طناب جنایتکاران و گردن نوید های ما!
منیژه حبشی

این چند خط نه مقاله است و نه پژوهش، نه درخواست و نه ادعاهای بی مقدار فردی با دستی از دور بر آتش. فقط واگوئی درد است. دردی سخت و جانکاه.

طی دوران تبعید اجباریِ سالیانِ دراز خود و در حین تلاش روزانه برای داشتن حداقل ها برای سرپا ماندن، مانند بسیاری دیگر اولین کار هر بامدادم، پیگیری اخبار ایران و اعمال رژیم خونخوار ضد بشری حاکم بر کشورمان است. پیگیری اخباری که اکثر قریب به اتفاق آنان، چون هُرم آتش سنگهای گداخته آتشفشانی غران بر رگ و پی و اعصاب سرریز می شود و تنفسم را تنگ و تنگ تر می کند. دور بودن از صحنه درگیری مردم با حکومت، تلخی غریبی دارد. اینکه بدانی مجبور بوده ای هم از تلخی آن نمی کاهد. هرچند تقریبا یقین دارم که اگر در ایران بودم، در کنار همکاران دربند خود اسیر بودم، اما این هم از تلخی این گونه آزاد ولی ناتوان بودن نمی کاهد.

نویدمان را با وجود اعتراض های ما ایرانی ها و اعتراضات جهانی برای سیراب کردن اشتهای ماران ضحاکان حاکم، بدون دادن آخرین فرصت دیدار مادر و پدر با او، به قتل رساندند. قادر نیستم میزان درد و رنج مادر و پدر او را تصور کنم. یک فرزندت را، نویدت را بعد از 2 سال و نیم زجر و شکنجه، با بیگناهی کامل و بروشنی روز در پرونده اش، به قتل برسانند و وحید و حبیب، دو پسر نازنین دیگرت  را بعد از شکنجه هائی طاقت فرسا که به دو بار تلاش(ناکام) وحید برای خودکشی انجامید، جمعا به 81 سال زندان محکوم کنند. 81 سال زندان! گاه فکر میکنم این "قضات جانی" یا عدد و رقم را نمی فهمند یا درکی از ابعاد بی مرز جنایاتشان ندارند. چنانکه وقتی احکام صادره آنها را برای زدن شلاق می خوانم به همین می اندیشم. آیا این و آن قاضی حکومتی میفهمد 100 یا 200 ضربه شلاق بر پوست و گوشت و استخوان و اعصاب چه معنائی دارد؟

نه، آنها میدانند. گیلانی جنایتکار در تلویزیون رژیم در سال 60 صریحا گفت که شلاق را باید چنان زد که از پوست بگذرد و گوشت را ازهم بدرد و استخوان را بشکند! آن جنایتکاران عمق جنایاتشان را می فهمند، این ما هستیم که ابعاد اینهمه رذالت را نمی توانیم تصور کنیم. 

نوید خود به درستی گفته بود که برای طناب اعدامشان بدنبال گردن می گردند! او گفت که سکوت در برابر این جنایت، شراکت در قتل اوست. کاملا درست می گفت. سکوت در برابر این جنایات شراکت و همراهی با جانیان است.  هرچند او نمی داند که ساکت نماندیم ولی باز هم نتوانستیم این آخرین فاجعه انسان کشی جانیان را مانع شویم. جانیان در ماه محرمشان که بنا به ادعاهای خودشان و رویه پیغمبرشان، از قتل و غارت باید دست برداشت، نویدمان را به قتل رساندند.

چگونه به نوید ها بگوییم که آنها همچنان بدنبال گردن های دیگر خواهند گشت تا زمانی که همه نویدهایمان بپا خیزند وحاضر به تحمل ادامه این حکومت فاسد و خونخوار نشوند.

نمیدانم آیا خون نوید، نوید خروش نهائی مردم و برکندن ریشه این جانیان خواهد بود؟ آیا آنها را به این یقین خواهد رساند که هیچ و هیچ و هیچ راهی جز بپا خواستن و بزیر کشیدن این جانیان نخواهد توانست مانعی در راه تکرار این جنایات و سقوط همه جانبه ایران مان شود؟

هیچ کس نمی داند! اما یک نکته را براساس قانون ازلی و ابدی تاریخ به یقین می دانیم: خون بر زمین نمی ماند و هرگز ظلم پایدار نخواهد ماند.

 

۲۲ شهریور ۱۳۹۹ - ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰

 

منبع:پژواک ایران


منیژه حبشی

فهرست مطالب منیژه حبشی در سایت پژواک ایران 

*طناب جنایتکاران و گردن نوید های ما!  [2020 Sep] 
*ما شریکان دزد و رفیقان قافله ایم!  [2020 Jan] 
*پیشگامان مبارزات چپ ایران را چه شده است؟  [2019 Nov] 
*چرخه معیوب خشونت و قربانیان آن  [2019 Aug] 
*کودکان کار و حقوق نادیده گرفته شده آنها [2019 May] 
*مصادیق متضاد یک ماده قانون در حکومت اسلامی! «زین حسن تا آن حسن صد گز رسن» [2019 Feb] 
*پاشنه آشیل حکومت و دِینِ تاریخیِ اکثریت عظیمی ازمردانِ ایران [2018 Oct] 
*آیا مردمی با فرهنگِ مشابه یک حکومت، توانائی ساقط کردن آن را دارند؟ [2016 Sep] 
*نوری بر تاریکسرای رهبری مسعود رجوی بر مجاهدین خلق [2016 Apr] 
*در سوگ مردی مبارز و نمونه ای شگرف از عشق به زندگی و آزادی [2016 Jan] 
*نگاهی به تراژدی شيلر و سرنوشت ساير منتقدين رهبر و مردم فريبی علی مطهری! [2015 Dec] 
*رنگِ خونِ ما ، حکومت ایران و اصلاح طلبان آن  [2015 Nov] 
*شادی ضحاک غالب و مغلوب: « بميريد بميريد وزين مرگ نترسيد » ... [2015 Nov] 
*یادمانهای روزگار سپری شده نسلی سوخته (۱۰) [2015 Oct] 
*یادمانهای روزگار سپری شده نسلی سوخته(۹) [2015 Oct] 
*پرسشی و پاسخی؛ «آیا حقیقت نصفه نیمه، حقیقت است؟» [2015 Sep] 
*یادمانهای روزگار سپری شده نسلی سوخته (۸)-کوچ به عراق [2015 Sep] 
*و سرانجام دیوارِ سکوتِ رازِ دولتیِ نسل کشیِ سال ۶۷ ترک برداشت. [2015 Sep] 
*یادمانهایی از روزگار سپری شده نسلی سوخته (۷) [2015 Sep] 
*روزگار سپری شده نسلی سوخته (۶) [2015 Aug] 
*روزگار سپری شده نسلی سوخته-بخش پنجم [2015 Aug] 
*«عكس واره‌ای از فروغ جاويدان مجاهدين خلق» [2015 Jul] 
*یادمانهایی از روزگار سپری شده نسلی سوخته؛ بخش چهارم: کشف راه جدید برای بردن غیرقانونی افراد به فرانسه ! [2015 Jul] 
*یادمانهایی از روزگار سپری شده نسلی سوخته-3 [2015 Jul] 
*زندگی مخفی که به ما تحمیل شد، هرچند که چریک نبودیم! [2015 Jun] 
*۳۰ خرداد و آغاز مبارزه مسلحانه يک ضرورت و يا يک اشتباه مهلک؟ [2015 Jun] 
*محکوم کردن جنایت پاریس توسط ایران، همزمان با صدور حکم اعدام سهیل عربی به اتهام «سب نبی» [2015 Jan] 
*شهادتی کوتاه در مورد مواضع سعید شاهسوندی در مصاحبه با همنشین بهار [2014 Nov] 
*توقف جنایات هولناک اسیدپاشی های اخیر، دم خروس ادعای حکومتی نبودن این جنایات [2014 Oct] 
*آنرا که خانه نئین است، بازی نه اینست... [2014 Jul] 
*شادمانی عمیق من از لگدپراکنی و کتک کاری اردوغان و مشاورش در پاسخ به معترضین! [2014 May] 
*نور افکنی تابیده بر یکی از اصلی ترین دلایل شکست جنبش مردم در سال 88  [2014 Mar] 
*آقای رجوی مرگ مجاهدین در لیبرتی فقط بار مسئولیت خونهای به هدر داه تان را میافزاید [2013 Nov] 
*چند نکته در مورد نامه آقای ریحانی خطاب به آقای ایرج مصداقی [2013 Oct] 
*رهبری مجاهدین خلق و رها شدن اعضاء بی دفاع در اردوگاههای مرگ [2013 Sep]