دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)
تقی روزبه

مقدمه:باخواندن گزارش هائی پیرامون تجمع جوانان برای آب بازی درتهران،احتمالا مانند بسیاری ازخوانندگان آن این گزارشها،باتحسین ارابتکارجوانان ومشاهده غافلگیری  وخشم رژیم، ازکنارقضیه گذشتم. بنظرم نکته غامضی درآن وجود نداشت. قاعدتا برای همه کسانی که با ماهیت رژیم جمهوری اسلام آشنایند،همین که عده ای جوان توانسته باشند تجمع مستقلی ازحاکمیت برای تفریح وشادی وباهم بودن دروسط روز در پایتخت کشوربرگزارکنند،بویژه که شرکت کنندگان مختلط ازدخترو پسرباشند وبرای این قرارومدارخود ازشبکه فیس بوک هم  استفاده کرده باشند، همین برای درک خشم رژیم و حتمیت وقوع "جرم" درحکومت اسلامی کافی بود.هم چنین برای  چنین کسی نباید پوشیده باشد که این گونه اقدامات درچهارچوب انگ توطئه های نرم دشمن طبقه بندی شده  ونشانه ورود دشمن به حیات خلوت رژیم است.اما بادیدن یکی دونوشته ازسوی برخی  فعالان چپ متوجه شدم که مسأله به آن بداهت وسادگی هم که من می پنداشتم نبوده ، بلکه با چالش ودست اندازهای  نظری درتبیین آن به عنوان اقدامی "مترقی، ابتکاری وبا "اهمیت" مواجه شده است  که بعضا آن را(واساسا این گونه حرکات را) بی اهمیت ویاحتی با بار منفی ارزیابی کرده اند.ازآنجائی که چنین ادعائی ازمورد هم فراتررفته وتلاش می کند خود را تئوریزه کرده وتعمیم بدهد، ونیزازآنجا که این رویکرد درمدلل وتئوریزه کردن  خود به برخی  پیشفرض ها ومفاهیم چالش برانگیزی متوسل شده است که مربوط می شود به ضعیت عمومی جنبش، بی فایده ندیدم که با نگاهی به  مواضع این رفقا ونقد آن، بسهم خود دریافتن گره کورتاکتیک پیشروی ودردفاع ازاهمیت جنبش مبارزه برای انتخاب سبک زندگی بکوشم. چون مطلب بدرازا کشید آن را به چند قسمت تقسیم کردم تا خوانندگان عزیزرا نیزدچارکسالت درازی نوشته نکرده باشم.

****

آیا آنگونه که برخی دوستان نوشته اند فستیوال آب( آب بازی نوجوانان و جوانان) حادثه ای غیرقابل تأمل وشبه رخدادی فاقد پتانسیل است؟ یا آنکه جنبش انتخاب سبک زندگی حزءمهمی ازجنبش بالقوه گسترده جوانان وزنان درجامعه ای جوان وتحت فشارانواع تضییقات وتبعیضات محسوب می شود؟ درنقدکنونی تمرکزاصلی برروی دونوشته است .یکی بنام "کارناوال فیسبوکی" نوشته  امین حصوری، درسایت بالاترین ودیگری مطلبی بنام ایدئولوژی شادی*1.

نوشته اخیر با ابراز نگرانی ازخطرایدئولوژی شادی ومحتوای سیاست گریزی آن که گویا اتحادهای مردمی شکل گرفته درطی دوسال اخیررا مورد تهدید قرارمی دهد،برای مدلل ساختن مخالفت خود با جنبش انتخاب سبک زندگی، عملا خصلت مذهبی وتمامیت گرایانه وهم چنین جنبه های بنیادگرایانه جمهوری اسلامی را انکار کرده ویالااقل دستکم گرفته ومدعی است: "تنها در قالب  یک تلقی  بنیادگرایانه  مذهبی از نوع  طالبانی از  جمهوری  اسلامی است  که  میتوان سخن از  مقاومت سیاسی  از طریق  زندگی، خوشی و  خنده نمود . اما آیا  جمهوری  اسلامی یک  سیستم  ایدئولوژیک  بنیادگراست؟.... اما تلقی  بنیادگرایانه  از آن نادیده  گرفتن عدم  صلبیت بنیان  مذهبی این ایدئولوژی است".چنانکه مشهوداست نویسنده الف- با ادعای غیرطالبانی بودن حکومت، ب- واینکه مبارزه برای سبک زندگی وشادی درحکومت نوع طالبانی معنای سیاسی ومقاومت پیدامی کند،ج- به تصریح ویا به تلویح نتیجه می گیرد  که پس ماهیت تجمع اخیرآب بازی نمی تواند مترقی باشد. دراین شیوه شیپورازدهان گشادش نواخته می شود،بجای خیره شدن به مبارزه واقعی وآنچه که بطورزنده جاری است و وباصطلاح شمردن دندانهای اسب وتحلیل مشخص ازخود رویداد، ازماهیت حکومت وپیش فرضهای مربوط به آن،که درستی هرکدامشان جای چون وچرا دارد به تبیین جنبش وماهیت آن می رسد. اما معادله کاملا برعکس است وباید وارونه شود. در قسمت دیگری ازمقاله می خوانیم:".. .شیوه های متفاوت زندگی که در تقابل با ایدئولوژی حکومتی قرار می گیرند اگر  چه تحت سرکوب هستند اما تا حد زیادی در جمهوری اسلامی به صورت غیر رسمی  پذیرفته، تحمل شده و حتی به صورت ابزاری در خدمت جنگ قدرت بخش های مختلف  نظام قرار می گیرند". باین ترتیب عملا صورت مساله یعنی وجود یک جنبش سبک زندگی بلاموضوع می شود. موجودیت کشمکشی بنام واپسگرائی و جنبش انتخاب سبک زندگی  که درطی این سه دهه باشکال گوناگونی جاری بوده  وهمواره مصادیق ونشانه های آن را  درخیابان وکوی برزن واداره ودانشگاه ومدرسه و دررسانه ها وحضورانواع دوایرو گشت ها ونظایرآن  دیده وخوانده ایم، گوئی  جملگی وهم وخیال بوده اند.

گرچه هردونوشته کمابیش محتوای واحدی دارند،اما هرکدام وجهی را برجسته کرده اند که درمجموع به فهم دقیق تر مواضع آنها کمک می کند.

گواینکه  نقداین دوستان ظاهرا ازانتقاد به بزرگ نمائی  تجمعات آب بازی  وتلقی مقاومت وعمل سیاسی ازآن شروع شده است،اما خواننده درادامه درمی یابد مساله فراترازبزرگ نمائی وکوچک نمائی بوده  وبه تلقی ازماهیت این نوع حرکات برمی گردد. وفراترازآن با ماهیت جمهوری اسلامی گره خورده است که مطابق آن حکومت اسلامی نه فقط فاقد جنبه های بنیادگرا است،بلکه واجد ظرفیت تحمل شیوه های متفاوت سبک زندگی است.هم چنانکه  بهادادن به آب بازی جوانان را نشانه بن بست استراتژی سیاسی  وبه معنی غیرسیاسی کردن جامعه می داند.

البته اگرمساله درحد بزرگ وکوچک کردن بود نیازی هم به چنین نقدی نبود،اما وقتی ماهیت این گونه اقدامات وآکسیون های شادی ومربوط به مقابله با الگوی تحمیلی ارتجاع حاکم، به گونه ای ارتجاعی ارزیابی  می شود، لزوم نقد این نوع تلقیات بر جسته  می شود. هدف ازنقد ودیالوگ نیزنه  باصطلاح تصحیح خطا،بلکه یافتن  گره های کورتاکتیک وپیشروی مشترک ضمن احترام به عقاید مختلف والبته ایجاد فضای اندیشیدن مجدد  پیرامون مواضع و پیش فرضهاست.

مزیدبرآن، بزعم من جنبش های اجتماعی به عنوان پدیده هائی هستند که هم،به نحوتلویحی حامل پاسخ  ویا پس زمنیه هائی برای یافتن پاسخ به شماری ازمهمترین سؤالات انباشته شده یک دوره می باشند وازاین جنبه آموزگارخوبی برای همه بشمارمی روند وهم، متضمن طرح پرسش های تازه وبکری برای جلوتررفتن.ازاین رو درمجموع خود، حامل کورسوهائی هستند برای گذرازبحران، چگونه جلورفتن و"چه بایدکرد".ازاین جهت دیالوگ  بشرط آنکه معطوف به تجارب مشخص ومفاهیم مرتبط با آن باشد بابهره گرفتن ازتعامل وخردجمعی ، می تواند درراه گشائی تاکتیکی واستراتژیکی مفید باشد.علاوه برآن براین باورم که  نحوه نگاه اکثر فعالین ونیروهای چپ به  جنبش،خود بخشی  ازمشکل است. هرم  رابطه موجود بین جنبش های اجتماعی به مثابه تبلوری ازواقعیت های نوین اجتماعی  ونظریه، و چگونگی سازمان یابی وهدفمندی ونظایرآن درذهن اکثرما فعالین وجماعت چپ،نه برقاعده اصلی  خودبلکه بطور معکوس بنانهاده شده است. ازهمین روخیره شدن برجنبش ها علیرغم بداهت ظاهری  آن ها واجد بداعت  و درسهای گرانبهائی برای پیشروی است که البته بدلیل همان رابطه جاافتاده معکوس عموما مغفول مانده  ونادیده گرفته می شوند.ازهمین رولازم است که نقطه عزیمت تئوری ونظریه(ازجمله استراتژی وتاکتیک وسازمان یابی مشخص ونه کلی گوئی هائی که برای همه جا به یک اندازه صادق است) برواقعیت های اجتماعی  پیشرو وگرایش های نوینی بناشود که درمتن واقعیت های هم اکنون  وجود دارند ودردل آن پرورده می شوند.البته تئوری ونظریه،نمی تواند خود را به سطح واقعیت های موجود تنزل  دهد و درآن سطح  متوقف شود،بلکه ازآن فاصله می گیرد،بدون آنکه رابطه خود را با واقعیت ها  ازدست بدهد. ازبستر تجارب وواقعیت های عینی به پروازدرمی آید ومجددا برهمان خاک می نشیند. 

ماجرای فستیوال آب که با فراخوان تجمع مستقل فیسبوکی عده ای جوان حول یک موضوع ظاهرا عادی وپیش پاافتاده چون آب بازی درفصل گرمای سوزان صورت گرفت وموجب تجمعات چندصدنفری دختروپسر درتهران وحتی دربرخی شهرستانها شد،دقیقا بهمان دلیل مستقل بودنش،بدلیل فراروئیدن یک تجمع و شبکه مجازی به   یک تجمع و شبکه واقعی،بخاطر انگشت گذاشتن برروی عنصرتفریح وشادبودن درزندگی عموما تحت فشارقرارگرفته توسط یک  نظام واپسگرا،وبطوراخص بدلیل اختلاط زنانه ومردانه اش ، ودرشرایطی که رژیم سخت مشغول تفکیک جنسیتی ودیوارکشی بین "موجودات" مؤنث ومذکر است  وبالأخره باتوجه به پتانسیل نهفته درمیان جوانان، ،خواه ناخواه برای رژیم درحکم نواختن آژیرخطربود. سوراخی بود که سریعا باید بسته می شد وگرنه می توانست خطرسرریزشدن داشته باشد. ایجاد هیاهووفضای رعب درمیان جوانان وخانواده هایشان دربرابراقدامی ساده چون آب بازی برهمین اساس صورت گرفت.وضعیت رژیم چنان است که   پس ازنبردهای سنگین ونفس گیر توانسته است بزحمت  درب های قلعه قدرت را به روی مهاجمان به بندد،اما هم چون مارگزیده هراسان  ازهرنوع ریسمان سفید وسیاه،نگران گشوده شدن مجدد درب قلعه  است.

 

  بدلیل همان عوامل برشمرده شده ،این حرکت ساده تفریحی نمی توانست سیاسی نشود وچنین هم شد.در عبارتی کوتاه می توان اهمیت آن را درهمین بداهت وسادگی وپیش پاافتادگی حرکت ازیکسو و قدرت بسیج کنندگی آن درشرایط سرکوب موجود ازسوی دیگردانست.ازقضا جرقه های راه گشای تاکتیکی(ونه فقط تاکتیکی) معمولا دردل این گونه حرکت های ساده وبداهت آمیز پرورده می شوند که طبعا نظروتئوری باید بتواند بیانگر جامع آن ها باشد.گواینکه همین سادگی وبداهت ها معمولا مورد بی توجهی فعالان وعلاقمندان جنبش قرارمی گیرند:

درقسمتی ازنوشته درباره کارناوال های فیسبوکی، درغیاب یک جنبش اعتراضی نیرومند، برجسته کردن این نوع حرکات نازل وذاتا غیرسیاسی را تصوری فانتزی ازبازگشت به خیابان دانسته است. بزعم این نوشته بجای این جور نمایش ها وبزرگ نمائی آنها، باید اجازه داد که واقعیت ها یعنی نابودی جنبش وناممکن شدن سیاست ورزی ویا فقدان هدفمندی ومقاومت سازمان یافته واستراتژی و... باتمامی تلخی و سیاهی اش احساس سود، تا شاید بطورجدی به آنها اندیشیده شود:

"آب پاشی نه به لحاظ مضمونی ونه به لحاظ کمی وپیوستگی تاریخی اش وجود خارجی ندارد!این گونه حرکات (آب پاشی) نمی توانند پیوندارگانیکی با تاریخچه ودستاوردها وحیات زیسته جنبش برقرارکنند ودرعمل بانادیده گرفتن هستی اجتماعی جنبش والزامت پساجنش خواه ناخواهه درخدت محوسریع ترردپای جنبش وبازگشت به  فضای "عادی" اجتماعی عمل می کند.مسخره کردن هنجارهای حاکم لزوما پیش نهادن روشی نظامند برای تغییراین هنجارها نیست."درادامه گرچه درجائی اشاره ای به پتانسیل بالقوه آن می کند (به چالش گرفتن ساختارمسلط)،اما بلافاصله می افزاید، فضای جامعه مدت هاست که ازاین گونه ارجاعات اشباع شده و درآن متوقف مانده واین بازگشت به موقعیت پیشا جنبش است، درشرایطی که جنبش اعتراضی درعمل ته مانده مشروعیت نظام را درانظارعمومی فروریخته است.سرانجام هم  تیرخلاص به این گونه خرده جنبش ها  شلیک می شود ونویسنده مطلب کنه ارزیابی  خود را با عبارت زیربیان می کند:"چنین بازگشتی ازمنظرهستی شناسی اجتماعی جنبش خواه ناخواه ماهیتی ارتجاعی دارد!".

براستی وقتی نظریه ومفاهیم رابطه خود را با واقعیت های زنده قطع کند وبه سیروسلوک وکشف ومکاشفه یک جانبه و "درخود" مشغول شود ازچه جاهائی که سربرنمی آورد!.باین ترتیب  یکی ازعرصه ها ی مهم جنبش مقاومت که ازنظرقدمت همزاد جمهوری اسلامی محسوب می شود، یعنی جنبش انتخاب سبک زندگی به بهانه پیشاجنبش بودن(جنبش 88 به بعد) وبازگشت به وضعیت عادی وغیرجنبشی ارتجاعی عنوان می شود.البته چنین فرایافتی جزنگاه به جهان وواقعیت های اجتماعی ازپشت سپهرایدئولوژی به جهان نمی تواند باشد.نگاهی که ُمهرخویش را برزندگی و واقعیت های متحول آن می کوبد.بجای آنکه واقعیت های پیشرونده اجتماعی نقطه عزیمت نظریه باشد این نظریه است که جایگزین آن می شود واین البته  جزتباهی تظریه وتئوری نیست.ازقضا یکی ازوجوه جنبش اعتراضی  موجود مقابله جامعه با سیطره مذهب وایدئولوژی برزندگی است که گوئی آن چنان ریشه داراست که حتی  صفوف فعالین چپ نیزازخطربازتولید آن درامان نیست.دراین رویکردگوئی که جنبش اعتراضی بیان کننده مطالبات زندگی وازجمله حق اتنخاب آزاد سبک زندگی برای جوانان نیست. گوئی جنبش عمومی امری منتزع ازجنبشهای مشخص بوده وبه مثابه جنبش ِجنبش های لایه های گوناگون اجتماعی دربرابراستبدادنیست. روشن است که چنین تقابلی بین آنها مصنوعی است.اگرجنبش قراراست جنبشی مطالباتی ومتکثرباشد،چگونه تلاش جوانان برای یکی ازخواستهایشان  وجنبشی ازجنبشها درحین پیگیری مطالبه خود درتضاد با آن قرارمی گیرد؟ 

درهمین راستا ودرادامه آن، "درباره کارناوال های فیسبوکی" نتیجه می گیرد که" ...این حرکت ها به دلیل جدائی ازپیوستارمبارزه ودرفقدان نظریه وبسترسیاسی پیونده دهنده،محکومند که ناپیوسته وتفننی باقی بمانند.درنبودیک جنبش نیرومند،نمودهای خود انگیخته بروزجمعی نارضایتی فردی،دستاوردوحادثه قابل تأملی محسوب نمی شوند!"

البته با خوانگیخته دانستن  این حرکت وتقلیل آن به واکنش های غریزی ومادون آگاهی و به تکانه های هم چون مولکول های گازدریک محفظه تنگ و....نمی توان ازاهمیت این نوع ابتکارات خودجوش کاست(خودجوشی ناظر بر جوشیدن ابتکارازدرون ومتن خوداست ونه ازبیرون وبالا که ازقضا مبیین فوران گوشه ای ازخلاقیت ها وآگاهی ها وتجارب نهفته درمیان توده هاست، وحال آنکه خودانگیختگی برغریزه و حرکت کور وعدم آگاهی دلالت دارد). به گمان من خودجوشی یکی ازنقاط قوت جنبش بوده وهست ونه ازضعف های آن که باپرورده شدن می تواند بنیاد خود گردانی وخودحکومتی را فراهم ساخته وشالوده نظم جهان طبقاتی را درهم بریزد . بیاد داریم که چنین انتقاداتی درسطح وسیع تر نسبت به خودجوش بودن جنبش اعتراضی نیزبه عمل می آمد، نسبت به  جنبشی که منتظرنماند تارهبرانی برفرازسرشان اذن حرکت بدهند وراه وروش خود را دیکته کنند، انگارکه جنبش باین دلیل(نشاندادن بلوغ خود) ناقص الخلقه است!.طبق روایت های حاکم،مردم وقتی خود باقدام مستقیم دست می زنند،باوجود آنکه مغزوخرد و ابتکار و جسارت خود را درمقیاسی جدید بکارمی گیرندو گره های ناگشوده ای را بازمی کنند(مثل مصرویا مردم ایران درایام تظاهرات درشکستن قرق خیابان ودهها دستاورد دیگر...) وتحسین جهانیان را برمی انگیزند و برگی تازه برتارک کتاب تاریخ می افزایند وبطورمشخص بزرگترین وطولانی ترین جنبش طی سه دهه اخیر را با تکیه برابتکارات بی شماروخلاق خود می آفریند، ظاهرا دارند برطبق غرائزاولیه وخود انگیخته وکور عمل می کنند!.آنهم درعصرانفجاراطلاعات وارتباطات وباهزاران سوژه تحصیل کرده ودانشگاهی وآموزش دیده .البته نگاهی به شعارها وپلاکاردها وکلیب ها وانواع ابتکارات وسازمانی یابی هائی که درکل جنبش اعتراضی مشهود بود وشوریدن علیه کسانی که خس وخاکشان می نامیدند و پژواک جهانی این جنبش جائی برای خودانگیخته وغریزی اعلام کردن آنها نمی گذارد.

ناگفته نماند تا آنجا که من اطلاع دارم و باتوجه برخی مطالب دیگری که ازاین دوست عزیزخوانده ام بنظرمی رسدموضع سوء تفاهم برانگیز وی دراین نوشته را نمی توان ونباید تعمیم داد و به عنوان مواضع اصلی او تلقی کرد. وهدف من نیزهمانطورکه اشاره کردم بیشترگشودن دریچه ای  بروی تاکتیک ومبنای اتخاذ تاکتیک بااحترام به رویکردهای مختلف است. 

بهرحال بزعم این نوشته درشرایطی که جنبش نیرومند اعتراضی(ونظریه سیاسی پیونددهنده) وجود نداشته باشد،بازگشت به حوزه ها و سطوح دیگری ازمبارزه، ارتجاعی شدن مبارزه وغیرسیاسی شدن است گرچه این را هم باید اضافه کرد دربرخی از نقاط دیگرنوشته می توان مواضعی ولو کمرنگ درمغایرت با این نظرغالب یافت که درمجموع نوشته را متناقض می کند. دراین رویکرد، ظاهرا تاریخ همواره دارای سیر صعودی است. گوئی قانون آهنینی دراین رابطه  عمل می کند ونه منطق کشاکش طبقات ونیروهای اجتماعی متضاد و آکنده ازپیشروی و عقب نشینی وافت وخیز.بدون پیشینه تاریخی هرحرکتی نوئی بی ریشه است ووجود ندارد، گوئی هرحرکت نوئی محکوم است که ابتدا ریشه داربودن و وابستگی خود به گذشته راباثبات رساند تاباداشتن چنین  شناسنامه ای اعتبارپیداکند وگرنه فاقد اعتبارخواهد بود.این نوع استنتاجات همانطورکه اشاره شد بیش ازآنکه ریشه در واقعیت های عینی داشته باشد،ناشی ازاستنتاجات ذهنی وجدا شده از واقعیت های عینی است. چرا که همه میدانیم وخود نویسنده هم بخوبی می داند مبارزه برای انتخاب سبک زندگی ازقضا ازآن نوع مبارزاتی است که با ظهورجمهوری اسلامی همزادبوده است وجمهوری اسلامی هم علیرغم همه بگیروبندها وتلاشهای همه جانبه اش نتوانسته است شعله های آن را خاموش کند.اگربراستی این مبارزه باچنین قدمت وتداومی بی ریشه است وریشه  ای درگذشته ندارد پس چه چیزی ریشه دارمحسوب می شود؟ واقعیت آن است که این مبارزه باتوجه به وزن جوانان وسرکوب های سیستماتیک نیازهای طبیعی وانسانی آنها درجمهوری اسلامی همواره بخش لایتجزائی ازهمه خیزش ها وهمه جنبش های گوناگون اجتماعی وازجمله همین جنبش دوسال اخیربوده است وعمیق ترین ریشه ها را درآن داشته است.

درمتدلوژی نویسنده، وقتی جنبش به نقطه کیفی تازه ای میرسد بازگشت به گذشته، ولوتحت شرایط بهم خوردن توازن نیرو وشکست ویا عقب نشینی، ارتجاعی وغیرسیاسی محسوب می شود.وحال آنکه اولاهر بازگشتی به گذشته الزاما به معنی غیرسیاسی شدن وپشت کردن به هدفهای جنبش نیست.سطوح گوناگونی ازسیاسی بودن وجود دارد. وثانیا توازن قوا امری است که فن پیشروی وعقب نشینی  را ازجمله ضرورت های هرجنبش واقعی وزنده می کند ازجمله عقب نشینی به حوزه های مطالباتی-صنفی وپیشروی ازآن حیطه ها است. وثالثا بطوراخص، جنبش ومبارزه برای انتخاب سبک زندگی بازگشت به دوران پیشاجنبش نیست بلکه درهرشرایطی لزوما بخشی ازمبارزه جامعه وبخصوص نسل پرجمعیت وتعیین کننده جوانان بشمارمی رود  وشعاربسیج کننده ای  است که حتی دراوج سیاسی شدن جنبش هم وجود خواهد داشت  و نباید ازآن غفلت شود.

نکته دیگرشکافی است که درمنطق این رفیق وجود دارد:براساس این منطق گویا هر حرکتی درفقدان نظریه وبسترسیاسی ِ پیوند دهنده محکوم است که درناپیوستگی وتفنن و.... باقی بماند. چنانکه مشاهده می شود دراین منطق ما با سیکل بسته ولاجرم سترونی درفرایندمبارزه مواجه هستیم که  ازیکسو اصالت واعتبارهمه چیز به هستی یک  جنبش نیرومند ونظریه سیاسی و... گره می خورد،وازسوی دیگر باتوجه به فقدان این جنبش نیرومندو نظریه سیاسی پیونددهنده معلوم نیست که ما چگونه خواهیم توانست به آنها دست یابیم!ظاهرا دریک دورباطل گیرکرده ایم. دراین میان صورت مسأله اصلی یعنی چگونگی شکل گیری یک جنبش نیرومندی  که وجودندارد گم می شود ودرهمان حال نهال هائی که می توانند به تنه نیرومندی تبدیل شوند،مورد انکاروتخطئه قرارمی گیرند. اما درزندگی واقعی وباعنایت به دیالتیک پیشروی چنین شکافی بین حلقات وسطوح گوناگون مقاومت  وجود ندارد واساسا دیالکتیک پیشروی باتکیه برمطالبات سوزان هم اکنون موجود وبسیج حول آن، و فراتررفتن ازوضعیت باتکیه بر روندها وگرایشات پیشروموجود ویا درحال بوجود آمدن استواراست. دراین جاست که ما به حلقه اصلی یعنی آن اهرمی که به مدد آن می توانیم خود و شرایط حاکم برخود را بطورتؤامان تغییردهیم می رسیم.بنابراین مساله اصلی دراینجا ودرنضج مجدد جنبش، یافتن وفراگیرکردن آن تکیه گاه ها و نقطه  های عزیمت وآن دسته ازمطالبات است که قابلیت وپتانسیل حرکت بالفعل وتحت شرایط معین را درخود دارد.این نقطه عزیمت چیزی جزخواستهای بی واسط وملموس وبسیج کننده وهرچه فراگیرتردرلایه ها گوناگون اردوی متکثر جنبش ضداستبدادی-مطالباتی وپایگاه اجتماعی متعلق به  گفتمان آزادی وبرابری اجتماعی باهدف تولید کنش جمعی نیست. دراینجا گزین مطالبات وشیوه بسیج(سازمان یابی) اهمیت بنیادی دارند.منطق این مساله به یکسان برای جوانان ازجمله برسرخواست های ملموسی چون انتخاب سبک زندگی وتحصیل وکاروآینده وداشتن زمان فراغت وتفریح وآزادی برای پرورش وشکوفائی توانائی های خود...مصداق داردکه افزایش دستمزد وحق تشکل واعتصاب و....برای کارگران ویا نفی آپارتاید جنسیتی برای زنان ویا خواست آزادی ومقابله با پادگانی شدن درمحیط های  دانشجوئی ویا خواست مقابله با ِاعمال ستم وسلطه مضاعف درمناطق غیرفارس.درهیچ کجا شکل گیری مقاومت بدون تکیه براین نوع مطالبات وسازمان یابی های مناسب با آن ممکن نیست.باشعارحداکثری نمی توان به بسیج ویافتن نقطه  مشترک برای حرکت دست یافت،اما دربسترحرکت می توان به سمت اهداف موسوم به  حداکثری ورادیکالیزه شدن خواستها رفت وبرغنا وعمق مبارزه افزود وبرتوده گیر شدن آن امید داشت.دیالتیک پیشروی و ارتقاء سطح مطالبات وسازمان یابی، فراتررفتن براساس ظرفیت های تازه و تجارب وآگاهی های جدید ومنطبق برتوازن نیرو برچنین پایه ای استواراست.نقش آفرینی وبذرپاشی نیروهای فعال وآگاه تر نیزبرچنین خاکی محصول خواهد داد.هیچکدام ازاین ها داده نیست وباید بدست آیند،اما یافتن زمینه وبسترها وفعال کردن آنها به مثابه حلقه پیشروی دارای اهمیت است. ناتمام

 

 

 

  1-امین حصوری    https://balatarin.com/permlink/2011/8/3/2649864    

 ایدئولوژی شادی    https://odpornosc.wordpress.com/2011/08/01

 

 

 

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

*چرا ترامپ، اکنون، بیت المقدس را پایتخت اسرائیل اعلام کرد؟ [2017 Dec] 
*‎ پایان یک خودفریبی بزرگ‎!‎‏ لحظه مواجهه با حقیقت تلخ‎!‎ [2017 Dec] 
*به استقبال شانزده آذر-روزدانشجو- برویم! [2017 Dec] 
*رویکردهای تازه و خطرناک حکومت اسلامی!‏ ‏  [2017 Dec] 
*حق تعیین سرنوشت از منظررویکرد سوم [2017 Nov] 
* انقلاب اکتبر و ادعای کودتا! [2017 Nov] 
* آغازدوره پسابرجام؟ آرامش قبل ازطوفان؟  [2017 Oct] 
* گزارش گزارشگرویژه: یک گام مهم و به جلو در مطرح شدن جهانی کشتارتابستان ۶۷ [2017 Sep] 
*جهان به کدام سو می رود-2* [2017 Sep] 
*انقلاب اسلامی و محلل هایش! [2017 Aug] 
*جهان به کدام سومی رود؟ نگاهی به چالش ها و صورت بندی آن ها [2017 Aug] 
*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]