حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی!
تقی روزبه

حضوربخشی از هنرمندان کشور در تجمع تالاروحدت و سخنرانی روحانی چالش هائی را درصفوف هنرمندان برانگیخته است که از جهانی بازتابی از شکاف ها و روندهای کلی تری است که از مدتها پیش در سطح جامعه جاری بوده است. از این رو وجود تقابل و رویکردی دوگانه درمیان صفوف اهالی هنرچندان غیرمنتظره نیست.*. گرچه حضورآن دسته از هنرمندان که خود را مستقل  و غیروابسته به رژیم می دانند، در این همایش محکوم است و باید مورد نقد و انتقاد قرارگیرد، اما آیا آن به معنی برخورد تخاصم آمیز با بخش پراگماتیستی و مصلحت گرا، توسط بخش های رادیکال تر است؟. مرزبندی و انتقاد به چنان رویکردی بجای خود درست، اما شیوه برخورد باید چه گونه باشد؟. دمیدن برآتش تخاصم و یک کاسه کردن آن با حاکمیت، چه بسا موجب قطب بندی های مصنوعی و تشتت بیشتر در صفوف هنرمندان و بطورکلی در فرایند تقویت و تکوین جنبش مطالباتی- ضداستبدادی گردد. و حال آن که  شیوه برخورد انتقادی و بدور از تخاصم با درنظرگرفتن چالش های اجتناب ناپذیری که بین اهداف آن ها و حکومت سانسور و مداخله وجودخواهد داشت، می تواند درجذب گرایش هائی که در کوران آزمون و خطا چه بسا قادرمی شوند سمت گیری خود را تصحیح کنند و در راستای مبارزه ضداستبدادی و هنربالنده قرارگیرند، نقش مثبتی ایفاء کند. از همین رو نوشته حاضر ضمن محکوم کردن قاطع دخیل بستن به قدرت، اما در صدد آن نیست که با ساده و دوقطبی کردن وضعیت و تقلیل صورت مسأله به سفید و سیاه و نادیده گرفتن واقعیت رنگ خاکستری، تصویری یکدست از جبهه مقاومت ارائه دهد:

 

صورت مسأله:

بدون انکارواقعیت وجودی هیچ کدام از این دو رویکرد، سؤالی که در برابرما قراردارد ( مائی که خود را در صف جبهه مقاومتی که باید صفوف خود را گسترش دهد می دانیم)، چگونگی رابطه بین آندو است: آیا نسبت این دو الزاما باید تقابل و نفی کامل یکدیگر و رابطه ای تخاصم آمیز و ستیز ( آنتاگونیستی)  باشد؟ یا آن که  رابطه دیگری که بتواند سازنده و تقویت کننده صفوف جبهه مقاومت باشد نیز ممکن است؟. آیا این صورت بندی "هنرِبا قدرت" (و سرسپرده و تسلیم طلب) در برابر"هنرِ برقدرت" تصویردرست و کاملی از وضعیت است؟. آیا بجای دوقطبی تسلیم و مبارزه، و تقلیل صف بندی  به برقدرت و با قدرت، می توان نمایه دیگری از اوضاع داشت که ضمن تأکید و تحکیم رویکرد "هنربرقدرت" با درنظرگرفتن طیف میانی و خاکستری، رابطه سازنده ای درجهت تقویت گستره جنبش ضدسانسور با آن برقرارکند ؟ در حقیقت مسأله اصلی برقراری نسبت درست و سازنده بین آن طیفی است که بخش آگاه تر و رادیکال ترجامعه را ( وجامعه هنری را) نمایندگی می کند با طیفی که مواضع خاکستری بخش دیگر را نمایندگی می کند.

برای نزدیک شدن به حل این معضل، بگذارید مفروضات اصلی را که پایه  قضاوت ما را تشکیل می دهند و یا باید تشکیل بدهند تلگرافی مورداشاره قراردهم:

الف- دراین که این مراسم دولتی بود و توسط وزارت ارشاد سازماندهی شده بود تردیدی نیست. مراسمی که در چهارچوب خطوط قرمزنظام هدایت می شد و درعین حال بازتاب دهنده شکاف های درونی رژیم در مورد شدت و شیوه کاربرد سانسور درعرصه های هنری و فرهنگی بود. غرض اصلی روحانی و کارگردانان این مراسم هم تقویت آن بخش و آن گونه هنری است که درخدمت دولت «تدبیرو امید» به مثابه باصطلاح هنرمرجع و اثرگذار برجامعه باشد و البته هم چنین آرایشی به به تصویرکلی و منفی نظام در جهان بدهد .

ب- اما سویه دوم آن را این واقعیت تشکیل می داد که همه شرکت کنندگان عناصروابسته به دولت و جیره خوارآن نبودند بلکه تعدادقابل توجهی از هنرمندان غیروابسته هم وجود داشتند که برآن بودند تا انتقادها وخواست های خود را در چهارچوب  ُنرم های قابل تحمل برای رژیم مطرح سازند.

ج- همچنین خوشبختانه به موازات آن صدای هنرمندان رادیکال و کاملا مستقل را نیز شاهد بودیم که چه با کنش اعتراضی اشان  و چه حتی با شکوت سنگین و عدم شرکت در چنین نمایشاتی اعتراض خود را علیه سانسور و سرکوب و هرگونه هنردستوری پژواک می دهند. و می دانیم که بدون روح مقاومتی که آن ها در بدنه هنر و جامعه جاری می سازند، به همراه سایرفعالان و کنش گران اجتماعی، همواره خطراخته شدن هنر وجود دارد. آنها فریادمستقیم و بلند مقاومت و پای ورزی جامعه و آزادی و حرمت انسانی در برابرسلطه و قدرت حاکمین هستند. هنرِبرقدرت نبض تپنده هرجامعه پویا و زنده  را تشکیل می دهد.

د- واقعیت دیگرآن است که اکثریت بزرگی از جامعه در توازن قوای موجود و تحت شرایط و تنگناهای خفه کننده ای که در آن قراردارند به گونه ای دیگر که می توان آن را پیشروی خزنده بر بسترشکاف های رژیم نامید حرکت می کنند. آنها درجستجوی یافتن منفذها و چاپاهائی  درهمین وضعیت موجود برای  نفس کشیدن و اندکی جلوتررفتن در تناسب با توانائی و آمادگی خود هستند. و البته این هم واقعیت دارد که صرفنظر از این که خود آگاه باشند و یا نباشند، همراه با افزایش اعتمادبنفس و توانمندی خود، ظرفیت و امکان فراتررفتن از وضعیت و ارتقاء سطح اعتراض ها و مطالبات و توقعات خو در برابرحاکمیتی که زیربارمطالباتشان نمی رود را نیز فراهم می کنند. برای آنها بسترپیشروی تحمیل مطالبات برحاکمیت و تأکید و تمرکز برشکاف بین وعده و عمل است. بدون آن که بخواهیم چنین روند را تطهیر و یا حتی اجتناب ناپذرجلوه بدهیم، اما نمی توانیم واقعیت وجودی آن و مبارزه و مقاومت خزنده اش را نادیده بگیریم و آنها را خودفروش، بریده و وابسته و همکاسه با رژم به پنداریم. چنین ادعا و رویکردی ساده کردن وضعیت پیچیده و اشکال و سطوح گوناگونی است که اخگرسوزان مقاومت  در دل آن نقب می زند، و لاجرم قادر به ارائه تصویری جامع از کلیت جامعه وتناقض های پیچیده آن نیست. درحالی که بدون درنظرگرفتن مسیرکلی حرکت جامعه و پتانسیل های گوناگون لایه های آن علیه حاکمیت، ظرفیت لازم تغییرشرایط از جمله به عقب راندن و یا سرنگونی استبدادحاکم، تغییر مناسبات و فضای جامعه و دگرگونی افراد مقدورنخواهد بود. با این وجود از دیرباز تنظیم رابطه با رنگ خاکستری چالش برانگیزبوده است. ایجاد رابطه درست بین بخش آگاه ترو رزمنده تر با بخش های دارای آمادگی کمتر، همواره یا با خم کردن میله به سمت دنباله روی و یا برخوردسکتاریستی همراه بود است (نباید فراموش کرد که تنوع در رویکردها و شیوه ها حتی درمیان اقشار و لایه های متعلق به یک طبقه گسترده ای چون طبقه کارگر و همه زحمتکشان نیز به طریق اولی مطرح است).

دراین رابطه چنان که در24 خردادشاهد بودیم اکثریتی از جامعه بجای تحریم رژیم و انتخابات نمایشی آن که بدرستی  خواست بخش آگاه تر و رزمنده ترجامعه بود، سیاست و تاکتیک پیشروی خزنده را درپیش گرفتند و ترجیح دادند که به شیوه خاص خود ُمهرشان را برتحولات به کوبند که هم اکنون،  با همه وجوهش چه  مثبت و چه منفی در برابرما جریان دارد. گره زدن جنبش مقاومت توده ای و رادیکال  به سبز و بنفش و خلق مولودجدیدی که حامل ژن های متفاوت و بخشا متضادی با خود است، محصول این تاکتیک خزنده بود.

واقعیت دیگرآن است که جامعه در کلیت خویش موم نیست که یک طرف به تنهائی آن را قالب گیری کند. برعکس حامل نیروهای متضاد و پتانسیل هائی است که خارج از اراده صرف حتی طرف غالب یعنی صاحبان قدرت عمل می کند.  بازیگران داخلی و بین المللی در این میدان حضوردارند که دربستری واحد با رؤیاهای متفاوت به بازیگری مشغولند و هرکدام سعی می کنند که از فرصت هائی که در دل وضعیت جدید بوجود می آید و می آورند برای تقویت  موقعیت خود استفاده کنند.

همانطورکه اشاره شد تقسیم جامعه هنری به دوبخش هنردولتی و هنرمقاومت و رادیکال، سیاه و سفید، تصویرکاملی از کل سیمای جامعه نیست و معمولا به معنای نادیده گرفتن طیف خاکستری با کنش بینابینی  است.

اگربا رویکردنخبه گرایانه و ناب به مسأله نگاه نکنیم درحقیقت هنرمندان به عنوان بخشی از جامعه تافته جدا بافته و تأثیرناپذیر از کلیت جامعه و روندهای حاکم برآن نیستند و تاکتیک باصطلاح پیشروی خزنده در زیرچترتضادهای درونی حاکمیت نیز بخش دیگری از واقعیت جامعه است.

نتیجه؟

آیا باید از هنرمقاومت و رادیکال خواست که صدای خویش را پائین بیاورد و خود را هم سنگ با بخش خاکستری نماید؟. البته که نه! همانطورکه اشاره شد این صدا جانمایه هنرمقاومت است و لاجرم همواره باید کنشکری اخص خود را در هرشرایطی داشته باشد و بازتاب دهنده وجدان و آمال و مطالبات سرکوب شده و رهائی بخش جامعه، مظهرهنرآزاد و مقاوم و مستقل و نقادقدرت و هنرتمکین ِ به قدرت باشد و بطریق اولی نقادهنرخاکستری و خزنده هم هست.

اما آنچه که دراین بحث مناقشه برانگیراست همانا شیوه برخورد با بخش های دیگر و برخورد سکتاریستی و نادیده گرفتن واقعیت حرکت خزنده و ظرفیت های نهفته در آن است که می تواند در بسترتجربه و نقد و ریزش توهم و اشاعه آگاهی به بالد. ولی نقد ضعف ها و تزلزل ها، به خصوص خطردخیل بستن به قدرت به جای روی پای خود ایستادن و به طرح مطالبات خود پرداختن و قدرت را به چالش  کشیدن، الزاما به معنی برخورد سکتاریستی، تشتت افکنانه و هل دادن آنها به جهبه دشمن و صاحبان قدرت، و احیانا هم چون مزدوران رژیم  به تصویرکشیدن نیست. چنین رویکردی با آن چه که در واقعیت جریان دارد خوانائی نداشته و نمی تواند خدمتی به تقویت کلیت حبهه مقاومت و تحکیم صفوف آن و بطوراخص تقویت کننده آن وجوهی باشد که می تواند در تبدیل حرکت خزنده بسوی حرکت مستقیم موثرباشد. یه سوی وضعیتی که اکثریت هم جرأت نماید سرخویش را از لاکی که درآن پناه گرفته است بیرون بکشد.

موتورکوچک نمی تواند به تنهائی در نقش موتوربزرگ و حرکت جامعه در کلیتش باشد. پیشروی به سوی ُنک قله نیازمندجاپاست و هنرمقاومت هم  برای پیشروی خود بسوی آمال هایش به جاپاهائی نیازدارد و تغییرشرایط، و تغییرظرفیت آدم ها در بطن تغییرشرایط می تواند جاپاها و فرصت ها و ظرفیت های تازه ای را  فراهم کند که نباید نادیده  گرفته شوند. استفاده از فرصت های بهم خوردن تعادل رژیم برای تجدید قوا و نفس تازه کردن و روی پای خود ایستادن و اعتمادبنفس بدست آوردن، و نهایتا تبدیل حرکت خزنده به مستقیم هدف این مرحله از جنبش را تشکیل می دهد.

بدین قرار رایطه این دو بخش نه رابط  تأیید و دنباله روی است و نه رابطه مبتنی بر تحمیل و اعمال هژمونی، بلکه رابطه ای است استوار بر نقد و رادیکالیزه کردن حرکت بر بسترتجربه و آزمون و خطا با بهره گرفتن از توانمندی هائی که در حین حرکت کسب می شود. اگرهدف منزوی ساختن هرچه بیشتررژیم و تحمیل مطالبات خود به آن و  وادارساختن آن به عقب نشینی و سرانجام سرنگونی آن از یکسو و در سویه مقابل گسترش صفوف جبهه مقاومت و ترمیم شکاف های درونی درعین تکثر و رنگارنگی آن است، آنگاه برخورد با عناصربینابینی و متزلزل را باید با در نظرداشت این جهت گیری عمومی تنظیم کرد. البته به همان اندازه که باید از برخوردحذفی و سکتاریستی حذرکرد، برخورد انتقادی با تزلزل ها و ضعف های آنان و خطرتبدیل شدن به ابزاراغراض رژیم ضروری و سازنده است. تاکیدمداوم بر ضرورت روی پای خود و مطالبات و تشکل های مستقل ایستادن ، به وعده ها و جلوه گری های دروغین رژیم دل نه بستن بخش لاینفکی از شرایط شکل گیری جبهه مقاومت گسترده است ( مثلا به چالش کشیدن آن گونه جدیت و خوش بینی که محموددولت آبادی در سخنان روحانی مشاهده می کند).

اگربه پذیریم  که زمین بازی و تناقضات جامعه پیچیده تر از نگاه دوقطبی ماست، آنگاه معلوم می شود که تنها از خلال بسترتحولات کنونی و بهره گیری از عناصرمثبت و جاپاهاها و منافذی که در هرگام به جلو فراهم می شوند و مسیر پیشروی ما را هموار و نشانه گذاری می کنند، می توان پیشروی کرد. تلاقی صدای رادیکال با آزمونی که بخش های مهمی از جامعه درحال تجربه کردن آن هستند و تقویت روندها و رگه های بالقوه و بالفعل موجود درآن، برای شکل دادن به جبهه مقاومت گسترده خودهنر است و هنری بزرگ! و گرنه فقط پژواک صدای خود را خواهیم شنید و این البته کافی نیست!

2014-01-20  تقی روزبه

*- واکنش ها به دیدارروحانی با هنرمندان:

http://www.persian.rfi.fr/

 

http://ilna.ir/news/news.cfm?id=136542

 

 

دراین مورد نگاه کنید به مقاله از گزارش صدروزه و 5 چالش مهم پیشاروی دولت روحانی:    

http://www.taghi-roozbeh.blogspot.de/2013/12/5.html#more

دربخش نهائی این مقاله چنین آمده است:

نتیجه گیری:

الف- وقتی تعادل موجود یک رژیم استبدادی و ضدمردمی بدلایل انباشت بحران ها بهم می خورد و او مجبورمی شود که تغییراتی درساختارخود و سیاست های تاکنونی اش بوجود بیاورد،حتی با بکارگیری همه توانش برای مدیریت بحران و گذار با کمترین تکان، اما با تغییرشرایط  بطوراجتناب ناپذیر پتانسیل ها و عوامل تازه ای خارج از کنترل آن ها ، آنهم درجهان آشفته کنونی و در منطقه ای بحرانی فرصت هائی  برای پتانسیل های سرکوب شده بوجود می آید. درک وضعیت و  رصد کردن این فرصت ها و امکانات تازه، گفتگو پیرامون آن و  بهره بردای داری هوشیارانه  از آن ها در چنین مواقعی اهمیت بنیادی دارد.

 

ب- بسترپیشروی جنبش های توده ای عموما از شکاف بین وعده ها و انتظارات بوجود آمده و تضادآن  ها با آن چه که درعمل صورت می گیرد نشأت می گیرد. به عنوان مثال وعده های انتخاباتی و یا  منشورشهروندی روحانی که  آکنده از وعده هائی است که هیچ کدام آنها نه فقط امکان تحقق ندارد بلکه درعمل خلاف آنها جریان دارد، منبع بی پایانی برای گونه جنبش هاست. تمرکز روی چنین بسترهائی  ازسوی فعالین و بخش های آگاه ترو با تجربه تر جنبش های اجتماعی  کارگری و زنان و دانشجویان و معلمان و جنوانان و نیزهمه دگرباوران و اقلیت ها اهمیت زیادی دارد. آرایش حول چنین مطالباتی در تمامی بخش های  جامعه و زحمتکشان و پیوند آنها با یکدیر پیرامون مطالبات مشترک و فراگیرشان کلیدپایه پیشروی است. خوشبتختانه برخی تحولات و مواردی که پیرامون اعتراضات زیست محیطی و اعدام و سانسور ودانشجوئی و ... مشاهده می شود نمایانگرنضج چنین فرایندی و لونه هنوز بقدرکافی نیرومند، است.

 

ج- دولت ها همواره شرند و ابزارسلطه طبقاتی و صرفنظر ازسایه روشن های هرکدام از آنها، جملگی  مدافع جامعه هرمی و استثمارسرمایه دارای هستند و تازمانی هم  که وجود دارند و تا لحظه فراهم آمدن شرایط لازم برای درهم شکستن ماشین سلطه، باید زیرفشارگسترده ترین اعتراضات مردمی برای تحمیل مطالبات مردمی قراربگیرند تا زمانی که خود جامعه قادرباشد مستقیما سرنوشت و اداره خود را  بدست خود بگیرد و نیازی به حلقه های واسط و تفویض اختیارات و قدرت خویش به نخبگان  نداشته باشند. مهم آن است که دولت ها و کارگران و زحمتکشان دچارآگاهی کاذب همذات پنداری با هیچ دولتی نشوند.

 

د- دولت روحانی در بهترین حالت همان دولت رفسنجانی و یا خاتمی خواهد بود. نتیجه هردو نسخه را آزموده ایم و حاصل آن دولت احمدی نژادبود. تجربه چندن دهه گذشته  نشان میدهد که حرکت برمدار آزادسازی اقتصادی و دامن زدن به شکاف های طبقاتی، درآستین خودعوام فریبانی چون احمدی نژاد را می پروراند که با شعار"نان" و مبارزه علیه "فساد" تسمه از گرده زحمتکشان می کشد و این دولت هم به نوبه خود  کسانی چون روحانی ها و خاتمی و روحانی ها را در آستین خویش می پروراند که با شعار بازارآزاد تسمه ازگرده مردم می می کشند. باین ترتیب آزادی و عدالت هردو ذبح می شوند. تنها با پیوند ناگسستنی نان (عدالت) و آزادی است که می توان از این حلقه معیوب خارج شد. جنبش های جدید و رهائی بخش اجتماعی شعارپیوند ناگسستنی نان و آزادی را برپرچم خویش حک کرده اند.

 

هم چنین نگاه کنید به مقاله انتخابات و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن

http://www.taghi-roozbeh.blogspot.de/2013/05/blog-post_21.html#more

 

 

 

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]