سیاست و فرهنگ و حقوق بشر...  تاحدزیادی بی معناشده و درهم تنیده شدن بیش ازپیش آنها می تواند موجب بهم خوردن تعادل و توازن درونی یک سیستم درخود گردد، یک معضل جدی و یک پاشنه آشیل واقعی است که عبور از آن کارهربندبازی نیست و حتی از ردشدن پل صراط  هم خطرناک تراست. از همین رو اگر این پاشنه آشیل از سوی دیگربازیگران و نقش آفرینان هدف گرفته شود، چه بسا تعادل رژیم بهم بریزد. دوگانگی های ساختاری داخل وقتی به جریان ها و روندهای جهانی وصل شوند، یعنی درشرایطی که نادیده انگاشتن تأثیرات بین المللی و گزین سیاست عطف به درون و تنش با بیرون عملا شکست خورده و منشأانباشت بحران حاضربشمارمی رود و درحالیکه بخشی از حاکمیت تداوم آن را برای بقاء نظام خطرناک می داند و برای برون رفت از بحران کلافه کننده  بدنبال گشایش اقتصادی و سیاسی با قدرت ها و بازار جهانی هست، اما بخش دیگری از حاکمیت  ترکیب باصطلاح پروستریکا (بازسازی اقتصادی) با گلاسنوست (گشایش سیاسی ولو اندک*1) را  با توجه به تراکم نارضایتی عمومی نسبت به اوضاع، خطرناک ارزیابی می کنند که می تواند منجر به آشوب های اجتماعی و زیرسؤال بردن اصل ولایت مطلقه و نواختن ناقوس فروپاشی نظام گردد. مگر نه این که در تظاهرات سال 88 در کمال ناباوری شاهدفریادمرگ براصل ولایت فقیه بودند؟. آنها تجربه فروپاشی نظام سلطنتی شاه (با زده شدن جرقه حقوق بشرکارتر) و نیز بلوک شرق و تجربه  78 و بویژه کابوس 88 را در برابرخود دارند و از احتمال تکرارآنها دچارلرز و کابوس می شوند. بهمین دلیل بشدت برعملکردوزارت علوم و وزارت فرهنگ و ارشاد و سست شدن تسمه های سانسور و کنترل مطبوعات و یا مقررات سفت و سخت دنیای مجازی حساسند و نگران برآمدجنبش های مطالباتی– سیاسی بویژه جنبش دانشجوئی و کارگری هستند. از این رو راهبردرهبری و باندهای افراطی حاکم، معطوف به ایجادعایق بندی بین دوسیاست متضاد انبساط مناسبات اقتصادی و سیاسی با خارج و انسداد سیاسی و امنیتی در داخل است. به عبارت دیگر اگر در وجه بیرونی لبخند کارآئی دارد، در داخل کاربردمشت آهنین گره گشاست و پیام نهفته درمعجون شفابخش آقا هم در  ذیل همین راهبرد قرارمی گیرد.
 
نقب موش کوربحران
درجامعه سلسله مراتبی و مبتنی براقتدارو منافع متناظربا آن و در میان طبقه حاکم، هرکس از زاویه مکان و جایگاهی که درآن قراردارد به جهان می نگرد و تمامی کنش هایش از منظرحفظ و تحکیمِ چرخه بازتولید موقعیت و اقتدار خویش و رفع نگرانی نسبت به از دست دادن آن سرچشمه می گیرد. در کشورایران در رأس هرم قدرت ولی دارای اقتدارمطلقه قراردارد که تمامی راه های ارائه شده به ُرم یعنی به حفظ چرخه منافع و اقتدار ختم می شود. از سوی دیگر بحران ها و نارضایتی ها همیشه از دل کشاکش ها و تناقضات موجود راه عبورخود را بازمی کنند و بسترهای تازه ای برای پیشروی خود پیدامی کنند وچه بسا این تناقضات و کشاکش ها نقش آتش زنه را بازی کنند. به همین دلیل خیره شدن براین بسترها از نظرتاکتیکی واجداهمیت هستند: حکومت اسلامی بدلیل ورودبحران به فاز اختلال های جدی در روندبازتولید اقتدارنظام*2، ناچارشد که در حوزه هائی از سیاست قبلی مبنی برحرکت بدون دنده و ترمزتجدید نظرکند و البته در حوزه هائی هم به آن ادامه دهد. حوزه مناسبات خارجی و درمرکزآن حل بحران هسته ای نخستین عرصه ای بود که رژیم برآن شد که  با کلیدروحانی قفل آن را بگشاید و راه را برای رفع تحریم و کاهش بحران اقتصادی بگشاید، اما در سطح داخلی کماکان به سیاست انقباضی ادامه دهد و زیربارهیچ گونه گشایش سیاسی و فرهنگی و اجتماعی نرود. به عنوان نمونه افزایش تعداداعدام ها پس از روی کارآمدن دولت جدید  به هیچ وجه تصادفی نبود بلکه با هدف رله کردن همین  پیام به گوش هم طرف مذاکره و هم شهروندان بود که مبادا گمان برند که واردمنطقه بدون مین می شوند و قراراست چیزی تغییرکند. عقب نشینی از قول و قرارهای پشت پرده پیرامون آزادی زندانیان سیاسی و از آنجمله آزادی موسوی و رهنورد و کروبی بدلیل جلوگیری از سوءتفاهم در ایجادگشایش در فضای  داخلی صورت گرفت و بجای آن برآن شد تا گام هائی چنان قطره چکانی و بطئی (همانند افزایش دماء دیگ پخت غورباغه به شیوه فرانسوی) برای حل این معضل صورت دهد تا آب  از آب تکان نخورد و کسی متوجه وقوع تغییر و عقب نشینی درعرصه سیاسی نشود (تجربه رفع حصرتدریجی آیت اله منتظری و کنترل محسوس و نامحسوس وی  تا آخرعمرالگوئی  از این رویکرد بود). توقیف و تهاجم  به روزنامه ها و فشاردائم به برخی از ورزاء وجه  دیگری از این نوع ارسال زیگنال به جامعه است که مبادا دچارخطای باصره گردند.
 
 با این همه شکاف و دوگانگی بوجود آمده در بالا و ابعادویرانی های 8 سال گذشته در کنارنارضایتی عمومی از اوضاع اقتصادی و اجتماعی و نیزفشارهای بین المللی آنهم درجهانی گلوبال که کشورهای مختلف را هم چون ظروف مرتبطه به همدیگر متصل ساخته است، دست به دست هم داده و سودای رژیم مبنی برعایق بندی حوزه های داخلی و خارجی و اقتصادی و سیاسی را که  پیام خامنه ای برای سال جدید بازتاب دهنده آن است به چالش می کشد. جام زهرخوردن و عقب نشینی امری نیست که ازچشم تیزبین مردم پنهان مانده باشد و بتوان آن را با چرخاندن مشت و رجزخوانی ماست مالی کرد. فرصت ها و عقب نشینی ها در حکومت های مستبد و دستخوش بحران همزاد و جداناپذیرند.
 
این درست است که پس از توقف چرخ اقتصاد (دربرابرگردش چرخ سانتریفوژها) و خوردن کفگیربه تک دیگ، سران حکومت برای اجتناب از سقوط به پرتگاهی که در مقابلشان دهان گشوده بود برآن شدند خود ابتکارمدیریت عبور از بحرن را بدست گیرند و"رهبرمعظم" با شعارحماسه سیاسی (حضورگسترده در انتخابات و حتی دعوت از مخالفین نظام برای رأی دادن) و حماسه اقتصادی واردمیدان شد تا در اصل اجازه ندهد که گردی برجبروت ولایتش به نشیند و هیچ تنابنده ای بتواند از "نرمش قهرمانه ای" که قراربود در برابردشمنان نظام صورت گیرد، سوءاستفاده کند. با این حال در این مجموعه پیچیده و آکنده از تناقض ها، همه چیز بروفق مرادرهبرنظام و باندهای حامی اش پیش نمی رود. وقتی درب بطری گشوده شود، بازیگران دیگری نیز وارد صحنه می شوند و نقش بازی می کنند. چنان که هم اکنون رژیم بیش از گذشته بدلیل نقض خشن حقوق بشر و آزادی ها زیرفشارهای بین المللی قرارگرفته و در برابرآن آسیب پذیرترشده است. رژیم آنگونه که می خواست قادرنشده که مذاکرات هسته ای و گشایش مناسبات با غرب را مستقل از پی آمدآن درعرصه هائی چون زندانیان و آزادی های سیاسی و اعدام ها و بطورکلی موازین حقوق بشر و سیاست سرکوب به پیش برد. نمونه دیدارهای هیئت های اروپائی با فعالین حقوق بشر و برخی هنرمندان ناراضی و خانواده های جان باختگان، و ازجمله دیدارهای خانم اشتون عملا راهبردعایق بندی بین سیاست خارجی و داخلی رژیم را به چالش کشیده و سبب خشم سردمداران گردیده است. همانگونه که جداسازی بازسازی اقتصادی از تحولات موردنیازآن نظیرتقویت حکومت قانون و استقلال نسبی تصمیم گیری برخی نهادهای مالی و یا صنفی ناممکن بوده و سب سترونی اقدامات معطوف به حل بحران می گردد. اخیرا جوادلاریجانی رئیس ستادحقوق بشر و نماینده رژیم (جناح حاکم و قوه قضائیه ) در مجامع حقوق بشرجهان اخیرا در سخنانی از گونه دیگر، آسیب پذیری نسبی رژیم در برابر این دسته از فشارها را نشان داد: او اذعان کرد که تعداداعدامی ها زیاد است و باید حول آن بحث جدی شود. او هم چنین از آرزوی آزادی موسوی و کروبی هم سخن گفت. نکته بعدی در سخن وی راجع به لغوحکم اعدام (سنگسار) سکینه محمدی و مرخصی وی بود. لازم به یادآوری است که هنوزمدت زیادی از اقدام به خودکشی سکینه محمدی در اعتراض به بلاتکلیفی خود نمی گذرد*3. البته این نشانه ها هنوز در حدحرف و بسیارضعیف و کوچک هستند ولی انتظارمی رود که کشاکش بین پی آمدهای دوسیاست متضادانبساط خارجی و انقباض داخلی در درون رژیم تشدید شود. سخنان خامنه ای در ابرازنگرانی شدید از رخنه های فرهنگی (که پیشتر در حضورنمایندگان مجلس خبرگان هم مطرح کرده بود) ناظربر پی آمدهای همین دوگانگی فزاینده است. از  قضا هشدار او به همه دستگاه های مؤثر و دخیل در امورفرهنگی  برخلاف برخی تفاسیرصورت گرفته در برخی رسانه ها، فراخوانی است برای فعال شدن نهادهای موازی و متولیان گوناگون فرهنگی جهت مقابله با برنامه های وزارت خانه های دولتی و البته فلج ساختن آن و بطریق اولی فعال ترشدن نیروهای مستقل و ضدرژیم که بیم اصلی رژیم هم از به میدان آمدن آنهاست. چنان که سپاه در زمره نخستین لبیک گویان به آن فراخوان  قرارداشت که به عنوان یک مدعی متولی فرهنگی و البته خبره در میادین جنگ سایبری در خواست حضور در شورای انقلاب فرهنگی را   مطرح ساخت. باین ترتیب تبدیل جبهه فرهنگی به یک جبهه پلیسی- میلیتاریستی را باید وجه دیگری از پیام خامنه ای دانست.  
 
ضدپیام و محورهای پیشروی
درچنین وضعیتی سؤالی که  در برابرهمه فعالین و کنشگران آزادی و برابری قراردارد این است که مهمترین محورهای پیشروی کدام ها هستند؟. تردیدی نیست تازمانی که این محورها از طریق بحث و گفتگو میان کنشگران و فعالین اجتماعی صورت بندی و شفاف نشوند و مورد وفاق عمومی و مبنای عمل قرارنگیرند، جزوپیشنهادهای خام و اولیه ای محسوب می شوند که نیازمند نقد و کسب توافق های عمومی خواهند بود. با این همه  معضل و مسأله اصلی در این  گونه گفتگوها نه صرفا ردیف کردن چندخواست و مطالبه مشترک بلکه درک مشترک از شرایط عمومی حاکم بروضعیت و درک مقام لحظه و کنش جمعی معطوف به آن است. با در نظرگرفتن نکات فوق  بنظرمی رسد که مهم ترین بسترهای پیشروی عبارت باشند از:
 
نخست درهم شکستن عایق بندی خارجی و داخلی رژیم.  تمرکز و کانونی کردن اعتراض ها علیه نقض صریح موازین آزادی و علیه سرکوب و حول مصادیقی چون محکوم کردن و مقابله با اعدام ها، آزادی زندانیان سیاسی و فعالین اجتماعی، آزادی تشکل های مستقل اعم از صنفی و سیاسی و آزادی مطبوعات و بطورکلی نقض خشن حقوق  بشر در همه عرصه ها از جمله تبعیض های مبتنی برجنسیت و قوم و ملیت و مذهب و عقیده. افزایش فشار در این عرصه ها در کنارفشاربین المللی نهادهای حقوق بشری و افکارعمومی، می تواند عامل مؤثری در به چالش کشیدن  سیاست عایق بندی و استراتژی تهاجمی رژیم درحوزه های داخلی باشد و بر تضادهای درونی اش بیافزاید و نهایتا منجر به نفس تازه کردن و سنگربندی جنبش ها و جامعه مدنی گردد. به تجربه دیده ایم که بازشدن فضای سیاسی در حکومت های توتالیتر نقش مهمی در شکل گیری جنبش های اعتراضی و فرایند فروپاشی استبداد و الیگارشی حاکم، و  به صحنه آمدن و تعمیق مطالبات سرکوب شده دارد.
نباید فراموش کنیم که نیاز به آزادی برای ارتقاءآگاهی و سازمان یابی زحمتکشان و استثمارشوندگان از نیازاقشارولایه های برخورداربه آن بیشتراست، و بهمین دلیل نیروهای چپ و رادیکال باید بیش از دیگران به دفاع قاطع از آن برخیزند وتحت هیچ عنوانی از آن روی برنگردانند. در تجربه زمان شاه دیدیم که چگونه جامعه اختناقی و سرکوب،  نیروهای رایکال و برابری خواه را آماج اصلی خود قرارداد و برعکس موقعیت نیروهای واپسگرا و ارتجاعی را تقویت کرد.
بطورخلاصه تمرکزروی این محورمی تواند با ترکیب فشارداخلی و خارجی توازن قوا به سود رژیم را آنهم در شرایطی که درعرصه جهانی منزوی شده و اکنون ناچار به گشودن مناسبات خود گشته است، بهم بزند.
 
دومین محورپیشروی جنبش دامن زدن به مبارزه برای بهبودمطالبات معیشتی از جمله دستمزدها و مقابله با فشارهای تورمی وگرانی و آزادسازی قیمت ها و بیکاری و بیکارسازی ها است که خود بسترمناسبی برای گسترش کنش های جمعی و مشترک، سازمان  یابی و تقویت همبستگی است. در این مورد شکاف بین خط فقر و تورم با سطح دستمزد تعیین شده و حذف سوبسیدها و خدمات اجتماعی و فساد و چپاول ثروت های عمومی از مطالبات به حق و بسیج کننده میلیون ها نفر از افشارمختلف طبقه گسترده و بزرگ مزدوحقوق بگیران و بیکاران است.  
 
محورسوم پیشروی را تأکید بر استقلال دانشگاه ها و عدم پادگانی شدن آن، مبارزه علیه تبعیض جنسیتی و دفاع فعال از جنبش زنان، و بالأخره  مبارزه علیه آلودگی و تخریب گسترده محیط زیست که به یک بلیه و دردهمگانی تبدیل شده است، تشکیل می دهد.
 
محورچهارم بهره گیری از شکاف های درونی حاکمیت در جهت پیش برداهداف جنبش است: سال پیش رو سال تشدید منازعه و رقابت باندهای رقیب و نیرومند  با دولت و اتمام ماه عسل همریستی های اولیه است.  نباید فراموش کنیم که جناح رفسنجانی و روحانی و خاتمی (اصلاح طلبان) برای بقاء و حفظ و تقویت موقعیت خود زیرفشارهای روزافزون رقیب قرارگرفته و ناگزیر از تقویت حضورسازمان یافته خود، نظیرانتشار و تأسیس روزنامه ها و نهادها و تشکل های صنفی متمایل به خود چون خانه سینما و هنرمندان و انجمن روزنامه نگاران و وکلاء و دانشجویان و زنان و انجوهای گوناگون نردیک به خودهستند که می تواند بسترمناسبی برای ایجادفضای تنفس بیافریند. صف آرائی رهبری و قوه قضائیه و مجلس و ستادنمازجمعه ها و مصباح یزدی ها و سپاه و بسیج و... در برابر دولتی که ازسوی این جریانات (از جمله مصباح یزدی) رسما متهم به دامن زدن به سکولاریسم و لیبرالیسم است و سیاست های معطوف به "گشایش های فرهنگی و سیاسی و منشورحقوق بشری" او را برنمی بابند، بیش از پیش تشدید خواهد شد.
 
در خاتمه با  دو نکته تکمیلی پیرامون اوضاع کنونی این نوشته را به پایان می برم:
نکته اول- دولت های آمریکا و اروپائی احتمالا شتاب مذاکرات هسته ای را به نحوی پیش خواهند برد که تحولات برگشت ناپذیرباشند و جناح حاکم بآسانی نتواند به مشروطه خود که خروج از محاصره اقتصادی و تحکیم موقعیت خویش است، زیراب رقیب را بزند. برعکس با شتاب و طرح مطالباتی پیش خواهند رفت که جناح حاکم نتواند یکه تاز صحنه بشود و بی نیاز از وساطت جناح رقیب به معامله مستقیم با قدرت های غربی مبادرت کند (و یا حتی با گذشتن از پل، فیلشان یادهندوستان کند). بدون عروج تیم رفسنجانی و تغییر در بافت حکومت بسیار بعید بود که دولت های غربی تا این حداعتماد کنند و به توافقنامه های کنونی و تداوم مذاکرات تن بدهند. اخیرا شاهدبودیم که اوباما هم صراحتا در دفاع از دیپلماسی مذاکره و توافق صورت گرفته، به ضرورت توجه به کشمکش های درونی حاکمیت ایران وعدم  تضعیف موقعیت دولت جدید (یعنی  پرهیز از رویکردی که با دولت خاتمی در زمان بوش صورت گرفت) به عنوان یکی از فاکتورها  اشاره کرد.
نکته دوم- ما نیروهای رادیکال و مدافع آزادی و برابری نیاز به یک استراتژی چند وجهی داریم که ضمن وفاداری به اهداف رهائی بخش و کلان و در راستای پیشروی به بدان سو، با در نظرگرفتن وضعیت و واقعیت چندپاره جامعه بتواند در یک حرکت متوازن و قوام بخش پایه های یک جنبش سراسری نیرومند و درعین حال چندگونه را بسهم خود شالوده ریزی کند. در این رابطه علاوه بربگارگیری چهارمؤلفه مطرح شده بالا در یک انسجام و همسازی منطقی معطوف به اهداف رهائی بخش، باید به شکاف های درونی جامعه پیرامون چگونگی برخورد با حاکمیت و ایجاد رابطه سازنده بین آنها نیز برخورد سنجیده ای داشته باشیم. در این مورد باید اضافه کرد شهروندان و عموم مردم ناراضی از نظام حاکم، تحت شرایط موازنه قوای موجود که پرداختن به آن خارج از حوصله این نوشته است، عموما به دو رویکرد در برابررژیم (که خود برای دامن زدن به آن به انواع ترفندها و تاکتیک ها متوسل می شود) مبادرت می ورزند: بخش آگاه تر و رزمنده ترجامعه درحدتوان خود به کنش و مبارزه مستقیم با تمامیت رژیم وعلیه هرگونه اغواگری و وسوسه شدن در برابر آن مبادرت می ورزد. اما بخش بزرگتری به اعتراض های خزنده و غیرمستقیم و بهره گیری از سازوکارهای رژیم و از جمله تقویت و یا تضعیف این یا آن جناح در درون سیستم بامید گشوده شدن فضاهای تازه  ولو جزئی برای تغییر بسنده می کند. نحوه برخورد با این شکاف برای مدافعان شکل گیری یک جنبش گسترده علیه استبدادحاکم و خنثی کردن ترفندهای حاکمیت واجداهمیت است. در این مورد نحوه مواجهه بخش آگاه ترجامعه با بخش های خزنده مستلزم یک سیاست دو وجهی مکمل و همسازبا اهداف کلان و معطوف به تقویت پایگاه اجتماعی جنبش می باشد. آنها ضمن پیشبردسیاست ها و تاکتیک اخص موردباورخود و بی آن که از آن کوتاه بیایند و خود را درصفوف مدافعان حرکت خزنده منحل کنند، اما در برخورد  با آنها لازم نیست یک سیاست سکتاریستی که عملا موجب تشدید شکاف درصفوف مردم و به سودرژیم تمام خواهد شد مبادرت ورزند. آنها با در نظرگرفتن آن جنبه های اعتراضی نهفته درحرکت خزنده بخش هائی ازجامعه که مصداق یک بستر و رویائی متفاوت و لاجرم واجدهم پوشانی شکننده و موقت است و از قضا بخش هائی از صفوف زحمتکشان و استثمارشوندگان را هم در برمی گیرد، ضمن نقدمحدویت ها و سوء استفاده های رژیم و یا جناحی از آن و تلاش برای زدودن توهم و تردید و کم افقی، و ارتقاء آن ها در بسترتجربه زنده خود جوانان و بخش های دیگرجمعیت، از برخوردسکتاریستی و راندن آن ها به صفوف دشمن و یا همسان انگاشتن مواضع آنها با مواضع اصلاح طلبان حکومتی اجتناب ورزند. نمونه این دو رویکرد را ما در مورد"انتخابات" و سیاست تحریم داشتیم که بخش گسترده ای ازجامعه ناراضی و عموما معترض نهایتا  ترجیج دادند که بجای تحریم رژیم از طریق دامن زدن به شکاف های درونی آن عمل کنند. این رویکرد بدرستی از سوی بخش آگاه تر و مصمم تری که بدرستی قائل به تحریم"انتخابات" بود مورد نقد و انتقاد قرارگرفته است. نمونه اخیرمشارکت بخشی از هنرمندان غیروابسته در مراسم دولتی*4، در کناربرخوردانتقادی ِ به حق کانون نویسندگان به آن و یا انتقادبه دعوت وزیرارشاد برای پوست اندازی کانون نویسندگان و تأکید برحضورمستقل، جلوه ای از این دوریکردهستند. انجام کنش های مستقل از یکسو و ایجاد رابطه سازنده مبتنی برنقدمحدودیت های حرکت خزنده باهدف ارتقاء تاحدممکن آن به حرکت مستقیم و درجهت تحکیم صفوف مردم ناراضی، گام مهمی در جهت استراتژی چندوجهی و معطوف به برطرف سازی گسست های درونی جنبش و منزوی ساختن کامل رژیم است. اگر در نظربگیریم که لااقل یکی از دلایل مهم قرارگرفتن بخش هائی از ناراضیان در صفوف حرکت خزنده به ناکامی های گذشته و فقدان افق روشن و استیصال ناشی از فشارهای فرساینده حاکمیت مربوط می شود، و این را درنظربگیریم که هرتجربه توده ای به سهم خود زمنیه های فراتررفتن را در بطن خود می پروراند (مثل سال 88 از رأی من کو تا رأی من را پس بده )، آنگاه به اهمیت برخوردسازنده و استراتژی جندوجهی پی خواهیم برد.
2014-03-28-01-1393   http://taghi-roozbeh.blogspot.de
 
 
*1-از جیمی کراسی تا روحانی کراسی:
http://taghi-roozbeh.blogspot.de/2013/09/blog-post_19.html#more
 
*2- بحران بازتولید و کابینه نجات:
http://taghi-roozbeh.blogspot.de/2013/08/blog-post_8.html#more
 
*3- رنج بلاتکیفی و خودکشی سکینه محمدی:
 
*4- حضورچالش برانگیزهنرمندان درسخنرانی روحانی:
 

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]