جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید
تقی روزبه

گرچه گسترش جنبش "وال استریت را اشغال" کنیم، درادامه والهام گرفته ازجنبش های مشابه آن درمیدان التحریرقاهره و اسپانیا( اروپا) وبخشی ازاین جنبش جهانی است، ودارای همان خصلت های عمده ای است که درنوشته های دیگربه آن پرداخته ام*1.اما درعین حال فقط ادامه ویا بیان ابرازهمبستگی باسایرجنبش ها نیست وریشه درتبعیضات ودشواری های انباشته شده وتشدید بحران اقتصادی وسیاسی درخود جامعه  آمریکا دارد. گسترش این جنبش درآمریکا را همچون سرایت آتش به ُکنده اصلی باید نقطه عطف تازه ای درعروج این جنبش جهانی دانست. همانطورکه آمریکا دژاصلی سرمایه داری وباصطلاح مسقط الرأس نظام سرمایه داری( ونئولیبرالیسم) است، ومدل واره های آن درعرصه های گوناگون اقتصادی وسیاسی وهنری و... باسرعت وابعادبیشتری خصلت جهان شمول پیدامی کند، وهمانطورکه سرایت بحران اقتصادی ومالی آن، اقتصاد وبورس های جهان وبویژه اروپا را تحت تأثیرقرارداد، جنبش آن نیزمی تواند واجدهمین خصلت بوده ودرسراسری کردن شعله های اعتراض ودرک ازماهیت وعملکرد جنبش های جدیدوآرایش نوین مبارزه ضدسرمایه داری نقش مؤثری داشته باشد.درواقع گسترش این چنین شتابان جنبش درآن خطه بزرگ وپژواک سریع آن درسراسر جهان، باشعارهای ضدسرمایه داری درکشوری که مثلا سخنان اوباما درموردافزایش اندکی مالیات ازثروتمندان برای کنترل کسربودجه  دولت، کفرابلیس بوده و با انگ سوسیالبستی مواجه میشودامری غریب است. بااین همه همانطورکه اشاره شد وقوع این رعد درآسمان بی ابرنبود بلکه علاوه براعتراضات  ویسکانسن،ریشه درجنبش وسیعی ازجوانان وزحمتکشان برای ایجاد تغییردر انتخابات قبلی ریاست جمهوری که درپی سیاست های بحران آفرین وجنگ طلبانه  نئوکانها شکل گرفته بود دارد که البته توسط حزب رقیب آنها(دموکرات ها ) باسوارموج شدن،وشعارآری! ما می توانیم تغییربدهیم، وبا بروی صحنه آوردن چهره ای دینامیک وآژیتاتور چون اوباما و وعده و وعیدهای وی وحزبش مورد بهره برداری رقابت های انتخاباتی قرارگرفت.حزب دموکرات توانست  این نارضایتی گسترده ناشی ازبحران اقتصادی وسیاسی،ورشد بیکاری وفلاکت و شکاف های عظیم طبقاتی را درسبد خود بریزد وحرکتی را که هنوز درآغازبود وبه بلوغ لازم وفراسیستمی نرسیده بود زیرچترخود بگیرد. با این همه بزودی دست اوباما  روشد وچیرگی اوبامای وال استریت براوبامای کوچه و بازارپس از انتقال او به کاخ سفید، آشکارشد. با تشدید بحران سرمایه داری وایفاء نقش کارگزاری کاخ سفیدبرای بانکها وسرمایه داران بزرگ ومالی درمواجهه با بحران، به موازات  تشدید بیکاری وسیاست جنگ افروزی وی، بسرعت ستاره اقبال اوباما روبافول گذاشت. در اردوی محافظه کاران نیزدرپی شکست انتخاباتی ونگرانی ازوقوع وقفه یا سستی درپیشبرد سیاست های نئولیبرالی ،تحولاتی صورت گرفت ونقشه ضدحمله گسترده ای توسط جناح راست سرمایه وجمهوری خواهان  تدارک دیده شد.آنها  برای فلج کردن شبه رفرم های حریف و درکوزه گذاشتن وعده و وعیده هایش به انتخاب کنندگان، وتصرف نهادهای قانون گذاری درانتخابات میان دوره ای ونهایتا تصرف ریاست جمهوری درانتخابات دوردوم، جنبش تی پارتی با زعامت راست ترین ومرتجع ترین گرایشها را راه انداختند وتوانستند دراین مدت اکثریت مجالس کنگره وسنا را ازآن خود کنند.نئولیبرالیزم که درطی سه دهه اخیرباتعرض وتهاجم یک به یک سنگرهای گوناگونی را به تصرف خود درآورده بود و دست آوردهای رفاهی جامعه وکارگران وزحمتکشان را یک به یک پس گرفته بود باردیگرباهمان سودا خیزبرداشت،غافل ازآنکه تپش نبض زندگی ومقاومت اگرچه ناپیدا اما درزیرپوست جامعه آمریکا تندترشده است. بهرحال ناتوانی وفلج شدگی اوباما(وحزب دموکرات که فراترازظرفیت خود وعده ووعید داده بود) ،راه اندازی جنبش ارتجاعی تی پارتی وتصاحب مجالس کنگره وسنا وخیز بلند برای تصرف مجدد نهاد ریاست جمهوری دوردوم، جنبش جوانان وبیکاران را برسردوراهی تسلیم به وضعیت فلاکت وبیکاری  موجود وتشدید آن ویا عبورازاوباما وبرپائی جنبش مقاومت مستقل و فراسیستمی قرارداد.درجامعه خموده وآموخته ومنقاد درتاروپود سرمایه داری وبمباران های  تبلیغاتی رسانه های انحصاری  ودرفقدان سنت استمرار مبارزات ضدسرمایه داری گسترده دردهه های اخیر، خیزش های کنونی بیانگرجهشی بزرگ وحاکی ازغلبه شورزندگی ومقاومت برتسلیم وانقیاداست. ازاین رو درچهارچوب مشخصات عمومی جنبش های جدید، ویژگی های جنبش اخیرآمریکا حائزاهمیت خودویژه ای است:

کشانده شدن تظاهرات وجنبش به خیابان وبیرون ازسازوکارهای رژیم(درمقایسه با جنبش سال  2008با شعارآری!ما می توانیم تغییربدهیم) آنهم درشرایطی که کل آپارات وسازوکارهای موجودی که برای تظاهربه دموکراسی تعبیه شده اندسرسپردگی خود را تمام عیار به بازارهای مالی وشرکت های بزرگ به نمایش گذاشتند، زمینه های گسترش پرشتاب حرکت در جغرافیای وسیع آمریکا درمدتی کوتاه(انتشارآن درشهرها ونقاط بسیاری ازآمریکا درطی یک ماه ازآغازجنبش اشغال وال استریت توسط چندصدتن جوان)،شتاب وابعاد گستره جهانی آن(تا 82 کشوروهزارشهرجهان وبا میلیونها تظاهرکننده درطی دوروز) فراهم ساخت. وازنظرهدف وآماج، کانونی کردن مبارزه علیه سرمایه مالی وبانکداران وبازاربورس ( و شرکت های غول پیکری که برهمه بخشهای اقتصاد وهمه وجوه زندگی چنگ انداخته اند وکشورآمریکا را به  سرآمد همه کشورها در کالائی کردن همه عرصه های زندگی  تبدیل کرده اند) و وال استریت شاخص ونماد همه این فلاکت ها ونکبت های دامن گیر مردم  وجبروت سرمایه بشمارمی رود، ازدست آوردهای مهم این جنبش محسوب می شود. البته  درکناراین خواست اصلی، انواع واقسام مطالبات معیشتی وسیاسی وزیست محیطی وضدهسته ای  وضدجنگ، وبویژه دموکراسی مستقیم،...نیزمطرح هستند. خودسازمان یابی واستفاده ازاشکال  شبکه ای –افقی  وبهره گیری ازارتباطات اینترنتی وشبکه های مجازی درمقیاسی گسترده برای سراسری شدن وشکستن جوسکوت، تاکتیک تصرف فضاهای شهری واقدام مستقیم وبازدارنده  ازدیگرویژگی های جنبش های جدیداست. اما آماج قراردادن وال استریت وسرمایه مالی به عنوان حط الرأس نظام سرمایه داری  وبسیج کننده ترین شعارعمومی وانتشاراین شعاردرمقیاس جهانی ودرجهت ارتقاء مطالبات این جنبش  واجداهمیت زیادی درتقویت خصلت ضدسرمایه داری آن است*2.  واگردرنظربگیریم که سیاست های دولت های سرمایه داری درطی دوسال اخیردراختصاص وواریزکردن تریلیونها دلارازبودجه عمومی به بانکها  وسرشکن کردن آن ها  به حساب مردم، تصویب برنامه های ریاضت اقتصادی وویرانگرانه علیرغم اعتراضات میلیونی ومکررشهروندان زحمتکش همه این کشورها، "همان  99%"، دهن کجی آشکاری بود به مردم وافشاء ماهیت پوسیده سیستم پارلمانی ونمایندگی، وروشن شدن ماهیت دولتمردان  ودیوانسالاران به مثابه کارگزاران مطیع  سرمایه  ومالی وراززدائی ازچهره بزک کرده دموکراسی بورژوائی. نتیجه همه اینها سبب لبریزشدن خشم فروخفته جوانان بیکاروشاغل ازاقشارمختلف زحتمکشان گشته است. نفس وقوع و پژواک گسترده این جنبش درخود آمریکا امرتازه وبکری است. براساس برخی آمارها،برای اولین بار82% افکارعمومی آمریکا ازماجرا مطلع شده اند و38% با آن موافق. بااین همه برای فراگیرشدن این حرکت درمیان توده های هرچه بیشترهنوزراه درازی درپیش است.باتوجه به تشدید دامنه بحران اقتصادی وسیاسی ودرپیش بودن رقابت های  انتخاباتی در آمریکا زمینه ها گسترش ونیرومندترشدن این جنبش وجود دارد. این که این جنبش تاچه حد بتواند به عنوان یک نقطه عطف مهمی دربهم زدن توازن قوا بین جنبش وسیاست های نئولیبرالیستی باشد وبتواند آن را را به عقب نشینی قاطع وادارسازد وجنبش اعتراضی ضدسرمایه داری را به حالت تعرض بکشاند،هنوزنمی توان به طورقطع سخن گفت. گرچه نشانه هائی ازبیرون آمدن جنبش ازلاک دفاعی خود مشهوداست اما گمان زنی درکم وکیف آن درحد بهم زدن موازنه قوا را باید باینده سپرد. درعین حال باید این نکته را نیزخاطرنشان ساخت که رشد ناموزون جنبش دربعد افقی وعمودی می تواند موجب بروزنقاط آسیب پذیری شودکه بورژوازی بتواند با رخنه درآن وازطریق انجام برخی رفرهم صوری وسطحی  درصدد خلع سلاح  وپراکنده ساختن جنبش براید.یکی ازاین نقاط ضعف تقسیم سرمایه به سرمایه داری بد(نئولیبرالیستی،با سرمایه ملی مهارنشده وازجمله بانکهای  بورس باز) وسرمایه داری خوب(سرمایه داری با سرمایه مالی مهارشده وبانکهائی که به تجارت وبازرگانی می پردازند) است. 

 

 

 جنبش های جدید درعین حال  ادامه جنبش جهانی سال 99 سیاتل محسوب می شودکه درمتن فراز وفرود خود باردیگرواین باربا آمادگی ورشد کمی وکیفی بیشتری واردصحنه شده است.درواقع جنبش فروم اجتماعی جهانی علیرغم آنکه درطی یک دهه اخیر توانست نیروی وسیعی باگرایشهای گوناگون را درسطح جهانی ویویژه علیه جنگ بسیج کند وبه میدان بیاورد وازاین جهت بلارقیب بود، با این همه ازنظرسازمان یابی درفواصل نشست های سراسری خود فاقد مفصل بندی لازم برای استمرار وگسترش دامنه عمل وتأمین هماهنگی های مناسب با وظایف وساختارخود بود. بدیهی است که این مفصل بندی ها تنها می توانست براساس خطوط پایه ای  والگوهای عمومی این جنبش های جدید،یعنی بدون سلسه مراتب با تکیه برمجامع عمومی وخودسازمانگر وجمع های خودگردان ودرفضاهای بیرون ازسیستم وبااستفاده ازشبکه های ارتباطی نوین  صورت گیرد. هم چون آفرینش شوراها ویا کمونها که درجنبش های پیشین  ابتکارخلاق خودجنبش ها بودند،وتنها می توانستند ازدل خود جنبش و توسط خلاقیت آنها جوانه بزنند،جنبش های جدید نیزحلقات تکمیلی ومشخص سازمان یابی خود را تنها می توانستند ومی توانند ازمتن جوشش ها وخلاقیت های خود بوجود آورند.درواقع درحرکت های دوسال اخیرازتونس وقاهره  وتا اروپا وآمریکا این جنبش ها توانسته اند با خلاقیت خود  بخشی از این حلقات مفقوده را درقالب برگزاری مجامع عمومی خود درفضاهای حقیقی وبیرون ازسازوکارهای سیستم درقالب اشغال فضاها، درخیابانها ومیادین ونقاط حساس وتوجه برانگیز وبرقراری ارتباطات شبکه ای -افقی بین نقاط گوناگون برگذارکنند. بااین همه برپائی این گونه تجمعات بدون جمع آمدن  فضا وآتمسفرنارضایتی عمومی امکان نداشت چنین فراگیرشود.بهرحال تصرف فضاها و برپائی این  مجامع عمومی درنقاط حساس  وتثیبت آنها بی شک می تواند گام مهمی درسازمان یابی باشد.گامی که می تواند باتعمیق این روند ویافتن وساختن حلقه های بعدی سازمان یابی درفضاهای گوناگون جامعه والبته درانطباق با ماهیت وطبیعت خود رهان خویش، برای استمرارحرکت  وکسب دست آوردهای بیشترونهایتا دست یابی به اهداف کلان خود دارای اهمیت باشد.درواقع  سازمان یابی درفضاهای کلان مثل تشکیل خود فروم های جهانی و منطقه ای  وکشوری وگسترش آن به فضا-مکان های خردتریعنی درخیابانها ومیادین وسایرعرصه ها یک بعدمهم ازپیشروی وگسترش سازمان یابی است. حرکت درفضاهای خرد وتصرف این فضا ها درحوزه های جامعه مبتنی برسلطه وتبعیض فراگیردرتمامی یاخته های وجودی خود، عرصه   بسیاروسیع وگسترده ای برای پیشروی است وهرکس وهرجریانی می تواند درهرکجائی که ایستاده است  به ایفاء نقش به پردازد. بعددیگرهم در شفاف کردن هدف ها و تقویت هماهنگی ازطریق شبکه های ارتباطی نوین است. چنین است که این جنبش ها با ارجاع به تجربه خود ودرحین حرکت و آزمون وخطا، خودرا می سازند ورشد می کنند،درتمایزبا باحرکت استعلائی و دستورالعمل های ازپیش تعیین شده اشکال سنتی.

دومهمترین ویژگی جنبش های جدید

اگربخواهیم جنبش های جدید را با دوکلی ترین ومهمترین ویژگی به تصویربکشیم که بیان کننده عام ترین ویژگی آنها به مثابه شیفت پارادایم جدید باشند،باید به نان وآزادی به مثابه نماد دو مطالبه اصلی وجداناپذیر ازیکسو، وبرنقش پیش برندگان وفاعلین آن به مثابه سوژه های خود رهان(ودموکراسی مستقیم ونوع سازمان یابی اش که اساسا افقی است) اشاره کنیم. این سوژه ها،برخلاف جنبش های سنتی حل شده درهویت های عام هم چون طبقه ومردم ونظایرآن نیستند،بلکه درمبارزه مشترک برای دست یابی به اهداف مشترک،براساس اشتراکات وتمایزات خود عمل می کنند.ازایدئولوژیک کردن حرکت ومطالبات خود اجتناب می ورزند و به مثابه یک طبقه بزرگ متکثرورنگارنگ وفرارونده ای که تحت استثما وسلطه سرمایه قراردارند عمل می کنند.آنها برخلاف اشکال سنتی براساس برنامه  ودستورالعمل ازپیش تعیین شده(توسط نخبگان) وبراساس ایدئولوژی ودستورالعمل های صادرشده ازستادهای این یا آن حزب وسازمان ویا رهبرفرهمند عمل نمی کنند.درالگوهای سنتی این جنبش ها بودند که درسازمان واحزاب وایدئولوژی ها وبرنامه های ازپیش تعیین شده جذب وادغام می شدند(نظیرانقلاب اکتبر) اما درجنبش های جدید این خود سوژه های رنگارنگ ومجامع خودبنیاد آنها هستند که بیرون ازحیطه واتوریته این سازمانها شکل می گیرند وآنها را-درصورتی که به مبارزه علیه سیستم به پیوندند- درمیان صفوف خود به شکل شبکه ای و باحفظ رنگارنگی جای می دهند. اگرسازمانهای سنتی سیستم های بسته بودند وبه ناگزیرقادربه جذب گستره عظیم زحمتکشان نبودند وتنها آنها را به زائده خود تبدیل کرده وبنام کل طبقه سخن می گفتند، این ها برعکس، سیستم های بازی هستند که دارای  ظرفیت جذب،امکان بروزخلاقیت ونقش آفرینی برای تک تک عناصرتشکیل دهنده خودهستند. سازمان یابی یعنی سازمان یابی سوژه ها ونه  حزب نخبگان و پیشاهنگان. سازمان یابی و بازوبسته بودن این جنبش ها  تفاوت کیفی وپراهمیت جنبش ها وسازمان یابی های جدید با جنبش ها وسازمان یابی های سنتی هستند. یک جنبش خودرهان را با سیستم های بسته وسلسه مراتبی فرماندهی نمی توان سازمان داد.اگرقراراست سوسیالیسم بدست کارگران وزحمتکشان به مثابه سوژه های خودرهان ساخته شود بدون سیستم های بازی که اجازه نقش آفرینی آزاد را به آنها بدهد ناممکن است. اکنون روشن شده است که سیستم های بسته وباصطلاح سربازخانه ای چیزی جزالگوبرداری ازساختارهای جامعه طبقاتی نبوده است ولاجرم هرگز ابزارمناسبی برای مبارزه برای سوسیالیسم وآزادی وبرابری اجتماعی نبوده اند.

بهمین دلیل جنبش های جدید ونوین نه فقط به مثابه جنبشی علیه سرمایه وخط الرأس آن عمل می کنند،بلکه درعین حال رویکردی علیه اشکال سنتی سازمان یابی وبسیج  ودرواقع آنتی تزآن شیوه ها نیزهستند.آنها با فریاد"نه" به مناسبات حاکم پا به میدان می گذارند و سنگ بنای جنبش خود را براین اساس پایه می گذارند ودرمسیرتجربه وتکوین خود بابهره گیری از خردجمعی، مطالبات ونحوه آرایش خود راصیقل می دهند. والبته هرعضو وعنصروجریان آگاه تر وباتجربه ترمی می تواند دراین بستربه نقش آفرینی هرچه بیشتربه پردازدبه شرط آن که با  طبیعت جنبش های جدید وخودرهان آن بیگانه نباشد وگرنه جزتشتت آفرینی وانزوا ویا دفع شدن  توسط جنبش بهره ای نصیب نخواهد برد.

ازویژگی های مهم دیگراین جنبش ها، چه خوشمان بیاید و چه نه، واین البته ناموس اعتقادی سنت گرایان چپ را تشکیل می دهد،احترازآن ها ازتصرف قدرت سیاسی است.اصلا آبشخوروسرچشمه این جنبش ها درضدیت با تجربه  بیش ازیک قرن مبارزه  بوده  است که درآن تمامی سازوکارها واحزاب واتحادیه ها صرفنظرازاینکه به کدام گرایش وابسته باشند، درسیستم سرمایه داری جذب شده وتبدیل به بخشی ازسازوکارهای آن شده اند.

 درحقیقت آنها درتجربه تاریخی خود بخوبی فهمیده اند که مشارکت درماشین دولتی بجای درهم شکستن آن، چیزی جزراندن درجاده سرمایه داری نخواهدبود وبرخلاف ژست ظاهری وسوپرانقلابی آن، شعاراین گرایش های سنتی چیزی جزرفرم درنظام موجود نبوده ونیست وبدست گرفتن فرمان دولتی نیزجزسرازسرمایه داری درآوردن وسرکوب جنبش اسثثمارشوندگان  بدست مدعیان ونمایندگان خودخوانده آن نیست. این را تجربه یک قرن مبارزه اثبات کرده است. بنابراین هرجریانی که این جنبش ها را دعوت به کسب قدرت سیاسی وتشکیل حزب ترازنوین خود برای این منظور می کند،نشان می دهد که هیچ  شناختی ازطبیعت این جنبش ها ندارد وتنها ِعرض خود می برد.

ازهمین رو تازمانی که این جنبش ها  قادربه درهم شکستن ماشین دولتی(نه درمعنای رفرمیستی آن که چیزی جزتصرف ماشین موجود ودست بدست شدن آن نیست که متأسفانه  عمیقا درچپ سنتی ریشه دارد) وقراردادن بدیل خودحکومتی خویش به جای ماشین دولتی  نشوند،با فشاربه دولت طبقاتی موجود،درراستای هدف  سرنگونی آن عمل می کنند.واینکار را دربیرون ازسیستم وسازکارهای آن(نه ازطریق صندوق رأی و مکانیزم های نمایندگی وجایگزینی احزاب به جای اراده خود و امثالهم) ازطریق مداخله مستقیم و کیفا جدید برای اعمال فشار به دولت ازبیرون وازپائین وازجمله اقدامات عملی برای مختل کردن روند اجرای امورسرمایه(فلج کردن سیاست های بورژوازی درحوزه های گونان اقتصادی وسیاسی وزیست محیطی وجنگ و....)  عمل کنند.

بی شک جنبش روئین تن وتضمین شده دربرابرانحرافات وجود ندارد.ازقضا مهمترین نقطه آسیب پذیر جنبش ها نه ازطریق سرکوب مستقیم بلکه  ازدرون وازطریق بازتولید و اقتباس  ایده ها،الگوها وابزارهای طبقه حاکم بورژوازی صورت می گیرد که با انواع مانورها وترفنده های  پیچیده همراه است.علاوه براین پیشروی وعقب نشینی های جنبش بخشی ازطبیعت شناخته شده جنگ طبقاتی وتوازن نیرو است. بخصوص با درنطرگرفتن دوره انتقالی کنونی ودرشرایط شکاف بین امکان تحقق هدف  درهم شکسن نظام و میزان توان و آمادگی های بالفعل موجود، هرجنبشی می تواند با افت وخیز ویا انحراف ودرجازدن همراه شود.بنابراین  انتظارصعود خطی ومستمرورسیدن ضربتی به اهداف  توسط جنبش هائی که برخلاف شیوه  احزاب  وجریان های انقلابی بسته  که  با شکارلحظه های بحرانی وتصرف قدرت توسط نیروهای سخت سازمان یافته مشخص می شوند(امری که صرفنظرازدرستی ونادرستی اش، دورانش هم سپری شده ودیگرحتی بدیل هم نیستند)، نمی توان داشت. ودرتجربه هم  دیده ایم که پس ازتصرف قدرت وماشین اهریمنی خود اسیرتاروپودجهنمی همان قدرت وسیستمی که قراربوده است منهدم گردد می شوند. شرط وجود وبقاء جنبش های جدید حضورمستقیم ومداخله شرکت کنندگان درآن برای ساختن رؤیای خود بدست خوداست. اگرواقعا تحقق چنین چیزی هنوزهم آماده نیست،این یعنی،  باید آن را ایجاد کرد وراه پیمائی بسوی آن را انجام داد، نه این که میان برزد و نخبگان را میدان دارکرد وباصطلاح به تازاندن جنبش پرداخت!

 بنابراین حالاکه جنبش های نوین درابعادجدیدی برآمده کرده اند وچرت بسیاری ازما حاملان نگاه های سنتی را پاره کرده اند(بعضی ها البته هنوزهم چرتشان پاره نشده است وبعضی ها هم بعید است هرگزچرتشان پاره شود)ومجبورمان کرده اندکه درباره آنها بیاندیشیم وصحبت کنیم،خوبست که به طبیعت این جنبش ها بیش ازپیش خیره شویم، باتواضع وفروتنی ازآنها بیاموزیم وبه نوبه خود با شناخت ازطبیعت آنها  وبامشارکت درآنها وبا نوسازی تجربه هایمان، توانائی های خود را بکارگیریم وابتکارات وتلاش های خود را درجهت تکوین طبیعی آنها براساس برون دادهای خودآنها وبراساس مبانی وجودی خود آنها، ونه آشفته گوئی وگیج سری بکارگیریم.این ها جنبش های ماهستند وما جزوآنهائیم اگرکه حجاب اندیشه وباورهای رسوب کرده را ازجلوی دیدگان خود برداریم واگرکه بپذیریم  جنبش ها همیشه تازه گی ها وخلاقیت هائی دارندکه باید به شناخت آنها نائل آمد.

2011-10-18 26-06-90

2011-10-08  16-07-1380  تقی روزبه

http://www.taghi-roozbeh.blogspot.com/

 

 

 

 

*1-ازجمله درمقالات زیر: 

اسپانیا،دموکراسی  وتصویب  برنامه ریاضت  اقتصادی

http://taghi-roozbeh.blogspot.com/2011/09/6.html#more

 

انگلیس:شورش به  حاشیه رانده  شده گان !

http://taghi-roozbeh.blogspot.com/2011/08/blog-post_20.html#more

 

انقلاب پاسخ است یا سؤال؟

جنبش اعتراضی مردم اسپانیا برای  نجات زندگی ازچنگال سرمایه

http://taghi-roozbeh.blogspot.com/2011/05/blog-post_29.html#more

 

مرگ بن لادن  یا بن  لادنیسم؟

http://taghi-roozbeh.blogspot.com/2011/05/1.html#more

 

واکنون  چهره دیگری از  اوباما:اوباما  ی   وال  استریت  وپنتاگون

http://taghi-roozbeh.blogspot.com/2009/12/blog-post_01.html#more

 

کدام پارادایم؟

http://taghi-roozbeh.blogspot.com/2009/08/1_12.html#more

 

مجمع جهانی داووس وشعارجهان جدید؟

http://taghi-roozbeh.blogspot.com/search?updated-max=2009-03-06T18%3A29%3A00-08%3A00&max

 

قیام مردم یونان، پی آمدها واهمیت آن

http://taghi-roozbeh.blogspot.com/search?updated-max=2009-03-06T18%3A29%3A00-08%3A00&max-results=20

 

 "اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان

http://taghi-roozbeh.blogspot.com/search?updated-max=2008-12-04T05%3A00%3A00-08%3A00&max-results=20

 

*2-البته آماج قراردادن سرمایه مالی،به مثابه به توپ بستن خط الرأس نظام سرمایه داری است ونه به معنی آنچه که برخی دولت مداران ویاسوسیال رفرمیست ها درون صفوف جنبش ازآن به عنوان بخش شرسرمایه داری سخن می گویندکه گویا بامهاروکنترل آن می توان سرمایه داری را ازبیماری وخطر نجات داد.

چنانکه بخش های روزافزونی ازدولت ها وسیاستمداران واحزاب رفرمیست به قصد سواربرموج نارضایتی و کنترل آن ،نظیر اوباما حزب دموکرات آمریکا وشماری ازدولتمداران ویا احزاب سوسیالیست بیرون ازقدرت با همراهی صوری وتقلیل شعارمبارزه باسرمایه مالی به مهارآن، باتشتت درجنبش ضدسرمایه داری آن را ازنفس بیاندازند. درآمریکا بخصوص حزب دموکرات می کوشد که ازجنبش به مثابه وزنه تعادل درانتخابات پیشارو وبرای خنثی کردن تهاجم حریف وتی پارتی، بهره گیرند وجنبش را به زائده ای درون سیستمی تبدیل کنند.آنها با تفکیک مکانیکی سرمایه مالی که خود تحت کنترل وکارگزارآن هستند مدعی ایجاد یک سرمایه داری سالم هستند. درمقابل شعارجنبش رادیکال مقابله بانئولبیرالیسم به مثابه بخش لایتجزا وهژمون سرمایه است که با تعمیق مبارزه علیه  آن به کل مناسبات سرمایه داری وتأمین کنترل اجتماعی (ونه دولتی  )توسط خود مردم است. ناگفته نماند گرچه کنترل سرمایه وایجاد دولت رفاه درسالهای پایانی جنگ دوم تحت عنوان کینزیانیزم،درشرایطی که شبح انقلاب وجود داشت وسرمایه داری درپی جنگ هولناکی به مرزانهدام رسیده بود،توانست برای سه دهه سرمایه داری را نجات دهد ورونق پایداری فراهم آورد،اما به محض آنکه خرسرمایه داری باصطلاح ازپل گذشت،تعرض نئولیبرالیستی وروند بازپس گیری دست آوردهای کارگران وجامعه شروع شد.اما نباید فراموش کردکه امروزه هم سرمایه داری مالی بسیارسنگین وزن ترشده ودرجایگاه هژمون کل بخش های سرمایه به تمامی عرصه های آن چنگ انداخته است وجدائی این دو اگر ناممکن وبی معنا که بسی دشوارترشده است. بااین همه امروزه کلیت سرمایه داری بخصوص دربرابربحران آفرینی وپی آمدهای فاجعه بار ناشی ازعملکرد خودو بخش سرمایه داری قرارگرفته است. ازاینرو برای کنترل اعتراضات اجتماعی ومهاربحران درجستجوی اقداماتی برای باصطلاح مهار آن، برآمده است.تصمیم به انتظام سرمایه وکنترل تحرکات مالی درنشست قبلی قدرت های بزرگ اقتصادی هم گرفته شده بود،اما درعمل پیش نرفت.درآمریکا نیز اوباما نیزموفق به پیشبرد آن نشد.

درجبهه مقابل هم بطورکلی اگررشد جنبش ناموزون پیش برود یعنی گسترش افقی(دامنه صفوف جنبش) و عمودی(تعمیق مطالبات) به نحوموزونی صورت نگیرد،گسترش شتابان عرضی جنبش می تواند به نقطه ضعف وآسیب پذیرآن تبدیل شود وزمینه را برای موج سواران درون  وبیرون ازآن فراهم سازد.

 

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

* آغازدوره پسابرجام؟ آرامش قبل ازطوفان؟  [2017 Oct] 
* گزارش گزارشگرویژه: یک گام مهم و به جلو در مطرح شدن جهانی کشتارتابستان ۶۷ [2017 Sep] 
*جهان به کدام سو می رود-2* [2017 Sep] 
*انقلاب اسلامی و محلل هایش! [2017 Aug] 
*جهان به کدام سومی رود؟ نگاهی به چالش ها و صورت بندی آن ها [2017 Aug] 
*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]