"انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده
تقی روزبه

اکنون ما شاهد رشد تضادها درهرسه مؤلفه شکاف های درون حکومتی،شکاف بین مردم و رژیم(هم سیاسی وهم اقتصادی) ونیزشکاف بین حاکمیت با دولتهای آمریکا واروپا به مرحله تازه ای هستیم. ویژگی وضعیت کنونی فعال شدن همزمان این تضادها و ورود آنها به فاز جدید و پرآشوب با نتایج وپی آمدهای نامعلوم است که مجموعه وضعیت را به نقطه بحرانی تازه ای سوق داده است. چنانکه دروجه خارجی این بحران با تشدید بی سابقه فشارهای اقتصادی وسیاسی و از جمله تحریم های تازه ای که نفت وپتروشیمی وبانک مرکزی را هدف  گرفته اند که درصورتی که وارد فاز عملیاتی بشوند اگرنه موجب جنگ گرم،ولی به معنی اعلام جنگ سرداست(که البته دربطن ویا ادامه خود حامل عناصری ازبرپائی جنگ گرم است). زیرضرب قرارگرفتن متحد استراتژیک رژیم درمنطقه –سوریه- وپی آمدهای مهم آن برتغییرتوازن قوا و برجمهوری اسلامی جنبه دیگری ازتشدید این وجه بحران است. دروجه داخلی رژیم جراحی جدید درساختارسیاسی وقانونی خود را دارد که  نقدا برگزاری انتخابات فرمایشی مجلس شورای اسلامی وسودای تغییر قانون اساسی درجهت سترون ساختن بیشتر قواعدانتخاباتی ازآنجمله است. تشدید بحران وفشارهای اقتصادی وسیاسی وسرکوب برتوده های ناراضی ناراضی که همواره امکان خیزش وشعله ورشدن مجدد آنها وجود دارد،ازدیگروجوه کنونی وضعیت را تشکیل می دهد.

تمرکزاصلی این نوشته نگاهی به تضادهای درونی حاکمیت درآستانه برگزاری "انتخابات" وتحریم انتخابات است.

 

 تشدید تضادهای درون حکومتی:

نمودهای دلالت کننده بر تشدید تضادهای درونی حکومت بسیارند وچنان عیان که نیازی به بازگوئی آنهانیست. مواردی هم چون دعوای حاد پیرامون اختلاس قریب به  سه میلیارد دلاری که دردوسوی آن مجلس وقوه قضائیه ودولت صف آرائی کرده اند وباوجود آنکه خامنه ای خواهان کش ندادن آن شده است (لابد بدلیل آن که هم پای همه جریانهای رقیب درحاکمیت درمیان است و هم  بهره داری دشمن)،اما درعمل تبدیل به نبردفرسایشی باندهای قدرت وتصفیه حساب آنها بایکدیگرشده است. یا درنمونه دیگر حمله کانگسترگونه قوه قضائیه به روزنامه دولتی ایران وکارمندان آن وضرب و شتم مشاوراحمدی نژاد ومسؤل این روزنامه. این دو واقعه مهم  بروشنی  نه فقط بیانگرعمق چپاول ثروت های اجتماعی وابعاد فساد درکالبدنظام جمهوری اسلامی است،بلکه هم چنین حاکی از تشدید جدال ها تا مرزبگیروبه بند است.

بنظرمی رسد که جمهوری اسلامی برای فرارازبحران های فلج کننده ای که به گریبانش چنگ انداخته،  باردیگردرآستانه یک جراحی درساختارسیاسی خود باسودای یکدست کردن باهدف تأمین بقاء خودقرارگرفته است. اگردرجراحی های گذشته برای یکدست کردن خود این لیبرالهای مذهبی ویا  اصلاح طلبان حکومتی بودندکه ازساختارسیاسی کنارنهاده شدند،این باردامنه این بحران به حذف بخشی ازاصول گرایان یا باصطلاح  به جراحی در بافت اصلی حکومت اسلامی کشیده شده است.این جراحی ها نه فقط باهدف تک بنی کردن بافت سیاسی-طبقاتی حاکمیت به سودیک باند فرادست ویکه تاز، ومعادل قراردادن منافع آن با کل منافع نظام است بلکه درهمان حال به معنی پوکیده شدن و نهیف ترگشتن هرچه بیشترریشه ها وتنه درخت ولاجرم آسیب پذیرترشدن آن دربرابروزش طوفانهای محتمل آتی است.میزان تشتت وخود ویرانگری به قدری نیرومنداست که حتی تلاش های برخی سردمداران  رژیم وشخص خامنه ای برای میدان داری و کنترل تنش ها درشرایطی که وجه خارجی بحران فعال شده ودامنه شکاف درونی تااین اندازه مصلحت نیست،بی پاسخ می ماند وحال آن که درگذشته بهنگام حادشدن وجه بیرونی بحران تضادهای درونی  لااقل درظاهرقابل کنترل بودند.

وزیراطلاعات خامنه ای اخیرا چالش های رژیم را درسه گروه دسته بندی کرده است:جریان انحرافی،فتنه گران(سبزها) واصلاح طلبان آمریکائی . البته اواشاره ای  به شکاف های درونی  باند اصول گرایان حاکم وکشمکش های درونی آن ها که لااقل خود  به دودسته جبهه متحد اصول گرایان  و وجبهه پایداری(بقول خودشان اصول گرایان پیگیر دربرابرناپیگیرها)نکرده است. جریان مسلط با اتکاء به پشتیبانی خامنه ای، تمامی تلاش خود را صرف فلج کردن تحرکات دولت احمدی نژاد بکارگرفته است.درست به همان روشی که دردوره خاتمی برای فلج کردن اصلاح طلبان حکومتی بکارمی گرفت. ازدیربازعملکرداصول گرایان سنتی مصداق ضرب المثل دیگی که برای من نجوشد بگذارکله سگ درآن بجوشد،بوده است. کشاندن وزیران کابینه به مجلس وتهاجم های اخیر نشان میدهدکه هردوباند متعلق به اصول گرایان سنتی ازهمه شیوه ها و اهرم ها برای زمین گیرکردن دولت سودمی جویند. البته احمدی نژاد باوجود آن که کلا دروضعیت دفاعی قراردارد درعین حال  گاه گداری به ضدحمله می پردازد. سیاست او ترکیبی است ازهمراهی وعرض اندام کردن برای عبورازاین طوفان. ضدحمله هائی هم چون "برادران قاچاقچی خودمان" و"اگربه دولت نیم ساعت فرصت حرف زدن بدهند،قیمت سوراخ موش بالامی رود" ویا ادعای داشتن 140هزارسند افشاگرانه ازرقیب، ازمهمترین فرازهای ضدحمله اوبه رقبای خوداست. ازجانب دیگر فشاربراصلاح طلبان وفتنه گران نیزهم چنان ادامه داشته ورژیم اجازه هیچ گونه تحرکی به آنها را نمی دهد. بستن اخیرروزنامه اعتماد به دلیل مصاحبه با جوانفکر(همانطورکه باهنراخیرا گفته است) بازتاب دهنده نگرانی این جناح ازنزدیکی "منحرفان" و "فتنه گران" و اصلاح طلبان به یکدیگر است. حالا آش آنقدرشورشده  که خان هم آن را فهمیده است.چنانکه اخیرا موسوی خوئینی ها،این بقول خودشان  پدرمعنوی ومحافظه کاراصلاح طلبان ودبیرکل مجمع روحانیون مبارزگفته است دیگر رژیم نیاز وتمایلی به شرکت اصلاح طلبان درانتخابات ندارد وبنابراین احتیاجی هم به بحث وتصمیم گیری حول آن نیست. جبهه مشارکت ومجاهدین انقلاب اسلامی غیرقانونی اعلام شده اند وبقیه جریانات این طیف ازجمله مجمع روحانیون واحزاب دیگرنیزهمگی درحالت کما بسرمی برند.بهمین دلیل درشرایطی که سه ماه بیشتربه برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی باقی نمانده است،هیچ دودی ازتنورانتخابات فرمایشی پیش رو بیرون نمی آید واساسا هم قرارنیست دودی بیرون بیاید.

بنابراین همانطورکه خامنه ای اعلام داشته است نباید اجازه داد که انتخابات به موضوعی امنیتی تبدیل شود و یا همانگونه که مصلحی،وزیرامنیت خامنه ای اخیرا بیان داشته است خطر درکمین انتخابات نشسته است واگرفرصتی برای عرض اندام داده شود به چالش با نظام ورهبری تبدیل می شود.

دراین راستا بنظرمی رسدکه پس ازمدتها بگوومگو پیرامون چگونگی نمایش انتخاباتی واتخاذ تدابیرلازم واضافی برای برگزاری بهداشتی آن،ازجمله چگونگی ودامنه حضورگرایشهای مجازبه شرکت، تصمیم نهائی آن شده است که انتخابات تنها درمیان طیف بسیارمحدود و اصلی اصول گرایان و گرایش های درونی آن برگزارشود(البته برگزاری چنین سناریوئی منافاتی با حضورحداقلی چند کاندید باصطلاح مخالف مطئمن و ونرم تن خارج ازطیف خودی ها ندارد).حتی بین خودشان درمورد نحوه شرکت خودشان هم اختلاف وجود دارد. چنانکه ازیکسو کنی وحداد عادل حتی درغیاب یک رقیب واقعی برارائه لیست واحد ازسوی همه جریانات اصول گرا تأکید دارند وحال آنکه ازطنز روزگار حامیان مصباح یزدی وتبه کارانی چون حسینیان، به ارائه لیست های جدا گانه برای باصطلاح داغ کردن تنورانتخابات وتظاهربه وجود رقابت،و لی دراصل برای گرفتن سهم بیشتری ازقدرت توسط باندخودشان تأکید دارند. واین درحالی است که کل حاکمیت همچون مارگزیده هراسان ازریسمان سفید وسیاه،نگران عبورو نفوذ اشباح واجنه وبقول خودشان کاندیداهای سفیدوغیرمارکدارازفیلترهای گوناگون تصفیه هستند.چنانکه مصلحی وزیراطلاعات خامنه ای هشدارمی دهدکه انتخابات پیشارو حساسترین انتخابات کل حیات جمهوری اسلامی است.آن ها علیرغم پائین کشیدن فتیله ها وسیاست خاموش نگهداشتن تنورو اجتناب ازهرگونه ناپرهیزی دردوره پیشاانتخاباتی،بازهم نگران برگزاری انتخابات ووقوع اتفاقات پیش بینی ناشده ای هستند.

علاوه برانتصابات مجلس که ازمهمترین چالش های درونی حکومت درطی ماههای پیشارو است،سران نظام وخامنه ای که ازدردسرهای تشریفات قانونی خاطرات تلخی تاسرحد خطر چپه شدن نظام دارند، بفکرتغییراتی درساختارحقوقی قدرت ومکانیزم های انتخاباتی افتاده اند تابه گفته خامنه ای نظام ریاستی جمهوری کنونی به نظام ریاستی پارلمانی تبدیل شود .براین اساس رئیس جمهوربجای آنکه بارأی مستقیم رأی دهندگان انتخاب شود،بطورغیرمستقیم ازطریق نمایندگان دست چین شده وازفیلترگذشته پارلمان(همان مجلس شورای اسلامی)انتخاب می شود.تصوربراین است که باچنین تمهیدی می توان ازخطرعرض اندام محتمل رئیس جمهوربه هنگامی که فیلش یادهندوستان کند،همانطورکه درمورد احمدی نژاد اتفاق افتاد،جلوگیری کرد.با دومرحله ای کردن انتخابات ریاست جمهوری به صورتی که درموردانتخاب ولی فقیه توسط مجلس خبرگان شاهدیم، ازشکل گیری هرگونه قدرت دوگانه دربالا (وبه طوراخص درقوه مجریه)که مهمترین دغدغه خامنه ای وحامیانش را تشکیل می دهد می شود اجتناب کرد.باین ترتیب  فرصتی برای مردم ویا دشمنان خارجی نظام جهت سوء استفاده  بوجود نخواهد آمد.البته برای تضمین سرسپردگی بازهم بیشتر مجلس دربرابراشارات و فرامین ولی فقیه سوای نظارت استصوابی واهرم های موجود، می توان ازاهرم های مکملی نظیرهمان لایحه نظارت مجلس برنمایندگان خاطی سود جست. ازقدیم گفته اندکه دوپادشاه دریک اقلیم نگنجند.خامنه ای وحامیانش برای تحقق سودای حکم رانی مطلقه به فکر دوختن تن پوش جدید حقوقی وسیاسی به قامت برازنده استبداد مطلقه برآمده اند وآن را با عناوین غلط اندازوباصطلاح "خررنگ کن" نوسازی حکومت ونظام ازنوع پارلمانی به مثابه قدرت انعطاف وپویائی نظام دربرابرتحولات زمانه توصیف می کنند. باین ترتیب شاهد گام های جدیدی درراستای پوست اندازی رسمی "جمهوری" اسلامی به درقالب حکومت اسلامی وولایت مطلقه هستیم.براین اساس دولت ومجلس وتمامی نهادها باید مستقیما به کارگزاران وعاملین اجرائی و تحت امرولی فقیه تبدیل شوند تا همانا الگوی الهی وآسمانی ولایت مطلقه معنای واقعی وملموس تری پیداکند.

نقطه وروددشمنان وچشم اسفندیاررژیم درنزد جناح حاکم وشخص خامنه ای،تخلل قدرت و نبود تمرکزبقدرکافی دربالاترین سطوح رهبری نظام،وتزاحم روزافزون رعایت  تشریفات وروزنه های "قانونی" باعملکرد ولایت مطلقه است که با مسدودکردن آنهامی توان راه رخنه دشمنان را بست وخویشتن را روئین تن نمود. اکنون قدرت حقیقی بفکرایجاد تن پوش حقوقی ورسمی مناسب تری با خود برآمده است.

 بدیهی است که چنین رویکردی رو به قهقرا دارد ودرمغایرت با روح زمانه وتحولات داخلی و منطقه وجهانی است که جمهوری اسلامی درآن محصوراست.ازهمین روهرگز قادربه مسدودساختن روزنه های خطرنیست وباتلاش برای مسدودساختن هرروزنی دهها روزن جدید گشودمی شود.این روزنه ها نیز بیش ازآنکه ازباصطلاح بافت های حقوقی قانون اساسی ویا چندگانگی درونی نشأت بگیرند،ازبیرون رژیم وازدرون فضاهای محیط برآن(ازجمله نارضایتی گسترده مردم) نشأت می گیرند. تجربه نشان داده است که هرجراحی دربدن این بیمارفرتوت نه فقط  پس ازمدتی مجددا شروع به بازتولید سریع همان شکاف های جراحی شده می کند،بلکه بردامنه تقابل و انزوای داخلی وجهانی رژیم می افزاید. دوقطبی شدن بیشتر تضاد بین مردم ورژیم بخصوص سیبل شدن کانون قدرت-ولی فقیه- یکی  ازنتایج بارزآن است که درکل برطوفندگی مبارزه و شکنندگی آن می افزاید .نگاهی به سرنوشت دیکتاتورهای منطقه نشان می دهدکه سرنوشت فرایند تمرکزقدرت دردستان یک دیکتاتوردرجهان امروزنه فقط نقطه قوت نیست بلکه به نقطه ضعف آنها ودرشرایط دهان بازکردن بحران به نقطه بی بازگشت چنین نظاماتی تبدیل می شود.ازسوی دیگرامروزه استفاده هرچه بیشترازاهرم قهرمستقیم برای سرکوب اعتراضات بادشواری های روزافزونی مواجه شده است.توسل قذافی به سرکوب مستقیم و خشن،سرنوشت او وسقوط شتابانش را رقم زد.درمورد سوریه وتوسل بشاراسد به خشونت نیز شاهد طی همان روند لیبی هستیم. بی تردید ایران وجمهوری اسلامی هم استثنائی براین روند عمومی نبوده وسرنوشت آن درمتن تحولات منطقه رقم خواهد خورد.بااین همه درجهتی خلاف آن تلاش رژیم دربستن هرچه بیشترمنفذهای سیاسی وتوسل به سرکوب و دیکتاتوری عریان است. سودای  یک دست شدن همچون سرابی است که پایانی برای آن متصورنیست. ونتیجه نهائی هم چیزی جزلاغرترشدن طبقه سیاسی حاکم وتبدیل شدن آن به تنه درختی کاملا پوک و موریانه خورده، وافزایش خطرفروپاشیدگی دربرابر وزش طوفانهای درونی وبیرونی نخواهد بود.محمد خاتمی که بخوبی این خطررا لمس کرده است،درآخرین سخنانش باردیگربه رژیم هشدارداده است که با بازکردن فضا ودادن اجازه نفس کشیدن،می توان خطرات وتهدیدها را خنثی کرد. همو درادامه سخنانش  می افزاید که باکمال تأسف شاهد روندهای عکس آن هستیم. بااین همه تلاش این دسته ازاصلاح طلبان نظام حاکم ناظربه آن است که ازبسته شدن کامل روزنه های تعامل با رژیم برای افزایش شانس بقاء آن  ممانعت به عمل آورند. بخصوص تشدید فشارها و تهدیدهای خارجی کورسوئی از امید را درکالبدآنان برای یافتن جائی درنظام کنونی برای آویختن شال وقبای خود برانگیخته است.برای آنها گزینه تحریم نتخابات نظام وجود ندارد.آنها همانگونه که گفته اند اپوزیسیون دولت(ویکی ازجناحها) هستند ونه نظام. حتی تهدید به عدم شرکت آنها درانتخابات نیزبرای اعمال فشاربرای گشودن دریچه ای برای منظورفوق است. درنزدآنها سیاست ورزی یعنی مشارکت درانتخابات وبدون آن ازسیاست ورزی چه می ماند؟!

بسوی یک جنبش تحریم فعال

همانطورکه اشاره شد رژیم برآن است که باپرهیزازافتادن به دام وسوسه داغ کردن تنور انتخابات، امکان هیچ گونه خلل ورخنه ای به رقبای خود و"سوء استفاده" مردم  ویا قدرت های بزرگ ندهد.ازسوی دیگر دراین دوره با بحرانی شدن منطقه ومتزلزل شدن حکومت های وابسته به قدرتهای بزرگ وفعال شدن جنبش های اعتراضی(وازجمله ازنوع اسلامی آن) ودرشرایط تشدید افزایش انزوا و فشارهای جهانی،برای نفوذ درجنبش ها ومقابله با فشارها وممانعت ازاجماع جهانی علیه خود سخت نیازمند نمایش انتخاباتی وتبلیغ الگوی باصطلاح مردم سالاری دینی است.این نیزبدیهی است که داغ کردن این تنوربا تکیه بر اصول گرایان منفور سنتی  وعناصرمعلوم الحالی چون مصباح یزدی ویا عناصراطلاعاتی نظیر حسینیان همکار ومدافع سعید اسلامی ها  ناممکن است. واین دقیقا همان چالش اصلی است که می تواند زمینه سازاعمال تاکتیک تحریم گسترده وفراگیر را فراهم آورد وافلاس وانزوای رژیم را به تماشا بگذارد. حتی اگربرغم شکاف های درونی، جناح اصلی قدرت هوس تقلب گسترده کند و ارقام غیرواقعی ارائه دهد نه فقط اسباب تمسخربیشترخود را فراهم خواهد ساخت بلکه خطروقوع اعتراضات را بالاخواهد برد. برای گذربه تحریم فعال ونشان دادن انزوای پرشکوه رژیم، نیازبه آن هست که تحریم "انتخابات" درخیابان ها وصندوق ها بویژه درشهرهای بزرگ با تمامی ابعاد خود به معرض نمایش گذاشته شود. اینکه ازمفهوم تحریم فعال چه می فهمیم،بحثی است باز ودارای مراتب مختلف. دامنه بروزآن بستگی به میزان بکارگیری ابتکارات جنبش وفعالین تحریم کننده دارد.ازتبلیغ وسیع تاکتیک تحریم درگستره جامعه، تنها گذاشتن رژیم وخلوتی هرچه وسیعتر صندوق های رأی تا به تصویررسانه ای کشیدن هرچه بیشترانزوای رژیم وخنثی کردن تلاش های  مذبوحانه بوق های تبلیغاتی آن،ویا خنثی کردن ترفندهایش برای  جلب اقشارکمترآگاه،وارد کردن فشاربه اصلاح طلبان برای موضع گیری قاطع علیه انتخابات وافشاء حامیان شرکت درانتخابات، ودربهترین حالت  مبادرت به تظاهرات واعتراضات گوناگون علیه انتخابات نمایشی وحتی درصورت امکان بهم ریختن نمایش انتخاباتی....جملگی ازوجوه ومراتب سیاست تحریم فعال بشمارمی آورد بااین همه .بی تردید نیروی محرکه جنبش تحریم را مدافعان سرنگونی نظام کنونی نشکیل می دهند واصلاح طلبان وجنبش موسوم به سبز قادربه تبلیغ وترویج فعال این تاکتیک نیستند.دربهترین حالت عدم دادن فراخوان  برای شرکت درانتخابات والبته مجازبودن شرکت فردی درانتخابات موضع آنها را تشکیل می دهد. سکوت وعدم شرکت آنها نیزعمدتا از ِقبل راه ندادن رژیم است وگرنه منش واقعی آنها را صبروانتظاربه امید روشن شدن چراغ سبزرژیم تشکیل می دهدکه مصداق "ازتوبه یک اشارت، ازما بسردویدن" خواهد بود.با این همه ابعاد تحریم انتخابات این دوره می تواند ودرمقایسه باسالهای گذشته وسعت بیشتری  داشت باشد.هم چنان که فشارها وحساسیت های جهانی نسبت بیشترشده  وبراهمیت تحریم انتخابات وپی آمدهای آن افزوده است .

بااین همه وجود زمینه های عینی  ومناسب برای تحریم،معادل شکل گیری یک جنبش تحریم نیست. با درنظرگرفتن تمایزنسبی ایندو، زمینه های عینی می تواند امکانات مناسبی را برای فعلیت یافتن جنبش تحریم ونقش آفرینی شبکه ها ومحافل وتشکل ها و عناصرآگاه فراهم سازد.

درچنین شرایطی برای آنکه کنش عدم شرکت به یک کنش فعال وجنبشی- تحریم فعال- تبدیل شود مستلزم گسترش دامنه حرکت وآگاهی تحریم  کنندگان به عمل ومعنای اقدام خود می باشد.عدم شرکت وقتی آگاهانه واعلام شده وهماهنگ شده باشد آن را به یک تحریم فعال وکنش آگاهانه  تبدیل می کند. ازاین رو باتوجه به زمینه های مناسب  تبدیل یک تحریم منفعل ودرخودبه تحریمی فعال ولاجرم یک کنش آگاهانه وجنبشی ،قاعدتا بایدشکل گیری یک تحریم فعال ازمهمترین دغدغه های فعالین ومحافل وشبکه ها وسایرتشکل های مردمی بشمار رود.وقتی که"شرکت نمی کنیم" به زبان آید ودروسعت جامعه نقل قول شود،وپیک های گسترده ای آن را دراشکال گوناگون وازجمله دیواربه دیوارو دهان به دهان وشهربه شهر بازگوکنند، ما با طلیعه یک جنبش تحریم مواجه می شویم. البته  نباید فراموش کنیم که انتخابات مجلس با انتخابات ریاست جمهوری تفاوت آشکاری دارد وباداشتن وجه محلی وشهری فاقد قدرت بسیج کنندگی سراسری آن است.با این همه رژیم جمهوری اسلامی برای پیشبرد برنامه های سرکوب خود هم چون دوره عزل لیبرالها وبنی صدر دردوره پیشارو،به یک مجلس دست آموز وصددرصدمطیعی برای پیشبرد اهداف خود ومشروعیت بخشیدن به تصمیم های نظام نیازمبرم دارد.بهمین دلیل تحریم هرچه گسترده ترچنین مجلس فرمایشی،بخصوص،بخصوص درکلان شهرها که وجه سیاسی انتخابات برجسته است  وبازتاب آنها نیزمعنادار،مهرابطالی خواهد بود برنقشه رژیم.

 

نقش عوامل سه گانه دردامن زدن به گستره جنبش تحریم*

درمقطع کنونی سه عامل مهم می تواند درتقویت جنبش تحریم ودامنه آن مؤثرباشد:

الف-تجربه جنبش اعتراضی دوسال پیش ازسوی مردم وجوانان درموردماهیت نمایش انتخاباتی رژیم وافزایش خشم عمومی دراین فاصله.دراین معنا تحریم گسترده به معنی پس گرفتن  رأی هائی است که درانتخابات بعدی مصادره گشت وازسوی رژیم "حماسه" خوانده شد.

ب-سیاست انقباضی رژیم دردایره انتخاب شوندگان ولاجرم کنارگذاشته شدن اصلاح طلبان وحتی اصول گرایان میانه رو ازدایره کاندید شدن. واگردرنظربگیریم که یکی ازابزارهای مهم رژیم دردوره های قبلی برای گرم کردن تنورانتخابات و جلب مشارکت بیشتر مردم ،تبلیغات گسترده  اصلاح طلبان-وعناصری چون خاتمی وتاج زاده ونبوی وایفاء نقش تحریم شکنی ازسوی آنها بوده است، این بار رژیم عملا خود را ازچنین پشتیبانان مهم وبازارگرم کن محروم ساخته است.

ج- فشارقدرت های بزرگ جهانی به رژیم،حساسیت افکارعمومی جهانی وتحولات منطقه ای،همه نگاه ها را به انتخابات پیشاروی رژیم معطوف ساخته است.

 درنتیجه ترکیب عوامل فوق است که می توان گفت که حتی نفس عدم شرکت و تنها گذاشتن هرچه بیشتررژیم درروزانتخابات این دوره-یعنی حتی یک تحریم گسترده ساده-  درجهانی که همه نگاه ها به رژیم دوخته شده است ،دارای پژواک وپی آمدهای مهمی بوده وبه معنی یک شکست بزرگ برای رژيم وریزش اعتماد به نفس حامیان او ویک پیروزی مهم برای جنبش اعتراضی خواهد بود. مصلحی درگفتگوی خویش ازتحریم به عنوان توطئه  قدرت های خارجی نام برده است که نشان میدهد که سران نظام تا چه اندازه نگران به نمایش درآمدن انزوای خود هستند. البته دراین که قدرت های خارجی به مسأله انتخابات ایران حساس هستند و درگزارش نماینده حقوق بشرهم برلزوم نظارت داخلی وبین المللی برآن تأکیدشده است، حرفی نیست. اما تجربه بیش ازسه دهه نشان داده است که درغیاب مردمی فعال وحاضردرصحنه آن ها نیزقادربه کاری نیستند. آن ها درخلأ اقدام نمی کنند بلکه پروژه ها واهداف خویش را باتوجه اعتراضات وتحولات محتمل خود جوش مردمی و جهت دادن به آن پیش می برند ودراصل نگرانی رژیم هم بیش ازمداخله قدرت های بزرگ ویا رقبای داخلی خود، پتانسیل اعتراضی وانباشت نارضایتی مردمی است که برآنها حکومت می کند  ونگرانی اصلی نیزگشوده شدن روزنه هائی است که می تواند موجب جریان یافتن خشم آنها گردد.

درشرایط وجود بازیگران گوناگون باهدف ها ومقاصد گوناگون درصحنه، برای مدافعان آزادی ورهائی، مهم حرکت آگاهانه وخودجوش ومستقلانه مردم هست که بتوانند فارغ ازاهداف رژیم یا قدرتهای خارجی مطالبات اصیل خود را مطرح وپیگیری کنند.

 

 دوچالش دیگر "انتخابات":

چالش اول: برگزارکننده انتخابات بطورطبیعی دولت ووزارت کشوروکارگزاران برگزیده آن درنقاط گوناگون کشوراست.اکنون باتوجه به منازعات موجود،جناح رقیب علیرغم اعمال حداکثرفشاربه دولت برای دست ازپاخطا نکردن، براین نظراست که دولت نمی تواند برگزارکننده بیطرفی برای انتخابات پیش رو باشد.بهمین دلیل اگربه توافق لازم نرسند-آنطورکه دردوره خاتمی به چنین توافقی رسیدند- چنین شکافی می تواند به چالش مهمی  دربرگزاری انتخابات تبدیل شود.البته جناح حاکم هم بیکارنمانده وازهمین حالا درصدد مقابله با آن است. چنانکه قوه قضائیه ازهم اکنون برای کنترل انتخابات  ستاد بدیلی تحت مسؤلیت اژه ای وذوالقدر،سپاهی سابق ،بوجود آورده است که هدف رسما اعلام شده اش  پیشگیری ازجرائم انتخاباتی است.

چالش دوم را باید ازسوی برخی ازگرایش ها ونیروهای موجوددراپوزیسیون دانست که باشعار"انتخابات آزاد"به مثابه استراتژی خود عملا وخواسته وناخواسته به مقابله با تحریم انتخابات وکاستن ازُبرندگی آن برخاسته اند.این شعاربا شعاراصلاح طلبان مدافع قانون اساسی بی تنازل ومخالف تحریم فعال هم  همپوشانی دارد.ازاین رو عملا زمینه مساعدی برای به توهم  پراکنی حول امکان برگزاری انتخابات آزاد توسط این گونه جریانات  فراهم می کند ومی تواند موجب اختلال درگسترش دامنه وتشتت درصفوف تحریم گردد.البته دفاع از "استراتژی انتخابات آزاد" درمعنای کلی خود وبنابه روایتی می تواند ربط مشخصی به تاکتیک معین دربرابر"انتخابات" کنونی و درتوازن قوای کنونی نداشته باشدوبه معنی درخواست آزادی انتخابات درنظام جمهوری اسلامی نباشد والبته می تواند  درروایت دیگری به آن ربط داشته باشد باشد.اگربراستی منظورازطرح این شعارکلی،فراترازتاکتیک معین است وبه دوره پساجمهوری اسلامی مربوط می شود.دراین صورت اگرریکی به کفش کسی نباشد،ضرورت تفکیک آن ازتاکتیک مشخص تحریم دربرابرنمایش انتخاباتی رژیم ضروری است.

2011-12-05  14-09-1390

http://www.taghi-roozbeh.blogspot.com/

 

*-بی شک سیاست تحریم به یک معنا برای همه عناصرآگاه تر ومدافعان واقعی آزادی جنبه استراتژیک داشته است.چرا که  درنظام جمهوری اسلامی انتخابات هیچ گاه معنای واقعی حتی درحد دموکراسی صوری هم نداشته است. فراترازاین برای کمونیستها ومدافعان رهائی ازنظام سرمایه داری هدف اصلی راززدائی ازدموکراسی صوری وعملکرد واقعی آن وعبور استثمارشوندگان ازسازوکارهای سیستم است وبرخورد با انتخابات هم درراستای آن وباتوجه تقویت چنان روندی صورت می گیرد. بنابراین وقتی ازتاکتیک تحریم سخن می گوئیم به معنای دامن زدن به کنش توده ای برای عبورمردم ازسیستم است ونه مبارزه برای تحقق شکل دیگری ازحضوردرسیستم.

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

*چرا ترامپ، اکنون، بیت المقدس را پایتخت اسرائیل اعلام کرد؟ [2017 Dec] 
*‎ پایان یک خودفریبی بزرگ‎!‎‏ لحظه مواجهه با حقیقت تلخ‎!‎ [2017 Dec] 
*به استقبال شانزده آذر-روزدانشجو- برویم! [2017 Dec] 
*رویکردهای تازه و خطرناک حکومت اسلامی!‏ ‏  [2017 Dec] 
*حق تعیین سرنوشت از منظررویکرد سوم [2017 Nov] 
* انقلاب اکتبر و ادعای کودتا! [2017 Nov] 
* آغازدوره پسابرجام؟ آرامش قبل ازطوفان؟  [2017 Oct] 
* گزارش گزارشگرویژه: یک گام مهم و به جلو در مطرح شدن جهانی کشتارتابستان ۶۷ [2017 Sep] 
*جهان به کدام سو می رود-2* [2017 Sep] 
*انقلاب اسلامی و محلل هایش! [2017 Aug] 
*جهان به کدام سومی رود؟ نگاهی به چالش ها و صورت بندی آن ها [2017 Aug] 
*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]