گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست
تقی روزبه

درپاسخ به چند پرسش نشریه نگاه*

1- شرایط اقتصادی و سیاسی و اجتماعی حاضر در ایران، درمتن بحارن اقتصادی سرمایه داری جهانی و تحولات سیاسی بین المللی و منطقه ای، شرایطی بحرانی و خطیراست. در آغازاین گفت وگو، خوب است ابتدا نظرخود را درمورد مهمترین مؤلفه های این شرایط توضیح دهید:

بحران کنونی یک بحران همه جانبه و چندوجهی ودرهم تنیده است که بطورهمزمان فعال شده اند، بطوری که بهبود هروجه پیش شرط بهبود وجوه دیگراست. اصلی ترین مؤلفه های بحران رامی توان در شکاف ها و تضادهای مهارنشدنی درون حکومتی، بحران عظیم اقتصادی، فشارهای اقتصادی و سیاسی و نظامی بین المللی (از جمله جنگ اقتصادی نظیرتحریم ها و قطع مناسبات بانکی و بیمه حمل ونقل دریائی و نظایرآن)، و بالأخره،  مهم تر ازهمه شکاف پرنشدنی و روزافزون بین حاکمیت و اکثریت بزرگی از جامعه از کارگران و زحمتکشان و واقشار و لایه های میانی و متوسط مشاهده کرد. بحران یعنی اختلال در چرخه بازتولید مؤلفه های اصلی موجودیت و اقتداررژیم. حکومت اسلامی در حیات خود با بحران های متعددی روبروشده است اما فعال شدن همزمان آن ها باشدت و حدت کنونی کم سابقه است. وضعیت به گونه ای است که جناح های منتقد رژیم اعم از اصلاح طلبان و رفسنجانی و امثال آن  وضعیت و افق را وخیم و تیره می بینند و آن را خطری برای بقاء نظام، درحالی که قدرت فرادست گوشش به این حرف ها بدهکارنیست. پس بطورخلاصه ما با اختلال درچرخه بازتولید اقتداررژیم درهرچهارمؤلفه اصلی ( انسجام درونی حکومت، بحران بین المللی و اقتصادی و نارضایتی عمومی) مواجه هستیم. بحران اتوریته و قفل شدن فصل الخطابی رهبربه عنوان"ستون خیمه نظام" یکی دیگر از تجلیات بارزبحران و ناتوانی از کنترل آن در نظام جمهوری اسلامی است. همه چیزدرتحلیل نهائی به ضرب تهدید و باصطلاح به شیوه سخت افزاری حل و فصل( ودراصل تلمبار) می شود. چنان که تمامی تلاش ها و خط و نشان کشیدن های خامنه ای برای کنترل منازعات بین سه قوا با ناکامی مواجه گشته است، بطوری که عملا مدتهاست که حاکمیت دراتخاذ سیاست و تصمیم های کلان برای مقابله با بحران فزاینده عملا فلج بوده است و جزخرده تصمیمات اتخاذ نمی شود. جنبه دیگری از بحران درجه انزوا و ریزش روزافزون بقایای پایگاه حمایتی رژیم است  که در نتیجه آن سپاه و نهادهای اطلاعاتی – امنیتی به طورمستقیم به مهم ترین و تکیه گاه رژیم برای بقاء تبدیل شده اند. از جانب دیگر نقش سپاه و دست اندازی آن به حوزه های اقتصادی و سیاسی چنان افزایش یافته است که موجب نگرانی و نارضایتی سایرباندهای رژیم شده است. معنای حضور گسترده این هیولای نظامی-سیاسی-اقتصادی درحکم انحصاری و رقابت ناپذیرکردن این عرصه هاست.

 

2- یکی از مؤلفه های شرایط حاضر، تشدید هم چنان رو به افزایش تنش ها، درگیری ها و افشاگری های جناح های مختلف سرمایه داری جمهوری اسلامی علیه یک دیگراست. چرا چنین است؟ برنامه و استراتژی اقتصادی و سیاسی این جناح ها دراساس چه تفاوتی هائی باهم دارد؟

رژیم درپی رخدادهای 76 و 18 تیر و بخصوص بحران 88 به قطعیت کامل رسید که تنها از طریق تشدید سرکوب و انسداد تمامی حوزه های سیاسی و فرهنگی و تشکل ها و اینترنت و... و حتی  چلاندن طبقه سیاسی حاکم و کنارگذاشتن بخش هائی که خطرانتقال بحران از بالا و درون حاکمیت به متن جامعه را دارند، قادر به حفظ قدرت و تداوم حیات خود است. تنها باین طریق یعنی تصفیه های مداوم و ایجاد یکدستی است که می تواند از سرایت بحران درونی خود به جامعه و ازجامعه به درون خود و فلج شدن حاکمیت ممانعت کند. اما سودای یکدست سازی حاکمیت، تنها به معنی حذف صورت مسأله بود و نه حل بحران. چرا که این شیوه یکدست سازی درعین حال به معنی جراحی مداوم حاکمیت و باریک و باریک تر کردن پایه الیگارشی ولاجرم شکننده ترکردن آن است. ضمن آن که قادرنشده است به سودای یکدستی دست یابد. از همین رو با بستن هرروزنی روزنه های تازه ای دهان گشوده و شکاف های جدید و ژرف تری بازتولید شده اند. یکی از مهم ترین علل منازعات درونی باندهای رژیم، رقابت آن ها برسرسهم خواهی از قدرت سیاسی و اقتصادی است. البته رقابت و منازعه بین بخش های مختلف بورژوازی  درهمه جا عموما وجود دارد و نفس وجودشان عجیب نیست، اما آن چه که درنظام اسلامی این پدیده را حاد کرده و به یک بحران  تبدیل نموده است، همانا بی قانونی حاکم برمناسبات درونی باندهای قدرت است. عدم قانونیت و فراقانونی بودن در ذات ولایت مطلقه فقیه وقدرت بی مهاراو که منشأ مشروعیت خود را از آسمان می گیرد نهفته است. درجمهوری اسلامی به ویژه رانت قدرت منشأ رانت اقتصادی و ثروت باد آورده است و بالعکس رانت اقتصادی منشأ رانت سیاسی. و ازآن جا که هیچ ضابطه و قانونی حاکم برتقسیم و توزیع این قدرت نیست، دایما محل نزاع باندها و اقدامات فراقانونی آن ها درتصاحب و دست اندازی به  آن است. قانون اساسی که  از کارکردهای عمده اش تنظیم مناسبات بخش های گوناگون قدرت است، درجمهوری اسلامی ازهمان اول مرده بدنیا آمد و چیزی بیش ازیک لاشه تمام عیارنبوده است که باگذشت زمان بیش ازپیش بی خاصیت ترو گندیده ترشده است. خلأ این بی قانونی را همواره اقتدارمطلقه ولی فقیه پرمی کرده است و با افول این اقتدارمطلقه بردامنه تنش ها افزوده شده است. بنابراین بیش از آن که بخواهیم ریشه منازعات رژیم را درعوامل کلاسیک و رایجی چون تضادمنافع بخش های گوناگون بورژوازی درحوزه های اقتصادی ( نظیربورژوازی صنعتی و تجاری و امثال آن ) به جوئیم باید آن را دربی قانونی ذاتی نظام سیاسی رژیم جستجو کنیم که به رقابت های ذاتی موجود در سرمایه داری ابعاد دیگری بخشیده است بطوری که هرکس به منابع اصلی قدرت و ثروت نزدیکی بیشتری داشته باشد سهم بیشتری از اقتصاد و سیاست را تصاحب می کند. بنابراین تا زمانی که رژیم نتواند برروی صوابط و سازوکارهائی برای تقسیم قدرت و مصالحه و چرخش آن بین خود به توافقی پایدار برسد، امری که باتوجه به ماهیت کلی نظام نامحتمل است، این نوع منازعات بی مهاربوده و تشدید هم خواهد شد. چرا که حتی خود رهبربه عنوان فصل الخطاب مقید به هیچ قانون و حساب و کتابی نیست و خود بخش مهمی از بحران است. همانطورکه اشاره کردم این یکی ازمهم ترین عوامل بی واسطه بحران است، که رقابت های موجود بین جناح ها را به شکل انفجاری دامن می زند. ازسوی دیگر درپاسخ به بحران، برنامه ها واستراتژی های متفاوتی بین باندها وجناح ها وجود دارد، همانطورکه خاتمی و رفسنجانی تنش زدائی درمناسبات بین المللی و سرمایه گذاری خارجی و تشکیل دولت ائتلافی از همه گرایش ها و سرمایه گذاری های زیربنائی وتقویت بخش خصوصی و رقابتی کردن اقتصاد و بهره گیری از متخصصان و اجرای برنامه های 5 ساله و 20 ساله را بهمراه اندکی  فضای تنفسی و تسامح درجامعه، کنترل و مشروط کردن اقتدارولی فقیه، و دورکردن سپاه از مداخلات سیاسی و چنگ اندازی به شاهرگ های اصلی اقتصاد و بازگشت آن به پادگان ها را، راه حل خروج ازبحران می دانند. از آن سو جناح های رقیب و فرادست موقعیت خود را در اقتدارمطلق ولی فقیه، در تداوم تنش های بین المللی، تشدید سرکوب همه جانبه، یک اقتصاد شبه دولتی تحت کنترل مافیای قدرت و نیروهای وفاداربه خود، میلیتاریسم و دست یابی به اقتدارهسته ای ( ویا به آستانه آن) می داند.  برنامه سایرباندها نیزبا سایه و روشن هائی در یکی از این دوقطب اصلی قرارمی گیرد.

 

3- حداقل بخشی ازکارگران و مردمان محروم درتقابل جناح های سرمایه داری و جمهوری اسلامی، بخشی از کارگران و مردمان محروم در تقابل جناح های سرمایه داری جمهوری اسلامی، جانب این یا آن جناح علیه دیگری را می گیرند، به این امید که بهبودی در زندگی آن ها ایجاد شود. آیا واقعا حاکمیت این یا آن جناح سرمایه داری، می تواند به گشایشی در وضعیت زندگی اجتماعی در ایران بیانجامد؟

 

چه تجربه 76 و چه 88 دونمونه برجسته ای از عملکرد نافرجام و سترون تلاش های معطوف به تغییرو اصلاح از درون نظام بودند که ازقضا پژواک و بردتوده ای وسیعی هم داشت. اما هردو تجربه شکست خوردند و بجای اصلاح رژیم، حاصلی جز منحرف کردن مسیرجنبش اعتراضی و خدمت به نظام و قانون اساسی آن نداشت. این تجربه ها درعین حال نشان دهنده آن هستند که طیف بندی مردم حول آرایش درونی رژیم و قطب بندی آن ها چه فرجامی داشته است. تضادهای درونی رژیم که مضمون دعوایشان اساسا برسرتقسیم سهم و بهره های اقتصادی و سیاسی و رانت های حاصل ازآن است، ربطی به مطالبات و دغدغه های مردم ندارد. سوارموج جنبش شدن توسط آن ها اساسا سهم خواهی و برای ورود به قلعه ممنوعه قدرت و نجات نظام از گرداب بحران از یکسو و انحراف جنبش از مسیر رادیکالیزه شدن وساختارشکنانه ازسوی دیگراست. این شکاف ها درصورتی می توانند مورد بهره برداری اصولی مردم و جنبش قراربگیرند که آنها قبل ازهرچیز روی پای خود و در صفی متمایز و مستقل و مبتنی بر مطالبات پایه ای و سازمان یابی خود بایستد و از این منظراست که برای پیشبرد اهداف خود می توانند از شکاف بالائی ها سود ببرند بدون آن که به زائده آن ها تبدیل شوند.

 

4- شاید لازم باشد همین جا، به اپوزیسیون بورژوایی جمهوری اسلامی هم اشاره کنیم. مهم ترین گروه بندی های اپوزیسیون بورژوایی کدام­ها هستند، برنامه و استراتژی اقتصادی و سیاسی آن­ها چیست؟ و آیا در صورت روی کار آمدن هر یک از آن­ها، هیچ گشایشی در وضعیت زندگی اجتماعی در ایران، و به ویژه وضعیت طبقه کارگر، رُخ خواهد داد؟

 

دراصل و صرفنظر ازخرده گفتمان ها واختلافات، سه صف گفتمان و رویکرد درسطح کلان وجود دارد: الف- گفتمان حکومت اسلامی مبتنی برولایت مطلقه فقیه و دستگاه مرکزی و دارو دسته های وابسته به آن به عنوان قدرت فرادست، وآن بخشی از اپوزیسیون درونی حاکمیت که هویت و موجودیت خود را درچهارچوب نظام اسلامی و بخشی ازآن تعریف می کند و قائل به ولایت مشروط  و خواهان اصلاحاتی برای روزآمد کردن نظام و تأمین بقای درازمدتش هستند که البته مغضوب باندهای حاکم بوده و استراتژی بازگشت به قدرت را دنبال می کنند. گفتمان فوق علیرغم اختلافات درونی و علیرغم این که اصلاح طلبان درحوزه هائی با مواضع اپوزیسیون بورژوائی هم پوشانی دارند، دردفاع از نظام موجود با جناح حاکم اشتراک نظردارند. رویکرد باندهای ولایت مطلقه دراساس متکی بر یک اقتصاد رانتی و با لایه های ممتازه و متکی به نیروهای نظامی و امنیتی درعین مراوده و داد و ستد با نظام جهانی، بحران زی و درناسازگاری با آن است. ب- اپوزیسیون بورژوائی که درسازگاری بیشتری با بورژوازی جهانی و نظم موجود قرارداشته و خواهان نظام غیرمذهبی است. ج- و بالأخره اپوزیسیون چپ و مدافع آزادی و برابری اجتماعی. البته نیروها و جریان های متعلق به هریک از این گفتمان ها، پراکندگی و دسته بندی و چالش های خود را دارند. گروه بندی های مهم اپوزیسیون بورژوائی شامل جمهوری خواهان (که بخش مهمی ازآن همواره نیم نگاهی به رژیم و اصلاح طلبان داشته اند)، سلطنت طلبان و مجاهدین هستند. درخطوط عمده یعنی اصل تجدید سازماندهی منابع و اقتصاد به عنوان بخش مکمل بازارجهانی و دارای مناسبات ارگانیک و نزدیک با بورژوازی جهانی، اختلاف اساسی بین آنها وجودندارد مگر کمی. اما ازنظرشکل سیاسی و وابستگی به قدرت های بزرگ و برخورد با دمکراسی تفاوت ها محسوس ترند.

اگرمنظور از گشایش درصورت روی کارآمدن هریک از آن ها در مقایسه با جمهوری اسلامی باشد، درصورتی که بقیه فاکتورها ثابت فرض شوند، نمی توان انکارکرد که با کاسته شدن تنش ها و فشارهای سنگین دولت های بزرگ، چه بسا تغییراتی اندک در رونق اقتصادی و فضای اختناق (بجز مورد مجاهدین) بوجود بیاید، اما دراساس سیستم، بویژه وضعیت طبقه کارگر با توجه به رویکردهای اصلی آن ها، تأثیرمحسوسی اتفاق نخواهد افتاد یعنی دربهترین حالت درترکیب دوگانه استبدادسیاسی و استبدادبازارآزاد، وزن جبراستبدادبازار نسبت به جبراستبدادسیاسی بیشترخواهد شد. همانطورکه اشاره شد این درصورتی است که همه متغیرهای دیگرثابت فرض شوند وگرنه درجریان یک تکانه و جابجائی یک حکومت جهنمی و سرکوبگر تا تثبیت قدرت جدید چه بسا طبقه کارگرنیرومند و آبدیده ای بتواند به روی صحنه سیاسی نقش آفرینی کند و مطالباتی را به آنها تحمیل نماید و دیگرنیروهای آزادی خواه و رادیکال هوای تازه ای برای بازدم پیداکنند. نکته اصلی درنحوه سرنگونی و دوره انتقال است که در آن چه بوجود خواهد آمد نقش مهمی دارد و بسته به آن که این جابجائی تحت چه عوامل و فشارها و با چه میزان نقش آفرینی هریک از طبقات اجتماعی و قدرت های بزرگ صورت گرفته باشد، می تواند پی آمدهای متفاوتی داشته باشد. بطورکلی جابجائی قدرت ها تحت فشارپائین، صرفنظر از ماهیت حاکمان جدید، می تواند فرجه و فضاهای متفاوتی را بیافریند که برای جنبش ها و جنبش کارگری بالسویه نیستند. درنهایت مسأله اصلی نه انکاراهمیت جابجائی (که می تواند هم  مثبت باشد و هم حتی بدتر و در قالب سناریوهای سیاهی هم چون سوریه هم قابل تصوراست) و نادیده گرفتن این تمایزها، بلکه  تأکید برنحوه انتقال و عوامل دخیل در سرنگونی است و این که گفتمان سوم و طبقه کارگر و جنبش های اجتماعی و نیروهای مترقی و مدافع آزادی و برابری تاچه حد دراین انتقال دارای نقش مستقل هستند و بطورمشخص این که آیا طبقه کارگر روی پای خود خواهد ایستاد و یا به تماشاچی و بدتراز همه دنبال روی بدیل های دیگرتبدیل خواهد شد، نتیجه می تواند متقاوت باشد.

 

 

5- در این میان، وضعیت طبقه­ی کارگر را چگونه می بینید؟ پیش­رفت­های طبقه در مبارزه علیه سرمایه­داری و موانع پیشاروی آن؟ اصلا کدام مسایل و گره گاه های مبارزه­ طبقاتی در شرایط حاضر کلیدی هستند، به طوری که تمرکز روی آن­ها و بسیج نیروی اجتماعی طبقه­ی کارگر برای حل آن­ها، می­تواند به ایجاد فضای مناسب و لازم جهت پیش روی های بیش تر طبقه بیانجامد؟

 

طبقه کارگر تحت شدید ترین فشارهای اقتصادی و سیاسی قراردارد. کارهای موقت و پیمانی و بیکاری و کابوس بیکارشدن و نداشتن چشم اندازروشن بیدادمی کند. تشکل های موجود و فعالین کارگری هم تحت فشارهای سنگین هستند. پراکندگی و تفرقه بسیاراست. مبارزات اعتراضی منفرد و کارخانه ای وجود دارند و کم هم نیستند، اما این مبارزات سالهاست که درجامی زنند و قادرنشده اند که به سطح فراکارخانه ای، منطقه ای و سراسری فرابرویند. بنابراین بزرگ ترین چالش پیشاروی کارگران پیوند این مبارزات منفرد و شکل دادن به اعتراضات فراکارخانه ای است ازیکسو و پیوند آن ها با سایرلایه های طبقه بزرگ وگسترده مزد و حقوق بیگر و سایرجنبش های اجتماعی از سوی دیگراست. البته نباید  فراموش کنیم که تشکل های سراسری و واقعی ابتدا به ساکن نمی توانند شکل بگیرند و آن را نمی توان پیش فرض حرکت و نقطه عزیمت قرارداد. برعکس ازمتن مطالبات و مبارزات مشترک و حضورفعال بدنه و شبکه ها و خرده تشکل ها و شبه تشکل ها است که کارگران  قادرخواهند شد نهایتا تشکل ها و شبکه های سراسری خود را ایجاد کنند و آن نمونه های محدود موجود هم  برهمین اساس شکل گرفته اند و تداوم آن ها هم به این مشروط است که فعالین رابطه خود را با بدنه و خصلت جنبشی آن حفظ کنند. به عبارت دیگرعموما و بویژه درشرایط سرکوب تشکل های مهم و سراسری خروجی یک جنبش هستند تا نقطه آغازآن. آن ها در زهدان اعتراضات و جنبش ها شکل می گیرند. خوشبختانه جوانه هائی ولوهنوز اندک از تلاش برای حرکت های فراکارخانه ای هم چون طومارهای اعتراض اخیرو... دیده می شود که تنها می تواند با گسترش و فراگیرکردن خود تثبیت شود. چالش مهم دیگرکارگران درشرایط بحران های بزرگ سیاسی و اقتصادی (مثل تورم و بیکاری شتابان) آنست که درچنین شرایطی نمی توان با نبردهای موضعی و مطالبات محلی و کوچک -حتی اگرپیروزهم بشوند- به چیزی دست یافت. درچنین شرایطی نبردهای بزرگ و سراسری اجتناب ناپذیراست و فراروئیدن نبردهای کوچک به نبردهای بزرگ و ترکیب نبردهای کوچک و نبردهای بزرگ استراتژی عمده این دوره های بحرانی را تشکیل می دهد. دراین استراتژی نبردهای کوچک می توانند درصورت داشتن افق بزرگتر به عنوان محرک و استارتی برای شروع حرکت عمل کنند و به این لحاظ دراین استراتژی اهمیت دارند. به نظرمی رسد با توجه به انباشت مطالبات و چهاراسبه دویدن بحران اقتصادی و شکاف عظیم و روزافزون بین سطح زندگی و دستمزد با خط فقر، بطوراجتناب ناپذیر با سونامی مطالباتی ازسوی دستمزدبگیران، بیکاران و حاشیه نشین ها و حتی اقشارمیانی تحت فشار مواجه باشیم. با از کارافتادن مانورهای فریبنده رژیم ازجمله یارانه ها و پیشبرد سیاست آزادسازی قیمت ها، آن هم درشرایط بحرانی و شکننده ای که رژیم و بورژوازی درآن قراردارند، امکان چنین شورش ها و حرکت هائی- باتوجه به انسداد سیاسی دربالا- بعید نیست. گواین که هنوزهم سرخوردگی های ناشی از ناکامی های گذشته و فقدان افق روشن برذهن مردم سنگینی می کند.

 نکته مهم دراین راستا، پیدایش زمینه های عینی برای تقارب و پیوستگی خط اعتراض علیه فقدان آزادی و سرکوب های سیاسی و اجتماعی که از دیرباز وجود داشته است و خط مبارزه علیه فقر و برای مطالبات اقتصادی و معیشتی که آن هم سابقه دیرینه ای داشته، به یکدیگراست. امری که درجنبش 88 نتوانستند پیوند شایسته ای برقرارکنند. تقارب و تقاطع این دو ریل، در حالی که شکاف بین آن ها راز دوام حیات جمهوری و سلطه طبقه سیاسی و اقتصادی حاکم را تشکیل می داده است، می تواند به نیروی عظیم مقاومت و مبارزه علیه وضعیت موجود ابعاد توده ای داده و آن را به روی صحنه براند وهمین بسترمناسبی است برای تقویت پیوند آزادی و برابری و تقویت  گفتمانی که بازتاب دهنده آن است. البته همه این ها تنها زمینه های مساعد را بیان می کنند و نه الزاما درجه تحقق و موفقیت های آن را. چرا که درجه نتیجه بخشی آن ها نیازمند تأمین شروط و حلقات اتصال دهنده دیگری است.

 

 

6- به ادامه­ی این بحث بازخواهیم گشت. اما این جا لازم است به مؤلفه­ بسیار مهم دیگری هم بپردازیم: رابطه­ جمهوری اسلامی با آمریکا و متحدین اروپایی آن؛ به نظر شما، هر یک از طرف های این رابطه چه انتظاراتی از یک ­دیگر دارند و چه اهدافی را تعقیب می­کنند؟ به طور مشخص تر، سیاست آمریکا و متحدین اروپایی آن در قبال جمهوری اسلامی بر کدام آلترناتیوها متکی است.

 

ایجاد آلترناتیو به شرایط و زمینه هائی نیازدار که تأمین آن ها به صرف اراده این یا آن قدرت ولو بزرگ شدنی نیست. کما این که آن ها بارها به نیروهای نظرکرده و خاصی دخیل بسته اند ولی موفق نشده اند. ایجاد آلترناتیو و نه صرفا گروه های فشار، نیازمند پایگاه اجتماعی و گفتمانی نافذ و امکاناتی است که درشرایط کنونی کشورما جمع آن ها با یکدیگر امرساده ای نیست. اما آن ها بیکارهم نیستند و دراین راستا با برگ های مختلفی بازی می کنند: قبل از هرچیزسعی می کنند که با بهره گرفتن از شکاف هی درونی رژیم و بخش های محذوف و مغضوب که بهرحال دارای ریشه ها وپایگاه هائی درساختار نظام و درمیان مردم هستند، پیشروی کنند و درهمان حال از تقویت و حمایت خرده آلترناتیوهای دیگربه مثابه اهرم فشار (هم چون سلطنت طلبان و مجاهدین و... ویا تقویت برخی سازمان های قومی- ملی همسو با خود) غافل نیستند. رابطه آنها با جمهوری اسلامی هم، بستگی به شرایط و برخورد متقابل جمهوری اسلامی دارد و بهمین دلیل بین تغییررفتار تا تغییررژیم در شرایط  متفاوت درنوسان است. امروزه شاهدیم که فشارهای اقتصادی و تشدید انزوای رژیم و تلاش برای سرنگونی دولت سوریه به مثابه عقبه استراتژیک رژیم و یا فشاربه حزب اله و...تشدید شده است. هدف مقدم قدرت های بزرگ جلوگیری از تسلیح هسته ای ایران است. نباید فراموش کنیم که امروزه  رسانه ها و اشاعه گفتمان های مورد علاقه آن ها در ابعاد کلان بخش مهمی از فرایند آلترناتیوسازی را به عهده دارند. هم چنین امروزه، چنان که به عنوان مثال درمورد کارگران لهستان و کسانی هم چون چون لخ والسا دیده ایم، و این مواردکم نیستند، سرمایه گذاری برروی شکل دادن و تأثیرگذاشتن به گفتمان و مطالبات کارگران یکی از آماج های تبلیغاتی بورژوازی جهانی را تشکیل می دهد. قلمرو ذاتا انقلابی و واکسینه شده ای در برابرتبلیغات و گفتمان سازی بورژوازی وجود ندارد، و طبقه آگاه و سازمان یافته  وجود پیشینی ندارد مگرزمینه های مثبتی که طبقه فرارونده براساس آن ها بدست خود کارگران و با تلاش کمونیست ها درمتن مبارزه و کشاکش هزاران آزمون وخطا ساخته می شود. چرا که عناصررهائی بخش در حوزه بالقوه ها و زمینه ها وگرایش هاست  و نه الزاما در فعلیت، و لاجرم باید بالیده شوند تا وجود مؤثر و نقش آفرین پیداکنند.  ناتمام

 

http://taghi-roozbeh.blogspot.com / 

taghi_roozbeh@yahoo.com

*- نشریه نگاهدفتر 27:

http://www.negah1.com/

لینگ گفتگوبا تقی روزبه:

     http://www.negah1.com/negah/negah27/negah27-6.pdf

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]