بر محور دفاع از زندانیان سیاسی و قطع شکنجه و اعدام و سنگسار متحد شویم
بهروز ستوده

فهم این مطلب دشوار نیست که دانسته شود  رژیم وحشی و افسار گسیخته جمهوری اسلامی ، فقط  در پرتو وحدت ملی و همدلی تمام اقشار و طبقات و اقوام وادیان تحت ستم  و مبارزه مشترک و سرتاسری  تمام نهاد ها واحزاب و گروهها و شخصیت های اجتماعی و سیاسی و فرهنگی و هنری ، از اریکه قدرت به زیر کشیده خواهد . همچنین نیازی به تخصص در دانش سیاسی  و علم جامعه شناسی نیست که فهمیده شود ،  زمانی که سرکوب  و اعدام وشکنجه و ایجاد فضای رعب و وحشت ، به محوراصلی سیاست جمهوری اسلامی تبدیل شده است و هرصدای مخالفی را درداخل کشور در نطفه خفه می سازند، وظیفه تمامی  نیروهای سیاسی و حقوق بشری در خارج از کشوربرای جلب توجه افکارعمومی جهان در مورد جنایات فاشیسم حاکم برایران و رساندن فریاد حق طلبانه مردم ایران و ندای مظلومیت زندانیان سیاسی  به گوش جهانیان ، دوچندان می گردد .

و هرکس که درس کلاس اول سیاست را خوانده باشد می داند که پراکنده کاری ، خرده کاری ، فرقه گرائی  و در مجموع  تفرقه و تششت در صفوف نیروهای مخالف رژیم جمهوری اسلامی ، یعنی همین وضعیت موجودی که 30 سال است شاهد و ناظر آن می باشیم ، می تواند در خدمت  استمرار و بقای رژیم ضدبشرجمهوری اسلامی باشد .  پس چگونه است که احزاب و گروههای سیاسی و نهادها  و فعالان حقوق بشری خارج از کشور که بعضاً نسخه ی حّل تمام معضلات سیاسی و اجتماعی و اقتصادی  جهان را درجیب خود  دارند ! از درک این بدیهیات دنیای سیاست ورزی و جامعه شناختی عاجز اند ؟! چگونه است که تمام گروهها و کسانی که  مدعی مبارزه با رژیم جمهوری اسلامی اند ، در پیله هائی که به دور خویش تنیده اند خود رامحبوس  و منزوی ساخته اند  و آنچنان به خرده کاری های خود عادت کرده اند که حتی خیزش های رعد آسا و ملیونی مردم ایران در رویاروئی با حکومت اسلامی که دنیا را به لرزه درآورد و جهانیان را به تحسین ازمردم آگاه و سلحشور ایران واداشت ، نتوانست پوسته ی سخت فرقه گرائی و خود مرکز بینی گروههای سیاسی و حقوق بشری  خارج از کشور را بشکند و آنان را درحول اقدام مشترکی علیه جنایات جمهوری اسلامی  متحد سازد؟  و چگونه است که در برابر موج اعدام ها و شکنجه ها و تجاوزها و صدور احکام جابرانه دادگاههای شقاوت اسلامی ، پس از 30 سال هنوز سقف مبارزات اپوزیسیون خارج از کشور از صدور اطلاعیه ها و تهیه طومارهای امضای پراکنده  فرا تر نرفته است ؟ تازه در صدور همین اطلاعیه ها  و طومارهای  امضاء نیز سیاست گزینشی و تبعیض  و خودی وناخودی حاکم است یعنی هر گروه و دسته ای متناسب با باورها و "مقدسّات" خود ممکن است از یک زندانی سیاسی  دفاع و نسبت به سایر زندانیان بی تفاوت  بمانند .

وجود بیش از 50 حزب و جبهه و سازمان وگروه سیاسی (بدون احتساب صدها سازمان و انجمن  و کانون و گروه حقوق بشری ) در خارج از کشور که همگی خود را مخالف حکومت تبهکار اسلامی می دانند  و صف طویلی از مدعیان رهبری  ، ریاست جمهوری ، شاه زادگی  ، وزارت و وکالت  ، و اطاق های فکرجنبش و دهها فرستنده رادیو وتلویزیون و صدها روزنامه و مجله و سایت اینترنتی  و غیره وغیره  همه حکایت از چرخه بزرگی از تکرار و خرده کاری و خود مرکزبینی وفرقه گرائی  تمامی دست اندر کاران این چرخه بزرگ  تکرار دارد و سمفونی بزرگی را نمایش می دهد که هیچ سازش هماهنگ نیست . و جالب  این است که صحنه گردانان این چرخه تکرار و سمفونی ناهماهنگ ، آنچنان شیفته ی خرده کاری ها و فرقه گرائی های خود و دیگران شده اند که این امر را نه تنها نشانه ی  ضعف اپوزیسیون خارج از کشور نمی دانند بلکه  آنرا نشانه ی بلوغ و رشد اندیشه دمکراسی خواهی این اپوزیسیون ارزیابی می کنند !! و جالب تر این است که  خودشیفتگان فرقه گرا  برای توجیه  خرده کاری ها و دوباره کاری های خویش  فوراً شاهدی را هم از گذشته به عاریت می گیرند و شعار"همه باهم" که خمینی شیاد آنرا در جریان انقلاب 57 مطرح ساخت  به ُرخ می کشند و پایه استدلال خود را براین قرار می دهند که گویا  جمهوری اسلامی  محصول و زائیده شعار"همه با هم" است ! و بعد هم به این جمعبندی غلط  می رسند که گویا برای جبران خطای گذشته ، بهتر این است که تا می توانیم از شعار"همه باهم"  دوری جوئیم  و به  پورالیسم وتکثر گرائی (بخوانید خرده کاری  و فرقه بازی) روی آوریم ! غافل از آنکه اتفاقاً سیاست "همه با هم" برای پیش بردن یک پروژه سیاسی و اجتماعی و دستیابی به هدفی مشترک  در ذات خویش  نه تنها سیاست نادرستی نیست  بلکه ضرورت مرحله ای هر جنبش اجتماعی است .  اما آنچه که نادرست  بوده  و درجریان  انقلاب 57  اتفاق افتاده است  سقوط آزاد اکثر احزاب و گروهها وشخصیت های سیاسی و فرهنگی وهنری جامعه آن روز ایران ، بزیر چتر رهبری آخوندی یاغی  برای بنیان گذاری حکومتی مجعول بود  ،  نه "همه باهم" برای  تأسیس حکومتی ملی و دمکراتیک و متناسب با یک جامعه مدنی و پیشرفته در قرن بیستم .  و طنز تاریخ این است که همین کسانی که امروزه برخرده کاری ها و فرقه گرائی های خود نقاب "پولاریسم" و "تکثرگرائی" می زنند و این درد مزمن اپوزیسیون خارج از کشور را  تئوریزه می کنند  از بقایای همان جریان هائی  هستند که  در بزنگاه تاریخی بهمن 57 ، در زیر پرچم رهبری خمینی صف آرائی کردند  و در وصف رهبری او و امامت  اش شعرها و ترانه ها سرودند و تا زمانی  که حلقه ی دار"امام ضدامپریالیست" بر گردن شان محکم نشد و یا از گردونه قدرت راننده نشدند ندانستند که  آتش بیار معرکه ی چه هیولای ضدبشر و  آدمی خواری  بوده اند و کشور ومردم ایران را به چه ورطه هولناکی سوق داده اند .

تأسف باراست که گفته شود احزاب و گروهها و شخصیت های سیاسی و اجتماعی  وفرهنگی وهنری  ایران ، در طول 50 سال گذشته فقط در یک مورد به وحدت نطر و اتحاد عمل رسیده اند و آن مورد ، اتحاد در پذیرش رهبری  خمینی در جریان انقلاب 57 بوده است . و اینک کسی نیست که از این خانم ها و آقایانی که دربقدرت رساندن خمینی و تحکیم حکومت اسلامی در میهن بخت برگشته ما نقش داشته اند و امروزه به هر دلیلی در صف اپوزیسیون جمهوری اسلامی قرار گرفته اند سئوال کند که چطور در آن زمان می توانستید  تمام اختلافات سیاسی و ایدئولويیک خود را کنار بگذارید و برای برانداختن رژیمی که با وجود دیکتاتوری اش لااقل به پاره از آداب و قوانین جامعه مدنی و قوانین بین المللی  پای بند بود و میزان جنایات وتبهکاری ها و فسادش یک هزارم  حکومت اسلامی نبود متحد شوید اما  امروز که کشور و ملت ایران بواسطه سیاست های خانمان برانداز داخلی و خارجی جمهوری اسلامی در آستانه نابودی قرار گرفته است ، امروز که فساد و تباهی تا مغز استخوان جامعه بیمار و درمانده ایران رسوخ کرده است  و امروز که مردم این سرزمین در سایه چوبه های دار و شکنجه  و زندان زندگی  می کنند  ، اپوزیسیون خارج از کشور که در رفاه و آسایش و بدور از خطر زندان و شکنجه و اعدام زندگی می کنند ، حداقل نمی توانند  بر روی خواسته های مرحله ای به اقدام مشترکی علیه جمهوری اسلامی  دست بزنند؟ برای مثال آیا مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی(همه زندانیان سیاسی و نه فقط بعضی از آنان) و قطع شکنجه و و اعدام و سنگسار نمی تواند به خواسته ی مشترک مجموعه اپوزیسیون خارج از کشور تبدیل گردد و براین اساس کارزاری جهانی علیه حکومت خون و دروغ براه اندخته شود ؟

 انشعاب های پی درپی در احزاب  و گروههای سیاسی  و  تجزیه آنها به  گروهها  و محافل پراکنده و گاهی متخاصم  و نیز تلاش های نافرجام برای متحد ساختن این اپوزیسیون بسیار ناهمگون در طی 30 سال گذشته ، این واقعیت را به اثبات رسانده است که متحد ساختن این لشکر شکست خورده و هزار تکه امری محال و غیرممکن و تلاش مجدد در این زمینه فقط اتلاف وقت است ولی این بدین معنی نیست که این اپوزیسیون هزار تکه و گروههای پراکنده و خرده کار نتوانند در مورد مسئله ای مانند دفاع از زندانیان سیاسی و مبارزه با شکنجه و اعدام و سنگسار به یکدیگر نزدیک شوند و دست همکاری به هم دهند چرا که صابون شقاوت وشکنجه و اعدام جمهوری اسلامی به تن همه ی احزاب و گروههای سیاسی ایران خورده است و همگی آنان از دالان خون وجنون این حکومت تبهکار گذشته اند . بنابراین اگر قرار است اپوزیسیون خارج از کشور در نقطه ای به یک اقدام مشترک دست بزنند این نقطه می تواند دفاع از زندانیان سیاسی و مبارزه با شکنجه واعدام و سنگسار باشد که این روزها شدت بیشتری یافته است .  دامن زدن به مباحث انحرافی و بی نتیجه ای که به مرحله اجرا در آوردن آنها  نه در توان و نه در صلاحیت اپوزیسیون خارج از کشور است حاصلی جز ایجاد تقرفه بیشتر در میان صفوف مخالفان جمهوری اسلامی و طرفداران آزادی وعدالت اجتماعی دربرنخواهد داشت . اگر کسانی نتوانند در باره موضوع ساده و درعین حال حیاتی مانند دفاع ازجان زندانیان سیاسی و مبارزه برای قطع شکنجه و اعدام وسنگسار با یکدیگر در ظرف مشترکی همکاری نمایند مطمئن باشید که اقداماتی ازقبیل تلاش برای ایجاد "آلترناتیو حکومت اسلامی" و تشکیل "دولت موقت" در خارج از کشور وغیره و غیره که هر ازچندی دوباره و صدباره از جانب برخی از شخصیت ها و محافل مطرح می گردد ، بیشتر به یک شوخی  و یک شعار بی محتوا شباهت دارد تا ارائه یک طرح واقع بینانه و متناسب با وضعیت موجود اپوزیسیون خارج از کشور.
نتیجه و حاصل کلام :
برخلاف سالهای 60  ، برنامه تواب سازی رژیم جمهوری اسلامی این بار با شکست کامل مواجه گردیده است ، نه کشتارهای خیابانی ، نه آدم کشی ها و تجاوزها در کهریزک ها ، نه اعتراف گیری ها به ضرب شکنجه و نه نمایش های تلویزیونی ، هیچکدام نتوانسته اند که سکوت قبرستان که جهموری اسلامی در پی برقراری آن است بر جامعه جوشان و تحّول خواه ایران برقرار سازد اما جانیان حاکم هنوز از شکست سیاست سرکوب وشکنجه و اعدام  برای خاموش کردن مردم درس نگرفته اند و همچنان براین سیاست شکست خورده پافشاری می نمایند . موج جدید اعدام ها ، صدور احکام سنگین با اتهامات واهی برای هنرمندان ، وکلا ، دانشجویان ، کارگران  و کلیه ی فعالان جنبش مدنی ایران و اعمال فشارهای مضاعف  برزندانیان سیاسی ، همگی نشانه اصرار قاتلان و متجاوزان برسیاست شکست خورده رعب و وحشت می باشد . وظیفه مبرم و عاجل تمام نیروهای اپوزیسیون خارج از کشور است  که با تمام نیرو در مقابل این موج جدید جنایت جمهوری اسلامی  متحد شوند ، باید کاری متفاوت از آنچه که تا کنون و طی سی سال گذشته انجام میشده است انجام داد. به پیام هائی که زنان و مردان زندانی و شکنجه شده ، از پشت دیوارهای بلند اوین و گوهردشت به خارج اززندان می فرستند نگاه کنید و ببینید که این شیران در قفس چگونه و با چه جرأت  و شهامتی برای کشاندن خامنه و حکومت فاسدش به پای میز محاکمه ، ادعانامه تنظیم می کنند و شکنجه های مضاعف را برجان می خرند . فراموش نکنیم که زندان ها و شکنجه گاههای جمهوری اسلامی امروزه به سنگری از مقاومت جنبش در مقابل جانیان جمهوری اسلامی  تبدیل شده است .

شایسته است  که مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی و شکستن ساطور قصابی جمهوری اسلام  در سرلوحه اقدامات اپوزیسیون خارج از کشور قرار گیرد . به لیست اعدامی ها ، شکنجه شده گان و زندانیان سیاسی  جمهوری اسلامی  نگاه کنید : زن ، مرد ، کودک ، بلوچ ، کرد ، ترک ، عرب ، ترکمن ، شیعه ، سنی ، درویش ، بهائی ، مسیحی ، کلیمی ، بی دین ، با دین ،  دگر اندیش ، دگرباش ، دانشجو ، کارگر ، معلم  و استاد دانشگاه ، هنرمند ، وکیل مدافع ، کشاورز،  پیشه ور، اصلاح طلب ،  کمونیست ، سوسیالیست ،  دمکرات ، سکولار، ملی  ، ملی-مذهبی ، مشروطه خواه ، سلطنت طلب ، و غیره وغیره .  این لیست بلند بیانگر این نیست که دندانهای خون آشام جمهوری اسلامی بر گردن تمامی آحاد ملت ایران با هر گرایش فکری و از هر قشر و طبقه ای  فرو رفته است  و در پرتو حکومت خون وجنون ولایت فقیه ،  هیچکس از زندان و شکنجه و اعدام  وتجاوز بی بهره  نمانده است . تنها جائی که تبعیض درکار جمهوری اسلامی  نیست حذف مخالفان و آزار و شکنجه واعدام آنان است .
پس اگر زندانیان سیاسی ، اعدامی ها و شکنجه شدگان را چنین طیف وسیعی ار ملت ایران تشکیل می دهند آیا ضروت ندارد که تمامی مدافعان این آسیب دیدگان برای بازداشتن حکومت اسلامی از جنایت بیشتر دست به اقدام مشترکی بزنند؟ وخام خیالی نیست که پنداشته شود جانورخون آشام  جمهوری اسلامی ،  با صدور چند اطلاعیه ای پراکنده  و طومار امضا ، دست از شکنجه و اعدام زندانیان سیاسی برخواهد داشت ؟

چندی پیش مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای هشتمین سال متوالی با اکثریت آراء نقض حقوق بشر را در ایران محکوم کرد ، شورای امنیت این سازمان نیز در ارتباط با  فعالیت های مشکوک اتمی جمهوری اسلامی برای چهارمین بار این رژیم را محکوم نمود .  حتماً بخاطر دارید که احمدی نژاد رئیس جمهور منتخب خامنه ای  درجواب صدور این قطعنامه ها چه گفت : « آنقدر قطعنامه صادر کنید که قطعنامه دانتان پاره شود» !

وقتی رژیمی با جامعه جهانی  چنین سخن می گوید آیا می توان انتظار داشت که این رژیم  با صدور چند  پیام  و اطلاعیه وطومارامضای مجزا آنهم از جانب اپوزیسیونی که از نظر جمهوری اسلامی  خود "مجرم" است و هرگاه دستش به هرکدام از آنان برسد با زندان و شکنجه و اعدام از آنان پذیرائی خواهد کرد ،  تن به عقب نشینی دهد ؟!
نیروی عظیمی برای مقابله با سیاست سرکوب و شکنجه و اعدام جمهوری اسلامی در خارج از کشور وجود دارد که اگر این نیرو فقط برای این منظور ، می گویم فقط برای این منظور و بر روی این منظور یعنی دفاع از زندانیان سیاسی و قطع شکنجه و اعدام های جمهوری اسلامی  نه چیزی بیشتر از آن ، تأکید می گذارم چون تنها فراخوانی که  می تواند اپوزیسیون هزار دسته ایرانیان خارج از کشور را به گرد خود جمع نماید همین است . در این فراخوان است که گروههای معتقد  به خودی و غیر خودی  و عوامل جمهوری اسلامی که 30 سال بر روی ایجاد تقرقه در میان ایرانیان خارج از کشور سرمایه گذاری کرده اند  شناخته خواهند شد . آری اگر چنین اقدام مشترکی در میان اپوزیسیون خارج از کشور شکل بگیرد و برای آن ستاد مشترکی از نمایندگان تمامی نهادهای حقوق بشری و احزاب و گروههای سیاسی بوجود آید آنگاه خواهید دید که چگونه سقف مبارزه  اپوزیسیون خارج از کشور از صدور اطلاعیه ها و طومارهای پراکنده در محکوم کردن اعدام وشکنجه و یا تقاضای آزادی این یا آن زندانی سیاسی را کردن  فراتر خواهد رفت . فقط چنین ستادی است که قادر خواهد بود کارزاری جهانی را برای آزادی زندانیان سیاسی ایران و قطع شکنجه و اعدام  و سنگسار سامان دهد ، اگر چنین امری تحقق بپذیرد  آنگاه خواهیم دید که سازمان ملل متحد و کشورهائی که مدعی دفاع از حقوق بشر اند مجبور خواهند شد که به گونه ای دیگر با حکومت فاشیستی جمهوری اسلامی برخورد نمایند و  همچنین این امر  سرآغازی خواهد بود برای گشودن پرونده ی 30 سال جنایت سیستماتیک جمهوری اسلامی . پرونده ای با نام " جنایت علیه بشریت ".
حال باید منتظر ماند و دید که آیا  اپوزیسیون خارج از کشور قادر است که به ندای زندانیان سیاسی ایران و همه نیک اندیشانی که اندیشه ای بجز خیر و صلاح ایران و ایرانی در سر ندارند پاسخ مثبت دهد و  حداقل در این مورد مشخص  ، ازلاک فرقه گرائی بیرون آید یا خیر ؟
25 دی ماه 1389
15 ژانویه 2011

منبع:پژواک ایران


بهروز ستوده

فهرست مطالب بهروز ستوده در سایت پژواک ایران 

*با دستگیری وزندان، حرکت ملی و فرا گروهی ۱۴ نفرها سرکوب شدنی نیست [2019 Aug] 
*پیوستن ۱۴ زن شیردل ایرانی به جنبش ملی «نه به جمهوری اسلامی» خجسته باد [2019 Aug] 
*تجّلی یک حرکت ملی وفراگروهی در حمایت از بیانیه ۱۴ فعال مدنی،سیاسی وحقوق بشری داخل کشور ‏ [2019 Jul] 
* انقلابی که حس رهبرش به ایران "هیچ" بود، وطنش اسلام وهدفش کسب قدرت بود [2019 Feb] 
*اقای رضا پهلوی ! با طناب دیکتاتورپرورها وچاپلوس ها به چاه نروید [2019 Jan] 
*حسن روحانی درسازمان ملل چه دروغ هائی خواهد گفت وچه راست هائی را کتمان خواهد کرد؟ [2018 Sep] 
*به هوش باشید! سپاه، بسیج، قوه قضائیه و شورای نگهبان و... برای تقلب بسیج شده‌اند [2017 May] 
*حماس مرزهای اسرائیل را به رسمیت شناخت، ولایت فقیه همچنان به دنبال نابودی این کشور است [2017 May] 
*روسیه و جمهوری اسلامی شریک جنایت های بشاراسد در سوریه [2017 Apr] 
*درمراسم ۲۲ بهمن شرکت نکنید، به خامنه ای وحکومت فقیه مشروعیت ندهید [2017 Feb] 
*مرقد«امام راحل» است یا محل دفن «ساکت فتنه»  [2017 Jan] 
*بازیگرسینما از «کرامات» سردارسلیمانی میگوید! [2016 Oct] 
*آیا جمهوری اسلامی کمتراز حکومت ارتیره علیه بشریت مرتکب جنایت شده است!؟ [2016 Jun] 
*به یاد تراب حق شناس، نقدی برنوشته آقای تقی رحمانی. [2016 Feb] 
* رؤیای حضانت کعبه! جدال بی پایان ولایت فقیه شیعه با آل سعود وهابی [2016 Jan] 
*مرزهای ناشناخته مرگ و زندگی [2015 Sep] 
*باتوافق وین دل واپسان وجنگ طلبان آرام نخواهند گرفت [2015 Jul] 
*بند"ميم" وصيت‌نامه خمينی و جلوگيری از ورود زنان به ورزشگاه! [2015 Jun] 
*پزشکی که مجری حکم قصاص شود یک مُجرم وقابل تعقیب است . [2015 Mar] 
*نقل جمله «من شارلی هستم» در ایران مجازات دارد! [2015 Jan] 
*آیت الله اصلاح طلب : بهائی نه حق تحصیل دارد نه حقوق شهروندی!  [2014 Dec] 
*آمران بمعروف (اوباش اسیدپاش وچاقوکش) بسیجی اند و گوش بفرمان رهبر  [2014 Dec] 
*علم الهدی (امام جمعه مشهد) نگران جام زهر و مردن رهبر است ! [2014 Nov] 
*قصه یونس پیامبر واعدام محسن امیراصلانی ! [2014 Sep] 
*باریکه غزه نمایشگاه توحش هردو طرفِ جنگ [2014 Jul] 
*عراق درآستانه تجزیه و دور جدیدی ازجنگهای خونین مذهبی . [2014 Jun] 
*تعریف جُرم سیاسی درمجلس شوربای اسلامی ! [2014 May] 
*بهاره هدایت : «به زنده دفن شدن محکو م نشده ایم»  [2014 May] 
*شیرین کردن جام زهررهبر با اعدام و شکنجه وحمله به زندانیان سیاسی ! [2014 Apr] 
*عارف نبود قاتل بود! [2014 Mar] 
*حقوق بشر، چشم اسفندیارحکومت خودکامه خامنه ای .  [2014 Mar] 
*فرزانه مرادی، قربانی قانون قصاص و جامعه مردسالار [2014 Mar] 
*حقوق شهروندی پيش‌کِش، از حقوق و اختيارات خود دفاع کنيد آقای روحانی! [2014 Feb] 
* دیکتاتورها اصلاح نمی شوند ، سرنگون میشوند ، آقای حجاریان !  [2014 Feb] 
*سوریه ولبنان وعراق قربانی«داعش وماعش» [2014 Jan] 
*مدّاح ششلول‌بند و مهاجم «شکوفا» شده است!  [2014 Jan] 
*قوه قضائیه عامل فساد و بی عدالتی وناامنی درجامعه [2014 Jan] 
*ماهی حکومت اسلامی از سر و دُم گنديده است [2014 Jan] 
*جنجال‌آفرينی سه قوه جمهوری اسلامی برای اثبات يک دروغ!  [2013 Dec] 
* دیدارنمایندگان پارلمان اروپا با دو چهره نامدار و سوزش کیهان شّر. [2013 Dec] 
*نخودسیاهِ منشورحقوق شهروندی با چاشنی اعدام ! [2013 Dec] 
*گفتمان جدائی دين از دولت ضرورت امروز است [2013 Nov] 
*انفجار سفارت و نعل وارونه سفير خامنه‌ای در لبنان [2013 Nov] 
*زن ستیزی و شیعه سالاری در فرمان رهبربرای افزایش جمعیت  [2013 Nov] 
*«برادران قاچاقچی» درجه می‌گيرند، خرده‌پاها اعدام می‌شوند! [2013 Nov] 
*دادگاه بلخ است نه قوه قضائیه ! [2013 Oct] 
*چرا خامنه ای آقای توفیقی را از گردونه خارج ساخت؟  [2013 Oct] 
*همجنس‌گرايان ايران، بی‌دفاع‌ترين گروه اجتماعی [2013 Oct] 
*لگدپرانی کيهان شريعتمداری به جام زهر رهبر! [2013 Oct] 
*لنگه کفش و نیروهای خودسر(بخوانید نوچه های رهبر)  [2013 Oct] 
*روضه خوانی«قهرمانانه» آقای روحانی درسازمان ملل متحد . [2013 Sep] 
*«نرمش قهرمانانه» همان جام زهر است [2013 Sep] 
*باند خامنه‌ای شريک جنايات در سوريه [2013 Sep] 
*خانم وآقای رجوی! به نشستن درلانه عقرب خاتمه دهید [2013 Sep] 
*اتحاد سکولار – دمکرات های جمهوریخواه درآینده ای نزدیک . [2013 Aug] 
*روح خمینی : «هرچه فریاد دارید سرتحریم ها بکشید» [2013 Aug] 
* «خود تنظیمی» نام جدید خودسانسوری دردولت اعتدال! [2013 Aug] 
*نقدی بر یک جانبه نگری در نامه زندانیان سیاسی به اوباما [2013 Aug] 
*در صد وهفت سالگی مشروطیت ، شیخ فضل الله نوری هنوز زنده است !  [2013 Aug] 
*رهبرنانجیب ، کمتر از «توبه» رضایت نمیدهد ! [2013 Jul] 
*زياد نخواهيد! عجله نکنيد! مبادا «اعتدال» به‌هم بخورد! [2013 Jul] 
*فرمان رهبر! مرگ تدریجی برای زندانیان سیاسی نافرمان ! [2013 Jul] 
*فرقه رجوی ، تونل اتمی دیگری را درایران کشف کرد !  [2013 Jul] 
*خامنه ای خودکامه از رویدادهای مصر درس بگیرد !  [2013 Jul] 
*اصلاح‌طلبانی که برای بازگشت به قدرت «معتدل» می‌شوند  [2013 Jun] 
*بدون هيچ دليلی - خاک تو سر جليلی! شعارهای اين روزهای مردم [2013 Jun] 
*تجّلی جنبش ملی ایرانیان در جشن پیروزی تیم ملی فوتبال .  [2013 Jun] 
*رأی به آقای روحانی ، رأی به تغییراست نه رأی به حکومت اسلامی [2013 Jun] 
*مقاله [2013 Jun] 
*کمدی مناظره "انتخاباتی" ! در سیمای جمهوری اسلامی ! [2013 Jun] 
*نقدی بر پیام آقای تاج زاده به مردم ایران بمناسبت رد صلاحیت رفسنجانی! [2013 May] 
*پایان دوران طلائی انتخاب بین بد و بدتر و اینک انتخاب بدتر! [2013 May] 
*رهبر، نشانی نوکر"اصلح" را اعلام کرد .  [2013 May] 
*هراس آقای خاتمی از صف آرائی مردم در مقابل جمهوری اسلامی . [2013 May] 
*«حق» مردم ایران ! ازانتخاب بین بد وبدتر تا انتخاب بهترین نوکربرای رهبر!  [2013 Feb] 
*خامنه ای کمتر از توبه و ذوب در ولایت قبول ندارد آقای عبدالله نوری [2013 Jan] 
*پیامی برای تجمع فرانکفورت‎ [2013 Jan] 
*سالگرد پنجاه سالگی کنفدراسیون ، تجربه ای دمکراتیک وموفق .  [2013 Jan] 
*دفاع از زندانيان سياسی - عقيدتی ، مهم ترين وظيفه اپوزيسيون خارج [2012 Dec] 
*جمهوری اسلامی ، آتش بیار جنگ در باریکه غزه . [2012 Nov] 
*سودای کسب قدرت در سایه جنگ وحمله نظامی به ایران  [2012 Oct] 
* کنفراس"غیرمتعهد ها" فرصتی تاریخی برای احیای خیزش سبز [2012 Aug] 
*سخن بگوئید شاه زاده ! [2012 Jul] 
*به احترام زرین تاج قزوینی ، نخستین منادی آزادی زن ایرانی . [2012 Mar] 
* جنبش گسترده تحریم"انتخابات"مقدمه ای است بر وفاق ملی ایرانیان .  [2012 Feb] 
*نامه سرگشاده ای به آقای پرویز ثابتی(مقام امنیتی ساواک)  [2012 Feb] 
* حزب توده ایران هنوز منتقدان را عامل [2012 Feb] 
*بحران سازی به امید باج گیری ، جنگ افروزی به امید خروج از بن بست [2011 Dec] 
*«شاه درون و حلقه منحوسه استبداد» ! [2011 Nov] 
*طرح «کنگره ملی» و فقدان اراده ملی [2011 Oct] 
*LC چيست؟  [2011 Oct] 
*سرنگونی قذافی ، وسوسه ی«دخالت محدود نظامی خارجی»! [2011 Aug] 
* مردم سوریه را دریابیم ، «سکوت شما ، ما را میکُشد»  [2011 Aug] 
*امروز مبارک در قفس آهنی و فردا خامنه ای ، اسد و قذافی و... [2011 Aug] 
*وداع با دروازه بان محبوب ایران ، فرصتی برای خیزشی دیگرعلیه دیکتاتور [2011 May] 
*فردا جوانان ایران زمین «حرام» بودن چهارشنبه سوری را به شما نشان خواهند داد ! [2011 Mar] 
*«ای رجال ایران ، زن مگر بشر نیست؟» [2011 Mar] 
*روز 25 بهمن ماه ، زنگ سرنگونی خامنه ای به صدا در خواهد آمد [2011 Feb] 
*ازمیدان آزادی تهران تا میدان آزادی قاهره ، در چهار پرده  [2011 Feb] 
*کسی هست که صدای رودابه های ایران را بشنود ؟! [2011 Jan] 
*ادامه اعدام ها: کسی نیست جلوی این وحشی ها را بگیرد؟  [2011 Jan] 
*بر محور دفاع از زندانیان سیاسی و قطع شکنجه و اعدام و سنگسار متحد شویم [2011 Jan] 
*این همه اعدام و خون ریزی برای چیست؟ [2011 Jan] 
*نقدی بر « نقش رسانه ها در اعدام شهلا جاهد»  [2010 Dec] 
*تکرار توّحش جمهوری اسلامی درسومالی ، دعوت به تماشای اعدام !  [2010 Nov] 
*آقای کروبی و بهانه «روز قدس»!  [2010 Aug] 
*نه حماس وحزب الله نماینده فلسطین ولبنان اند و نه آقای کدیورسخنگوی جنبش سبز [2010 Jul] 
*مجوّزسرنگونی حکومت فقیه خون ریز را از کجا باید گرفت ؟ [2010 Jun] 
*حلقه ی دار برگردن شیرین ! حلقه ی ُگل برگردن قاتل بختیار!  [2010 May] 
*«امام راحل و خرد جمعی» !؟ این را چگونه باورکنیم آقای موسوی؟!  [2010 Apr] 
*خیزش سبزملی در چهارشنبه سرخ باستانی [2010 Mar] 
*آخوند هرزه ای که ما را به تکرارکشتار 67 تهدید میکند! او را بهتربشناسید [2010 Mar] 
*آقای رفسنجانی ! 31 سال توطئه گری و خیانت به مردم ایران کافی نیست ؟ [2010 Feb] 
*پرده آخرکودتا: خواندن آیه های یأس و شکست در گوش مردم ! [2010 Feb] 
*لحظه ای است تاریخی، به مار زخمی ولایت فقیه فرصت ندهیم  [2010 Feb] 
*استراتژی کودتاچیان : خانه نشین کردن مخالفان در روز 22 بهمن [2010 Feb] 
*برای مهار جنبش ، رهبر به خواص روی آورده است [2010 Jan] 
*بهائی ، مرغ عزا وعروسی در توبره خونین شریعت مداران [2010 Jan] 
*طرح لبنانیزه کردن ایران در بیت کودتا کلید خورد  [2010 Jan] 
* ساطورخونین"محارب" آخرین تدبیرفاشیسم ولایت فقیه  [2010 Jan] 
*از شب یلدا گذشتیم به استقبال طلوع خورشید برویم  [2009 Dec] 
*عقل و وجدانتان کجاست آقایان؟ مردم را وارد بازی قاتلان نکنید [2009 Dec] 
*دنیاخروش دانشجویان ایران را شنید ، خامنه ای خبیث نشنید !  [2009 Dec] 
*موج سواران سبز اسلامی و مخالفت با شعار «جمهوری ايرانی» [2009 Oct] 
*فاشیسم جمهوری اسلامی توهّم است یا یک واقعیت ملموس؟ [2008 Feb]