انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی!
تقی روزبه

 
اگر در "انتخابات" شرکت کنم وجود دارم  و گرنه نیستم!
هرچه که به زمان انتصابات ریاست جمهوری نزدیک می شویم، سودای  شرکت در این نمایش درمیان اصلاح طلبان جان بیشتری می گیرد. وسوسه حضورمجدد در قدرت ولو پرسه زدن در حاشیه آن، یکدم گریبان رانده شدگان از قدرت را رها نمی کند. و این درحالی است که حاکمیت  با اعلام علنی مهندسی انتخابات، یا به زبان آدمیزاد تقلب، تردیدی باقی نگذاشته است که به هیچ وجه  قصد شوخی با "انتخابات" را ندارد. او از انفجار بمب انتخاباتی سال 88 در دستان خود، درس های لازم را برای حفظ بساط استبداد تا واپسین لحظاتی که رمق در تن دارد آموخته است، اما اصلاح طلبان چه؟!.
  در حالی که صحنه  اتنصابات حتی تاب تحمل اصول گرایان باصطلاح معتدل را نیز ندارد و بر کسی پنهان نیست که رهبرنظام در جستجوی یک رئیس جمهورصد درصد تابع فرامین خود است که هم چون احمدی نژاد در وسط رودخانه رقص شتری اش نگیرد، در میدانی که رقابت بین کاندیداها چیزی جز رقابت در درجه سرسپردگی و بله قربان گوئی به رهبر نظام نیست، فیل اصلاح طلبان  یادهندوستان و سودای شرکت در این نمایش رسوا افتاده است. درچنین شرایطی هرکاندیدی که پا به میدان می گذارد می داند که صرف وفاداری کلی به اصول نظام کافی نیست، و بدون سنگ تمام گذاشتن در سرسپردگی به ولی فقیه، شانس برکشیده شدنش از صندوق های رأی وجود ندارد. چنان که درونمایه نخستین نامه منوچهرمتکی پس از اعلام داوطلبی خود، جز اعلام بیعت با رهبری و سرسپردگی کامل نیست  و کرنش گری رقبای دیگری چون ولایتی  و قالی باف  نیز برکسی پوشیده نیست. عناصر فرصت طلب و جیره خواری چون مصباح یزدی که رهبر باصطلاح معنوی یکی از باند های فاشیستی محسوب می شود، می گوید اگر تا پایان عمرهم در وصف نعمت ولی فقیهی که خدا به ما ارزانی داشته است بنویسیم باز هم کم نوشته ایم!. تردیدی نیست که کاسه لیسی و سربفرمان رهبرنظام بودن، مهم ترین ماده نانوشته قانون انتخابات و شرط اصلی احرازصلاحیت کاندیدها توسط شورای نگهبان است.
 
بافتن و رشته کردن!
آیا اصلاح طلبان هم درس های خود را از رویدادهای چند سال گذشته فرا گرفته اند؟ به یک معنای وارونه آری! آن ها  نیز درس های خود را  برای سهم خواهی از قدرت، بدون آن که دست از پا خطاکرده و تعادل شکننده نظام را بهم بریزند فراگرفته اند. آن ها –گرچه نه هنوز در اندازه ندامت رسمی مورد نظر نظام بلکه بطور ضمنی و شرمگینانه- از ناپرهیزی ها و تندروی های گذشته خود ابراز ندامت کرده اند و برای اثبات آن هرروزسوگند وفاداری به کلیت نظام می خورند و گام به گام خود را برای شرکت در نمایش  انتخاباتی رژیم آماده می سازند. اما با نزدیک شدن هرچه  بیشتر به زمان"انتخابات"، تضاد بین انعطاف ناپذیری حاکمیت و رفتارهای  اصلاح طلبان مفتون قدرت، حادترشده و به  نقطه دراماتیک خود نزدیک می شود. آن ها هویت خود را به عنوان بخش جدا ناپذیری از سیستم موجود تعریف می کنند ولو آن که حاکمیت آن ها ر ا چیزی بیش ا   پارازیت  نظام به رسمیت نشناسد، ولو آن که روزنامه هایشان بسته شود و خبرنگارانشان دستگیر شوند و از برگزاری نشست عمومی آن ها برای اتخاذ موضع نسبت به "انتخابات" ممانعت شود و احزابشان غیرقانونی اعلام گردد. کنشگری درنزد اینان صرفا معادل شرکت در "انتخابات" است: من هستم اگر در انتخابات شرکت کنم  وگرنه دچار مرگ سیاسی شده ام. در شرایطی که مثلا در مصر حتی لیبرال ها و اصلاح گران آن دیارهم  دم از تحریم انتخابات می زنند- در حالی که حاکمیت امتیازاتی هم به آن ها پیشنهاد می کند- و در اینجا حتی سخن گفتن از تحریم انتخابات جرم محسوب می شود، می توان قسم خورد که عناصر شاخص این طیف حتی در ذهن خود  قادر به تصور تحریم انتخابات، آن هم انتخاباتی صددرصد مهندسی شده نیستند. در اصل برای آن ها تفاوتی بین انتصابات و انتخابات وجود ندارد و حفظ نظام کنونی و احساس تکلیف در برابرآن مهم ترین وظیفه و احساسی است که  این حضرات بقدر کافی از آن برخوردارند. تحریم پیش کش! آن ها حتی فاقد جسارتِ عدم شرکت در "انتخابات"هستند، بطوری که اگر فریضه حضور در پای صندوق های رأی را به جا نیاورند، نمی توانند با وجدان آسوده سر بربالین بگذارند. با این همه  تصلب شرائین نظام، حتی امکان مشارکت حداقلی به مثابه یک جریان سیاسی و وابسته به نظام را از آن ها سلب کرده است. البته حاکمیت ضمن ترسیم خطوط قرمز و امنیتی کردن کامل انتخابات، درعین حال برای فریب افکارعمومی جهان و متشتت کردن صفوف مخالفین داخلی خود، بی میل نیست که تا آن جا که مقدوراست تنورانتخابات را بدون دادن هرگونه امتیاز و هزینه ای گرم کرده، هم از توبره بخورد وهم از آخور. از همین رو ضمن اعمال فشار به عناصر شاخص اصلاح طلبانی چون  محمد خاتمی مبنی براجتناب از هوس کاندید شدن و اسم نویسی کردن، در عین حال در راستای مهندسی انتخابات بی میل نیست که علائمی هم به  مهره های درجه دوم و سومی که البته وابسته به طیف های "چپ و میانه" اصلاح طلبان نباشند و فاقد نفوذ اجتماعی لازم هم باشند بفرستد و  شخص خامنه ای نیز اخیرا با سه نفر از اصلاح طلبان وابسته به جناح راست دیدارکرده است. حاکمیت  واقف است که با چنین مانورهائی چگونه می تواند حریف را تا دقیقه 90 در انتظار گشایشی درفضای "انتخاباتی" و لاجرم در فلجی کامل نگهدارد و در صفوف جنبش تحریم تشتت ایجاد کند. یکی دیگر از دشواری های اصلاح طلبان برای اتخاذ رویکرد مشارکت در نمایش انتخاباتی، چگونگی فاصله گیری  و ابراز پشیمانی آن ها از باصطلاح تندروی ها و ناپرهیزی های انتخاباتی سال 88 به بعد است. در آن هنگام آن ها سواربرموج نیرومندی از اعتراضات شهروندان شدند که در کنترل آن  و قرار دادنش در خدمت چانه زنی با بالائی ها ناتوان از آب درآمدند. آن موج سرکش از زیرپای آن ها گریخت و بدیهی است موج سواری بدون ایستادن برشانه  موجی نیرومند، نتیجه ای جز سقوط به ورطه آب ندارد. اکنون آن ها برای توجیه مشارکت خود در روندی متضاد با تجربه 88، نه فقط  باید  با افکارعمومی و مردمی که علیه نظام شوریدند به چالش به پردازند، بلکه هم چنین باید آن چه را که درطی این مدت بافته اند رشته کنند  و واقعیت هائی چون حبس خانگی موسوی و کروبی و رهنورد و سایر اصلاح طلبان زندانی و... را دور بزنند و همه این ها را به ثمن بخس به فروشند.  دیدار با خانواده های این زندانیان-هم چون دیدار عبداله نوری با فرزندان موسوی  و سخنان وی در آنجا مبنی بروفاداری موسوی به کلیت نظام- و ارسال پیغام و پسغام برای جلب نظرمساعد زندانیان و خانواده های این طیف، بخشی از تلاش آن ها برای پیمودن مسیرسرسپردگی است.
 
قالب کردن نافرمانی مدنی
اما آن چه که دراین میان بیش از همه مضحک تراست، عنوانی است که برخی از این حضرات  به ُکرنشگری و پرسه زدن درحاشیه قدرت می دهند. اخیرا در گفتگوئی که رادیو فردا* با سه تن از اصلاح طلبان مقیم خارج ومتعلق به طیف های گوناگون آن به عمل  آورد، هردوسو، هم پرسش کننده و هم پرسش شوندگان، تلاش ورزیدند که نه فقط  از مشارکت در انتخابات توسط نامزد حداکثر و چهره شاخصی چون محمد خاتمی، حتی اگر تنواند از صافی شورای نگهبان عبورکند دفاع می کنند، بلکه سعی دارند که آن را   به عنوان نافرمانی مدنی به مردم ایران قالب کنند! البته ناگفته نماند خود افرادی چون خاتمی که هدف صریح و اعلام شده اشان نجات نظام بحران زده است، هم چون جن از بسم اله از نافرمانی مدنی گریزانند و آن چه هم  که در سخن و رفتارعملی آن ها صورت می پذیرد ابرازندامت از نافرمانی مدنی – اجتماعی است که جنبش سال 88 به درجاتی به آن ها تحمیل کرد. با این وجود پیرامون آن ها کسانی هستند که می کوشند با ایجاد گرد وخاک برای پوشاندن قبح شرکت در "انتخابات" آن را در بسته بندی فاخری هم چون نافرمانی مدنی آرایش دهند. نام نویسی نامزد حداکثر، ازسوی کسانی  چون تاج زاده  از درون زندان و توصیه وی به خاتمی  برای کاندید شدن  بخاطر نجات کشور نیز توصیه شده است.
 
اما در این رویکرد رو به گسترش در صفوف اصلاح طلبان، چند نکته بدیهی  نادیده انگاشته می شود: اولا به نادرست نجات نظام، نجات کشورقلمدادمی شود و حال آن که نجات کشورمستلزم رهائی از شرنظام است و نجات نظام معادلِ تداوم اسارت و تشدید نکبت و تباهی. ثانیا این تصورساده لوحانه  وجود دارد که گویا با اسم نویسی و ردشدن آن موج اعتراضات مردمی و گسترده ای بوقوع می پیوندد که راه را برای پیشروی های بعدی آن ها آماده می سازد. برعکس برنده چنین قماری حاکمیت است، همانطور که بارها تجربه شده، این نوع مشارکت کنترل شده را به حساب حمایت از نظام به رخ عالم کشیده و مبنای مشروعیت سرکوب های بازهم بیشتری قرارمی دهد. اینان هنوز هیچ چیز از حقیقت رویدادهای سال 88 به بعد نیاموخته اند و فکرمی کنند که گویا مردم ناراضی به خاطرجمال بی مثال آن ها و برای افزایش سهمشان در قدرت است که به میدان مبارزه می آیند. ثالثا  آن ها حتی از تجربه حضورخود در قدرت نیز هیچ نیاموخته اند. بفرض ضعیف ترین احتمال، حتی اگر خاتمی  با سلام و صلوات هم به صحنه سیاسی آورده شود، در برابررهبری که امروزه حارتر از گدشته رئیس جمهور صد در صد سربفرمانی را می خواهد، خاتمی امتحان پس داده و باسابقه ای که همه می شناسیم ، جز سرخوردگی و یأس بیشتر چه گلی به جمال ملت خواهد زد؟. این رسم تاریخ است که همواره نیروهائی که پتانسیل و زمانه بازی گری اشان به پایان رسیده است، با اصرار به ورود مجدد در صحنه، جز در سیمای کمیک و مضحک نمی توانند ظاهرشوند. در سودای حضوری چنین کمیک است که جلالی زاده چهره دیگری از نظریه پردازان این جماعت، از سونامی اصلاح طلبان برای شرکت در "انتخابات" و  از خاتمی و رفسنجانی به عنوان گزینه های اول و دوم سخن می گوید!  تقی رحمانی از اصلاح طلبان غیرحکومتی و طیف ملی- مذهبی مقیم در خارج، از نیازبه فضای حداقلی که گویا از بالا و از درون تحولات نظام می تواند بوجود آید سخن می گوید. کلید واژه های نهفته در منطق این نوع خدمت رسانی برای نجات نظام  و البته پیچیده شده در زرورقی به نام نجات کشور- نظامی که در اوج انزوای خود قراردارد و بیش از هر زمانی  به داغ کردن بی چشم داشت تنورانتخابات صددرصد نمایشی و متشتت کردن صفوف مردم برای شکل گیری یک  جنبش تحریم گسترده نیازدارد- فضای حداقلی، انسجام حداقلی و خواست حداقلی و نهایتا تن دادن به شرکت با چهره های حداقلی و در نهایت شرکت بدون و قید شرط در نمایش انتخاباتی است. چرا که هموارساختن راه مشارکت در"انتخابات"، آن هم پس از رسوائی بزرگ تقلب سال 88 و با توهم نامزدهای حداکثری، تنها فراهم کننده راه مشارکت با نامزدهای حداقلی و بدون قید وشرط است. یعنی آن چه را که امروزه کسانی مثل عباس عبدی ها  درمطبوعات داخلی  تبلیغ و ترویج می کنند و مدعی اند که نفس شرکت  وبدون هیچ قید و بندی در انتخابات مهم است.
این که کسانی بخواهند سینه زدن در پشت سرکسانی چون خاتمی (و یا رفسنجانی) را که  هدفی جز عبوردادن نظام از گردنه بحران ندارند، و بدون اذن و اجازه رهبر نظام  حتی قادر به اسم نویسی هم نیستند، به عنوان نافرمانی مدنی به خورد مردم بدهند چیزی کمتراز تباهی، فریبکاری و ابتذال سیاسی  نیست.
ظاهرا همانطور که در طبیعت موجوداتی هستند که پس از طواف در اطراف آتش سر انجام خود را به درون آن می افکنند، "اصلاح طلبان"ماهم  در کمال"شجاعت" بی میل نیستند که خود را به درون تنور"انتخابات" بیافکنند! شاید بدلیل پیوندهای تاریخی با کلیت نظام، نتوان از آن ها خواست که دست از رسالت و پندارهای واهی و تلاش های سترون معطوف به نجات و اصلاح نظام دست بشویند، اما می توان حداقل از آن ها خواست که از زدن این نوع برچسب های تقلبی برکالای خود دست بردارند! اصلاح طلبان با اجتناب از تکیه برمؤلفه های پایداربحران و نادیده گرفتن تجربه های بدست آمده، گرفتار افسون طواف به گردقدرت، مشغول رصدکردن روزمره اوضاع و احوال  برای اتخاذ تصمیم در واپسین دقایق هستند  و حاکمیت نیزبا وقوف به همین وضعیت، آنان را در انتظارکشنده بین بیم و امید قرارداده و سرانجام تشنه به خانه هایشان برخواهد گرداند. درچنین شرایطی هیچ چیز زیانمندتر از دل سپردن به این نوع تباهی و خواب های خوش دیدن  نیست. اما آن چه که برای نیروهای واقعا دموکرات و ضداستبدادی و برای همه مدافعان آزادی و برابری مهم است آن است که فارغ از این نوع تزلزل ها و تردیدها، آستین های خود را بالازده و باهمه توان خود برتقویت گفتمان و جنبش تحریم همت بگذارند. تنها تقویت هرچه بیشتر صفوف جنبش تحریم است که موجب تشدید روند فروپاشی نظام و خنثی ساختن تلاش های معطوف به  نجات آن درعبور از گردنه های بحران می گردد.
2013-03-01 11-12-1391
www.taghi-roozbeh.blogspot.de
taghi_roozbeh@yahoo.com
*-
 

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]