تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید»
تقی روزبه

درپی حمله چماق داران جمهوری اسلامی به سفارت بریتانیا باتوجه به نقش سپاه ورژیم درآن ازیکسو واینکه بهترازآن نمی شد هدیه ای برای  قدرتهای بزرگ آنهم درشرایطی که درتکاپوی ایجاد اجماعی گسترده برای افزایش فشار همه جانبه به رژیم بودند، ارزیابی ها وفرضیات مختلفی مطرح شده است.صرفنظرازکلیاتی چون بحران زی بودن رژیم(که نمی تواند جایگزین یک تحلیل مشخص بشود)، برخی ها علت آن را درگیری های داخلی یک جناح علیه  جناح دیگر(دولت) آنهم باتوجه به انتخابات پیشاروی مجلس اسلامی می دانند ویا حتی برخی تا آنجا پیش می روندکه علت آن رانگرانی یک جناع از معامله محتمل احمدی نژاد(باتوجه به شکست برنامه هایش وتشدید بحران اقتصادی) با غرب عنوان می کنند( که البته بعید است معامله ای تااین حد جدی به تواند بصورت پنهان جریان داشته باشد).برخی آنرا ازنوع حرکت خودانگیخته باندها ویا حامیان حزب الهی نظام بشمارمی آورند که بدون اطلاع سران نظام ولااقل بدون دخالت آنان صورت پذیرفته وآن را درمقابل عمل انجام شده ای قرارداده است.برخی دیگربرآنندکه جمهوری اسلامی بی میل به برپائی  جنگ محدودی  که ازطریق آن بتواند مردم را حول خود بسیج کند وبربحران های داخلی(وازجمله انتخابات) فائق آید،نیست.شماری دیگر می گویند رژیم انتظارچنین عکس العمل تندی ازسوی دولت انگلیس ودول غربی را نداشت وگرنه به آن مبادرت نمی کرد. آنها عذرخواهی مکرر وزیرامورخارجه واطمینان دولت به دولتهای خارجی مبنی بر عدم تکرارحوادث مشابه ویا ترتیب دیدار سفرای کشورهای دیگر ازقلهک را دلیلی برادعای خود می کنند.خلاصه فرضیات مختلفی پیرامون اشغال سفارت مطرح شده است که گرچه هرکدام ممکن است گوشه ازحقیقت را باخود داشته باشد اما درمجموع با درنظرگرفتن معادله سود و زیان و تجارب پیشین رژیم دراین گونه موارد حساس،قادر به توضیح چرائی این اقدام درفضای کنونی نیست.بنظرمی رسد قراردادن این اقدام درچهارچوب استراتژی جدید رژیم به فهم این رویداد وسؤال های مطرح شده درپیرامون آن کمک بیشتری می کند.دراین نوشته تلاش می کنم  تا ازاین منظرنوری برصحنه پیچیده وضعیت افکنده شود.غرض ازمکث روی یک حادثه مهم باابعاد وپی آمدهای جهانی،بیش ازهرچیزتدقیق مؤلفه های عمومی دربرخورد با یک رویداد مشخص وبحث براگیز است. هیچ رویدادی درخلأصورت نمی گیرد وبرآیند مجموعه ای ازعوامل  مهم وثانوی دخیل درآن است ودراین موردهم چنین است. وبهمین دلیل بی تأثیرازرقابت ها وتنش های داخلی هم  نیست اما قادربه تبیین کلی آن نیست.چراکه قرائن وشواهد نشان دهنده آنست که درپاسخ به واقدام های دول غربی وبویژه اقدامات  دولت انگلستان مبنی برقطع مراودات بانکی رژیم ایران به فکر نشان دادن عکس العمل باصطلاح دندان شکنی برآمده است. 

 

بدون تردید درمورد چگونگی فرایند شکل گیری  رویدادی این چنین با پی آمدهای وسیع، باتوجه به کمبود اطلاعات مشخص همواره درجاتی ازگمانه زنی وجود خواهد داشت.اما علی القاعده-مگردرشرایطی که عقلانیت حکومتی بالکل زائل شده باشد وعکس العمل بطورکامل کورکورانه باشد- باید سود وزیان یک اقدام  درتناسب با اهداف موردنظرش باشد وگرنه غیرقابل مفهوم می شود.

برای فهم دلایل وقوع این رویداد بهتراست نگاهی به  مؤلفه های زیر بیافکنیم:

الف-این واقعیت دارد که مواضع همه  جناح های حکومتی درمورداین واقعه یکدست نبود.لااقل نقش بخشی ازجناح موسوم به اصول گرایان سنتی نظیررئیس مجلس وامام جمعه ها وسپاه وبسیج درحمایت ازآن برجسته بوده است. گواین که بعدا کوشیده اند آن را تعدیل نمایند.

ب-این هم درست است  که درمورد حادثه ای با چنین اهمیت ودرشرایطی حساس و درحالی که حزب اله وبسیج(وازجمله دانشجویان بسیجی) بیش ازگذشته سازمان یافته تر وتحت کنترل قراردارند،این حرکت نمی توانسته است  بدون چراغ سبزخامنه ای ومقامات بلند پایه نظام وبطوراخص فرماندهان رده بالای سپاه  صورت گرفته باشد.سکوت طولانی خامنه ای دراین موردنیزنشان دهنده حمایت ضمنی وی ازاشغال سفارت است،بطوری که حتی حاضرنشده است علیرغم طوفان حاصل ازآن ومعذرت خواهی وزارت امورخارجه تحت کنترل خود، لب به سخن بگشاید وبرحسب ظاهرهم شده آن را مورد انتقاد قرارداده ویا بطورضمنی شائبه موافقت خود  با آن  را تکذیب کند.اوچنین نکرد تا مبادا موقعیت نظام دربرابردشمنان ضعیف شود ومبادا که نیروهای بسیجی وسپاهی که با چراغ سبزاوعمل کرده اند دلسرد شوند.علاوه براین او خوب می داند که دارد ازاستراتژی جدیدی دفاع می کند که این گونه اقدامات ازقضا از نتایج اجتناب ناپذیرآن است.

ج-این نیز واقعیتی است که مداخله آشکار رژیم درچنین اقدامی با موازین حقوق بین الملل مربوط به امنیت سفارتخانه ها مغایرت داشته وهیچ رژیمی مسؤلیت رسمی چنین اقدامی را نخواهد پذیرفت. برعکس با انواع ترفندها سعی خواهد کرد که آن را باصطلاح خودانگیخته وخارج ازمداخله خود وانمود سازد(گرچه دراین گونه موارد معمولا دم خروس هم بیرون می زند). البته درجمهوری اسلامی درواکنش به این رویداد مثل موارد دیگرسوتی هائی صورت می گیرد.چنان که امام جمعه تهران ازآن دفاع می کند،گواین که پس ازخرابی بصره ولابد بدنبال اشاره"بزرگان نطام"زبان خود را می چرخاند. ازدیگرسوتی های رژیم اعتراف بخش های ازحزب اله ودانشجویان بسیجی به بازی خوردن توسط  یک جریان ازحاکمیت است که آشکارا ادعای خود انگیخته  بودن آن را به  زیرسؤال برد. هم چنان که درمقابل آن دانشجویان بسیجی و متحصن، با صدوربیانیه ای بر خودجوش بودن اقدام خود تأکید دوباره کردند

د-این هم واقعیت دارد  که پس ازوقوع این حادثه موجی ازانتقادهای درونی ازناصرمکارم وسایت الف و...علیه این اقدام صورت می گیرد که نشان می دهد حتی برخی ازمهره های حامی حاکمیت نیز نگران پی آمدهای منفی آن هستند

******

درپی حمله وتسخیرسفارت انگلیس و اماکن اقامت آنها در قلهک،بطورطبیعی اذهان شماری ازتحلیل کنندگان حادثه به مقایسه آن با تسخیرسفارت آمریکا پرداختند واز ِقبل آن استنتاجاتی کردند.

البته مضحک بودن این اقدام درقیاس با وجه تراژیک اشغال سفارت آمریکا ازدید بسیاری پنهان نماند.چراکه ازهرنظرچه قدرت بسیج کنندگی آن درمقیاس توده ای که نزدیک به صفربود وبخاری ازاین دیگ برنخاست، وچه به لحاظ تشدیدتضادهای درونی گرایشهای اصول گرا بجای متحدکردن صفوفشان، وچه به خاطر گستردگی واکنش های بین المللی وچه ازنظر کم وکیف پایگاه نزار رژیم درمیان دانشجویان(که تنها اسم دانشجویان را یدک می کشید ودرواقعیت توسط سپاه سازماندهی شده بود)،درمقایسه با اشغال سفارت آمریکا کاریکاتوری بیش نبود.همانگونه که اکنون خود رژیم هم کاریکاتوررژیم دیروزی است وازبسیاری جهات پوکیده شده  وپوسته ای ازآن بیش نمانده است.

اما علاوه براین ها باید اضافه کرد که اگر هدف  درآن موقع بیشتر مصرف داخلی داشت  ودراساس برای حذف لیبرالهای مذهبی ازقدرت،متشتت کردن صفوف اپوزیسیون(ازجمله چپ که دارای نفوذ گسترده بود) واساسا تثبیت قدرت روحانیت واصول گرایان فعال کردن پایگاه اجتماعی آنها بود،اما اکنون وجه مصرف خارجی آن عمده است.البته این به معنای نبود تنش های حاد درونی  درحاکمیت نیست، بلکه بیش ازآن باین دلیل است که چنین اقدامی کمکی به حل آن نمی کند.درآن زمان البته جراحی پیکره حاکمیت ازلیبرالهای مذهبی ومقابله با فروکش نفوذ اسلام سیاسی درمیان مردم وسرکوب وتکه پاره کردن صفوف اپوزیسیون چپ وغیرچپ مهم بودند واشغال سفارت با دامن زدن به تب  ضدامپریالیسم کور وبسیج پایگاه اجتماعی روحانیت مفید بود،اما امروزه اشغال سفارت انگلیس ازنظرمصرف داخلی چنین نیست.بهمین دلیل بیشتر مصرف خارجی آن  درمد نظرقرارداد. درشرایط کنونی ما با دوفاکتورمهم تحولات منطقه ای وافزایش پرشتاب فشارهای جهانی مواجهیم: خیزش های توده ای درمنطقه وتشدید فشارهای بین المللی علیه ایران. درمورد فاکتورنخست شاهد سرنگونی ویا تضعیف حکومتهای وابسته به دولت های بزرگ،درکنارخروج آمریکا ازعراق  وافغانستان وعروج نسبی اسلام سیاسی وجریانهای مذهبی درمنطقه(چه درتونس و چه درلیبی ومصر ویمن وبحرین  واردن ومغرب وسوریه وحتی گسترش اعتراض شیعیان درعربستان) هستیم.به موازات آن شاهد تشدید فشارهای روزافزون بین المللی به جمهوری اسلامی نیز هستیم.قدرت های بزرگ جهانی وبخصوص دولت آمریکا براین نظرند که اگراین تحولات با فشارهای مضاعفی روی حکومت های نامطلوب منطقه ورقبا یادشمنان منطقه ای خود همراه نشود ممکن است موجب سوء استفاده آنها و تضعیف موقعیت کلی قدرت های بزرگ درمنطقه ای استراتژیک به اهمیت خاورمیانه بشود. اقدام به اشغال سفارت بخشی ازواکنش  رژیم نسبت به این وضعیت است. برای برانداختن احمدی نژاد نیازی به آن نیست ورژیم قادرنیست از ِقبل اشغال سفارت به بسیج توده ای  وهموارکردن تصفیه های درونی خود مبادرت ورزد.ازقضا سعی می کند تا آنجا که ممکن باشد فتیله منازعات درونی خود را پائین بکشد تاباصطلاح موجب طمع بیشتر دشمن نشود(امری که البته خارج ازکنترل آن است).

تا اینجا معلوم می شود که اشغال سفارت ومصارف آن را باید دررابطه بامهمترین وجوه بحران وشرایط حاکم برداخل ومنطقه وجهان جستجو کرد.حتی اگرآن را احمقانه وابلهانه بدانیم که هست، اما لازم است برای درک بیشتر ازوضعیت رژیم وشرایط کنونی آن را درچهارچوب منطق ومفروضات وسیاست های رژیم اسلامی قراردهیم تامعنا وهدف واقعی آن روشن تر شود وبتوان واکنش های سنجیده تری را دربرابرآن ها صورت داد.درواقع واکنش ها واقدامات رژیم درمقطع کنونی مبتنی بر ارزیابی اش ازشرایط مشخص  و اتخاذ استراتژی وتاکتیک برآمده ازآن است.

وضعیت کنونی حاکی ازآتش تهیه  یک جنگ سرد فراگیر وپردامنه درجهت تحریم گسترده وهمه جانبه با هدف قراردادن شریانهای حیاتی رژیم یعنی درآمدهای نفتی ومنابع ارزی حاصل ازآن وبخش شبکه مالی رژیم است. توسل به اقدامات ایذائی وموردی نظیرانفجارانبارمهمات وتأسیسات وترورهای کارشناسان هسته ای وحملات سایبری و رخنه به آسمان ایران برای جاسوسی و... ،تشدید میلیتاریسم درمنطقه وتشکیل بلوک های متخاصم با رژیم درمنطقه برای تشدید محاصره اقتصادی ونظامی ازجمله آنهاست.البته خطرتبدیل شدن جنگ سردفراگیر(که ازقضا به طورنمادین باپائین کشیدن پهپاد توسط رژیم درقیاس با هواپمای یو2 درزمان جنگ سرد همراه بود) به جنگ گرم وگسترده نیزمنتفی نیست. هدف ازتشدید فشارها قراردادن رژیم اسلامی برسردوراهی  تسلیم یا تقویت شرایط زوال وسرنگونی آن است.

استراتژی مقابله رژیم

 جمهوری اسلامی ازهمان بدوموجودیت خویش باشعارصدورانقلاب اسلامی سودای "انترناسیونالیسم اسلامی" را درسر داشت .چرا که خود محصول همان شرایطی بود که درآن ازیکسونهضت ملی کردن نفت و ناسیونالیسم عربی وسوسیالیسم اردوگاهی(حتی قبل ازفروپاشی) شکست خورده ویا ازنفس افتاده  بودند وازسوی دیگرقدرت های حاکم وابسته به دول غربی نیزمنفور ودچاربحران روزافزونی بودند. گرچه دراین فاصله تا خیزش مردم منطقه وعروج نسبی(وشاید هم موقتی) اسلام گراها درگرماگرم این خیزش ها، انقلاب اسلامی درزادگاه اصلی خود دچار انحطاط  وگندیدگی کامل گشت ودیگرازآن اقتدار و پایگاه توده ای جزسرکوب مستقیم وچماقداران سازمان یافته چیزی نماند وفساد وتبه کاری ازسروکول رژیم باریدن گرفت، ونارضایتی توده ای وخطر خیزش و سرنگونی- علیرغم افت وخیز جنبش- خواب ازچشمان استبداد حاکم در ربود.درچنین وضعیتی  تحت تأثیر دوعامل مهم فوق یعنی مقابله با فشارها وتهدید های روزافزون قدرتهای بزرگ- آمریکا واروپا ومتحدان آنها - وهم چنین بهره گیری از عروج جریانات اسلامی درمنطقه که به تصوررژیم  فرصتی تازه برای نفس تازه کردن و  تقویت مواضعش بود، رژیم  اسلامی را به اتخاذ استراتژی وراهبردتازه ای کشاند که تاکتیک اشغال سفارت انگلیس هم می توانست مصداقی ازآن بشمار رود.این استراتژی جدید مدتها پیش توسط خامنه ای  تحت عنوان  تهدید دربرابرتهدید عنوان گرید. به  گفته وی  "ما ملتى هستيم كه هرگونه تجاوز را، بلكه هرگونه تهديد را، با  استوارى و با قدرت كامل پاسخ خواهيم داد. ما ملتى نيستيم كه بنشينيم تماشا  كنيم قدرتهاى پوشالی مادى كه از درون كرم‌خورده و موريانه‌خورده‌اند، ملت  استوار و پولادين ايران را تهديد كنند. ما در مقابل تهديد، تهديد ميكنيم ."  این رویکرد که توسط سران سپاه وپاره ای ازدولتمردان به عنوان استراتژی جدید دفاعی اعلام شد، پاسخی است به وضعیت. به گفته فرماندهان سپاه معنای نهفته دراین استراتژی خصلت بازدارندگی آن است. این یک دکترین دفاعی جدید براساس فضا وملاحظات جدید است و منتظراجرای تهدید ها نمی ماندبلکه خود نیزبه تهدیدهای متقابل مبادرت می ورزد وبرهمین اساس رژیم مدعی است که  درعرصه های گوناگونی به برنامه ریزی های متقابل دست زده است که ابعاد آن رفته رفته روشن ترخواهد شد. این سخن فرمانده  نیروی هوافضای سپاه که : "ما آماده هستيم در صورتی که مورد تهديد  قرار بگيريم اول سپرهای موشکی "ناتو در ترکيه" را خواهيم زد و بعد به دنبال  اهداف بعدی خواهيم بود.حرکت مذبوحانه وشیطانی آمريکا و  رژيم صهیونیستی موجب شده است که ما تغییری در راهبرد دفاعی خودمان داشته  باشيم و با دستور فرمانده معظم کل قوا در مقابل تهديد دشمنان تهديد خواهيم  کرد" .تهدید مکرر به بستن تنگه هرمز وقتی که نفت ایران امکان صدورنداشته باشد وبرگزاری مانوروسیع تادریای عمان ،حملات سایبری وموج دستگیری جاسوسان وپائین آوردن هواپیمای جاسوس ونظایرآن را نیزباید درراستای همین استراتژی جدید وباصطلاح بازدارنده تلقی کرد.تسخیرسفارت انگلیس نیزبخشی ازجنگ روانی وسیاسی هشداردهنده معطوف به همین راهبرداست.

خلاصه آن که رژیم درارزیابی های باصطلاح اتاق فکر خود به این نتیجه رسیده است که ازیکسو تعرض قدرت های غربی واسرائیل تا آن حد است که یا باید تسلیم کامل شد که خودکشی است ویا باید به تعرض متقابل مبادرت کرد تا باخاطرنشان ساختن تاوان و هزینه های محتمل، آن ها را به بازبینی اقدامات محتمل خود واداشت.دراین راستا ودرارزیابی ازمجموعه شرایط،  رژیم  برخیرش های منطقه ای ،برتشدید بحران اقتصادی وسیاسی در بلوک غرب وحتی به طورمبالغه آمیزی براعتراضات داخلی درآمریکا،وتاحدی برروی شکاف های قدرت های جهانی والبته دررأس همه  به توان خود در کنترل مردم حساب بازکرده است. این رویکرد هم چنین با تدارک برای شرایط اضطراری تعیین بودجه سایه وبطورکلی بستن کمربندها-نظیرتهیه بودجه سایه وکاستن ازیارانه ها وسیاست های ارزی ویافتن راه های تازه برای دورزدن تحریم ها نیزهمراه است.ناگفته نماند سیاست نشان دادن"عضله" دربرابر"عضله" البته با مانورهای دیپلماتیک وچراغ سبززدن برای مذاکره وکنارآمدن نظیراعلام آمادگی برای بازگشت به مذاکرات هسته ای ویا تلاش برای ترمیم رابطه باعربستان درمنطقه وباج دادن به اوپک ونظایرآن نیزهمراه است. به زعم سردمداران رژیم تنها ایستادگی وتهدید متقابل است که غرب را  باتوجه به دست و پنجه نرم کردن با بحرانهای متعدد  ازورود به عرصه تهدیدات وبرافروختن بحرانهای جدید بازخواهد اشت.رژیم براین تصوراست که دولتهای غربی درپی تجربه عراق وافغانستان قادربه لشکرکشی عظیم نیستند وتهاجم نظامی آنها خواه ناخواه دامنه محدودی خواهد داشت وقادربه درهم شکستنش نخواهد بود.اما مسأله برسراین است که فشارهای جدید دولتهای غربی فقط معطوف به تهدید جنگ گرم نیست بلکه بیش ازآن شامل برافروختن جنگ سردهمه جانبه ای است که درصورت موفق شدن به اجرای آن معنایش فشردن گلوی امکانات مالی وحیاتی رژیم یعنی قطع  ارتباطات مالی ومنابع ارزی اوست.

علاوه براین که اشغال سفارت حاوی این پیام به  کشورهای اروپائی وآمریکا بودکه حکومت تا کجا حاضراست پیش برود،ازسوی دیگر رژیم براین گمان است که با توجه به منفوربودن آمریکا وانگلیس واسرائیل درمنطقه ازطریق این کشاکش بتواند نفوذ خود را در لایه های کم آگاه ترمردم بویژه دربین جریانات اسلامی آنهم درشرایطی که الگوی جمهوری اسلامی درداخل ازنفس افتاده وشوقی برنمی انگیزد،گسترش دهد.

قدرت های بزرگ غربی وبویژه آمریکا که به عواقب یک تحریم واقعی نفتی وبانکی،چه درعرصه تشدید قیمت نفت وتشدید بحران اقتصادی وچه واکنش های زنجیره ای غیرقابل کنترل ناشی ازتصادم  رژیم واقف وچه به تنش های ناشی ازتحمیل سیاست های یک جانبه گرائی برسایرکشورها وقدرت ها واقف هستند، درعین حال سعی دارندکه باوجود داغ شدن بیش ازحد آن دررقابت های انتخاباتی خود، تصمیمات اتخاذشده دومجلس آمریکا را به شیوه کنترل شده وبه آرامی ونقشه مند به پیش ببرند که تنش های  کمتری را درمناسبات جهانی برانگیزد.همانطورکه فرمانده ارتش آمریکا ضمن اعلام آمادگی ارتش برای انجام مأموریت گفته است،هرخطائی دراین رابطه می تواند عواقب فاجعه باری بیافریند.نباید فراموش کنیم که اتخاذ این دسته ازفشارها دربیرون ازشورای امنیت سازمان ملل ودرتوافق اروپا وآمریکا وفشارآنها به ژاپن وکره جنوبی وترکیه و... برای همراهی با آنها ازیکسو وفشاربه چین وروسیه وهند وبرزیل ونظایرآنها ازسوی دیگراست.

وجه دیگری ازپاسخ های رژیم به وضعیت فوق بستن هرچه بیشترفضای سیاسی وتشدید سرکوب ومیلیتاریزه کردن جامعه وتشدید فرایندیکدست سازی حاکمیت است.روندی که درکل وضعیت دموکراسی وحقوق بشرودامنه فقروبیکاری وتباهی را بدترازآن چه هست می کند و البته ناگفته نماندکه خود قدرت های بزرگ برپی آمدهای آن نیزواقفند.چنانکه وزیردفاع آمریکا با صراحت به آنها اشاره کرده است. سیاست آنها سوزاندن تروخشک باهم است و تشدید فقروتباهی مردم اهمیتی ندارد.چنانکه کشته شدن صدها هزارکودک درتحریم های عراق درزمان صدام اهمیتی نداشت. هدف ومنافعی که آنها جستجومی کنند کمترین ارتباطی به نقض حقوق بشروفقدان دموکراسی ویا حاکمیت مذهبی قرون وسطائی  ونظایرآن ندارد.چنان که درمنطقه نیزمشغول چانه زنی وسازش با جریانات اسلامی سراپا ارتجاعی هستند.

بااین همه درانتها باید اشاره کرد که تا آنجا که به رژیم مربوط می شود،تشدید سرکوب ویکدست کردن هرچه بیشترقدرت تنها می تواند پاسخی کوتاه مدت وناپایدارباشد. رژیم بدون گسترش پایگاه اجتماعی خود وبسط قاعده هرم حکومتی ازیکسو ونهایتا یک معامله بزرگ با قدرت های سرمایه داری ازسوی دیگر نخواهد توانست منافع میان مدت ودرازمدت خود را تأمین نماید.هم چنانکه قدرت های غربی نیزبا هدف واداشتن جمهوری اسلامی به آن ویا پیشبرد الگوی لیبی،بدون تشکیل یک "اپوزیسیون نیرومند ومطلوب "،درغیاب جنبشی که بتوانند برروی آن موج سواری کنند نخواهند توانست الگوی لیبی را پیش ببرند. بنابراین ازهرمنظری که نظرافکنیم محدودیت هائی برای هردوسوی قطب ارتجاع وجود دارد و نقش مردم (البته کنترل شده و تحت  گفتمان وسیاست های آنها)برای بهم زدن موازنه قوا درسناریوی های مختلف چه توسط رژیم برای خنثی کردن فشارها  وچه قدرت های بزرگ برای به عقب راندن ویا برافکندن رژیم واجداهمیت است.

بااین همه تقابل دواستراتژی تهدید دربرابرتهدید وشروع جنگ سردهمه جانبه،بیش ازپیش اوضاع را آبستن تصادمات قدرتهای ارتجاعی وتشدید سرکوب وفقروتباهی کرده وعرصه را برنقش آفرینی قطب  جنبش های مستقل ورهائی بخش بیش ازپیش تنگ ترخواهد کرد.بهمین دلیل ضرورت گسترش فعالیت نیروهای مخالف دوقطب ارتجاع و افشاء هردوی آنها  وحضورسازمان یافته تر جنبش های اجتماعی پیرامون مطالبات راستین خود ازاهمیت زیادی برخورداراست.

2011-12-23 02-10-1390

http://www.taghi-roozbeh.blogspot.com

 

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

* آغازدوره پسابرجام؟ آرامش قبل ازطوفان؟  [2017 Oct] 
* گزارش گزارشگرویژه: یک گام مهم و به جلو در مطرح شدن جهانی کشتارتابستان ۶۷ [2017 Sep] 
*جهان به کدام سو می رود-2* [2017 Sep] 
*انقلاب اسلامی و محلل هایش! [2017 Aug] 
*جهان به کدام سومی رود؟ نگاهی به چالش ها و صورت بندی آن ها [2017 Aug] 
*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]