خودزنی های ما!
منیژه حبشی

چند روزیست که در میان کسانی که خود را مخالف حکومت جنایتکار حاکم میدانند و می دانیم، درگیری شدیدی بر سر کمپین "نه به جمهوری اسلامی" براه است. برای من به شخصه این شعار، قبل از نمایش انتخابات خرداد ماه رژیم، حرکتی در نفی شرکت در انتصابات حکومت و شیوه ای برای نشان دادن عدم مشروعیت رژیم به جهان و ممانعت از سوء استفاده حاکمان جهان و رژیم ایران در تداوم بده بستان های دو طرف و نتیجه آن، یعنی بقای جانیان حاکم بر کشورمان است و نه بیش.

تکمیل این "نه به جمهوری اسلامی" را هم  همانا "رای بی رای" میدانم.

هدف تراشی برای این کمپین که گوئی آمده تا این رژیم را با این شعار سرنگون کند، تصویری خلاف واقع و خیال پردازانه است.

حتی رهنمود دادن به مردم که بهترین راه نشستن در خانه است یا شورش در مناطق مختلف به دلیل پخش نیروهای سرکوب، از نظر من نادرست است. مردم در صحنه خود انتخاب خواهند کرد و ما در خارج از کشور با گستردن هرچه بیشتر دامنه این کمپین و با افزودن رای بی رای به آن، دست رژیم را باید تا می توانیم در بندوبست هایش ببندیم. همین.

حال صرف انرژی های بسیار در جدل های مخالف و موافق این کمپین چه ثمری را به بار خواهد نشاند؟ جز این که واقعیت تفرقه و نداشتن فرهنگ همراهی و مشارکت ما ایرانی ها را هرچه بیشتر نمایان و شادمانی هرچه بیشتر این حکومت را بدنبال دارد؟

چرا از هر تاکتیک کوچک و مقطعی انتظار داریم که حکومت را بربیندازد؟ اگر این توقع ممکن بود که این جباران 42 سال دوام نمی آوردند.

کار ما در خارج از ایران حتما می تواند مثمر ثمری باشد اگر هرچه بیشتر از این حکومت مشروعیت زدائی کنیم. همزمان به مردم ایران و حتی به حاکمان و مردم جهان نشان دهیم که این حکومت، وفادارانه درحال عمل به قانون اساسی خود است و توقع شمایان به تغییر رفتار آن توقعی بس خطاست.

این حکومت اگر سرکوب و قلع و قمع همه جانبه داخلی و تقویت تروریسم منطقه ای و جهانی را قطع کند که دیگر وجود نخواهد داشت.

همچنین سرکوب مضاعف 50 درصد مردم ایران یعنی زنان را با صدائی رساتر به دنیا برسانیم. با نوشتن نامه های اعتراضی به سازمان های بین المللی و حقوق بشری، به آنها بگوییم که چگونه مخالفت با حجاب اجباری و دادن گل به زنان در داخل مترو به مسالمت آمیزترین شکل موجود، برای سه زن فعال مدنی، 55حکم  سال زندان بدنبال داشته است.

درخاتمه باید به دَردِغیبت مردان سیاسی فعال در خارج از کشور در فعالیت های زنان برای 8 مارس و کنفرانس ها و گردهمآئی هایشان نیز اشاره کرد. ظاهرا همین دوستان، تلاشهای زنان را برای حقوق انسانیشان، امری "زنانه" و بی ارتباط با مردان می بینند!

آنها چه بدانند و چه ندانند این نیز "خود زنی" است و با اسارت نیمی از جامعه، نیم دیگر هرگز رها نخواهد شد. می دانم که بخشی از خود زنان نیز با ناآگاهی های خود به فرهنگ پدرسالاری در جامعه یاری رسانده و می رسانند و می دانم که باید در جهت آگاهی آنان تلاش کرد. همچنین میدانم که بخشی از مردان به غلط در سرکوب زنان، منافع خود را می بینند، اما مردانی که خود را روشنفکر می نامند چرا در صحنه نیستند. صدالبته تعداد اندکی هستند ولی روی سخن با اکثریت است.

بهرحال چه عدم همراهی ها در این زمینه و چه شیوه های مجادله میان مخالفین حکومت در مواردی مانند کمپین "نه به جمهوری اسلامی" را نوعی خودزنی می بینم. به فکر مردم در داخل کشور و چشم امیدشان به فعالان خارج از ایران باشیم.

منیژه حبشی

۲۶ اسفند ۱۳۹۹ | 16-03-2021

منبع:پژواک ایران


منیژه حبشی

فهرست مطالب منیژه حبشی در سایت پژواک ایران 

*خودزنی های ما!  [2021 Mar] 
*طناب جنایتکاران و گردن نوید های ما!  [2020 Sep] 
*ما شریکان دزد و رفیقان قافله ایم!  [2020 Jan] 
*پیشگامان مبارزات چپ ایران را چه شده است؟  [2019 Nov] 
*چرخه معیوب خشونت و قربانیان آن  [2019 Aug] 
*کودکان کار و حقوق نادیده گرفته شده آنها [2019 May] 
*مصادیق متضاد یک ماده قانون در حکومت اسلامی! «زین حسن تا آن حسن صد گز رسن» [2019 Feb] 
*پاشنه آشیل حکومت و دِینِ تاریخیِ اکثریت عظیمی ازمردانِ ایران [2018 Oct] 
*آیا مردمی با فرهنگِ مشابه یک حکومت، توانائی ساقط کردن آن را دارند؟ [2016 Sep] 
*نوری بر تاریکسرای رهبری مسعود رجوی بر مجاهدین خلق [2016 Apr] 
*در سوگ مردی مبارز و نمونه ای شگرف از عشق به زندگی و آزادی [2016 Jan] 
*نگاهی به تراژدی شيلر و سرنوشت ساير منتقدين رهبر و مردم فريبی علی مطهری! [2015 Dec] 
*رنگِ خونِ ما ، حکومت ایران و اصلاح طلبان آن  [2015 Nov] 
*شادی ضحاک غالب و مغلوب: « بميريد بميريد وزين مرگ نترسيد » ... [2015 Nov] 
*یادمانهای روزگار سپری شده نسلی سوخته (۱۰) [2015 Oct] 
*یادمانهای روزگار سپری شده نسلی سوخته(۹) [2015 Oct] 
*پرسشی و پاسخی؛ «آیا حقیقت نصفه نیمه، حقیقت است؟» [2015 Sep] 
*یادمانهای روزگار سپری شده نسلی سوخته (۸)-کوچ به عراق [2015 Sep] 
*و سرانجام دیوارِ سکوتِ رازِ دولتیِ نسل کشیِ سال ۶۷ ترک برداشت. [2015 Sep] 
*یادمانهایی از روزگار سپری شده نسلی سوخته (۷) [2015 Sep] 
*روزگار سپری شده نسلی سوخته (۶) [2015 Aug] 
*روزگار سپری شده نسلی سوخته-بخش پنجم [2015 Aug] 
*«عكس واره‌ای از فروغ جاويدان مجاهدين خلق» [2015 Jul] 
*یادمانهایی از روزگار سپری شده نسلی سوخته؛ بخش چهارم: کشف راه جدید برای بردن غیرقانونی افراد به فرانسه ! [2015 Jul] 
*یادمانهایی از روزگار سپری شده نسلی سوخته-3 [2015 Jul] 
*زندگی مخفی که به ما تحمیل شد، هرچند که چریک نبودیم! [2015 Jun] 
*۳۰ خرداد و آغاز مبارزه مسلحانه يک ضرورت و يا يک اشتباه مهلک؟ [2015 Jun] 
*محکوم کردن جنایت پاریس توسط ایران، همزمان با صدور حکم اعدام سهیل عربی به اتهام «سب نبی» [2015 Jan] 
*شهادتی کوتاه در مورد مواضع سعید شاهسوندی در مصاحبه با همنشین بهار [2014 Nov] 
*توقف جنایات هولناک اسیدپاشی های اخیر، دم خروس ادعای حکومتی نبودن این جنایات [2014 Oct] 
*آنرا که خانه نئین است، بازی نه اینست... [2014 Jul] 
*شادمانی عمیق من از لگدپراکنی و کتک کاری اردوغان و مشاورش در پاسخ به معترضین! [2014 May] 
*نور افکنی تابیده بر یکی از اصلی ترین دلایل شکست جنبش مردم در سال 88  [2014 Mar] 
*آقای رجوی مرگ مجاهدین در لیبرتی فقط بار مسئولیت خونهای به هدر داه تان را میافزاید [2013 Nov] 
*چند نکته در مورد نامه آقای ریحانی خطاب به آقای ایرج مصداقی [2013 Oct] 
*رهبری مجاهدین خلق و رها شدن اعضاء بی دفاع در اردوگاههای مرگ [2013 Sep]