جنبش با کدام گفتمان ؟
تقی روزبه

نسبت سازمان یابی فرومی  و پلاتفرم واحد

اخیرا هیئت سیاسی-اجرائی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) بیانیه ای منتشرکرده است  با عنوان فروم شکل مناسب سازمان یابی جنبش اعتراضی* . این بیانیه شامل پلاتفرمی است با موادزیر:

 ١. عدم مشروعیت دولت کودتا، منزوی کردن و طرد آن
٢. تامین آزادی بیان، مطبوعات، اطلاع‏رسانی، اجتماعات، تظاهرات و فعالیت احزاب و آزادی‏های اجتماعی برپایه حقوق بشر
٣. برگزاری انتخابات آزاد زیر نظر سازمان‏های بین المللی
۴. مجازات عاملین سرکوب و کشتار
این بیانیه هم چنین اضافه می کند پلاتفرم اگر بخواهد مطالبات به مراتب فراتر از آنچه گفته شد را دربر گیرد و یا خیلی محدودتر از این برنامه باشد، موجب حذف این و یا آن گرایش فکری ـ سیاسی خواهد شد و به تضعیف جنبش اعتراضی خواهد انجامید.

نوشته حاضرنقدی است برتناقضات و محدودیت های  این نوع رویکرد:

اگرقرارباشد هرفردو جریانی پلاتفرمی را روی میزبگذارد وبهردلیل آن را تنها پلاتفرمی بداند که برازنده قامت جنبش است وکمتریابیشترازآن را موجب ضعف وناکامی جنبش ازهردوسوبداند، وازسوی دیگر اگرواقعیت تکثروپلورالیستی بودن جنبش را که دربرگیرنده گرایشات وهویت های متنوع است ولاجرم بالقوه وبالفعل حاوی بی شمارازاین نوع پلاتفرم ها درنظربگیریم؛ آنگاه به بیگانگی این شیوه برخورد با طبیعت این نوع  جنبش ها پی خواهیم برد.درواقع شیوه بکارگرفته شده دربیانیه همان شیوه های سنتی و  امتحان پس داده ای است که درسودای مقیدساختن  یک جنبش خودجوش وتازه نفس  به گرایشات پیشینی است.گرچه پلاتفرم ارائه شده ازمنظرمیانگین گرفتن وتنزل محتوا نیزمورد نقداست، اما نقداصلی دراینجا نه ازموضع فوق و قراردادن یک پلاتفرمِ  هم خوان بانبض جنبش دربرابرآن، بلکه ناظر به نفس  ارائه پلاتفرم واحد برای کل جنبش-ونه الزاما برای یک گرایش ویک دسته معین -است.چرا که نقد نخست راه به جائی نبرده وموجب گشودن دورباطل ارائه پلاتفرم دربرابرپلاتفرم می گرددکه درتحلیل نهائی حاصلی جزپراکندگی جنبش وتکه تکه کردن آن ویا درشق دیگرتحکیم فرادستی یک گرایش برجنبش ولاجرم تبدیل آن به یک جنبش تک صدائی و غیردموکراتیک نخواهد داشت. درهرحال هردو شق مانع موفقیت جنبش درنیل به اهداف رهائی بخش خود می گردد.بنابراین آیا بهترنیست برخلاف عادت دیرینه و روال سنتی،به جای میانگین گرفتن ازمطالبات ومات وغیرشفاف کردن آنها وبا به عبارت دیگرپرهیزازتلاش برای وحدت کلمه و اختلاط منافع گوناگون طبقات وطیف هائی که موقتا با جنبش همراه هستند،قبل ازهرچیز وجود تنوع گرایشات ورویکردهای گوناگون را چه ازنوع تنوعات درون طبقاتی وچه ازنوع تنوع بین طبقاتی برسمیت بشناسیم؟ تنوعاتی که نمی توان با میانگین گرفتن ازآنها وتبدیل کردنشان به یک پلاتفرم واحد واقعیت وجودیشان را نفی کرد. بدیهی است که پذیرش این شیوه، رویکرد بالکل متفاوتی را دربرابرماقرارمی دهد:دراین صورت اولا هرکدام ازجنبش های اجتماعی وطبقاتی با مطالبات خود درصحنه حاضرمیشوند وثانیا ازمنشوراین منافع ومطالبات اخص دربرابرمانع عمده ومشترک –استبدادمذهبی-  به همکاری وهمراهی با یکدیگرمی پردازند. درچنین صورتی دیگرآرایش علیه آماج مشترک درحال حاضر موجب انجماد سایرمطالبات و منافع متفاوت نمی گردد و هرکس وهرطیف وگرایشی می داند تا کجا درکنارآن دیگری قراردارد. هرگزنباید فراموش کنیم که تنوع و تکثروداشتن هویت های اجتماعی متفاوت حتی  دردرک از استبداد و یا نحوه برخورد با آن وجود دارندکه درنظرگرفتن آن برای اجتناب از بازتولید استبدادجدید دارای اهمیت است.درهرحال پذیرش واقعیت یک جنبش پلورالیستی و متکثر وفعال بودن این مطالبات درکنارهمکاری حول اشتراکات مستلزم نوع دیگری ازبرخورداست:این فصل مشترک ها هستند که قائم به مطالبات متنوع وبرخا متضاد شرکت کنندگان دریک جنبش توده ای هستند و نه برعکس.درهرحال نهادن هرم بر قاعده اصلی خود آن گونه تلاشی است که هرمدافع واقعی دموکراسی ونگران ازتولد مجدد یک جنبش همه باهم بایستی قاعدتا آن را درمدنظرداشته باشد. 

می توان تناقض  شیوه برخورد اعلامیه را  با منطق حرکت های شبکه ای-جنبشی  ازمنظردیگری هم مشاهده کرد:

اعلامیه درجائی ظاهرا خصلت خود فرمان وخودرهائی جنبش را مورد تصدیق قرارمی دهد. ازاینرو  بلافاصله این سؤال را دربرابرخود قرارمیدهد: خب! این جنبش  اگرواقعا خود فرمان باشد ونخواهد تبدیل به شیربی یال ودم اشکن شود،واگر خدای ناکرده بخواهد شعارها و مطالباتی فراترازآن چه که این بیانیه  ویا آنچه که متولیان سبزجنبش مطرح می کنند مطرح کند، با آن چه باید کرد؟مثلا اگربگوید مرگ بردیکتاتور ومرگ برخامنه ای ویا آنگونه که اخیرامطرح کرده است بگوید استقلال، آزادی وجمهوری ایرانی، یعنی شروع کند به اندیشیدن درمورد بدیل نظام حاکم ویا بخواهد  بریکی ازمختصات  نظام جایگزین، مثلا سکولاریزم تأکید ورزد،درآن صورت بازهم   به بهانه حفظ گستره جنبش وتداوم همراهی اصلاح طلبان حکومتی وغیرحکومتی باید جلوی آن ایستاد؟واگربفرض چنین کنیم، دیگر چه چیزی ازخود فرمانی جنبش باقی خواهد ماند؟ ویا آنکه درکنشی ازنوع دیگر بایداز روند تعمیق خودرهائی و رادیکالیزه شدن جنبش توده ای دفاع کرد وآن را  تقویت نمود ؟ کدامیک؟. واقعیت آن است که این گونه تناقضات و سؤالات  قبل ازهرچیز در نگاه از بیرون به جنبش ریشه دارد. وحال آنکه اگرنگاهمان ازدرون وبه مثابه بخشی ازجنبش هم اکنون موجود باشد،آنگاه طرح  سؤالات مزبور دیگربلاموضوع خواهندشد.چرا که درچنین صورتی جنبش را به مثابه یک فرایند درحال شدن درنظرخواهیم گرفت و معلوم خواهد شد که اگرجنبش درتناسب باظرفیت  وتوان تجربه کردنش و با تکیه برخود آموزی اش  به سوی خواست های پایه ای تر حرکت نکندوبخواهد درنقطه ای درجا بزنددیگر قادرنخواهد شد که بیشترین نیرورا حول مطالبات گسترده ورزمنده اش بسیج کند .هم چون وصف حال آن موج خرامانی که می سرود:هستم اگرمی روم گرنروم نیستم .بی تردید دراینجا  بحث مشخص ما نه تازاندن جنبش براساس میل وپلاتفرم این یا آن جریان بلکه روندتعمیق خودجنبش است.چنین تعمیقی باتوجه به انباشت مطالبات  برآورده نشده چندین دهه اخیروماهیت صلب و رفرم ناپذیرحاکمیت والبته تجربه وآگاهی برآمده ازآنها اجتناب ناپذیراست و نگاهی به سیرتکوین مطالبات خود جنبش درطی دوماه اخیرنیزاین ادعا را موردتأیید قرارمی دهد. بااین وجود کسانی وجود دارند که تمایل دارند جنبش را ایستا به بینند و براین اساس باآن برخورد کنند. مثلا فردی مثل محسن سازگارا با عقبه و اتاق فکرش هرشب درکسوت راهبرِخود خوانده رهنمودهایش را به جنبش وفعالان آن ارائه می دهد وسخت براین نکته پای می فشارد که مبادا جنبش تا نشاندن رئیس جمهور منتخب -موسوی- به جای دولت کودتا،حتی یک قدم جلوتربرود.برای محسن سازگارا و امثال او واقعیتی بنام دینامیزم فرارونده جنبش-جنبشی که تجربه می کند و ازتجربه خودمی آموزد واز آموزه هایش  برای فراتررفتن سود می جوید وجود ندارد.گوئی عبور ازاصلاح طلبان و تلقیات وشعارهای نقطه عزیمت،مغایر با قواعد آکادمیک "علم مبارزه"ومبانی استراتری وتاکتیک آموخته شده است.اما پرسیدنی است برای بیانیه نویسان اکثریت چی؟ بنظرمی رسد که بیانیه نویسان نیز درداشتن نگاه ایستا به جنبش با بینش فوق شریک باشند.آنها به جنبش نه هم چون رودخانه ای خروشان ودرحال حرکت که امروزش با دیروزمتفاوت است وفردایش نیزمی تواند با امروزمتفاوت باشد بلکه به مثابه آبی راکدوبی حرکت می نگرند.رویکردی که با انگاره های پیشینی وبا بی اعتنائی به ظرفیت ها وفرصت هائی که درمتن حرکت بوجود می آیندشناخته میشود .وهمین مشخصه است که  سازمان یابی به شیوه فرومی ومتناظربا جنبش به مثابه  یک فرایند خود بسنده و قائم به خویش را ازیک هدف درخود به هدفی بیرون ازخود تبدیل می کند.ونباید فراموش کنیم که زمینه های تراژدی شکست یعنی واگذاری زمام کنترل جنبش به بیرون ازخود وبه نیروهای بیگانه باخود و حاکم برخود ازهمین جا آغازمی شود. بیهوده نیست که این بیانیه ازجهاتی درشیوه وکنه خود گرته برداری از پلاتفرم اصلاح طلبان و میرحسین موسوی وتبصره ای برآن است ون همزمانی صدور آن با تلاش های مشابه حامیان میرحسین موسوی واصلاح طلبان مؤتلف با وی، تدوین تن پوشی برای مهاروهدایت جنبش، نیز نمی تواند تصادفی باشدو بیش ازآن ناشی ازنگاه مشترک به جنبش است.

نگاه ابزاری به فروم وسازمان یابی جنبش توده ای

آیا براستی فروم وسازمان یابی جنبشی-شبکه ای فقط یک شکل است که می توان هم چون لباسی آن را به قامت هرپیکری دوخت؟.  و یا آنکه درآن واحدهم شکل است و هم محتوا.ویابهتراست  بگوئیم لباسی است برازنده ودرانطباق با انسان خود رهان و خودفرمان وبامناسباتی برابرانسانی وبدورازسلطه انسان برانسان .اما سازمان یابی به شیوه شبکه های موازی اجتماعی  ودارای روابط افقی درماهیت خود نوع کیفا متفاوتی ازسازمان یابی است  که  درانطباق با ابتکارات آزاد وخلاق  توده ها قرارداد که با سازه هائی هم چون اقناع وگفتکو وسایر پویه های هم آهنگ کننده شناخته می شود. وبدلیل همین ویژگی خود بنیاد وخود بسنده بودن نیازی به نیروی غیبی و آمرانه برای هدایت خود ندارد. آنها مردمان-بخوان اتم های سرگردان ومنفردو تن فاقد شعور- نیستند که به سروهادیانی ازتباردیگرنیازداشته باشند. آنهادرعین حال هم پیکرندوهم سر.آنها عوام وصغیرونیازمند به رهبروولی نیستند.آنها خود رهبرخویشند و درشبکه های اجتماعی زنده، زیست وتجربه می کنند وازاین طریق باهمدیگردرتماس و تبادل اند.این شبکه ها را می توان وباید تقویت کرد ولی نمی توان نادیده اشان گرفت.پس برای آنها ظرف ومظروف جداازهم نیست ودرصورت جداشدن و جداماندن مسخ وپژمرده می شوند وبه قدرتی بیگانه ومسلط برمردم تبدیل می شوند.جان کلام  درسازمان یابی افقی- شبکه ای جداناپذیری قدرت وحق تصمیم گیری برای برداشتن گام های تازه ازخود جنبش وتک تک آحاد آن است. قدرت وقتی ازچنگ توده ها وازتک تک آنها جداشود و بیرون غلطد، به صورت قدرتی قاهرو مسلط برآنها ظاهرمی شود وهیچ تمهیدِ کنترل کننده ای نیزنمی تواند ماهیت آن را دگرگون کند. یک اقتدار اجتماعی  باتوزیع قدرت دربدنه جامعه  ودرتک تک شهروندان معنا پیدامی کند واین نیزخود رادر سازمان یابی شبکه ای - افقی متجلی  می سازد.وبهمین دلیل  بانوع سازمان یابی  عمودی و مبتنی بر سلسه مراتب که ناظربرجدائی قدرت ازجنبش وازمردم  و تمرکزآن درنوک هرم است بطورکیفی متفاوت است. اولی درخدمت تقویت خودفرمانی وخودحکومتی مردم  وزحمتکشان است و دومی با جداکردن قدرت از تولیدکنندگان واقعی قدرت آن را به نیروئی بیگانه با او ومسلط براو تبدیل می کند. چگونگی انتقال و جابه جاشدن قدرت ازصاحبان واقعی آن وازشوراها ومجامع توده ای، به نهادها واحزاب ورهبری وپارلمان وبه دیکتاتورها و...همواره بزرگترین نقطه آسیپ پذیری و پاشنه آشیل جنبش های توده ای را تشکیل می داده است.نگاه به جنبش به مثابه پدیده ای که دارای پتانسیل وظرفیت  خودرهانی وخودحکومتی است با نگاهی که آن را فی نفسه فاقد شعورونیازمند هدایت گران  می بیند دونگاه ازاساس متفاوت است.ومتأسفانه   درتجربیات تاکنونی ماشاهد اشتراک نظربین نیروهای ارتجاعی  با نیروهای رزمنده ومترقی دراین حوزه بوده ایم. تفاوت ودعواها بیشترحول رقابت درعرصه رهبری و پلاتفرم بوده است تا رجوع به مردم زحمتکش هم چون موجوداتی دارای ظرفیت خود رهان. نگاهی که درهرحال حاصلش نه کمک به تکوین یک جنبش خودرهان بلکه دامن زدن به  جنبشی اخته شده،رام وتحت کنترل است.اکنون تجربه بدیع دوماهه و تحت  شرایط سرکوب، کارآئی نسبی وخلاقیت این نوع آرایش جنبشی را ولو آنکه هنوزدرگام های اولیه  خود ومرحله جوانه زدن قراردارد ومواجه با هزاران مخاطره، درشرایطی که همه تشکل های ازنوع عمودی ومدعیان آوازه گر رهائی، سترونی خود را به نمایش گذاشته اند نشان داده است.جنبشی  ازطرازجنبش های نوین که درطی  دهه های اخیر درمقیاس جهانی به تدریج حضورو بالندگی خود را به نمایش گذاشته است وبیگانه با نگاه سنتی نسبت به سازمان یابی  واصول مقدس حاکم برآن است .اصول جاودانی که با گزاره هائی هم چون تبعیت پائین ازبالا وکلیشه های مشابه تقدیس وستایش می شوند. درآزمون هم اکنون جاری این نوع سازمان یابی به چنان واقعیت انکارنشدنی تبدیل شده است که حتی کسانی مثل میرحسین موسوی، عضو مغضوبی  ازطبقه  حاکم سیاسی، نیز نمی تواند آن را نادیده  بگیرد. بیاد داریم که اووحامیانش ابتدا ازاندیشه  ایجاد حزب وجبهه برای سازمان دهی نفوذو پایگاه اجتماعی خود شروع کردند اما واقعیت های سخت زمینی آنان را وادارساخت که سرانجام از سازمان یابی شبکه ای وجنبشی سخن به میان آورند.با این وجود نگاه آنها باین نوع سازمان یابی نگاهی سخت ابزارگرایانه  است وبرای بکارگیری آن درخدمت اهداف خود. چرا که هدف، کنترل بر نبض تپنده جنبش،این اخگرسوزان و"خطرناک" نهفته درتاروپود جنش است: به مهمیزکشیدن آن نیروی سرکشی که اگربه حال خود رهاشود،می تواند گام به گام شالوده فراروی ازمقدسات وخط قرمزها را درجهت خودرهائی وخودحکومتی فراهم سازد. غرض عمده ازتدوین منشوروسازمان یابی آن است که محدوده میدان بازی جنبش را باکشیدن خط قرمزها و سیم های خاردار مشخص نمایند:وفاداری به قانون اساسی نظام موجود وبهره برداری ازظرفیت های مغفول آن وبا پلاتفرمی بهمراه یک مرکزرهبری فشرده مرکب ازچند اصلاح طلب نامورومتنفذ(بخوانید رهبران فرهمند وکاریزما)، درکنارتعبیه انواع تسمه نقاله های نفش آفرین بین بدنه و سر وبا نمادی که تضمین کننده یک رنگی "جنبش" خواهد بود.

نمی توان  ازجنبش شبکه ای وموازی صبحت کرد  ودرعین حال ازبالا وبرفرازآن محدوده زمین بازی آن را تعیین کرد.بدیهی است که  دراین حالت دیگرسخن گفتن ازجنبش خودجوش و خودفرمان تعارفی بیش نخواهد بود وفراترازآن  نوعی  کمندافکنی خواهدبود برای مهارجنبش .آن سوی دیگر سکه چنین رویکردی را می توان درواکنش خشم آلود نسبت به عبورجنبش ازبرخی خطوط قرمزهای مورد نظرمتولیان جنبش سبز مشاهده کرد:

ممانعت ازرادیکالیزه شدن شعارها وکشیدن خط قرمزهای عبورممنوع ازجمله این تلاش ها است. یک نمونه گویا را می توان دربرخورد با شعاری که مردم این روزها با استقلال، آزادی، جمهوری ایرانی ابرازداشته اند،مشاهده کرد.این شعاربه نوبه خود دو نکته را نشان می دهد:این که اولا مردم دارند به بدیل این نطام می اندیشندوهمین مسأله به خوبی فرایند رادیکالیزه شدن مطالبات جنبش و عبورازنظام موجود را به نمایش می گذارد و ثانیا پیشاپیش مشخصه غیرمذهبی بودن آن را فریاد می زنند. دراینجا کاری به چندوچون این شعارواینکه جمهوری ایرانی قراراست چه نوع جمهوری باشد، ندارم.ولی نکته مهم آن است که این شعارباتوجه به عبورازمحدوده های تنگ کسانی چون میرحسین موسوی وسایر متولیان جنبش سبز،بلافاصله با واکنش مقابله جویانه وی وحامیانش مواجه شد. این سخن موسوی که جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم و نه یک کلمه بیش، وقابل قیاس با سخنان  تاریک اندیشانه وارتجاعی خمینی، درهمین رابطه ابرازشدند!

بی شک درنزدبسیاری ازاین سردمداران،هیچ چیزخطرناک ترازیک جنبش خود فرمان  وخودبسنده وازجمله خود سازمان یاب نیست. وبهمین دلیل اکنون تمامی تلاش خود را برای کنترل آن،رام وسربزیرکردن وتدوین منشوروتن پوشی برای زین ویراق کردن آن بکارگرفته اند.والبته فهم چنین تلاش هائی بدون درنظرگرفتن نگرانی از دینامیسم فرارونده جنبش دشوارخواهدبود.جنبشی که تجربه امروزآن با دیروزش متفاوت است.بی شک شعارهای مشخص وبسیج کننده وجود دارند وباید هم وجودداشته باشند،اما این نه به معنای نفی مطالبات راهبردی کلان تر که ازقضا برای پیشروی بدان سواست.پراکندن صفوف دشمن وعبورازآن مستلزم ترکیب ایندوست.شعارهائی که درعین درنظرگرفتن توازن واقعی قوا اما خواست ها و مطالبات خود را منجمد و مقید به آن نمی کند. این  توازن را نه درایستاکه درحال دگرگون شدن ازقبلِ مداخله خود می بیند و به موازات آن  انتظارات وتوقعات خود را مداوما ارتقاء میدهد. با چنین پویه ای است که می توان مدعی شد هنوزعرصه های مهمی برای پیشروی درپرتوتجربه ها وآزمون های جنبش وجود دارند وهرپلاتفرمی اگرچنین پویشی را نادیده بگیرد،تبدیل به بندی برای آن میشود.

جنبش با کدام گفتمان ؟

یک باردیگراین سؤال را دربرابرخود قراردهیم که ازکدام جنبش وبا کدام گفتمان صحبت می کنیم؟اگربراستی ازجنبشی خودفرمان وخودجوش سخن به میان می آوریم، قاعدتا درانطباق با گوهرآن بایدازگفتمانی دارای خصلت فرارونده وبدورازانگاره های پیشینی وایستا ویاازموضع تعیین تکلیف با آن سخن بگوئیم. مشکل عمده اطلاعیه هیئت اجرائی هم این است که روشن نیست ازمنظرکدام گفتمان به رویدادهای جاری می نگرد ونقش خود را دردفاع ودامن زدن به کدامیک از گفتمان های موجود درمتن جنبش می بیند.نگاهی به صحنه مبارزه نشان دهنده آنست که هم اکنون درمیان صفوف جنبش ودربرابرجریان استبدادی-مذهبی حاکم ،صرفنظرازشدت وزن هرکدام،شاهد کشاکش سه گفتمان هستیم: مبارزه درچهارچوب قانون اساسی موجود واصلاح نظام برپایه آن(گفتمانی که دارای خویشاوندی نزدیک با نظام حاکم است وازانحصاروقبضه کامل قدرت توسط باندی ازآن دررنج وتعب)،گفتمان لیبرالی باهدف تبدیل ساختارسیاسی ولایت مطلقه به یک نظام  کم وبیش متعارف بورژوائی  و بالأخره گفتمان آزادی و برابری اجتماعی (سوسیالیسم). البته غرض گفتمان های اصلی است و نه خرده گفتمان هائی که بهرحال به وفور وجود دارند،ولی درتحلیل نهائی وابسته به هریک ازسه گفتمان فوق اند.

خلاصه کنیم:

سازمان یابی فرومی هم شکل است و هم محتوا.وبرهمین اساسی آن گونه شکلی است که ریشه درمتن تجربه پراتیک زنده  توده ها ودنیامیزم مطالبات وشعارهای فرارونده آنان دارد و هم چون درختی تناور ازآن تغذیه می کند.ازهمین رو می توان ازفروم اجتماعی با گفتمانی دینامیک وپیش رونده سخن گفت.وبهمین دلیل با شیوه های سنتی سازمان یابی هرمی وحرکت برمبنای پلاتفرمی واحد وتحت کنترل مرکزی واحد وهدایت کننده تفاوت کیفی دارد.به همین دلیل طرح پلاتفرم واحد  با طبیعت جنبش های جدید وخودفرمان همانقدربیگانه است که برای جنبش های تک صدائی چندگونگی وتعدد پلاتفرم ها. آنها برمتن چنین تنوعی و دراشتراکاتشان باهم همراهندوالبته درجریان آن تا آنجا که به تنوعات درون طبقاتی مربوط می شود به مفهوم وحدت درکثرت معنای بیشتری می بخشند و دربرابرتضادهای بین طبقاتی نیزدربرابراستثمارکنندگان وسلطه طلبان،به مثابه یک طبقه متکثر وفرارونده ودرحال شدن به خود معنا وموجودیت می دهند.

همانطورکه ازنکات فوق پیداست همسوئی وائتلاف عملی درمیدان مبارزه -وتامادامی که این مطالبات مشترک وجود دارند یک چیزاست وارائه یک پلاتفرم واحد برای همه گرایشات چیزدیگری. اولی توافقاتی موقتی وتابع توازن و روندهای واقعی وعینی مبارزه طبقاتی  و ظرفیت های درحال تحول آن است ولاجرم راه را درهرلحظه برای فرارفتن ازشرایط کنونی درانطباق با ظرفیت های درشرف پیدا بازنگه میدارد وحال آنکه دومی ظرفیت ازپیش تعیین شده ومفروضی را برجنبش دیکته می کندوخواسته وناخواسته  درخدمت تأمین فرادستی یک صدا-آنهم صدائی که درانطباق بیشتر با شرایط حاکم است،خواهدبود. بنابراین گفتمان فروم اجتماعی ومبتنی برشبکه های موازی اجتماعی،بیش ازآنکه باپلاتفرم های ارپیش تعیین شده وستادهای برپادارنده آن تعریف شود،با ظرفیت ها و مطالبات درحال انکشاف ودرحال شدن تعریف می شود.باین ترتیب تنوع پلاتفرم ها وجود دارندوخواهند داشت وبدیهی است  با آزادی کامل برای تبلیغ وترویج،وبه موازات آن اتحاد عمل وهمراهی حول اشتراکات و دربرابراستبدادمطلقه حاکم.دیالوگ ودست یابی به تفاهم و بیشترین اجماع ممکن ازمهمترین مکانیزم های این نوع سازمان یابی است. 

2009-08-22-31-05-1388-  تقی روزبه

www.taghi-roozbeh.blogspot.com --  taghi_roozbeh@yahoo.com

 

 

 * http://www.iran-chabar.de/article.jsp?essayId=23290

منبع:پژواک ایران


تقی روزبه

فهرست مطالب تقی روزبه در سایت پژواک ایران 

* آغازدوره پسابرجام؟ آرامش قبل ازطوفان؟  [2017 Oct] 
* گزارش گزارشگرویژه: یک گام مهم و به جلو در مطرح شدن جهانی کشتارتابستان ۶۷ [2017 Sep] 
*جهان به کدام سو می رود-2* [2017 Sep] 
*انقلاب اسلامی و محلل هایش! [2017 Aug] 
*جهان به کدام سومی رود؟ نگاهی به چالش ها و صورت بندی آن ها [2017 Aug] 
*وعده های انتخاباتی روحانی، تبی که خیلی زود به لرزنشست! [2017 Aug] 
*بی بی سی و آینده جناح اقتدارگرا [2017 Jul] 
*فرصتی تازه برای زنده کردن و زنده نگهداشتن حافظه تاریخی [2017 Jul] 
*اهمیت چالش در گرفته پیرامون نظریه ولایت الهی و منشأمشروعیت حاکمان [2017 Jul] 
* سعید حجاریان و تقلب در «انتخابات»، سه نکته و یک نتیجه!‏  [2017 Jun] 
*به بهانه انتشاراسنادکودتای ۲۸ مرداد و سه نکته ناقابل! [2017 Jun] 
*نگاهی به دورویکرد «دانشجوئی» و «روشنفکردینی»  [2017 Jun] 
* عملیات تروریستی داعش در تهران، نظم ترامپی و فضای تیره حاکم بر منطقه!‏  [2017 Jun] 
*انتخابات و چندنکته تلگرافی!:‏ آیا در رژیم اسلامی ما با نوعی آپارتاید انتخاباتی مواجهیم [2017 May] 
*اقتصادی سیاسی بحران و منازعات درونی و نگاهی به ‏آخرین تحولات صحنه «انتخابات» [2017 May] 
*اندرمعنای کنشی به نام رأی دادن! [2017 May] 
*جنبش کارگری وعروج پارادایم جدیدنئولیبرالیسم هارو مهاجم! [2017 May] 
*انتخابات اروپا و نیاز چپ به رویکرد و فیگوری متفاوت!‏  [2017 Apr] 
*ورود غافلگیرانه احمدی نژاد به صحنه «انتخابات» و ترک برداشتن صلابت اقتداررهبر!  [2017 Apr] 
* نقش زنان در قافله تمدن و رهائی [2017 Mar] 
*چهاردلیل برای تهدیدمداوم ایران توسط ترامپ!‏ ‏  [2017 Feb] 
* ایران، نخستین آماج تهدیدهای ترامپ!‏  [2017 Feb] 
*آمریکا و نقل مکان سیاست به خیابان!‏  [2017 Jan] 
*درنگی به چند ویژگی گزارش امسال آکسفام  [2017 Jan] 
*خدمات رفسنجانی«متأخر» به نظام! اعتراضات در مراسم تشییع، و یک جمع بندی [2017 Jan] 
* هیولای ولایت مطلقه، و نقش هاشمی رفسنجانی در برساختن آن!‏ [2017 Jan] 
*گورخوابی و پسوندمتجاهر!‏  [2017 Jan] 
*ادعای پیروزی رژیم در جنگ حلب و سیاست معطوف به باتلاق!‏  [2016 Dec] 
*نگاهی به دو رویداد:‏ روزدانشجو و چالش های جنبش دانشجوئی!‏  [2016 Dec] 
* بحران های جهانی و رویکردجدیدهاوکینگ!‏ [2016 Dec] 
*فیدل کاسترو، و تجربه قرن بیستم!‏ و نگاهی به برخوردبی بی سی با آن [2016 Nov] 
* نگاهی به بحران انتخاباتی آمریکا از منظری دیگر و سه مطالبه اصلی بدیل!‏ [2016 Nov] 
*بازتابی از انتخابات آمریکا در میان صفوف چپ  [2016 Nov] 
*نگاهی فشرده به مختصات صحنه انتخاباتی آمریکا در روزهای پایانی  [2016 Nov] 
*انتخابات آمریکا و استریپتیزسیاسی!‏ [2016 Oct] 
* آیا دولت-ملت پدیده و مفهومی است ایستا یا در حال تحول و دگردیسی؟ [2016 Oct] 
*موسیقی به دار!‏  [2016 Oct] 
*نگاهی دو انتقاد به مقاله «همکاری گسترده رژوا و دولت آمریکا، و چالشی که این جنبش را تهدید می کند» [2016 Oct] 
*ابداع واژه جدیدی بنام«ورزشکارنما»!‏  [2016 Sep] 
*پرونده جنایت کهریزک، با این نوع ترفندها پاک شدنی نیست!‏  [2016 Sep] 
*بررسی اهمیت سند شنیداری مربوط به فاجعه 67 برای جنبش دادخواهی، از ‏خلال نقد سه رویکرد به آن ‏  [2016 Aug] 
*نگاهی به ابعادبحران ترکیه و پی آمدها! [2016 Jul] 
*چه کسی می گوید مسعودرجوی زنده نیست؟! [2016 Jul] 
*آزاد شدن جعفرعظیم زاده، و درسهای یک آزمون موفق! [2016 Jul] 
* نگاهی به همه پرسی بریتانیا و چالش های مترتب برآن! [2016 Jun] 
*نگاهی به دو رویداد: گفتمان شلاق! [2016 Jun] 
*فائزه و زندانی بهايی؛ صدای شکستن یک تابو! [2016 May] 
*بحران ونزوئلا و فرجام خرده پارادایم سوسیالیسم دولتی سوار بر جنبش های اجتماعی!  [2016 May] 
*بحثی پیرامون بسط مبارزه طبقاتی به حوزه قدرت! [2016 May] 
* چهارگزاره در بسط مفهوم مبارزه طبقاتی  [2016 May] 
*حفره های بزرگ یک تحلیل از انتخابات 7 اسفند-بخش اول [2016 Apr] 
*جنبش دادخواهی و نقاط آسیب پذیر! [2016 Apr] 
*بحران سرمایه داری و ضرورت خوانش جدید از رهائی! [2016 Apr] 
* احساس خطرخامنه ای از کجا سرچشمه می گیرد؟! [2016 Mar] 
*در زیرپوست تهران چه می گذرد: 7 اسفند و آن چه که در تهران بزرگ اتفاق افتاد! بخش1 [2016 Mar] 
*اندرمعنای کنشی بنام رأی دادن!  [2016 Feb] 
*انتخابات و اسب تروائی که قراراست حماسه بیافریند! [2016 Feb] 
*ادعای انفعالی بودن تاکتیک تحریم و چندگزاره غلط! [2016 Feb] 
*تناقضی به نام رأی اعتراضی و گفتگوئی دوجانبه پیرامون آن! [2016 Feb] 
*تراب حق شناس و درس بزرگ زندگی! [2016 Jan] 
*تاکتیک تحریم، پرسش ها و انتقادها! [2016 Jan] 
* واقعا به چه کسی باید تبریک گفت؟! [2016 Jan] 
* کم لطفی به اهمیت حربه مؤثری به نام تحریم! [2016 Jan] 
*نقدانباشت قدرت و پاسخ به چندپرسش و انتقاد! [2015 Dec] 
*بازگشت به گذشته، به مارکس، به 150 سال پیش، به چه معناست؟! [2015 Dec] 
* نشست پاریس، و مانیفست «کنش برای توقف جنایات اقلیمی» [2015 Dec] 
*جهان در لبه پرتگاه بحران زیست محیطی، و نگاهی به ریشه ها! [2015 Dec] 
*گزارش آژانس، و حسرت حماسه هسته ای! [2015 Dec] 
*داعش و فریاد آی دزد آی دزد رژیم! [2015 Nov] 
*فاجعه پاریس، بحران سوریه، داعش، ریشه ها و بدیل؟ [2015 Nov] 
*اعتراف عجیب رفسنجانی، و دلایل این اعتراف؟ [2015 Oct] 
*بازهم در موردپارادوکسی بنام «دولت سوسیالیستی» و در پاسخ به یک مدافع آن! [2015 Oct] 
*رژیم فعالان کارگری و مدنی را هدف گرفته است، با پیوستن به یکدیگر صدای اعتراض خود را بلندترکنیم! [2015 Sep] 
*آیا قدرت ماهیت طبقاتی ندارد؟ [2015 Sep] 
*«دولت جهانی سوسیالیستی» یک تناقض تمام عیار!  [2015 Sep] 
*تراژدی بحران پناهندگی و ریشه ها! [2015 Aug] 
*تضادبنیادی ولایت فقیه با حکومت قانون! [2015 Aug] 
*پنج دلیل برای تبرئه رسوای سعیدمرتضوی! [2015 Aug] 
*چهارمؤلفه جنگ قدرتی که در ورای دستگیری یک آقازاده جریان دارد! [2015 Aug] 
*توده های مردم تاریخ سازند یا موجوداتی پراکنده و محکوم به لولیدن در گنداب ها؟! [2015 Aug] 
*به نام چپ و به کام راست، نمایشنامه یک عروج و سقوط! [2015 Jul] 
*آغازشمارش معکوس مذاکرات هسته ای در وقت اضافی! [2015 Jul] 
*تصویب نسخه جدیدریاضت اقتصادی و این بار با طعم خودی! [2015 Jul] 
*نه مردم یونان، جان تازه ای به رؤیای اروپای اجتماعی می دمد! [2015 Jul] 
*نگاهی به پیچ و خم های همه پرسی یونان و ماهیت خرده پارادایم دولت های متکی بر جنبش های اجتماعی [2015 Jul] 
*آیا از اتاق مذاکرات هسته ای دودسفید برخواهد خاست یا دودسیاه؟ [2015 Jun] 
*اخراج دسته جمعی خبرنگاران بخش کارگری ایلنا و نقش مافیائی "خانه کارگر"! [2015 Jun] 
*مرعوب شدگی مدافعان سرنگونی یا تلاش برای سترون سازی اپوزیسیون انقلابی، کدامیک؟! [2015 Jun] 
*آقای شهردار از «اوین جدید» چه خبر؟! [2015 May] 
*اوج گیری جنبش مطالباتی و اهمیت هم بستگی بخش های مختلف نیروی کار!- بخش دوم [2015 May] 
*درام واقعی که هرروز در برابرمان به نمایش در می آید! [2015 Apr] 
*رویدادتاریخی یا ضدتاریخی؟! [2015 Apr] 
*پیام این شعله های سرخ فام آتش؟! [2015 Mar] 
*جنبش زنان وضرورت عبور از چندین گسست مهم! [2015 Mar] 
*معضلات بزرگی که رهبرنظام اسلامی ناگزیراست در واپسین سال های عمرخود با وجودبیماری و کهولت سن با آن ها دست و پنجه نرم کند! بخش یک [2015 Mar] 
*خودکامگی در اوجی تازه! [2015 Feb] 
*جدائی دین از دولت یا دین از سیاست؟ کدامیک؟! [2015 Feb] 
*پرش حزب چپ یونان -سی ریزا- به سکوی قدرت، و دام آخر! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟- بخش پایانی [2015 Jan] 
*شعارمحاکمه در«دادگاه قانونی» بازی در زمین جناح حاکم است! [2015 Jan] 
*اسلاوی ژیژک فیلسوفی آزادیخواه یا اقتدارگرا؟ [2015 Jan] 
*روایت دیگری از ادعای مرگ جنبش دانشجوئی: دانشگاه مرد؛ زنده باد «دانش»گاه!  [2014 Dec] 
*جنبش دانشجوئی در ِاغماء؟! [2014 Dec] 
*نگاهی به جنبش دانشجوئی در سه پرده! [2014 Dec] 
*ما جزأ دموکراسی بی دولت را در روژاوا ایجادکرده ایم! [2014 Dec] 
*جنبش ضدنژادپرستی در آمریکا، ژرفش شکاف ها و دو پیام مهم نهفته در آن!  [2014 Nov] 
*درنگی بر معنای سوگ و تجمع های گسترده مردم به مناسبت مرگ مرتضی پاشائی! [2014 Nov] 
*انتخابات میان دوره ای آمریکا و چرخش به راست! [2014 Nov] 
*سیاست اشاعه ترس و شوک درمانی رژیم را درهم بشکنیم! [2014 Oct] 
*یک دقیقه سکوت برای سگی که آزاد زیست و آزادمرد!*  [2014 Oct] 
*احتمال وقوع فاجعه سقوط شهرکوبانی! [2014 Oct] 
*در کشاکش بین وظایف دامادی و فرمان فیلترینگ، و پرده برداری از سه خطرعمدها [2014 Oct] 
*آیا هشدار به احتمال وقوع جنگ جهانی سوم را باید جدی گرفت؟!  [2014 Sep] 
*کشف تؤطئه، و بحران جانشینی! [2014 Sep] 
*دولت اسرائیل و «قدرت مشرف بر زندگی» [2014 Sep] 
*برشی از شورش سیاهان آمریکا با شعار «دست ها بالا، شلیک نکن»!  [2014 Aug] 
*استیضاح وزیرعلوم: زورآزمائی دوجناح برای کنترل دانشگاه ها! [2014 Aug] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموکراسی مستقیم ومشارکتی [2014 Aug] 
*خاورمیانه و بحران زایمان! [2014 Jul] 
*انتخابات پارلمان اروپا، زمین لرزه و پی آمدها! [2014 Jun] 
*سخنان دور از انتظار فیروزآبادی و چالش های جدید! [2014 May] 
*سخنان دور از انتظارفیروزآبادی و چالش های جدید!  [2014 May] 
*جنبش لغواعدام و گام های تازه! [2014 May] 
*از تحرک «دلواپسان» تا فعال شدن دولت پنهان! [2014 May] 
*آیا بسوی شکل گیری یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟!* [2014 Apr] 
*تعرض ارتجاع حاکم به حقوق شهروندان را درهم بشکنیم! [2014 Apr] 
*شکست حزب سوسیالیست فرانسه شوکی تازه به یک رویکرد کهنه! [2014 Apr] 
*سال نو، پیام و ضدپیام ومحورهای پیشروی [2014 Mar] 
*وجه بین المللی بحران اوکراین و پی آمدها [2014 Mar] 
*تبعیض بر زنان و رابطه آن با سایرتبعیض های اجتماعی [2014 Mar] 
*آیا دلایل ارائه شده برای تغییرنام سازمان کارگران انقلابی به سازمان راه کارگر پذیرفتنی هستند؟! [2014 Feb] 
*انقلاب بهمن و سه سؤال کلیدی (بخش اول) [2014 Feb] 
*رژیم ایران نگران شکسته شدن فضای امنیتی حاکم برجامعه! [2014 Feb] 
*پرده برداری از یک هیولای واقعی! [2014 Feb] 
*حضورچالش برانگیز هنرمندان در سخنرانی روحانی! [2014 Jan] 
* آش چنان شورشد که فریادروحانی هم درآمد!  [2014 Jan] 
*قطعه ای از شیدائی و جنون جمعی برآمده از دخمه تاریخ! [2014 Jan] 
*ایران در آئینه سال جدیدمیلادی! [2014 Jan] 
*دعوای سرمایه داران آمریکا و «پاپ مارکسیست»! [2013 Dec] 
*نگاهی به شرایط حاکم برجنبش کارگری  [2013 Dec] 
* 16 آذر و رویش جوانه های جنبش دانشجوئی! [2013 Dec] 
*آن چه که در صد روزاول روشن شد! [2013 Nov] 
*چالش های نفس گیرمذاکرات هسته ای و چشم اندازآن! [2013 Nov] 
*کردستان را اعدام نکنید! بلوچستان را اعدام نکنید! ایران را اعدام نکنید! [2013 Nov] 
*مکثی پیرامون دوموضوع: جعلیات سیزده آبان، و مدیریت لبخند دیپلماتیک برای خارج و خشونت در داخل! [2013 Nov] 
*دامنه رسوائی و خشم ناشی از شنود فراگیرجهانیان هم چنان بالامی گیرد! [2013 Oct] 
*نگاهی فشرده به دومسأله: بحران مهاجرت و یک شبه فتوای فاشیستی  [2013 Oct] 
*دور دوم مذاکرات هسته ای و چالش ها! [2013 Oct] 
*جنگ قدرت، وزیرامورخارجه را روانه بیمارستان کرد! [2013 Oct] 
*پس لرزه های تماس تلفنی اوباما و روحانی! [2013 Sep] 
*تحولات اخیر و تأثیر«نرمش قهرمانه» برچالش هسته ای! [2013 Sep] 
*دردفاع از فراخوان به کارگران برای چاره یابی و اهمیت این نوع فراخوان ها! [2013 Sep] 
*از «جیمی کراسی» تا «روحانی کراسی»! [2013 Sep] 
*یک پیروزی دیگر! [2013 Sep] 
*به صدا درآمدن طبل جنگ و ضرورت فعال شدن جنبش ضد جنگ و ابرقدرت افکارعمومی! [2013 Sep] 
*پایدار باد خاطره جان باختگان تابستان سیاه 67! [2013 Sep] 
*شمارش معکوس برای حمله به سوریه؟ [2013 Aug] 
*از گفتمان«اصلاح طلبی» تا گفتمان«اعتدال» فاصله زیادی نیست!  [2013 Aug] 
*وضعیت مصر در حالت دراماتیک! [2013 Aug] 
*سعیدحجاریان کاتولیک تر از پاپ و در نقش یک پنبه زن! [2013 Aug] 
*بحران بازتولید و کابینه نجات! [2013 Aug] 
*از مهندسی انتخابات تا مهندسی کابینه [2013 Aug] 
*هنرِبرقدرت یا هم آغوش ِبا قدرت؟! [2013 Jul] 
*«شگون» پیوند گفتمان اعتدال با روحانیت  [2013 Jul] 
*توپ در زمین کیست؟ رفسنجانی و اصلاح طلبان یا خامنه ای؟ [2013 Jul] 
*انقلاب مصردر فازجدید و سه ویژگی آن! [2013 Jul] 
*نقش شبح تحریم در"انتخابات" [2013 Jun] 
* نگاهی به صف آرائی ها و چالش های صحنه "انتخابات" در آستانه دقیقه 90 [2013 Jun] 
*پروازشبحی برفراز "انتخابات"! [2013 Jun] 
*گفتگو با نشریه نگاه بخش نخست [2013 Jun] 
*نقدی به یک گفتار تلویزیونی(2) [2013 May] 
*پیرامون نظرخواهی بی بی سی درباره"مسأله اصلی انتخابات چیست"؟ [2013 May] 
*"انتخابات" و سه حلقه تاکتیکی مرتبط با آن [2013 May] 
*"انتخابات" و به صحنه آمدن محتوای گندیده نظام! [2013 May] 
*اتحاد جمهوری خواهان پس از ده سال [2013 May] 
*نام نویسی رفسنجانی و شوک حاصل از آن درمیان صفوف حاکمیت! [2013 May] 
*تحریم گسترده انتخابات یک گزینه واقعی و مؤثر! [2013 May] 
*آیا بسوی تعین یافتن یک طبقه کارگر جهانی پیش می رویم؟! [2013 May] 
*نگاهی به یک حرکت و تاکتیک موفق و الهام بخش! [2013 Apr] 
*مرگ تاچر یا تاچریسم؟  [2013 Apr] 
*در پاسخ به دو انتقاد  [2013 Apr] 
* سازها راباید دوباره کوک کرد! [2013 Apr] 
*پیام نوروزی خامنه ای، و«ضد پیام»! [2013 Mar] 
*چه کسی مشغول تدارک «فتنه» ۹۲ است؟! [2013 Mar] 
*درددل حضرت آقا! [2013 Mar] 
*بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی [2013 Mar] 
*انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی! [2013 Mar] 
*بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟ [2013 Feb] 
*نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها! [2013 Feb] 
*در جمهوری اسلامی هتل ها به زندان ها رشک می برند! [2013 Feb] 
*انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول) [2013 Jan] 
*پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر‎ [2013 Jan] 
*نقش روبه گسترش کارگران در جنبش مطالباتی- ضداستبدادی  [2012 Dec] 
*پاسخی کهنه به یک سؤال قدیمی :"آیا دوران سرمایه داری به پایان رسیده است"؟* [2012 Dec] 
*انقلاب مصر، آموزه ها و مهم ترین ویژ گی ها [2012 Dec] 
*تظاهرات کارگری هم زمان در 23 کشور اروپائی، و نقاط قوت و ضعف آن [2012 Nov] 
* جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد: [2012 Nov] 
*تصویب برنامه بسته ریاضتی با وجود اعتصاب سراسری و محاصره پارلمان، و یک پرسش چالش برانگیز [2012 Nov] 
*انتخابات آمریکا و کانونی شدن جدال ها حول طبقه متوسط! [2012 Nov] 
*بحرانی که از کنترل سران حکومت خارج می شود! [2012 Oct] 
*خود خوارگی، مهم ترین دشمن حکومت اسلامی! [2012 Oct] 
*موج بلند بحران، ویژگی ها و پی آمدهای آن(1) [2012 Oct] 
*حذف نام مجاهدین از لیست سازمان های تروریستی و ادعای بهم خوردن توازن قوا! [2012 Oct] 
*اوج گیری جنگ قدرت و دستگیری فرزندان رفسنجانی! [2012 Sep] 
*منشورها و بازارمکاره سیاست! [2012 Sep] 
*چپ و چرخه بازتولید موقعیت بورژوازی! [2012 Sep] 
*برای مقابله با بحران پراکندگی از کجا باید شروع کرد؟ [2012 Sep] 
*طناب دار بر گلوی دموکراسی! [2012 Aug] 
*موقعیت چپ در ایران؟ بحران تئوریک؟ بحران هویت؟ پایگاه اجتماعی؟ گسست­ها و اتحادها؟ * [2012 Jul] 
*یک استدلال و هزار اما و اگر [2012 Jul] 
*نشست کلن: آزمون جدید؟ امیدها و چالش ها؟ [2012 Jul] 
*شکست طرح آتش بس کوفی عنان(نماینده سازمان ملل) وخطرگسترش جنگ داخلی در سوریه  [2012 Jun] 
*از"مرکوزی" تا "مرکولاند" وتوهماتی که به نام چپ رادیکال پراکنده می شود! [2012 May] 
*جنبش های جدید حامل چه پارادایمی هستند؟  [2012 May] 
*چاووش خوان، و آوای مرگ جمهوری اسلامی!  [2012 May] 
*انتخابات فرانسه وچپ گروگان گرفته شده! [2012 May] 
*تراژدی خودکشی داروسازبازنشسته یونانی،ادعانامه ای علیه نظام سرمایه داری! [2012 Apr] 
*دخیل بستن رفسنجانی به خمینی درآستانه برگزاری مذاکرات هسته ای [2012 Apr] 
*جدی میگم! سلاح هسته ای وحرمت فتوا! [2012 Apr] 
*مارش جهانی روزکارگر با شعاراعتصاب عمومی و یک روزبدون نودونه درصدی ها! [2012 Mar] 
*چگونه سالی ؟! [2012 Mar] 
*نگاهی به چندچالش پیشاروی جنبش زنان [2012 Mar] 
*بروزلحظه تاریخی درهمکاری اصلاح طلبان وسازمان اکثریت! [2012 Mar] 
*پی آمدهای نمایش انتخاباتی رژیم! [2012 Mar] 
*سخنی پیرامون اعتراضات 25 بهمن [2012 Feb] 
*جنگ و تحریم گسترده به مثابه دواستراتژی متفاوت یا دووجه یک استراتژی؟ [2012 Feb] 
*اعتصاب یکپارچه ومیلیونی کارگران نیجریه دولت را واداربه عقب نشینی کرد! [2012 Jan] 
*رابطه سازمان یابی افقی ودموموکراسی مستقیم ومشارکتی [2012 Jan] 
*تقابل دواستراتژی: « تحریم گسترده نفتی وبانکی وتهدیدات نظامی» و «تهدید در برابر تهدید» [2011 Dec] 
*پس از9 سال جنگ معلوم شد که طالبان دشمن آمریکا نبوده است! [2011 Dec] 
*معترضان جهان؛ چهره سال مجله تایم؛ مردم سوژه گی! [2011 Dec] 
*جنبش وال استریت وشعاراشغال کنگره! [2011 Dec] 
* "انتخابات" مجلس شورای اسلامی واهمیت یک جنبش تحریم گسترده [2011 Dec] 
*اقدام درخشان والهام بخش کارگران ایران خود رو دراعتراض به تغییرارتجاعی قانون کار  [2011 Nov] 
*به مناسبت يک ماهگی جنبش: جنبش وال استريت،ازتصرف فضا-مکان ها تا فلج سازی سازوکارهای سيستم!  [2011 Nov] 
*بار دیگر آوای شوم جنگ طلبی! [2011 Nov] 
*سکولاریسم و"اسلام اخلاقی" آقای سروش! [2011 Nov] 
*اهمیت کنشگری مادران پارک لاله [2011 Nov] 
*آیا لیبی واقعا "آزاد"شد؟  [2011 Oct] 
*جنبش اشغال وال استریت، و برخی ویژگی های جنبش های جدید [2011 Oct] 
*یک ارزیابی ازاعتصاب کارگران پتروشیمی ماهشهر واهمیت آن [2011 Oct] 
*معلمان و شعاربرابری جنسیتی به عنوان شعارسال تحصیلی جدید  [2011 Oct] 
*جنبش دانشجوئی وضرورت درهم شکستن تهاجم رژیم به محیط های آموزشی! [2011 Sep] 
*گفتمان «دموکراتیک» یا سوسیالیستی، کدامیک؟! [2011 Sep] 
*اسپانیا، دموکراسی وتصویب برنامه ریاضت اقتصادی [2011 Sep] 
*میراث خمینی برای جانشینان خود [2011 Sep] 
*لیبی: باچشمی گریان وبا چشمی خندان! [2011 Aug] 
*انگلیس: شورش طردشدگان وبه حاشیه رانده شدگان! [2011 Aug] 
*دراهميت جنبش حق انتخاب سبک زندگی(1)  [2011 Aug] 
*گذشت آمنه وخشونت نهادی شده درقانون قصاص [2011 Aug] 
*رابطه جنبش و "چه بایدکرد"! [2011 Jul] 
*دیواربرلین ونعل وارونه سران گروه8 پیرامون تحولات منطقه [2011 Jun] 
*زایش وزوال اسطوره ها درعصرنوین  [2011 Jun] 
*تاکتیک، وحکمت های نهفته در یک نظرسنجی! [2011 Jun] 
*تاکتیک های گشاینده وتاکتیک های بازدارنده [2011 Jun] 
*انقلاب پاسخ است یا سؤال؟ [2011 Jun] 
*جنبش با کدام گفتمان ؟ [2009 Aug] 
*"اوبامای" وال استریت و "اوبامای" مردم کوچه وخیابان [2008 Nov] 
*یک نافرمانی باشکوه! [2008 Oct] 
* آزمون جنبش زنان درمقابله با [2008 Sep] 
*یک جمع بندی فشرده ازچالش های کارگری وراه های برون رفت ازآن [2008 May] 
*"انتخابات"رسوا وپرازتقلب! [2008 Mar] 
*مارش عظیم تحریم کنندگان ومعضل صندوق های خالی! [2008 Mar]